Tibetan
སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་འདུལ་བ། ལྷོ་བྲག་ནམ་མཁའ་རྒྱལ་མཚན་ལས་བཀའ་གདམས་ལམ་རིམ། བླ་མ་དམ་པ་ལས་བདེ་མཆོག་དྲིལ་བུ་པ། གོང་གསུམ་པ་བདེ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་དཔལ་བ་ལས་དུས་འཁོར། ཁྱུང་པོ་ལྷས་པ་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་ལས་འདུས་པ་སོགས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིས་མཚོན་ནང་རིག་པའི་སྡེ་སྣོད་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་མང་དུ་གསན་པ་དང་། དེ་དག་གི་དོན་ལ་བསམ་བྱུང་གི་རིགས་པས་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པས་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བརྙེས་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་མ་བཞག་པར། དགུང་ལོ་སོ་དྲུག་པ་ནས་འཁོར་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད་ཁྲིད་དེ་བྱ་བྲལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མ་འཇམ་དཔལ་ དབྱེར་མེད་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་། གཞུང་ཆེན་པོར་བསམ་བྱུང་གིས་དཔྱད་དེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པས་བླ་མ་དང་ལྷག་པའི་ལྷས་རྗེས་སུ་བཟུང་། ཁྱད་པར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་བརྟེན། འགྲེལ་པ་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏཱར་གཟིགས་པས། རྩ་ཤེའི་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པའི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན། དེ་ལྟར་རང་ཉིད་ལུང་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ལ་དབང་འབྱོར་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སླད། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བའི་ཕྱག་ལེན་ཕྲ་ཞིབ་ཀྱིས་གཞི་བཟུང་། སྡོམ་པ་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་བཅས་པའི་མཚམས་ལས་ནམ་ཡང་མི་འདའ་བའི་བསླབ་པས་བསྟན་པའི་རྨང་བཙུགས་ཏེ། མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་དུ་ཉིན་རེ་བཞིན་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་བཅོ་ལྔ་རེའི་ཚིག་དོན་འཁྲུལ་མེད་དུ་གསུང་པས་མཚོན་འཆད་པ་དང་། གསང་ཕུ། ས་སྐྱ། རྩེ་གདོང་རྣམས་སུ་ཀ་པོད་ལྔ་ལ་གྲྭ་སྐོར་མཛད་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གྲགས་པས་ཁྱབ་པ་སོགས་རྩོད་པ་དང་། ཇོ་བོ་ཡབ་སྲས་དང་། རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་གྲུབ་མང་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ལམ་རིམ་ཆེ་ཆུང་དང་། སྔགས་རིམ་ཆེན་མོ་ སོགས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ཨུཏྤལ་གཞོན་ནུའི་ཆུན་པོ་པོད་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བའི་རྒྱན་དུ་བྱོན། ང་གསུམ་པ་གླང་ལོར་ལྷ་ལྡན་དུ་སྨོན་ལམ་ཆེན་མོ་བཙུགས་ཏེ་དགེ་འདུན་ཁྲི་ལ་བསྙེན་བཀུར་མཛད། དེའི་དཔྱིད་ཀར་ལྷ་དང་བླ་མས་ལུང་བསྟན་ཏེ་འབྲོག་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ་ནས་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་མཛད་བཟང་གོང་དུ་འཕེལ། དེ་ལྟ་བུའི་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་གྱི་གྲུབ་འབྲས་གསུང་གི་བདུད་རྩི་ལས་སྐྱེས་པའི་སློབ་མའང་། རང་གི་བླ་མ་ཆོས་འབྲེལ་གསན་པ་བཞི། སྔ་ཚར་བཞི། འཁོར་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྲས་གསུམ། ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་བུ་ཆེན་བཞི། དབུས་གཙང་གི་བསྟན་པའི་སྒྲོན་མེ་བཅུ། གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སེམས་དཔའ་བཅུ། མི་དབང་གཙུག་ན་མཛེས་པའི་༧ཏི་ཤྲཱི་གཉིས། རྒྱ་ཆེན་མང་དུ་ཐོས་པའི་དབོན་སྲས་གཉིས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་པའི་ལྕོག་ཆེ་ཆུང་གཉིས། བསྟན་པ་ཕྱོགས་མཐར་སྤེལ་བའི་དར་ཆེན་དྲུག་སོགས། མདོར་ན་དུས་དེར་གངས་ཅན་དུ་བྱོན་པའི་ས་རྔོག་བཀའ་ཕྱག་གི་བསྟན་འཛིན་ཕལ་ཆེར་གྱིས་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་གུས་པས་བསྙེན་པ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པོ་འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས། དེ་དུས་ས་ཆེན་པོ་འདི་རྗེ་བཙུན་ཙོང་ ཁ་པའི་གདུགས་དཀར་པོ་གཅིག་གིས་ཁྱབ་ཡོད་པ་ཡིན། ཅེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའང་དོན་ལ་གནས་སོ། །སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ནི། རྟོགས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྒྱ་མཚོ། རྒྱབ་ཚབ་རྗེ། མཁས་གྲུབ་རྗེ། །འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེ། བྱམས་ཆེན་པ་ཤེར་སེང་། དགེ་འདུན་གྲུབ། ཤེར་བཟང་རྣམ་གཉིས་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རྣམ་དབྱེར་མེད་པས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་སྟོན་པ་གཉིས་པའི་བྱ་བ་མཛད་དེ། མཐར་དགུང་ལོ་རེ་གསུམ་པ་ས་ཕག་ཧོར་ཟླ་བཅུ་པའི་དམར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བཅུར་སྤྲུལ་སྐུའི་བཀོད་པ་བསྡུས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་ལྡན་ལྔ་མཆོད་ཅེས་དེང་སང་གི་བར་དུ་དར་བ་འདི་གཅིག་པུའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་བསམ་པར་ག་ལ་ནུས། བླུན་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྲུལ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་སོགས་ནི་མི་བཟད་པའི་ལས་སུ་ངེས་པས་ན་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐུབ་དབང་གངས་རིའི་དབང་པོ་ལས་བབས་པའི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆུ་ཀླུང་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བའི་ཆུ་གཏེར། བཤད་སྒྲུབ་ལས་གསུམ་དང་། བསླབ་པ་གསུམ་དང་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མའི་འབྱུང་གནས། མཁས་གྲུབ་གདེངས་ཅན་བྱེ་བའི་བསྟི་གནས་དཔལ་མཉམ་མེད་རི་བོ་དགེ་ལྡན་པའི་གསེར་ཁྲིར་ ཁྲི་ཐོག་དང་པོ། ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་ཉིད་དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པར་ཕེབས། དྲུག་ཅུ་རེ་གསུམ་གྱི་བར་ལོ་བཅུར་བཞུགས། དེ་ནས་རིམ་པར། གཙང་ཉང་སྟོད་༥༦རི་ནང་པ་རྒྱལ་ཚབ་དར་མ་རིན་ཆེན༡ ༣། ལ་སྟོད་བྱང་གི་ལྡོག་ལོད་པ་མཁས་༤ ༧གྲུབ་ལྕགས་ར་བ། དགེ་ལེགས་འདི་ཡན་ལ་རྗེ་ཡབ་སྲས་གསུམ་ཞེས་གྲགས། དཔལ་བཟང་ར། གཙང་ཞྭ་༦༤ ལུང་ལེ
Chinese
在琼摩隆学习律藏，从洛扎南喀坚赞处学习噶当道次第，从喇嘛当巴处学习胜乐金刚饮血派，从贡桑巴·德钦确吉贝瓦处学习时轮金刚，从琼波拉巴·云努索南处学习密集金刚等，广泛听闻以四大续部为代表的如海一般的内学典籍。并且，通过思所生慧的理智，详细研究这些典籍的意义，获得了难以想象的闻法功德，但并没有止步于此。从三十六岁开始，带领清净的八位眷属，以瑜伽士的身份，向无别的上师文殊祈祷，并且以思所生慧研究大论典，一心一意地修行，因此受到了上师和本尊的摄受。特别是依靠圣者龙树父子的加持，在阅读《佛护论》时，通过《中论》第八品“观作作者品”中“以待因缘故，未生及当生”等的注释，展示了新证悟空性的方式。如此，自己获得了通达经论和证悟功德的一切自在后，为了摄受他人，以严谨细致的律藏仪轨为基础，以永不违越上下二种律仪戒条的学修，奠定了教法的基础。在门喀·扎西东，每天无误地讲述十五部大论典的词句和意义，以此为代表进行讲经说法；在桑浦寺、萨迦寺、泽东寺等地，进行五部大论的辩经时，名声传遍四方，战胜一切。依靠觉沃父子和众多印度班智达加持的景象，创作了《菩提道次第广论》、《菩提道次第略论》和《密宗道次第大论》等，如同一串串新生的莲花，成为了具足智慧者们的耳饰。第三十三绕迥年（1597年）的牛年，在拉萨建立大法会，供养了十万僧众。那年春天，受到天神和上师的授记，建立了卓堆寺·格丹南巴嘉卫林，使得三轮事业蒸蒸日上。如此这般，讲说、辩论、著作三方面的成果，也涌现出了从语之甘露中诞生的弟子。
English
Having studied Vinaya at Kyormolung, the Kadampa Lamrim from Lhodrak Namkha Gyaltsen, Chakrasamvara Drilbupa from Lama Dampa, Kalachakra from Gongsumpa Dechen Chokyi Palwa, and Guhyasamaja etc. from Khyunpo Lhase Yonten Sonam, he extensively listened to the ocean-like repositories of inner knowledge represented by the four tantras. Moreover, through the intellect of thought-born wisdom, he thoroughly examined the meanings of these scriptures, attaining inconceivable merits of learning, but he did not stop there. From the age of thirty-six, leading eight pure attendants, in the manner of a renunciate, he prayed to the inseparable Lama Manjushri, and by examining the great treatises with thought-born wisdom and practicing with single-pointedness, he was embraced by the Lama and the chosen deity. In particular, relying on the blessings of the protector Nagarjuna and his sons, when reading the commentary Buddhapalita, through the commentary on the eighth chapter of the Root Wisdom, "Examination of the Agent and the Action," such as "Because of depending on causes and conditions, there is no arising and no future arising," he demonstrated the way to newly realize emptiness. Thus, having attained complete mastery over all the qualities of scriptural understanding and realization, in order to guide others, he established the foundation of the teachings with the meticulous practices of the Vinaya, and by upholding the precepts that never transgress the boundaries set by the two higher vows, he laid the foundation of the doctrine. In Monkhar Trashigang, he taught the words and meanings of fifteen great treatises every day without error, representing his teachings. In Sangpu, Sakya, Tsedong, and other places, when debating the five major treatises, his fame spread in all directions, overcoming all opponents. Relying on the visions blessed by Jowo and his sons and many Indian pandits, he composed the Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment, the Concise Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment, and the Great Treatise on the Stages of the Secret Mantra, which, like clusters of young lotuses, became ornaments for the ears of those endowed with wisdom. In the thirty-third Rabjung year (1597), the year of the Ox, he established the Great Prayer Festival in Lhasa and made offerings to one hundred thousand monks. In the spring of that year, guided by the prophecies of deities and lamas, he established Drok Gelden Nampar Gyalwai Ling, and the virtuous activities of the three wheels flourished. Thus, the results of his teaching, debating, and writing also produced disciples born from the nectar of his speech.
Chinese
喇嘛传法听闻四次，前前后后四次，清净眷属八位，特别殊胜之圣子三位，事业与虚空等同之大弟子四位，卫藏之教法明灯十位，利他任运成就之菩萨十位，人王顶上庄严之第悉二位，广闻博学之侄孙二位，精进功德之大小讲师二位，教法弘扬四方之大法幢六位等。总之，当时雪域出现之萨迦、宁玛、噶举、格鲁之教法持有者大多数以恭敬侍奉足莲。那时，一切智者果洛·云努巴说：“那时，此大地被宗喀巴大师之白伞所覆盖。”此特意之言语也真实不虚。主要弟子为：证悟者蒋巴嘉措、贾曹杰、克珠杰、绛央曲杰、慈诚巴·喜饶僧格、根敦珠巴、喜饶桑两位。如是，以智慧、慈悲、能力之事业圆满，与佛无别，故于佛之教法作第二佛之事业。最终，六十三岁土猪年（1419）十月十日示现圆寂。依此，至今兴盛之噶丹五供，仅此清净之事业也难以想象。一些愚者妄称非圣者之化身等，确定为不可饶恕之业，故当谨慎。如是，从能仁雪山之王降下之显密经流汇聚成百千法海，讲修事业三者，三学与二次第之功德珍宝之源，贤哲具德之圣地，吉祥无比之格鲁派之金座上。 第一位法座，三界法王东方宗喀巴·洛桑扎巴之吉祥尊，五十三岁升座，至六十三岁之间在位十年。之后依次为：藏娘堆（今西藏日喀则市聂拉木县）仁增巴·嘉曹达玛仁钦（1364-1448）十三年，拉堆绛（今西藏日喀则市拉孜县）之洛扎巴·堪钦（？-1450）克珠·恰拉瓦（？-1456），格勒。此以上被称为师徒三尊。巴桑瓦，藏夏（？-？）隆勒
English
Four times of listening to Lama's Dharma teachings, four times before and after, eight pure retinues, three particularly sublime sons, four great sons whose activities are equal to the sky, ten lights of the doctrine of U and Tsang, ten Bodhisattvas who spontaneously accomplish the benefit of others, two glorious Tisri who adorn the crown of the king, two nephews and grandsons who have heard extensively, two large and small lecturers who hold the merits of diligence, six great banners that spread the doctrine in all directions, and so on. In short, at that time, most of the holders of the Sakya, Nyingma, Kagyu, and Gelug doctrines who appeared in the land of snows respectfully served the lotus feet. At that time, Omniscient Gö Lotsawa Zhönnu Pal said, "At that time, this great earth was covered by the white umbrella of Je Tsongkhapa." This special statement is also true. The main disciples were: Tögden Jampal Gyatso, Gyaltshab Je, Khedrup Je, Jamyang Chöje, Jamchenpa Sher Seng, Gendun Drub, and Sher Zang. Thus, with the activities of wisdom, compassion, and power all perfected, being no different from the Buddha, he performed the activities of a second Buddha for the Buddha's doctrine. Finally, at the age of sixty-three, on the tenth day of the dark side of the tenth month of the Earth Pig year (1419), he gathered the manifestations of the incarnate body. Based on this, the Ganden Ngamchö, which is flourishing to this day, is a pure activity that is unimaginable. Some fools falsely claim that he is not an incarnation of a holy being, which is definitely an unforgivable act, so be careful. Thus, the ocean of hundreds of thousands of streams of Sutras and Tantras that descended from the Lord of Sages, the King of Snow Mountains, the three activities of teaching, practice, and study, the source of the precious jewels of the three trainings and the two stages, the holy place of wise and virtuous beings, on the golden throne of the glorious and incomparable Gelugpa. The first throne holder, the glorious Lord of the Three Realms, the Dharma King of the East, Tsongkhapa Lobsang Drakpa himself, ascended the throne at the age of fifty-three and remained in office for ten years until the age of sixty-three. Then, in order, Tsang Nyangtö (present-day Nyalam County, Shigatse City, Tibet) Rinchenpa Gyaltsab Dharma Rinchen (1364-1448) for thirteen years, Latö Jang (present-day Lhatse County, Shigatse City, Tibet) of Lodrapa Khenchen (?-1450) Khedrup Chakrawa (?-1456), Gelek. These above are known as the three teachers and disciples. Pal Sangwa, Tsang Zha (?-?) Lung Le.