Tibetan
་པས་བློ་གྲོས་པདྨོའི་ཁ། །ཅུང་ཟད་དགོད་པའི་གུས་འབངས་གྱི་ན་པས། །ཚད་མེད་བཀའ་དྲིན་དྲན་པའི་ཞུ་གསོལ་སྟོབ། །མང་དུ་ཐོས་པའི་ལོ་འདབ་དུད་པ་ལས། །བསམ་བྱུང་མེ་ཏོག་དཀར་པོའི་མཚར་སྡུག་གིས། །སྒོམ་སྤངས་འབྲས་བཟང་འབོད་ལ་རིངས་པ་གང་། །མཁས་མང་ དགར་བའི་ཚལ་དུ་རྣམ་པར་མཛེས། །དེ་སླད་འཚོ་གཞེས་བརྟན་པའི་གཏམ་གྱི་དབྱངས། །མི་ཟད་སྦྲང་རྩི་སར་པའི་དོག་པ་ཅན། །སྙིང་ལ་བརླན་བས་དགའ་བའི་བླ་མ་རཿ །དད་སྤྲོའི་ཟློས་གར་རྩེན་བཞིན་ངལ་འཚོ་ཐོབ། །སླད་མའི་ཆར་ཡང་ལྟོས་བཅས་སློབ་འབངས་ཚོགས། །ཐུགས་བརྩེའི་སྤྱན་ཟུར་གཡོ་བས་རྟག་གཟིགས་ནས། །གསང་གསུམ་འཆི་མེད་གྲུབ་པའི་ལང་ཚོ་དང་། །མི་ཕྱེད་འདྲེས་པའི་བཀའ་དྲིན་ཅིར་ཡང་སྩོལ། །དེ་སྐད་ཞུ་མཆིད་གཞན་གསོས་མགྲིན་པའི་གླུར། །ངེས་པར་འཁྲུལ་པའི་གཏམ་གྱི་བརྗོད་པ་ནི། །མགྲིན་པར་བསྟི་བའི་ཚིག་རྒྱན་སྨིན་ལེགས་མས། །རྟེན་དངོས་རྣ་ཆ་གཡོ་བཞིན་མྱུར་བར་དེངས། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྐབས་དང་བསྟུན་ནས་བསྒྱུར་ཤེས་པར་བྱ་ལ། ༈ །དེ་དག་གི་ཡི་གེ་ཚུར་བསྐུར་བའི་འབྱོར་ལེན་ལྟ་བུའི་ཚེ། །གང་ཚེ་བརྗོད་བྱ་དོན་ལྡན་མཉན་འོས་གཏམ། །རྗོད་བྱེད་རྒྱན་གསུམ་ལམ་ནས་ལེགས་དྲངས་པ། །དངོས་པོའི་བདོག་པའི་སྐྱེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཅས། །མ་ཉམས་སོན་པས་སྤྲོ་དགའི་ཚོར་བ་བརྟས། །ཞེས་སམ། ཁྱད་པར་བརྗོད་བྱའི་སིམ་པ་འདྲེན་བཟོད་པའི། །མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རྩེ་དགའི་འཁྲི་ཤིང་མ། །དངོས་པོའི་སྐྱེས་ཀྱི་དོ་ཤལ་བཀླུབས་བཞིན་དུ། །སོན་པས་སྤྲོ་བའི་ངལ་འཚོ་ཅིར་ཡང་བྱིན། །ཞེས་སམ། འདི་ན་ཚ་བས་ཉེན་པ་ལ། །འབིགས་བྱེད་རླུང་གི་རེག་ བྱ་ལྟར། །དོན་མཐུན་ཡིད་ལ་སྤྲོ་བསྐྱེད་པའི། །འཕྲིན་ཡིག་གསར་པའི་དགའ་སྟོན་འབྱོར། །ཞེས་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་གང་འོས་སྦྱར་རོ། ༈ །ཡང་སྔར་སྨོས་པའི་ཡུལ་ཅི་རིགས་པར་རྣམ་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བརྩམས་པའི་འབེལ་གཏམ་ལྟ་བུ་བགྱིད་པར་སྤྲོ་ན། ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ། །གང་གིས་ཆོས་ཀུན་འགྲོ་འོང་མེད་གཟིགས་ཀྱང་། །སྲིད་ལམ་དུབ་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས། །རྨད་བྱུང་ཞི་བསིལ་བདུད་རྩི་སྦྱིན་མཛད་པ། །སྟོན་མཆོག་འགྲོ་བའི་བླ་མས་ཤིས་པ་སྩོལ། །རྒྱལ་བས་ལུས་ཅན་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་། །འཚམས་པར་བསྟན་པའི་ཆོས་སྒོ་ཇི་སྙེད་ཀུན། །བརྗོད་ནུས་མིན་ཀྱང་རང་གཞན་གྲུབ་མཐའ་ལས། །བརྩམས་ཏེ་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཞན་གྲུབ་མཐའ་ལས། །བརྩམས་ཏེ་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཅུང་ཟད་ཕྱེ། །
Chinese
以智慧莲花之口，略带微笑的恭敬属下我，忆念无量恩德而祈请。 从广闻的枝叶低垂中，思生白莲花的奇妙美丽，何者急于召唤舍弃禅修的丰硕果实？ 于众多智者欢喜的园林中，极为美丽。 因此，为了长久安住，发出坚定之语的乐音，如取之不尽的蜜汁般浓稠。 心中充满喜悦的上师啊！在信心的嬉戏中获得安乐。 于未来之雨中，也请以慈悲的眼角，时常眷顾依赖的弟子们。 请赐予与三密不死的青春，以及不二融合的恩德。 如此祈请，以其他滋养喉咙的歌声，必定是错谬之语的陈述。 以滋养喉咙的辞藻装饰，成熟美好，如真实的耳环般摇曳，迅速前进。 如是等等，应根据情况而翻译。 当收到对方寄来的信件时，如果所说的是有意义、值得倾听的话语，并且以三种修辞手法巧妙地表达出来，再加上具有实物的礼品，未受损地送达，就会增强喜悦之情。或者说，能够引出特别令人愉悦的，名、词、文字嬉戏的蔓藤，如同解开实物礼品的项链一般，送达时会带来无尽的欢乐。又如，在此地遭受暑热侵袭时，如同穿透的凉风吹拂一般，收到带来符合心意、令人愉悦的新信件，如同迎来一场盛宴。诸如此类，应根据情况选用。 此外，对于先前所说的各种情况，如果那些具有智慧的人们，想要就自他宗派的观点进行讨论，那么，嗡 索斯帝 悉昙。（藏文，梵文天城体：ॐ स्वस्ति सिद्धम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就。） 以何者之智慧，虽见诸法无有来去，然对沉溺轮回者，以大悲心，施予殊胜寂静之甘露，至尊导师，祈愿赐予众生吉祥！ 胜者为适应有情众生的根器、意乐与思想，所宣说的无量法门，虽无法尽述，然今且就自他宗派之观点，略作言语之阐述。
English
With the lotus mouth of wisdom, and a slight smile, I, a respectful subordinate, offer prayers remembering your immeasurable kindness. From the drooping branches of extensive learning, the exquisite beauty of white flowers born of thought, who is eager to summon the abundant fruit of abandoning meditation? In the garden where many wise ones rejoice, it is extremely beautiful. Therefore, for the sake of a lasting and stable life, may the sound of words be like inexhaustible honey, rich and thick. O Lama, whose heart is filled with joy! May you find rest while enjoying the dance of faith and joy. In the future rains, may you always look upon your dependent disciples with the corner of your compassionate eye. Please grant the youthfulness of the three secrets that have attained immortality, and the grace of inseparable union. Thus I pray, with a song that nourishes the throat, which is certainly a statement of mistaken words. With the adornment of words that nourish the throat, ripe and beautiful, like real earrings swaying, move forward quickly. Such as these, should be translated according to the situation. When receiving a letter sent by someone, if the words spoken are meaningful and worth listening to, and are skillfully expressed with three kinds of rhetoric, and if they are accompanied by a gift of real objects, delivered undamaged, it will enhance the feeling of joy. Or, it can be said that it is especially pleasant to draw out the vines of playful names, words, and letters, like untying a necklace of real gifts, and delivering it will bring endless joy. Also, when suffering from the heat in this place, just as a penetrating cool breeze blows, receiving a new letter that brings conformity to the mind and joy is like welcoming a feast. Such as these, should be selected according to the situation. Furthermore, for the various situations mentioned earlier, if those with intelligence wish to discuss the views of their own and other schools, then, Om Swasti Siddham. (藏文，梵文天城体：ॐ स्वस्ति सिद्धम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就。) By whose wisdom, although all phenomena are seen to be without coming and going, yet out of great compassion for those who are weary on the path of samsara, bestows the extraordinary and peaceful nectar, may the supreme teacher, the Lama of beings, grant auspiciousness! The Victorious One, in accordance with the faculties, inclinations, and thoughts of sentient beings, has taught countless Dharma doors, which cannot be fully described, but now, based on the views of our own and other schools, I will briefly explain the words.
Tibetan
དེ་ཡང་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱ་ལ། །དམན་འབྲིང་མཆོག་གི་ཐེག་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་གོ་སར་དབུགས་དབྱུང་སླད། །འདུལ་མདོ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསྟན་པར། །རེ་ཞིག་ཐེག་དམན་རྗེས་འབྲང་ཕྱི་དོན་གང་། །བདེན་གྲུབ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་བྱེ་མདོ་དང་། །མཆོག་གི་རྗེས་ཚུ་འབྲང་བདེན་མེད་ཁས་ལེན་པ། །སེམས་ཙམ་དབུ་མ་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པ་བཞི། །དེ་ལ་དང་པོས་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་པོ། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་སུ་ལེགས་བསྡུས་ཏེ། །བཅོམ་དང་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་ངར་ འཛིན་བློ། །འདོར་དུ་རུང་དང་མིན་ལས་བདེན་གཉིས་དབྱེ། །གཉིས་པས་སྣང་ཡུལ་སྤྱི་མཚན་ཀུན་རྫོབ་དང་། །མངོན་སུམ་རང་མཚན་དོན་དམ་བདེན་པར་རྟོགས། །དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ནམ་མཁའི་རྟག་དངོས་སོགས། །འདོད་པ་མ་ཡིན་ངོ་བོ་རྟོག་གེར་མཐུན། །ཐུན་མོང་ལམ་དུས་ཉོན་མོངས་ཉོན་མོངས་མིན། །བདེན་བཞི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་སྦྱངས་བས། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་དམན་ལམ་དགྲ་བཅོམ་དང་། །སངས་རྒྱས་གོ་འཕང་ཐོབ་ཅེས་འབྲས་བུར་འཆད། །གསུམ་པས་དངོས་པོ་ཀུན་རྟག་གཞན་དབང་གཉིས། །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དོ་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་གྱི། །བདེན་པར་འདོད་ཅིང་ཡུལ་ཅན་ཚོགས་བརྒྱད་དེ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་བདེན་དང་རྫུན་སོགས་དབྱེ། །མདོར་ན་ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེར་འཇུག་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་འབྲས་རབ་དབྱེ་བསླབ་པ་གསུམ། །སྤངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུའི། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་བརྗོད་བྱ་གཏན་ལ་དབབ། །བཞི་པར་རང་རྒྱུད་སྨྲ་དང་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །སྔ་མས་གཉིས་སྣང་བཅས་དང་དེ་ལྡོག་པས། །རྟོགས་བྱ་དོན་བྱེད་ནུས་མིན་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྤྲོས་མཐའ་བརྒལ་དང་མ་བརྒལ་དོན་དམ་འདོད། །དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་གཉི་གར་དཔྱོད་པ་དང་། །དགག་པ་རྣམ་གཉིས་གཏན་ཚིགས་ལ་བཀོད་པའི། །རིགས་ཆེན་ལྔ་པོས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་ བྱེད། །ཕྱི་མས་སྣང་སྟོང་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུ། །བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་བློ་ངོ་ལ། །ལྟོས་པ་ཙམ་སྟེ་ངེས་པར་ཁས་ལེན་ན། །རྟག་དང་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་མི་སྲིད། །དེ་སླད་བློ་ཉིད་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་ལས། ཁྱད་པར་འབྱེད་ཅིང་རང་ལ་སྤྲོས་པ་ཡི། །དམ་བཅའ་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། །བཟློག་ཕྱོགས་ཁོ་ནས་གཞན་སེལ་འདོད་པ་བསྒྲུབ། །ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་ལ། །དམིགས་པས་བདག་འཛིན་མདུད་པ་རིང་བཅད་དེ། །ས་བཅུ་ལམ་ལྔའི་ཕ་རོལ་སོན་པ་ཡི། །སྐུ་གསུམ་གོ་འཕང་མཆོག་ལ་རེག་པར་སྟོན
Chinese
如是对于三类有情所化机，以低、中、高三种乘，为令于三种菩提之果位得以歇息，而宣说了律、经、论三藏。略而言之，小乘随行者，凡是承许外境实有者，即是说一切有部和经部；大乘随行者，凡是承许无实有者，即是唯识宗和中观宗二者，共有四种。其中第一者，将所知五蕴，善巧地归纳为有漏和无漏二者，通过破除和观察之门，从我执之念，对于应舍弃与不应舍弃，而区分二谛。第二者，了知显现之境，总相为世俗谛，以及现量自相为胜义谛。不承认三时实有、虚空的常有实物等，其体性与分别念相符。于共同道位，烦恼与非烦恼，通过以十六行相修习四圣谛，次第获得小乘阿罗汉和佛陀之果位，如是宣说其果。第三者，认为一切事物皆为遍计所执和依他起二者，是世俗谛，而圆成实是胜义谛之实有。并且认为有境为八识聚，又将此八识聚分为真实和虚假等。总而言之，对于所知之体性，以及趣入于此，以及此之因果、善加区分三学，断除与智慧、十种圆满之基、道、果之所诠义进行决断。第四者，分为自续派和他空见。前者以具有二取之显现和远离二取之显现，认为所证之境为有作用与无作用之世俗谛，以及超越戏论边与未超越戏论边之胜义谛。并且对于因果二者进行观察，以及将两种遮破安立于因明之上，以五大正理使一切诸法，皆能确定为空性。后者认为显现与空性于世俗谛和胜义谛中，仅仅是假立，然而于世间心识面前，仅仅是观待，如果确定承许，则不可能从常断二边中解脱。因此，从心识之错谬与非错谬来区分，并且对于自宗所许之任何宗义，皆不予承认，因此，仅仅以反驳之方式来成办他宗所许之义。于道之阶段，以缘于二种无我，而断除我执之结缚，从而宣说超越十地五道，而证得三身之殊胜果位。
English
Thus, for the sentient beings to be tamed of the three types, through the three vehicles of inferior, intermediate, and supreme, in order to provide relief in the state of the three enlightenments, the three pitakas of Vinaya, Sutra, and Abhidhamma are taught. Briefly, the followers of the Lesser Vehicle, all those who accept external objects as truly existent, are the Vaibhashika and Sautrantika schools; the followers of the Great Vehicle, all those who accept non-true existence, are the Mind-Only and Madhyamaka schools, totaling four types. Among them, the first one skillfully summarizes the five aggregates of knowable objects into the two: contaminated and uncontaminated, and through the means of destruction and analysis, from the thought of self-grasping, distinguishes the two truths from what should be abandoned and what should not be abandoned. The second one understands the appearing object, the general characteristic, as the conventional truth, and the directly perceived self-characteristic as the ultimate truth. It does not accept the truly existent of the three times, the permanent entity of space, etc., its nature conforms to conceptual thought. In the common path stage, afflictions and non-afflictions, through the practice of the four noble truths with sixteen aspects, gradually attain the fruit of the Arhat of the Lesser Vehicle and the state of Buddhahood, thus explaining its fruit. The third one considers all phenomena as the two: the completely imputed and the other-dependent, as the conventional truth, and the perfectly established as the true existence of the ultimate truth. Furthermore, it considers the object-possessor as the eight consciousness aggregates, and also divides these eight consciousness aggregates into true and false, etc. In short, regarding the nature of knowable objects, and entering into it, and its causes and effects, well distinguishing the three trainings, abandoning and wisdom, the basis of the ten perfections, the meaning of the path and the fruit are determined. The fourth one is divided into the Svatantrika and Prasangika. The former, with the appearance of dualistic grasping and the absence of dualistic grasping, considers the object to be realized as the conventional truth of functional and non-functional, and the ultimate truth of transcending and not transcending the extremes of elaboration. Furthermore, it examines both cause and effect, and establishes the two negations on the basis of reasoning, with the five great reasonings, all phenomena are determined as emptiness. The latter considers appearance and emptiness as mere imputation in conventional and ultimate truths, but in the face of worldly minds, it is merely relative, and if it is determined to be accepted, it is impossible to be liberated from the extremes of permanence and annihilation. Therefore, distinguishing from the error and non-error of the mind itself, and because it does not accept any proposition of its own, it only accomplishes the meaning accepted by others by means of refutation. In the stage of the path, by focusing on the two types of selflessness, the knot of self-grasping is cut off, thus proclaiming the transcendence of the ten bhumis and five paths, and the attainment of the supreme state of the three kayas.