Tibetan
ཞིན། གཙང་ཤབ་སྨད་སྒོམ་གནས་ཞེས་བྱ་བར་བྲག་སྟོན་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་གི་སྲས་སུ་ལྕགས་ཕོ་རྟ་ཡི་ལོར་འཁྲུངས། ཆུང་ངུ་ནས་འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོས་རྗེས་སུ་བཟུང་། ཁྲོ་ཕུ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། རང་གི་མེས་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་པོ། མཁན་ཆེན་བཟང་པོ་དཔལ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ། ཐར་ལོ་ཉི་མ་རྒྱལ་མཚན། བླ་མ་དཔལ་ལྡན་འཛིན་དུ་བཀུར། སྙན་གྲགས་ཀྱིས་ས་སྟེང་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པས་རྒྱ་ནག་རྒྱལ་པོ་ཐོ་གོན་ཐེ་མུར་ཁཱ་དང་། རྒྱ་ནག་ཆོས་ཀྱི་ རྒྱལ་པོ་པུཎྱ་མཱ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྔགས་པའི་སྤྲིངས་ཡིག་གིས་མཆོད། ཞྭ་ལུ་མཐིལ་དུ། དགེ་འདུན་སུམ་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་། རི་སྦུགས་སུ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་འདག་སྦྱར་ཆུ་བུག་སྒོ་ལ་བཞུགས་པའི་བཤེས་གཉེན་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རེ་འདུས། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དང་འབྲེལ་བའི་དབང་ལུང་མན་ངག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འཆད་སྤེལ་མཛད། ཕྱིས་རེ་ལྔ་པར་གདན་ས་དངོས་ཐུགས་སྲས་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ་ལ་གཏད་ནས། རྗེ་ཉིད་རི་སྦུག་ཏུ་ཀུན་སྤངས་མཛད་དེ་ཐུགས་དམ་ཟབ་མོ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ། མདོར་ན་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྗེས་རེ་རེ་ནས་བསམས་ཀྱང་འདི་ཁོ་ན་སྐུ་ཚེ་ཧྲིལ་པོར་མཛད་དམ་སྙམ་པ་ཡོད། དམ་པའི་ཆོས་མ་བསྒྱུར་བ་རྣམས་བསྒྱུར། བསྒྱུར་བ་རྣམས་ཞུ་ཆེན་བྱས། ཧོར་ཀོང་བོསབས། འགྲེལ་བཤད་ཀྱིས་བཀྲལ། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕས་བུ་གཅིག་ལ་སྟེར་བ་ལྟ་བུར་མཛད་པས་བཀའ་དྲིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལེགས་བཤད་གསུང་རྩོམ་ཀྱང་སྔགས་ཕྱོགས་ལ་པོད་ཆེན་དང་༡༨། མདོ་ཕྱོགས་རིག་གནས་དང་བཅས་པ་ལ་པོད་བཞུགས། མཐར་དོན་ལྔ་པར་དགའ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་འདུན་སར་གཤེགས། དེ་ནས་གདན་སར་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ་བཞུགས། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་གདན་ས་རང་དུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་མཁྱེན་ རབ་ཆོས་རྗེ། ལོ་ཆེན་ཆོས་སྐྱོང་བཟང་པོ་མཚུངས་མེད་ཚར་པ་ཆོས་རྗེ་ཡབ་སྲས་སོགས་མཁས་གྲུབ་བསམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཞིག་བྱོན་པ་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་སློབ་མཁས་གྲུབ་ཁྱུང་པོ་ལྷས་པ་དང་། །གོང་གསུམ་པ་ལས་རྒྱལ་བ་བཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་གསན་པ་དང་། ཐུགས་སྲས་རིན་པོ་ཆེའི་སློབ་མ་བཀྲ་ཤིས་རིན་ཆེན་ལས་ངོར་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསན་པ་སོགས། ས་དགེ་ཀར་འབྲུག་གི་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ལ་རྗེ་འདི་ལས་བརྒྱུད་པའི་དབང་དང་རྒྱུད་བཤད་མན་ངག་གིས་ཁྱབ་པས་བསམ་དཔྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་། དེང་སང་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་སྨིན་གྲོལ་དང་སྒྲུབ་མཆོད་ཀྱི་སྲོལ་མ་ནུབ་པར་བཞུགས་པའི་ཚུལ་མདོ་ཙམ
Chinese
其次，在名为藏夏麦修行处的地方，作为扎顿坚赞华桑之子，于铁阳马年出生。从小就被文殊勇士摄受。克珠钦波，自己的祖父楚臣桑波，堪钦桑波华扎巴云努，塔洛尼玛坚赞，被尊为喇嘛华丹津。名声传遍天下，中国皇帝妥欢帖睦尔汗和中国法王布尼亚玛拉等也以赞颂的信函供养。在夏鲁寺，有僧众三千八百人，在日布，聚集着持有论藏，住在涂灰水孔门的五百位左右的善知识。讲授传播与四续部相关的无量灌顶、传承和口诀。后来五十五岁时，将寺院实际的座位于心子译师仁钦南嘉，之后，尊者自己在日布做了隐士，一心专注于甚深禅定。总之，即使一一思索三转法轮的足迹，也会觉得他似乎将整个一生都投入于此。翻译未翻译的圣法，校对已翻译的，霍尔孔波斯，用注释来解释。像父亲给予独子一样给予所有共同和不共同的法，恩德不可思议，善说著作方面，密法方面有十八部大函，显宗方面有包括文化在内的四部。最终五十五岁时，前往兜率天法座。之后，译师仁钦南嘉担任座主。事业的传承是，寺院本身有金刚持钦饶秋吉，大译师秋炯桑波，无等察巴秋吉父子等无数的智者和成就者出现，尊者自己的亲传弟子有智者成就者琼波拉巴，从贡桑巴处，嘉瓦宗喀巴大师听闻，心子的弟子仁波切的弟子扎西仁钦处，俄尔钦多吉羌听闻等。萨迦、格鲁、噶举、竹巴的所有教派，都遍布着从此尊者传下来的灌顶和续部讲解口诀，超出了思维的范畴。如今，四续部的成熟解脱和修供的传统也没有衰败，只是简略地叙述了这些情况。
English
Secondly, in a place called Tsang Shabme Retreat, he was born as the son of Drakton Gyaltsen Palzang in the Iron Male Horse year. From a young age, he was taken care of by Manjushri the Brave. Khedrup Chenpo, his own grandfather Tsultrim Zangpo, Khenchen Zangpo Pal Drakpa Yönnu, Tharlo Nyima Gyaltsen, were revered as Lama Palden Dzin. His fame spread throughout the world, and even the Chinese Emperor Toghon Temür Khan and the Chinese Dharma King Punya Mala and others made offerings with letters of praise. In Shalu Monastery, there were three thousand eight hundred monks, and in Ribu, there gathered about five hundred spiritual friends who held the treatises and resided at the door of the plastered water hole. He taught and propagated immeasurable empowerments, transmissions, and instructions related to the four tantras. Later, at the age of fifty-five, he entrusted the actual seat of the monastery to his heart-son translator Rinchen Namgyal. After that, the venerable one himself became a recluse in Ribu, focusing single-mindedly on profound meditation. In short, even if one were to contemplate each of the imprints of the three turnings of the wheel of Dharma, it would seem that he devoted his entire life to this alone. He translated the sacred Dharma that had not been translated, proofread the translated ones, explained them with commentaries, and gave all common and uncommon teachings like a father giving to his only son. His kindness is inconceivable. In terms of well-spoken compositions, there are eighteen large volumes on the tantric side and four volumes including culture on the sutra side. Finally, at the age of fifty-five, he passed away to the Ganden Dharma Assembly. After that, the translator Rinchen Namgyal resided on the throne. The continuation of his activities is that in the monastery itself, Vajradhara Khyenrap Chöje, the great translator Chökyong Zangpo, the incomparable Tsarpa Chöje and his sons, and countless wise and accomplished beings appeared. The venerable one's own direct disciples included the wise and accomplished Khyunpo Lhasepa, and from Gongsumpa, the victorious Tsongkhapa the Great heard teachings, and from the disciple of the heart-son Rinpoche, Tashi Rinchen, Ngorchen Dorje Chang heard teachings, and so on. In all the Sakya, Gelug, Kagyu, and Drukpa traditions, the empowerments, tantric explanations, and instructions transmitted from this venerable one are pervasive, exceeding the realm of thought. Even today, the tradition of ripening liberation and practice offerings of the four tantras has not declined, and only a brief account of these circumstances has been given.
Tibetan
་བརྗོད་ན། ཐོག་མར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བླ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལ། ཐབས་དང་། ཤེས་རབ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལ། ཕྱོགས། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ༦༣༤། ཐུགས་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར། དུས་འཁོར་སྡོམ་ཆེན་ལྷ་༧༢། གཉིས་པ་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ལ། རིགས་དྲུག་ཆ་མཉམ་དུ་སྟོན་པ་ཧེ་རུ་ཀའི་རིགས། རྣམ་སྣང་གི་རིགས། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའི་རིགས། པདྨཀ་ར་དབང་གི་རིགས། རྟ་མཆོག་གི་རིགས། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་དང་དྲུག་ལས། ། དང་པོ་ནི། དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་རིགས་དྲུག་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ༥༡། གཉིས་པ་ནི། གྲུབ་ཆེན་ལཱུ་ཧི་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་ལྷ༦༢། །གྲུབ་ཆེན་ནག་པོ་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེ་མཆོག་ལྷ༦༢། གྲུབ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེ་མཆོག་ཕྱི་དཀྱིལ་ལ་ལྷ་ལྔ། ལུས་དཀྱིལ་དང་བཅས་པ། སློབ་དཔོན་ལྭ་བ་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེ་མཆོག་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ༡༣། སློབ་དཔོན་པདྨ་བཛྲ་གྱི་ལུགས་གྱི་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་སྤྱན་རས་གཟིགས་པདྨ་དྲྭ་བ་ལྷ༢༠། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་འདུས་པ་འཕགས་ལུགས་དང་མཐུན་པར་བཤད་པ་སྡོམ་པ་འབྱུང་བ་ལྷ༡༢། ༡༣གྲུབ་ཆེན་འདི་བརྒྱུད་པདྨའི་རིགས་བདེ་ཆེན་རལ་གཅིག་མའི་དབང་ཀ་ཆད་པས་དེའི་ཚབ་ཏུ་གསར་བཙུགས། ནཱ་རོ་པའི་ལུགས་ཀྱི་མཁའ་སྤྱོད་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་སྟེ་བདེ་མཆོག་གི་སྐོར་དང་། དཔལ་བིར་ཝ་བའི་ལུགས་ཀྱི་ཀྱེ་རྡོར་མན་ངག་ལུགས༩། གྲུབ་ཆེན་ཀུ་ཀུ་རི་པས་ལེགས་པར་བཀྲལ་བའི་རྔོག་དཀྱིལ་བདུན་གྱི་ཡ་གྱལ་མ་ཧཱ་མ་ཡ་ལྷ་ལྔ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གྲུབ་ཆེན་འཕགས་པ་ལྷའི་ལུགས་ཀྱི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་གདན་བཞི་ལྷ་མང་། ལྔ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཉི་མ་སྦས་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྒྲོལ་མ་ལྷ་བཅུ་བདུན་མ་ཕྱི་དཀྱིལ་དང་། ལུས་དཀྱིལ་གཉིས་ སོ། །གསུམ་པ་ཐབས་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ལ། མི་བསྐྱོད་པ། རྣམ་སྣང་། རིན་འབྱུང་། འོད་དཔག་མེད། དོན་གྲུབ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་དང་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གསང་འདུས་མི་བསྐྱོད་པ་ལྷ ༣༢། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་སྲོལ་གསང་འདུས་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ལྷ༡༩། ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤའི་ལུགས་ཀྱི་གསང་འདུས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལྷ༡༩། མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་གྲུབ་ཆེན་པ་པ་རི་པ
Chinese
总而言之，首先在无上瑜伽续中，有方便、智慧、二无别的三续。第一，在二无别的续中：方面，吉祥时轮金刚身语意圆满坛城，有634尊神。以意为主的坛城，时轮大续有72尊神。第二，在以智慧为主的续中：宣说六种姓平等的海日嘎族、毗卢遮那族、金刚日族、莲花自在族、马头明王族、金刚持族等六族。 第一是：吉祥一切佛平等和合六族汇集的坛城，有51尊神。第二是：大成就者卢伊巴派系的胜乐轮坛城，有62尊神。大成就者黑行派系的胜乐轮，有62尊神。大成就者金刚铃派系的胜乐轮，外坛城和内坛城有五尊神，包括身坛城。导师拉瓦巴派系的胜乐轮，清净功德十二支的坛城，有13尊神。导师莲花金刚派系的胜乐轮，观世音莲花网坛城，有20尊神。胜乐轮集密，与圣者派系相符的生起次第，有12尊神。13，此传承的大成就者，由于莲花族大乐一髻母的灌顶中断，因此新设立了替代。那若巴派系之空行金刚瑜伽母，即胜乐轮之类。吉祥比尔瓦巴派系的喜金刚口诀派系9。大成就者古古日巴善加阐释的惹穹七坛城之一，摩诃摩耶五尊神。 第二是：大成就者圣天派系的吉祥金刚座四处，神众甚多。第五是：导师日藏派系的度母十七尊神，外坛城和内坛城，以及身坛城两种。 第三，在以方便为主的续中：分为不动佛、毗卢遮那佛、宝生佛、无量光佛、不空成就佛、金刚持等六族。第一是：圣者龙树的密集不动佛，有32尊神。导师佛智足派系的密集文殊金刚，有19尊神。觉沃阿底峡派系的密集观世音，有19尊神。不动佛族的忿怒尊，大成就者巴巴日巴。
English
In short, firstly, in the Anuttarayoga Tantra, there are three tantras: method, wisdom, and non-duality. First, in the non-dual tantra: aspect, the complete mandala of the glorious Kalachakra, encompassing body, speech, and mind, has 634 deities. The mandala that emphasizes mind as the main aspect, the Kalachakra Great Empowerment, has 72 deities. Secondly, in the tantra that emphasizes wisdom as the main aspect: the Heruka family, which equally represents the six families; the Vairochana family; the Vajra Sun family; the Padma-kara Empowerment family; the Supreme Horse family; and the Vajradhara family, totaling six families. First is: The glorious union of all Buddhas, the mandala that gathers the six families, has 51 deities. Second is: The Chakrasamvara mandala of the Mahasiddha Luipa tradition, has 62 deities. The Chakrasamvara of the Mahasiddha Krishnacharya tradition, has 62 deities. The Chakrasamvara of the Mahasiddha Vajraghanta tradition, the outer and inner mandalas have five deities, including the body mandala. The Chakrasamvara of the Master Lavapa tradition, the mandala of the twelve qualities of purification, has 13 deities. The Chakrasamvara of the Master Padmavajra tradition, the Avalokiteshvara Padmajala mandala, has 20 deities. The Chakrasamvara Samputa, explained in accordance with the Arya tradition, the Utpattikrama, has 12 deities. 13, This lineage of Mahasiddhas, because the empowerment of the Ekajati of the Padma family was interrupted, a new replacement was established. The Dakini Vajrayogini of the Naropa tradition, which is related to Chakrasamvara. The Hevajra oral tradition of the glorious Virupa tradition 9. The five deities of Mahamaya, one of the seven Ngok mandalas well explained by the Mahasiddha Kukkuripa. Second is: The glorious Vajrasana of the Mahasiddha Aryadeva tradition, with many deities. Fifth is: The seventeen Taras of the Master Suryagupta tradition, the outer and inner mandalas, and the two body mandalas. Third, in the tantra that emphasizes method as the main aspect: divided into the six families of Akshobhya, Vairochana, Ratnasambhava, Amitabha, Amoghasiddhi, and Vajradhara. First is: The Guhyasamaja Akshobhya of the Arya Nagarjuna, has 32 deities. The Guhyasamaja Manjuvajra of the Master Buddhajnanapada tradition, has 19 deities. The Guhyasamaja Avalokiteshvara of the Lord Atisha tradition, has 19 deities. The wrathful deity of the Akshobhya family, the Mahasiddha Paparipa.