Tibetan
བླང་བ་ལ་ གཉིས། སྔོན་འགྲོ་དང་སྦྱར་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་དང་། དངོས་གཞི་དང་སྦྱར་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གནས་དབེན་པར་བདེ་བའི་གདན་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་རོལ་པས་འདུག་སྟེ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ལ་བློ་གཏད་དེ། རང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒོ་གསུམ་འཇུག་པ་གཅིག་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་མོས་ལ། །སྐྱབས་འགྲོ་བཞི་སྐོར་བརྒྱ་སྟོང་སོགས་ཅི་ནུས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་གདམས་པ་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་ཐེངས་གསུམ་བརྗོད་པས་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད། ཁྲིད་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་བྱ་ལ། ཐུག་འཕྲད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན། ཆོས་བཞི་བསྟན་པའི་མདོའི་དོན་ཇོ་བོ་རྗེས་མཛད་པའི། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་ཚར་གསུམ་ཙམ་བརྗོད་པས་སྐྱབས་སེམས་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའང་ཚིག་དང་པོས་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་བསྟན། བྱང་ཆུབ་བར་དུ་ཞེས་པས་དུས། བདག་ནི་ཞེས་པ་གང་ཟག །སྐྱབས་སུ་མཆི་ཞེས་པས་བྱ་བ་བསྟན། སྦྱིན་སོགས་བགྱིས་པའི་ཞེས་པས་འཇུག་པ་བྱང་ སེམས། སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག་གིས་སྨོན་པ་བྱང་སེམས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་ལ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ལ་སྦྱར་ཏེ་བསྒོམ་པ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་སྦྱར་ཏེ་བསྒོམ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་རེ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ནད་མེད། སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད། བསམ་པ་འགྲུབ། གཞན་གྱིས་བསྟོད་ཅིང་བསྐུར་བ་སོགས། དེས་མཚོན་པའི་ལུས་སེམས་ལ་བདེ་བ་གང་བྱུང་ཡང་། དེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར། གཞན་ལ་བརྙས་འདོད། གཞན་བདེ་བ་ལ་མི་བདེ་བའི་ཕྲག་དོག །རང་གི་བདེ་བ་ལ་རློམ་སེམས་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཤིག་བྱས་པས། ཆགས་སྡང་གི་ལས་མང་པོ་བསགས་ནས། བདེ་བ་དེ་ཀ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་རྒྱུར་སོང་བ་ཡིན། ད་ནི་བདེ་བ་གང་བྱུང་ཡང་། དེ་ཀས་ཆོག་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། དེའང་རང་ལ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་བདེ་བར་སྣང་བ་གང་བྱུང་ཡང་བདེ་བ་དེ་ལམ་གྱིས་གསལ་བཏབ། ཚོར་བ་བདེ་བ་མྱོང་བ་ན། བདེ་བ་འདི་ནི་གཉིད་སད་ཁའི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡིན་གྱི་འདི་ལ་ཆགས་སྡང་གི་ལས་སོགས་རིན་མི་ཆོག །ང་རང་གིས་བདེ་བ་མྱང་བ་འདི་ཀས་ཆོག །མགྲོན་ཁང་གི་ཁང་པ་ཇི་ལྟར་དགའ་ཞིང་མཛེས་ཀྱང་། རང་ རེ་ཞག་རེ་ཙམ་ལས་མི་སྡོད་པར་བུད་འགྲོ་བས། ཆགས་ཞེན་བྱེད་རིན་མི་ཆོག་པ་དང་། མགྲོན་ཁང་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དང་། མགྲོན་ཁང་ན་སྐྱེ་བོའི་འདུ་འཚོགས་ཇི་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། རང་རེ་ཡུད་ཙམ་རེ་ནས་བུད་འགྲོ་བས་ཆགས་རིན་མི་ཆོག་པ་ལྟར། ཚེ་འདིའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་གཡོག་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ཀྱང་། ཡུད་ཙམ་རེ་སྔོན་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་ཚོགས་པ་ཡིན་གྱིས། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པས་མྱུར་དུ་མྱུར་དུ་གྱེས་ཤིང་བྲལ་ནས། རང་གཅིག་པུར་ག་ཤེད་དུ་ཡུད་ཀྱིས་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བརྟེན་ན་ཆགས་སྡང་གི་ལས་གསོག་ཏུ་མི་ཁོམ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་སེམས་པར་བྱེད། དེ་བཞིན་ཏུ་ལུས་ལ་ན་ཚ་དང་། སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་བཟོད་བླག་མེད་པ། དེས་མཚོན་པའི་སྡུག་པར་སྣང་བ་བྱུང་བ་ན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་གི་ལས་ཁམ་པོ་ཆེ་བསགས་པས། སྡུག་པ་དེ་ཀ་ཐར་པའི་གེགས་སུ་སོང་བ་ཡིན་པས། དེ་ནི་སྡུག་པར་སྣང་བ་གང་བྱུང་ཡང་སྡུག་པ་དེ་ཀས་ཆོག་གི། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་སོགས་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད། སྡུག་པར་སྣང་བ་འདི་གཉིད་སད་ཀའི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ། མགྲོན་ཁང་པ་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཉེས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་མེད་པ་དང་། དེ་ན་འཁོད་པས་རང་ལ་གཤེ་སྐུར་བྱེད་པ་དང་འདྲ། གང་བྱེད་ ཀྱང་རང་རེ་ཡུད་ཀྱིས་བུད་འགྲོ་བ་མ་གཏོགས། དེར་གཏན་དུ་མི་སྡོད་པས་ཆགས་སྡང་བྱ་རིན་མི་ཆོག་པ་བཞིན་ཏུ། བདག་ཀྱང་དོ་ནུབ་འཆིའམ། སང་འཆི་བའི་ཚོད་འདི་ལ། སྡུག་པོ་གང་བྱུང་ཡང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་གསོག་དུ་མི་ཁོམ། ད་ཅི་ནས་ཀྱང་ཚེ་ཐུང་འདི་དོན་མེད་དུ་མ་སོང་བར་ཆོས་ཤིག་རང་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གསུངས། གཉིས་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་སྦྱར་ཏེ་གང་བྱུང་གིས་ཆོག་ན་ཅི་བྱས་བདེ་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་ལ་བདེ་བ་བྱུང་ན། བདེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་བདག་གི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མ་དགེ་བ་བྱས་པའི་འབྲས་བུར་འདུག །འདོད་ནི་བདེ་བ་འདི་ཁོ་ན་འདོད་པར་འདུག་དེ་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལས་མི་འབྱུང་གི། དགེ་བ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བར་འདུག་པས། ཅིས་ཀྱང་རང་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ། མ་ཤིའི་བར། སང་ཉི་མ་མ་ཤར་གྱི་བར། ཐུན་འདི་མ་གྲོལ་གྱི་བར་དུ། དགེ་བ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་འགྲུབ་ཚད་ཅིག་གསོག་སྟེ་སྙམ་དུ་བསམ། སྡུག་པར་སྣང་བ་གང་བྱུང་ཡང་། འདི་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་མི་དགེ
Chinese
关于修习： 有两种：与前行结合而修习的方式，以及与正行结合而修习的方式。 第一种是：在寂静处，于舒适的座垫上，以禅定的姿态安坐。观想前方虚空中，上师、佛、法、僧三宝遍满虚空，并全心信赖。发愿自己和所有其他众生，以身、语、意三门趋入同一皈依处。念诵皈依四句偈百遍、千遍等，尽己所能。将所有众生置于意念之中，为了所有众生的利益，我要获得圆满正等觉的果位。为此，我将修持空行母耳传的甚深教法。如此念诵三遍，生起希愿和趋入的菩提心。在引导时，也应如此行持。在实际修持时，念诵乔沃仁波切所著的《四法经》的意义，念诵三遍左右的“佛、法、僧众”，就能同时生起皈依和菩提心。其中，第一句偈表明了皈依的对境；“直至菩提”表明了时间；“我”表明了补特伽罗；“皈依”表明了行为；“布施等行”表明了趋入的菩萨；“愿成佛”表明了希愿的菩萨。这是他所说的。 关于真实的前行，有两种：与暇满难得和死亡无常结合而修习，以及与业果和轮回的过患结合而修习。 第一种是：我们自己的身体没有疾病，心中没有痛苦，愿望实现，受到他人的赞扬和尊敬等等。无论身心产生什么快乐，都不能因此而满足。反而会轻蔑他人，嫉妒他人的快乐，对自己的快乐感到骄傲等等，做了各种各样的事情。因此，积累了许多贪嗔的业，导致那些快乐成为了轮回和恶道的因。现在，无论产生什么快乐，都要满足于此而修习。也就是说，对自己，如前所述，无论身心上出现什么看似快乐的事情，都要用正道来照亮那个快乐。当体验到快乐的感受时，要知道这个快乐就像睡醒前的梦一样，只是一瞬间的事情，不值得为了它而产生贪嗔等业。我自己体验到这个快乐就足够了。就像客栈一
English
Regarding practice: There are two ways: practicing in conjunction with preliminaries, and practicing in conjunction with the main practice. The first is: In a secluded place, sit comfortably on a cushion in a meditative posture. Visualize the guru, Buddha, Dharma, and Sangha filling the sky in front of you, and place your trust in them wholeheartedly. Vow that you and all other sentient beings will take refuge with the same intention through the three doors of body, speech, and mind. Recite the four-line refuge prayer hundreds or thousands of times, as much as you can. Keep all sentient beings in mind, and for the benefit of all sentient beings, may I attain the state of perfect and complete enlightenment. For this purpose, I will practice the profound teachings of the Dakini's Whispered Lineage. Recite this three times, generating the aspiration and entry of Bodhicitta. When guiding, do the same. In actual practice, recite the meaning of the Sutra of Four Dharmas written by Jowo Rinpoche, reciting "Buddha, Dharma, and Sangha" about three times, so that refuge and Bodhicitta arise simultaneously. Among them, the first verse indicates the object of refuge; "until enlightenment" indicates the time; "I" indicates the individual; "take refuge" indicates the action; "giving and so on" indicates the entering Bodhisattva; "may I attain Buddhahood" indicates the aspiring Bodhisattva. This is what he said. Regarding the actual preliminaries, there are two: practicing in conjunction with the difficulty of finding leisure and endowments and impermanence of death, and practicing in conjunction with the law of karma and the faults of samsara. The first is: Our own bodies are free from illness, our minds are free from suffering, our wishes are fulfilled, and we receive praise and respect from others, and so on. No matter what happiness arises in body and mind, we should not be satisfied with just that. Instead, we may despise others, be jealous of their happiness, be proud of our own happiness, and so on, doing all sorts of things. Therefore, we accumulate many karmas of attachment and aversion, which cause that happiness to become the cause of samsara and the lower realms. Now, no matter what happiness arises, we should be content with it and practice. That is, for ourselves, as mentioned above, no matter what seems to be happiness on the level of body and mind, we should illuminate that happiness with the right path. When experiencing the feeling of happiness, we should know that this happiness is like a dream before waking up, it is only momentary, and it is not worth generating karmas of attachment and aversion for it. It is enough for me to experience this happiness. Like a guesthous
Chinese
即使房屋多么令人愉快和美丽，我们也不会在那里居住超过一晚，所以不值得执着。即使旅馆里有多少享受，旅馆里有多少人聚集，我们也会很快离开，所以不值得执着。同样，无论今生有多少住所、享受、眷属等等，都只是短暂地因前世的业力和因缘而聚集。因为不知道何时会死，所以迅速地、迅速地分离，独自一人不知去向。因此，不要浪费时间积累贪嗔之业，要反复思考。同样，当身体生病，心中有难以忍受的剧烈痛苦，以及由此带来的痛苦时，如果因此积累了大量的贪嗔之业，那么痛苦本身就成了解脱的障碍。因此，无论出现什么痛苦，就让痛苦本身结束吧。不要因此而产生任何业等原因。这种痛苦的显现就像醒来时的梦。就像旅馆非常破旧，没有享受，住在那里的人责骂自己一样。无论发生什么，我们都会很快离开，不会永远住在那里，所以不值得贪嗔。同样，我也不知道今晚或明天会死，无论发生什么痛苦，都不要浪费时间积累业。现在无论如何，不要让这短暂的生命毫无意义地过去，要做一些佛法，要这样想。第二，将业果和轮回的过患联系起来，随遇而安，尽力而为地修行。如前所述，如果自己感到快乐，那么获得这样的快乐，是因为我前世行善的果报。想要的就是这种快乐，它不会从不善的因中产生，只会从善的因中产生。因此，无论如何，从现在开始，直到死亡，直到明天太阳升起，直到这一座结束，都要尽力积累大、中、小的善业。无论出现什么痛苦，经历这样的痛苦，都是不善的。
English
Even if a house is very pleasant and beautiful, we will not stay there for more than one night, so it is not worth being attached to. Even if there are many enjoyments in a hotel, and many people gather in a hotel, we will leave soon, so it is not worth being attached to. Similarly, no matter how many dwellings, enjoyments, retinues, etc. there are in this life, they are only gathered for a short time due to the karma and conditions of previous lives. Because we do not know when we will die, we quickly and quickly separate and go alone to an unknown place. Therefore, do not waste time accumulating the karma of attachment and aversion, but think about it again and again. Similarly, when the body is sick, and there is unbearable intense suffering in the mind, and the suffering that arises from it, if one accumulates a large amount of attachment and aversion because of this, then the suffering itself becomes an obstacle to liberation. Therefore, whatever suffering arises, let the suffering itself end. Do not create any causes such as karma because of it. This appearance of suffering is like a dream when waking up. It is like a hotel that is very dilapidated, without enjoyment, and the people living there scold themselves. No matter what happens, we will leave soon and will not live there forever, so it is not worth being attached to or averse to. Similarly, I do not know whether I will die tonight or tomorrow, no matter what suffering arises, do not waste time accumulating karma because of it. Now, in any case, do not let this short life pass meaninglessly, but do some Dharma, think like that. Secondly, if one is content with whatever happens by connecting it with the law of cause and effect and the faults of samsara, one should practice it happily as much as one can. As mentioned before, if one feels happy, then obtaining such happiness is the result of my previous life's virtuous deeds. What is desired is this happiness, it does not arise from unwholesome causes, but only from wholesome causes. Therefore, in any case, from now until death, until the sun rises tomorrow, until this session ends, one should try to accumulate great, medium, and small virtuous deeds. Whatever suffering arises, experiencing such suffering is unwholesome.