Tibetan
་བ་ངན་པ་ནི། བཀའ་དང་པོ་འདུལ་བ་ལུང་དང་། ཆོས་མངོན་པ་སོགས་ལས་ཟློག་ཟིན། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན། འདིར་ནི། རིག་པ་གང་གིས་ཡོད་ཉིད་ཀྱང་། །ཟློག་པར་བྱ་བ་མཉན་པར་གྱིས། །ཞེས་པའི་དོན་བར་དུ་བདག་ཟློག་པ་དང་། ཐ་མར་ལྟ་བ་ཀུན་ཟློག་གཉིས་སྟོན་པ་སྐབས་སུ་བབས་པས་དེ་ལ་གཉིས། བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཁྲིད། བདེན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཁྲིད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བ་སྤོང་བ་ལ་འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ངོས་ཟིན་དགོས་པས། འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བདེན་འཛིན་ངན་པ་དེ་ལས། རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བ་མན་ནས་ཕྱི་རོལ་པའི་བར་གྱི་སྙིང་ལ་ཞུགས་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངན་པ་དེ་བྱུང་། དེ་ལས་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་འཇིག་ལྟ་བྱུང་། དེ་ལས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས། དེས་ལས་ངན་པ་བསགས་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་དེ་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། །དངོས་པོ་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བ་ཡི། །ལྟ་བ་མི་ཟད་མ་རུང་འབྱུང་། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ངོས་འཛིན་ཐུབ་ནས། དེ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ནི། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། །དེ་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ན་ཡོངས་ཤེས་ན། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱོངས། །གང་གིས་དེ་ཤེས་འགྱུར་སྙམ་ན། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་ཏེ། །རྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་པར། །དེ་ཉིད་མཁྱེན་པ་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདེན་འཛིན་གཞིག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་མ་རྙེད་པར་ཕུང་པོ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་སྙམ་དུ་བཟུང་བས་མི་ཆོག་གི། །དེ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམ་དག་མཐོང་བ་ཞིག་དགོས་ལ། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་། མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལས་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་མཐོང་། །ཞེས་པ་ལྟར། རང་གི་ཕུང་སོགས་བདེན་པར་ གྲུབ་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་མེད་དུ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་དགོས་པ་ལས། འདི་དག་རང་གིས་ཕ་
Chinese
恶劣的观点是：正如所说，第一个教诲，律藏和论藏等已经驳斥了。这里是：以任何智慧，存在本身，都应倾听被驳斥。这句话的意思是，中间显示驳斥自我，最后显示驳斥一切观点，现在是时候了，因此分为两种：断除真实执着的戏论的引导，断除无真实的戏论的引导。第一种是：一般来说，要舍弃轮回，必须认识轮回的主要原因。因此，流转轮回的主要原因是：将成为常断恶见的处所的自相续的五蕴执为真实的真实执着，这才是唯一的。从那个恶劣的真实执着中，从自宗实事论者以下到外道之间，产生了深入内心的常断恶见。从那之中，产生了将蕴视为自我的坏聚见。从那之中，产生了贪等烦恼。由此积累恶业，从而流转轮回。如《宝鬘论》中所说：只要有对蕴的执着，就有对它的我执。如果有我执，就由此，也由此而有生。等等。以及《六十正理论》中说：如果承认事物存在，就会产生贪嗔，无尽的恶见产生，由此产生争论。正如所说。这样，如果能够认识轮回的原因，那么舍弃它的方式是：如《六十正理论》中所说：那是所有观点的根源，没有它，烦恼不会产生，因此如果完全了解它，观点和烦恼就会完全消失。如果有人想知道如何了解它，那就是通过看到缘起，证悟缘起即是无生，这是最胜者所说的。正如所说，要摧毁自相续的蕴的真实执着，如果仅仅认为没有找到理由，蕴没有真实成立，那是不行的。必须看到它没有真实成立的清净的论证。而那个论证也如经中所说：凡是因缘所生，即是无生。它没有生的自性。凡是依赖因缘的，都应视为空性。正如所说，如果自己的蕴等真实成立，那么就必须不依赖任何因缘，从一开始就成立，但是这些自己
English
The bad view is: As it is said, the first teaching, the Vinaya Pitaka and the Abhidhamma Pitaka, etc., have already refuted it. Here it is: With whatever wisdom, existence itself, should be listened to being refuted. The meaning of this sentence is that in the middle it shows refuting the self, and in the end it shows refuting all views. Now is the time, so it is divided into two: the guidance of cutting off the proliferation of true clinging, and the guidance of cutting off the proliferation of non-truth. The first is: In general, to abandon samsara, it is necessary to recognize the main cause of samsara. Therefore, the main cause of wandering in samsara is: the clinging to the five aggregates of one's own continuum as true, which becomes the place of bad views of permanence and annihilation. This is the only true clinging. From that bad true clinging, from the self-affirming proponents of one's own school down to the outsiders, the bad views of permanence and annihilation that penetrate the heart arise. From that, the view of the perishable arises, which views the aggregates as self. From that, afflictions such as attachment arise. By this, bad karma is accumulated, and thus one wanders in samsara. As it is said in the Garland of Jewels: As long as there is clinging to the aggregates, there is clinging to self in it. If there is clinging to self, then from that, and also from that, there is birth. And so on. And in the Sixty Stanzas of Reasoning it says: If one admits that things exist, then attachment and hatred will arise, endless bad views will arise, and from that disputes will arise. As it is said. In this way, if one can recognize the cause of samsara, then the way to abandon it is: as it is said in the Sixty Stanzas of Reasoning: That is the root of all views, without it, afflictions will not arise, therefore if one fully understands it, views and afflictions will completely disappear. If someone wants to know how to understand it, it is through seeing dependent origination, realizing that dependent origination is unborn, this is what the Supreme One said. As it is said, to destroy the true clinging of the aggregates of one's own continuum, it is not enough to merely think that one has not found a reason and the aggregates are not truly established. One must see a pure proof that it is not truly established. And that proof is also as it is said in the sutra: Whatever is born from conditions is unborn. It does not have the nature of birth. Whatever depends on conditions should be seen as emptiness. As it is said, if one's own aggregates, etc., are truly established, then they must be established from the very beginning without relying on any conditions, but these self
Tibetan
མ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་བས་བདེན་པར་འཛིན་པ་འདི། །ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ནས་ཡིན་གྱི། བདེན་པར་གྲུབ་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འདུག་སྙམ་དུ་ཐག་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དེ། སྐྱབས་གསོལ་སོགས་དང་། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏིང་ཕྱིན་པར་བསྒོམ། མར་གྱུར་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་རང་རྒྱུད་ཕུང་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་འདི་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བཅད་པར་བྱའོ་སྙམ་པས། གོང་གི་ཆད་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་གཏད་དེ། དང་པོར་བསྒྲིམས་ཏེ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཚར་བཅད། བར་དུ་ཀློད་དེ་ལྟ་ཐོག་ཏུ་སེམས་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་པས་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་བཟུང་མཐར་རེས་འཇོག་གམ། ཡང་ན་རང་སོ་བཟུང་སྟེ། ལྟ་བའི་དྲན་ཤེས་བཞིན་མ་ཉམས་པའི་ངང་ལ་ཧད་དེ་ཕྱད་དེ་བཞག །དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པ་ན། འཕགས་པ་ལྷས། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །གཅིག་གི་ལྟ་བོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་ མེད་དུ་ཁྲོལ་གྱིས་འགྲོ། དེ་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་རང་དབང་མེད་པ་སྐྱེ། ཆོས་ཀྱི་གནད་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཅར་དུ་གོ་བ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་འདི་ནི། བར་དུ་བདག་ནི་ཟློག་པ་དང་། ཞེས་དང་། ཞི་བ་ལྷས། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པ་ལས། །དངོས་པོའི་བག་ཆགས་ཟློག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ལྟ་བ་དེར་སླེབས་པ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་རབ་ལ་ལྟ་རིམ་དང་པོ་སྒོམ་པས་གཉིས་པ་ཡང་གཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡང་སྲིད་སྔར་ཞི་གནས་སྐྱེས་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་དང་། གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་ན་ཡང་འདིར་ལྟ་བའི་གནད་ཟིན་པའི་སྟེང་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཟིན་ཏེ། ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་། གཉིས་པ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན། དབུ་མ་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཟིན་པས། དེའི་རྒྱུད་ལ་རྟག་ཆད་ལྟ་བ་ངན་པ་བཅད་དགོས་པ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལས་ཉོན་གཉིས་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལས་འབྱུང་ལ་བདེན་འཛིན་དེ་ཡང་སྤྲོས་པའམ། མཚན་འཛིན་ལས་འབྱུང་བས། །དེ་བཅད་དགོས་པའི་གནད་ཀྱིས། །ཡོད་མིན་
Chinese
仅仅因为看到由母亲等因缘所生而执着为真实，这仅仅是由于无始以来的习气所染污的错觉，认为没有一刹那的真实成立，从而彻底断定。祈求皈依等，并从内心深处修习慈悲菩提心。为了利益如母有情众生而证得佛果。为此，要断除轮回的根本，即现在就要断除执着自身蕴为真实的实执。如此思索，将心专注于上述的决断见解之上。首先，努力断除实执的分别念。中间放松，在见解上轻松地放松，从而以自解脱的方式来摄持一切执着，最终轮流或保持觉知，在见解的忆念不减弱的情况下，惊愕地、猛然地安住。如此获得信解时，如圣天所说：“一之空性为何，即是众之空性。一之见为何，即是众之见。”如同此说，一切法都轻易地进入无实有。对于未能领悟此道的众生，自然生起无伪的慈悲。会一下子领悟一切佛法的要点。这个见解是，与“中间我则遮止”以及寂天菩萨的“串习空性习气力，能遮事物习气力”的见解相符。对于上根者，修习第一个见解次第，第二个见解也可能同时生起。如果之前生起止观，则已具备止观双运。如果未生起，那么在此抓住见解要点的基础上，抓住止观之心，止观双运的见解也会在相续中生起。第二，断除无实有的戏论。如此在相续中生起证悟无实有的见解后，就已经成为伟大的中观行者。因此，无需在其相续中断除常断等恶见。然而，如龙树菩萨所说：“业与烦恼由分别，彼等戏论生戏论，空性即能遮止之。”如此等等。业和烦恼二者从实执的分别念中产生，而实执也从戏论或相执中产生。因此，以必须断除它的要点，非有
English
Clinging to things as real simply because they arise from causes and conditions like mothers is merely an illusion tainted by beginningless habits. Thinking that there is not even a moment of true existence, one decisively cuts it off. One cultivates refuge and so on, and compassion and the mind of enlightenment from the depths of one's heart. May I attain Buddhahood for the sake of all mother-like beings. For that purpose, may I cut off the root of samsara, which is the clinging to the aggregates of one's own being as real, right now. Thinking in this way, one focuses the mind on the above-mentioned view of cutting off. First, one strives to cut off the conceptual thoughts of clinging to reality. In the middle, one relaxes and loosens the mind on the view, so that all clinging is taken up in the manner of self-liberation. Finally, one alternates or maintains awareness, remaining in a state of astonishment and suddenness while the mindfulness of the view does not diminish. When one gains conviction in this way, as Arya Deva said, "Whatever is the emptiness of one, is the emptiness of all. Whatever is the view of one, is the view of all." Like this saying, all phenomena easily enter into non-reality. Compassion arises spontaneously for sentient beings who have not realized this path. One will understand all the key points of the Dharma at once. This view is in accordance with "In the middle, I will block" and Shantideva's view that "From the force of habituating emptiness, the force of habituating things can be blocked." For those of superior faculties, by cultivating the first stage of the view, the second may also arise simultaneously. If calm abiding has arisen before, then one has already attained the union of calm abiding and insight. If it has not arisen, then here, on the basis of grasping the key point of the view, one grasps the mind of calm abiding, and the view of the union of calm abiding and insight will also arise in the mindstream. Second, cutting off the elaboration of non-reality. In this way, after the view of realizing non-reality has arisen in the mindstream, one has already become a great Madhyamika. Therefore, there is no need to cut off the evil views of permanence and annihilation in their mindstream. However, as Nagarjuna said, "Actions and afflictions arise from conceptualization, and these elaborations arise from elaboration, and emptiness can prevent them." And so on. Actions and afflictions both arise from the conceptualization of clinging to reality, and that clinging to reality also arises from elaboration or sign-clinging. Therefore, with the key point that it must be cut off, not being