Tibetan
་ནམས་ལས་འདུས་པ་སོགས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིས་མཚོན་ནང་རིག་པའི་སྡེ་སྣོད་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་མང་དུ་གསན་པ་དང་། དེ་དག་གི་དོན་ལ་བསམ་བྱུང་གི་རིགས་པས་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པས་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བརྙེས་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་མ་བཞག་པར། དགུང་ལོ་སོ་དྲུག་པ་ནས་འཁོར་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད་ཁྲིད་དེ་བྱ་བྲལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མ་འཇམ་དཔལ་ དབྱེར་མེད་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་། གཞུང་ཆེན་པོར་བསམ་བྱུང་གིས་དཔྱད་དེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པས་བླ་མ་དང་ལྷག་པའི་ལྷས་རྗེས་སུ་བཟུང་། ཁྱད་པར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་བརྟེན། འགྲེལ་པ་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏཱར་གཟིགས་པས། རྩ་ཤེའི་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པའི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན། དེ་ལྟར་རང་ཉིད་ལུང་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ལ་དབང་འབྱོར་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སླད། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བའི་ཕྱག་ལེན་ཕྲ་ཞིབ་ཀྱིས་གཞི་བཟུང་། སྡོམ་པ་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་བཅས་པའི་མཚམས་ལས་ནམ་ཡང་མི་འདའ་བའི་བསླབ་པས་བསྟན་པའི་རྨང་བཙུགས་ཏེ། མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་དུ་ཉིན་རེ་བཞིན་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་བཅོ་ལྔ་རེའི་ཚིག་དོན་འཁྲུལ་མེད་དུ་གསུང་པས་མཚོན་འཆད་པ་དང་། གསང་ཕུ། ས་སྐྱ། རྩེ་གདོང་རྣམས་སུ་ཀ་པོད་ལྔ་ལ་གྲྭ་སྐོར་མཛད་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གྲགས་པས་ཁྱབ་པ་སོགས་རྩོད་པ་དང་། ཇོ་བོ་ཡབ་སྲས་དང་། རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་གྲུབ་མང་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ལམ་རིམ་ཆེ་ཆུང་དང་། སྔགས་རིམ་ཆེན་མོ་ སོགས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ཨུཏྤལ་གཞོན་ནུའི་ཆུན་པོ་པོད་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བའི་རྒྱན་དུ་བྱོན། ང་གསུམ་པ་གླང་ལོར་ལྷ་ལྡན་དུ་སྨོན་ལམ་ཆེན་མོ་བཙུགས་ཏེ་དགེ་འདུན་ཁྲི་ལ་བསྙེན་བཀུར་མཛད། དེའི་དཔྱིད་ཀར་ལྷ་དང་བླ་མས་ལུང་བསྟན་ཏེ་འབྲོག་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ་ནས་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་མཛད་བཟང་གོང་དུ་འཕེལ། དེ་ལྟ་བུའི་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་གྱི་གྲུབ་འབྲས་གསུང་གི་བདུད་རྩི་ལས་སྐྱེས་པའི་སློབ་མའང་། རང་གི་བླ་མ་ཆོས་འབྲེལ་གསན་པ་བཞི། སྔ་ཚར་བཞི། འཁོར་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྲས་གསུམ། ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་བུ་ཆེན་བཞི། དབུས་གཙང་གི་བསྟན་པའི་སྒྲོན་མེ་བཅུ། གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སེམས་དཔའ་བཅུ། མི་དབང་གཙུག་ན་མཛེས་པའི་༧ཏི་ཤྲཱི་གཉིས། རྒྱ་ཆེན་མང་དུ་ཐོས་པའི་དབོན་སྲས་གཉིས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་པའི་ལྕོག་ཆེ་ཆུང་གཉིས། བསྟན་པ་ཕྱོགས་མཐར་སྤེལ་བའི་དར་ཆེན་དྲུག་སོགས། མདོར་ན་དུས་དེར་གངས་ཅན་དུ་བྱོན་པའི་ས་རྔོག་བཀའ་ཕྱག་གི་བསྟན་འཛིན་ཕལ་ཆེར་གྱིས་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་གུས་པས་བསྙེན་པ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པོ་འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས། དེ་དུས་ས་ཆེན་པོ་འདི་རྗེ་བཙུན་ཙོང་ ཁ་པའི་གདུགས་དཀར་པོ་གཅིག་གིས་ཁྱབ་ཡོད་པ་ཡིན། ཅེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའང་དོན་ལ་གནས་སོ། །སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ནི། རྟོགས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྒྱ་མཚོ། རྒྱབ་ཚབ་རྗེ། མཁས་གྲུབ་རྗེ། །འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེ། བྱམས་ཆེན་པ་ཤེར་སེང་། དགེ་འདུན་གྲུབ། ཤེར་བཟང་རྣམ་གཉིས་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རྣམ་དབྱེར་མེད་པས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་སྟོན་པ་གཉིས་པའི་བྱ་བ་མཛད་དེ། མཐར་དགུང་ལོ་རེ་གསུམ་པ་ས་ཕག་ཧོར་ཟླ་བཅུ་པའི་དམར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བཅུར་སྤྲུལ་སྐུའི་བཀོད་པ་བསྡུས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་ལྡན་ལྔ་མཆོད་ཅེས་དེང་སང་གི་བར་དུ་དར་བ་འདི་གཅིག་པུའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་བསམ་པར་ག་ལ་ནུས། བླུན་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྲུལ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་སོགས་ནི་མི་བཟད་པའི་ལས་སུ་ངེས་པས་ན་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐུབ་དབང་གངས་རིའི་དབང་པོ་ལས་བབས་པའི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆུ་ཀླུང་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བའི་ཆུ་གཏེར། བཤད་སྒྲུབ་ལས་གསུམ་དང་། བསླབ་པ་གསུམ་དང་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མའི་འབྱུང་གནས། མཁས་གྲུབ་གདེངས་ཅན་བྱེ་བའི་བསྟི་གནས་དཔལ་མཉམ་མེད་རི་བོ་དགེ་ལྡན་པའི་གསེར་ཁྲིར་ ཁྲི་ཐོག་དང་པོ། ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་ཉིད་དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པར་ཕེབས། དྲུག་ཅུ་རེ་གསུམ་གྱི་བར་ལོ་བཅུར་བཞུགས། དེ་ནས་རིམ་པར། གཙང་ཉང་སྟོད་༥༦རི་ནང་པ་རྒྱལ་ཚབ་དར་མ་རིན་ཆེན༡ ༣། ལ་སྟོད་བྱང་གི་ལྡོག་ལོད་པ་མཁས་༤ ༧གྲུབ་ལྕགས་ར་བ། དགེ་ལེགས་འདི་ཡན་ལ་རྗེ་ཡབ་སྲས་གསུམ་ཞེས་གྲགས། དཔལ་བཟང་ར། གཙང་ཞྭ་༦༤ ལུང་ལེགས་པ་རྒྱལ་༡༢མཚན། གཙང་༦༣རོང་གཡག་སྡེ་པ་བློ་གྲོས་ཆོས་ཆོས་ལུང་ཚོགས་པ། སྐྱོང་༡༣། མཁས་གྲུབ་༦༢རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་མཆེད་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་འདི་ལ་སྤྲུལ་པའི་གླེགས་བམ་ཡང་ཕྱག་ཏུ་བྱུང་། མཚན། གཙང་༧
Chinese
从诸律藏汇集等以四续部为代表的内明学海般的大量听闻，并以思所成慧对那些意义进行细致研究，虽然获得了语言功德不可思议，但并不止于此。从三十六岁开始，带领清净眷属八人，以瑜伽士的身份向无别上师文殊祈祷，并以思所成慧研究大论典，一心修行，因此上师和本尊摄受了他。特别是依靠怙主龙树父子的加持，在阅读《佛护释》时，依靠《中观根本慧论》第八品“从依赖而生是不存在的”等的解释，展示了新证悟空性的方式。如此自己通达语言和现证的所有功德后，为了摄受他人，以严谨的戒律为基础，以永不超越上下二律仪所规定的界限的学处，建立了教法的根基。在门卡（不丹境内）扎西岗，每天无误地讲述十五部大论典的词义，这可以作为讲经说法的代表。在桑朴、萨迦、蔡同等地进行五部经典辩经时，名声传遍四方，这可以作为辩论的代表。依靠觉沃父子和众多印度班智达加持的显现，创作了《菩提道次第广论》、《菩提道次第略论》和《密宗道次第广论》等，像盛开的青年莲花般的十八部大著作，成为具足智慧者们的耳饰。在绕迥第三十三年（1409）的牛年，在拉萨建立了祈愿大法会，供养了十万僧众。那年春天，受到天神和上师的授记，建立了哲蚌寺，使三轮事业蒸蒸日上。如此这般，讲说、辩论、著作三种事业的成果，从语之甘露中诞生的弟子也有：自己的上师法缘听闻四位，前行四位，清净眷属八位，特别是殊胜的三位菩萨，事业与虚空等同的四大弟子，卫藏地区的十盏佛法明灯，以及为利他而精进的……
English
Having listened extensively to the ocean-like repositories of inner knowledge, represented by the four tantric classes such as the collections from the Vinaya, and having thoroughly examined the meanings of those through the wisdom arising from contemplation, although he attained inconceivable qualities of speech, he did not stop at just that. From the age of thirty-six, leading eight pure disciples, in the manner of a renunciate, he prayed to the inseparable Guru Manjushri, and having contemplated the great treatises with the wisdom arising from contemplation, he practiced single-pointedly, thus being embraced by the Guru and the chosen deity. Especially relying on the blessings of the protector Nagarjuna and his son, upon seeing the commentary Buddhapalita, based on the explanation of the eighth chapter of the Root Wisdom, "That which arises from dependence is non-existent," etc., he demonstrated the manner of newly realizing emptiness. Thus, having mastered all the qualities of scripture and realization himself, in order to benefit others, he laid the foundation with the practice of the Vinaya, the sacred Dharma, in minute detail. He established the foundation of the teachings with precepts that never transgressed the boundaries set by the two higher vows. In Monkhar Tashi Gang (in Bhutan), he spoke daily the meaning of fifteen great treatises without error, which exemplifies his teaching. When he debated on the five texts in Sangpu, Sakya, and Tsetong, his fame spread in all directions, which exemplifies his debating. Relying on the visions blessed by Jowo and his sons, and many Indian pandits, he composed the Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment (Lamrim Chenmo), the Concise Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment (Lamrim Chungwa), and the Great Treatise on the Stages of the Path of Secret Mantra (Ngagrim Chenmo), etc., eighteen great volumes like a cluster of young lotuses, which became ornaments for the ears of those endowed with intelligence. In the thirty-third Rabjung year, the Year of the Ox (1409), he established the Great Prayer Festival in Lhasa and made offerings to ten thousand monks. In the spring of that year, having been prophesied by the gods and gurus, he established Drepung Monastery, increasing the virtuous deeds of the three wheels. Thus, the results of the three activities of teaching, debating, and composing, the disciples born from the nectar of speech were: four who listened to Dharma connections from their own gurus, four who were the preliminary group, eight pure disciples, especially the three exalted sons, the four great sons whose activities were equal to the sky, the ten lamps of the teachings of U-Tsang, and those who strive for the benefit of others...
Chinese
以...成就的十位勇士。人中之王顶上的庄严二谛师。广闻博学的两位侄子。持有闻思修功德的二位大小侍者。将教法弘扬到各方的六面大旗等等。总而言之，当时在雪域出现的萨迦、噶当、噶举的教法持有者们，大都以恭敬心侍奉其足莲。那时，一切智者果洛·勋努白说道：“那时，这片大地被宗喀巴大师的一把白伞所覆盖。”这句特意说出的话也符合事实。主要弟子有：证悟者绛巴嘉措、贾曹杰、克珠杰、绛央曲杰、慈钦巴·喜饶僧格、根敦珠巴、喜饶桑两位。如此，以圆满一切智悲力的事业，与佛无别，故作了如来教法的第二导师之事业。最终，六十三岁时，在土猪年（1419）十月的黑分第十天，收摄了化身。由此，至今兴盛的噶丹五供，仅此一善行也难以思量。一些愚者将之妄称为非圣者的化身等，必定是不如意的行为，故当谨慎。如此，从能仁雪山之王降下的显密之河流汇聚成十万之水藏。讲修事业三者，以及三学和二次第之功德珍宝的来源。贤哲成就者无数的住处，吉祥无等甘丹巴的黄金宝座上。 第一任法座。三界法王东方宗喀巴·洛桑扎巴大师五十三岁时升座。到六十三岁之间，住了十年。之后依次是：藏娘堆５６日朗巴·嘉曹达玛仁钦１３。拉堆绛的洛多巴·堪４７珠·恰拉瓦。格勒，到此以上被称为师徒三尊。华桑拉。藏霞６４隆勒巴嘉１２灿。藏６３荣雅德巴·洛哲曲曲隆措巴。炯１３。堪珠６２仁波切的兄弟曲吉嘉，此人手中也出现了一部化身经卷。灿。藏７
English
The ten heroes accomplished by... The two Tishris, the ornaments on the crown of the king of men. The two nephews who have heard extensively. The two large and small attendants who hold the qualities of study. The six great banners that spread the teachings in all directions, and so on. In short, at that time, most of the holders of the Sakya, Kadampa, and Kagyu teachings who came to the land of snow respectfully served the lotus feet of. At that time, the all-knowing Gölo Zhönnu Pal said, "At that time, this great land was covered by a single white umbrella of Je Tsongkhapa." This specially spoken sentence also corresponds to the facts. The main disciples are: Tokden Jampal Gyatso, Gyaltshab Je, Khedrup Je, Jamyang Chöje, Jamchenpa Sher Seng, Gedun Drub, and Sher Zang. Thus, with the activities of perfecting all wisdom, love, and power, being no different from the Buddha, he performed the activities of the second teacher of the Buddha's teachings. Finally, at the age of sixty-three, on the tenth day of the dark side of the tenth month of the Earth Pig year (1419), he gathered the manifestations of the incarnation. From this, the Ganden Ngamcho, which is flourishing to this day, is difficult to imagine even as a single virtuous deed. Some fools falsely claim that it is the incarnation of a non-holy person, etc., which is certainly an unpleasant act, so be careful. Thus, the river of Sutra and Tantra that descended from the King of Snow Mountains, the Lord of Sages, gathers into a water treasure of one hundred thousand. The source of the three activities of explanation and practice, as well as the three trainings and the precious jewels of the two stages of qualities. The abode of countless wise and accomplished ones, on the golden throne of glorious peerless Gandenpa. First throne holder. The King of Dharma of the Three Realms, Eastern Tsongkhapa Losang Drakpa, ascended the throne at the age of fifty-three. He stayed for ten years until he was sixty-three. Then in order: Tsang Nyangtö 56 Rinangpa Gyaltshab Darma Rinchen 13. Latö Jang's Lodröpa Khe 47 Drub Chakrawa. Gelek, up to this point, they are known as the three Jetsun. Pal Zangra. Tsang Zha 64 Lung Lekpa Gya 12 Tshan. Tsang 63 Rong Yak Depa Lodrö Chö Chö Lung Tsokpa. Kyong 13. Khedrup 62 Rinpoche's brother Chökyi Gya, a volume of incarnation also appeared in his hand. Tshan. Tsang 7