Tibetan
ལ་གསོལ་བ་གདབ། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་འདི་དག་བདེན་པར་འཛིན་པ་སྨོན་པ་བས་ཀྱང་ཆེས་བླུན་རྨོངས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་དུ་ཅི་ཞིག་ཞུགས་སྙམ་དུ་སྔར་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ལྟ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་སྒྲིམ་ལྷོད་ ཇི་ལྟར་འཚམས་པས་ཉམས་ལེན་ལ་ཆིག་དྲིལ་བྱ་སྟེ། དང་པོར་སྒྲིམས་པས་འཁྲུལ་སྣང་ཞིག །བར་དུ་ལྷོད་པས་རང་ངོ་ཤེས། །ཐ་མར་རང་ངོས་སེམས་ཐག་ཆོད། །ཅེས་པའི་དོན་ལ་མྱོང་བ་ནམ་ཐོན་དུ་འབད། དེ་ལྟར་འབད་པས་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་སྣང་འདི་དག་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་བདེན་པ་མི་འདུག་སྙམ་པའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་འདོད་པ་འབྱུང་སྟེ། རྒྱན་ལས། དེ་ནས་དེ་འདྲར་འགྱུར་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པར། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་པ་ལྟར། དེ་ནི་དྲོད་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དཔེ་སྤྲིན་སྟུག་པོའི་གསེབ་ཀྱི་ཟླ་བ་དེ། སྤྲིན་ཅུང་ཟད་སྲབ་ཏུ་སོང་བས་ཟླ་བའི་མདངས་ཀྱིས་མུན་པ་ཅུང་ཟད་བསལ་ཏེ། མདངས་སྐྱ་དིང་ངེ་བ་བྱུང་བ་དང་འདྲ། སླར་ཡང་བྲོད་པ་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམས་པས། སྔར་གྱི་སེམས་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཆེས་ཆེར་མཆེད། སྔ་མ་བས་ཡིད་ཆེས་པའི་མྱོང་བ་གསལ་པོ་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར། དེ་ནི་རྩེ་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དཔེར་ན་སྤྲིན་གསེབ་ཀྱི་ཟླ་བ་དེ། སྤྲིན་ཕག་ནས་སྲིབ་ཙམ་མངོན་པས་ཟླ་བ་འདི་ན་འདུག་ཅེས་རྔོ་ ཐོགས་པ་དེ་ཤར། དེ་བས་ཀྱང་འབད་པ་ཆེས་ཆེར་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམས་པས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་འོད་གསལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་གཟུང་བྱའི་འཁྲུལ་སྣང་མངོན་འགྱུར་བ་ཕལ་ཆེར་དག་པའི་རང་སེམས་ལ་གསལ་སྣང་གི་མདངས་ཆ་དང་བདེ་བ་སྔར་བས་ཆེས་ལྷག་པ་འབྱུང་། དེ་ནི་རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་དེ་ཡིས་གཟུང་བ་ཡིས། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལུས། །ཞེས་པ་ལྟར། བཟོད་པ་གཟུང་མེད་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་མ་ནུབ་ཀྱང་། ཕྱི་གཟུང་བྱར་སྣང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ནུབ་སྟེ། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འབྱུང་བས། དོན་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན། དེས་སྤྲིན་གསེབ་ཀྱི་ཟླ་བ་དེ་ལ། སྤྲིན་ཕྱི་ནང་གི་རིམ་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱི་མ་བསལ་ཏེ། ཟླ་བའི་གསལ་སྣང་སྔར་བས་ཀྱང་ཆེ་བ་དང་འདྲ
Chinese
祈请上师。你执持这些外境显现为真实，比愚痴者还要愚痴，心中到底装了什么？像这样，在先前已决定的见解之上，如何适当地调整松紧，将修行融为一体呢？首先，通过收紧来消除错觉；中间，通过放松来认识自性；最后，对自性深信不疑。努力体验这些话的含义。如此努力，就会稍微产生一种信念的清晰显现，认为这些外境显现仅仅是心的幻轮，外境中没有真实存在。如《现观庄严论》所说：“从此彼成如是性，菩萨安住于等持，除心言说之外无，一切诸义皆不见。”这被称为获得暖相的等持。例如，浓云中的月亮，云稍微变薄，月光稍微驱散黑暗，出现一种淡淡的灰白色光芒。再次生起精进，进行禅修，先前的心的清晰显现会更加扩展。会比之前产生更清晰的信念体验。如云：“法之显现增长后，唯住于心而已。”这被称为顶相显现增长的等持。例如，云中的月亮，从云的缝隙中稍微显现，于是知道月亮就在这里。 比那更加努力地进行禅修，自身相续中，光明心遮蔽显现的所取错觉几乎全部清净，自心中会产生比以前更加强烈的清晰显现的光彩和安乐。如《现观庄严论》所说：“尔时彼由所取故，能舍彼之散乱心，从此彼唯执著之，散乱之心乃独存。”这被称为忍位无所取证悟的等持。虽然内在执着的心的错觉没有消失，但外在显现为所取的错觉消失了，对外境显现不会产生丝毫的真实执着，因此被称为获得义相的等持。这就像云中的月亮，去除了云内外两层中的外层，月亮的清晰显现比以前更加明亮。
English
I pray to the Lama. You who hold these external appearances as true are even more foolish than the foolish. What exactly has entered your heart? Like this, on top of the previously decided view, how to appropriately adjust tightness and looseness, and integrate practice? First, eliminate illusions by tightening; in the middle, recognize your own nature by loosening; finally, have unwavering conviction in your own nature. Strive to experience the meaning of these words. By striving in this way, a slight clear appearance of conviction will arise, thinking that these external appearances are merely the illusion wheel of the mind, and there is no truth in the external. As the Ornament says, "From then on, it becomes suchness, the Bodhisattva abides in Samadhi, apart from mental expression, all meanings are not seen." This is called the Samadhi of obtaining the heat sign. For example, the moon in the thick clouds, the clouds become slightly thinner, the moonlight slightly dispels the darkness, and a faint gray-white light appears. Again, generate enthusiasm and meditate, and the previous clear appearance of the mind will expand greatly. A clearer experience of conviction will arise than before. As it says, "When the appearance of Dharma increases, it will only abide in the mind." This is called the Samadhi of the increasing appearance of the peak. For example, the moon in the clouds, slightly appearing from the gap in the clouds, so that one knows that the moon is here. Meditate with even greater effort than that, and in your own mind-stream, the obscuring object-grasping illusions of the clear light mind are almost completely purified, and a radiance of clear appearance and bliss, even greater than before, will arise in your own mind. As the Ornament says, "At that time, by the grasped, it will abandon that distraction, from then on, only the grasping, distracted mind remains alone." This is called the Samadhi of forbearance, realizing the absence of grasping. Although the illusion of the internally grasping mind has not disappeared, the illusion of the externally appearing object of grasping has disappeared, and no real attachment to external appearances arises at all, therefore it is called the Samadhi of obtaining the meaning sign. This is like the moon in the clouds, removing the outer layer of the two layers of clouds, inner and outer, and the clear appearance of the moon is even brighter than before.
Tibetan
། །གཉིས་པ་གཙོ་བོ་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་བཅད་པ་ནི། སླར་ཡང་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། སྒོམ་ལ་ཆེས་ཆེར་འབད་པས། །གཟུང་བ་མེད་པས་དེར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར། ནང་འཛིན་བྱེད་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་དེ་ཡང་ནུབ་སྟེ། རང་སེམས་འོད་གསལ་ལ་གསལ་སྣང་ཆེས་ཆེར་དོད་པས། དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལྟ་ བུའི་ཉམས་འཆར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །འདི་ལྟར་དེ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་སུ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤོང་། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་མཆོག་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་མ་དག་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ལས་མཆེད་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་མངོན་འགྱུར་པ་ཕལ་ཆེར་དག་པའི་འོད་གསལ་ཤར་ཏེ། མཐོང་ལམ་ས་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་བདེ་བླག་འགྲུབ་པ་ཡིན། དཔེ་སྤྲིན་གསེབ་ཀྱི་ཟླ་བའི་སྒྲིབ་བྱེད་སྤྲིན་ནང་མ་དེ་ཡང་སྲབ་ཏུ་སོང་བས་ཟླ་བ་ཆེས་གསལ་བ་དང་འདྲ། སླར་ཡང་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོས་བསྒོམས་པ་ལས། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྤྲོ་གཞི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་དག་ཀྱང་དེ་མངོན་གྱུར་བ་དག་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་གྱི་སེམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་རྗེན་ནེ་ཡེ་རེ་མཐོང་བ་ལྟ་བུའི་གསལ་སྣང་དང་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་ལས་གཞན་མེད་པར་ནི་བློས་རིག་ནས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །བློ་དང་ལྡན་པས་གཉིས་པོ་མེད་རིག་ནས། །དེ་མི་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས། །ཞེས་པ་ལྟར། སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་མངོན་གྱུར་པ་ནུབ། དེའི་གཉེན་པོ་སྣང་མཆེད་ཐོབ་ གསུམ་གྱི་གསལ་སྣང་རིམ་བཞིན་ཤར་བའི་སྦྱོར་ལམ་གསུམ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་མངོན་གྱུར་བ་རགས་པ་ཡང་ནུབ་པའི་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་གི་སྐབས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ལྷན་སྐྱེས་མ་རིག་པ་བག་ལ་ཉལ་ཕྲ་བ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་མ་དག་པས། མཐོང་ལམ་ས་དང་པོའི་ཉམས་དངོས་ཤར་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་བ་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་རྗེས་མཐོང་ལམ་ས་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ། ལྷན་སྐྱེས་མ་རིག་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པའི་ཆ་ཤས་གཅིག་དག་པའི་སེམས་འོད་གསལ་གྱི་ཆ་ཤས་གཅིག་མངོན་དུ་ལྷག་གིས་མཐོང་བ་ནི། །ས་དང་པོ་མཐོང་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནས་དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས། །འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟླ་མེད་པ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་དྲི་མ་མེད། །འཛིན་པ་གཉིས་
Chinese
第二，断除执著主体的错觉：再次生起欢喜，极其努力地修习，如“无所执故无执著”所说，内执著之心的错觉也消失，自心光明中显现极其明亮之景象，如现量见到一般。那是“彼时无间断，速证三摩地，如是彼之后，舍弃执著相。”所说，是殊胜无间断的三摩地。彼时，俱生无明虽未清净，然由俱生所生的能取所取之错觉，显现者大多清净的光明生起，无有阻碍地轻易成就见道第一地的智慧。譬如云层中的月亮，遮蔽的内层云也变得稀薄，月亮变得非常明亮一般。再次以大欢喜修习，能取所取二者的基础，俱生无明的习气虽未清净，然其显现者已清净，能取所取二者分离的心性光明，如赤裸裸地见到一般，生起明亮之景象和确信。那是“由心无他物，以智而了知，彼后心亦无，如是而证悟，具智知二无，不住彼无境。”所说，显现增益证得之三者的错觉显现消失。其对治，显现增益证得之三者的明亮景象次第生起的三道，及其后俱生无明显现的粗大者也消失的大光明，唯是世间最胜位之时。然俱生无明细微的习气，连同种子未清净，误以为生起见道第一地的真实体验，是不应有的。其后，见道第一地的智慧生起之方式是：如是修习之后，俱生无明连同种子的一部分清净，自心光明的一部分更加显现，即是“第一地名为见道，彼后由彼力，超胜世间智，无分别无垢，二取
English
Secondly, cutting off the illusion of clinging to the subject: Again, joy arises, and one strives greatly in meditation. As it says, "Since there is no grasping, there is no clinging," the illusion of the mind that clings inwardly also disappears. The luminosity of one's own mind becomes extremely clear, and a state arises as if one were seeing it directly. That is, "At that time, without interruption, one quickly attains samadhi. In this way, immediately after that, one abandons the distraction of clinging." As it says, this is the supreme, uninterrupted samadhi. At that time, although innate ignorance is not purified, the luminosity arises in which most of the manifested illusions of grasping and being grasped, which arise from that innate ignorance, are purified. One easily accomplishes the wisdom of the first bhumi of the path of seeing without obstruction. It is like the moon in the clouds, where the inner clouds that obscure it become thinner, and the moon becomes very clear. Again, through meditating with great joy, the basis of grasping and being grasped, the latent tendencies of innate ignorance, although not purified, their manifestations are purified. The luminosity of the nature of mind, free from grasping and being grasped, is seen as if nakedly and directly, and a clear appearance and confidence arise. That is, "Through intelligence, one knows that there is nothing other than mind. Thereafter, one realizes that mind itself does not exist. Possessing intelligence, one knows that both do not exist, and abides in the realm of dharma where there is no such thing." As it says, the manifested illusions of appearance, increase, and attainment disappear. As an antidote to that, the three paths arise in sequence, in which the clear appearances of appearance, increase, and attainment arise. After that, the great luminosity in which the coarse manifestations of innate ignorance also disappear is only at the time of the supreme mundane dharma. However, since the subtle latent tendencies of innate ignorance, together with their seeds, are not purified, one should not be mistaken into thinking that the actual experience of the first bhumi of the path of seeing has arisen. After that, the way in which the wisdom of the first bhumi of the path of seeing arises is as follows: After meditating in this way, a portion of innate ignorance, together with its seeds, is purified, and a portion of the luminosity of one's own mind is seen as being more manifest. This is "The first bhumi is called the path of seeing. Thereafter, through its power, unsurpassed wisdom transcends the world, without conceptualization, without defilement, two kinds of grasping.