Tibetan
མི་སྨྲ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། སྤྱིར་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་དགེ་བ་ལ་འགོད་པ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པའི་གཉེན་པོར། སེམས་བསྐྱེད་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལས། །ཉིན་དང་དེ་བཞིན་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མགོས་ཕྱག་འཚལ། །རྟག་ཏུ་འདོད་བཞིན་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། །དེ་དག་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡང་མི་བཙལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་དང་གཡོས་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གནས་པར་བྱའི། གཡོ་དང་སྒྱུས་མ་ཡིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་བདེ་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་པའོ། །བཞི་པ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤང་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཁྱུ་རིལ་དུ་སྤངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་མཐོང་བའམ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་སྒྲུབ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་བྱུང་ན་ཐར་པ་གཏན་མི་འདོད་དམ་ཉན་རང་གི་ཐར་པ་འདོད་ཀྱང་རུང་། སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀ་གཏོང་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། སྤྱོད་ཀྱང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་འདོད་སྤྱད་ན། །དེ་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉི་ཚེ་བ་སྤོང་བ་ནི། སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་བདག་གིས་ཕན་གདགས་དགོས་ཤིང་ནུས་ཀྱང་མི་གདགས་སྙམ་དུ་བློས་འདོར་བ་སྟེ། དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བས་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་གང་བློས་སྤངས་པ་དེ་ཕན་སེམས་ཀྱིས་བློས་བཟུང་ལ། དེ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་མ་ཐོགས་ཀྱང་རང་གི་བློ་མ་གནོད་པར་བྱ་གསུང་། དེས་ན། གཞན་ཕན་ལས་ལ་མཐུ་མེད་ཀྱང་། །དེ་ཡི་བསམ་པ་རྟག་ཏུ་བྱ། །གང་ལ་བསམ་པ་དེ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལ་དོན་གྱིས་ཞུགས། །ཞེས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང་། མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡང་དེ་སྙེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་ལས་བྱུང་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་ལས་ སྐྱེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གཞུང་ལས། ཁྱད་པར་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཞུས་པའི་ཆོས་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། མདོ་དེའི་དོན། རྣམ་རྟོག་གིས་ཀྱང་འདོད་པ་མི་བསྟེན་ན། དབང་པོ་གཉིས་སྤྲོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཤིང་། རྨི་ལམ་དུའང་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མི་བསྟེན་པ་དང་། བྱ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། ཐབས་ཤེས་གཉིས་ལ་མཁས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྤངས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་པས་སྤྱད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གནས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་པ་མི་གདབ་པ་སྟེ་ཆོས་བདུན་པོ་དེ་བསྟན་པས་དེ་དག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཡང་། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་དང་། སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ནས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་དྲུག་ཆའི་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བས་བཤགས་སྡོམ་བྱས་ལ་སླར་བླང་། ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་ གཉེན་པོ་སྐྱེས་ན་བཤགས་དུས་སྔ་ཕྱི་འདྲ་ཞིང་། བཤགས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། མ་རྙེད་ན་སོ་ཐར་གྱི་དགེ་བསྙེན་ཡན་ཆད་ཀྱི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་འདི་བྱུང་སྟེ་ཞེས་དངོས་པོ་བརྗོད་ནས་བཤགས་པར་བྱ་གསུངས་སོ། །སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐོར་འདི་རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་ནས་ཇོ་བོའི་བར་དུ་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་གདམས་པ་ཁོ་ན་ལས་བྱོན་པ་ཡིན། འདིའི་བློ་སྦྱོང་དང་། ཆོ་ག་དང་། བསླབ་བྱ་དང་། བཅས་པ་འདི་གཞུང་གཞན་ན་མི་བཞུགས་པས། འདི་དང་སྐྱབས་འགྲོ་ཁོ་ནས་ཇོ་བོ་བོད་ལ
Chinese
应当学习不说话。对于不应后悔的事情产生后悔，一般是对进入善法，特别是对进入大乘法产生后悔。对此的对治是，将某些众生安置于善法，并将他们安置于无上圆满正等菩提，而不是声闻和独觉的果位。应当学习这个道理。为了对治对发菩提心的菩萨说恶语，应当学习对发菩提心的菩萨生起视师想，并在十方称扬其功德。如《显了一切法无生经》中说：日间与夜晚，同样三次，我以头顶礼敬菩萨们，恒常如愿而行持，不寻彼等之过失。应当如是行持。为了对治对一切众生行欺骗和虚伪，应当以清净的增上意乐对待一切众生，不以虚伪和欺骗对待，应当学习这个。增上意乐是希望一切众生获得利益和安乐。第四，应当学习不舍弃众生。完全舍弃众生，是指见到众生的过失，或者因为大乘道难以修持等原因，舍弃了为利他而欲成佛的意念。如果这样，要么永远不想获得解脱，要么想获得声闻或独觉的解脱也可以。总之会舍弃愿行两种菩提心。如《摄颂》中说：纵然于亿劫中，行持十善业道，若欲自得寂灭果，持戒亦成有毁损，此较他胜尤为重。如是宣说。舍弃一部分众生是指，对于某些众生，心想我应该也能够利益他们，却不利益他们而舍弃。这样也会舍弃缘众生的菩提心，因此在座间，对于心中舍弃的众生，要以利他之心重新摄持，即使实际上没有利益到他们，也要使自己的心不受到损害。因此说：纵然无力利他事，然应恒常作是念，于谁生起此念者，彼即彼之意义也。
English
One should train in not speaking. Generating regret for things that should not be regretted is, in general, generating regret for entering into virtue, and in particular, generating regret for entering the Great Vehicle. The remedy for this is to place some sentient beings in virtue and to place them in the unexcelled, perfectly complete enlightenment, not in the level of hearers and solitary realizers. One should train in this meaning. As a remedy for speaking hateful verses to a Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment, one should train in generating the perception of the teacher towards a Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment and in praising the qualities that are truly in the ten directions. As it is said in the Sutra Showing That All Dharmas Are Unborn: "During the day and likewise at night, three times, I bow with my head to the Bodhisattvas. When they constantly engage in actions as they wish, I do not seek even the slightest fault in them." One should act accordingly. As a remedy for practicing deceit and trickery towards all sentient beings, one should abide in pure higher intention towards all sentient beings, and one should train in not being deceitful and tricky. Higher intention is the wish to connect all sentient beings with benefit and happiness. Fourth, one should train in not abandoning sentient beings in one's mind. Completely abandoning sentient beings is abandoning the mind of wanting to attain Buddhahood for the sake of others due to seeing the faults of sentient beings or because the path of the Great Vehicle is difficult to accomplish, etc. If that happens, one either does not want liberation at all or wants the liberation of hearers and solitary realizers. In any case, one abandons both the aspiration and engagement Bodhicitta. As it is said in the Compendium of Sutras: "Even if one practices the ten paths of virtuous action for hundreds of millions of eons, if one desires and practices for the sake of one's own peace, then that time the discipline has defects and the discipline is damaged. That generation of the mind is heavier than even the defeat of others." It is said. Abandoning a part of sentient beings is mentally abandoning some sentient beings, thinking that I should and can benefit them, but not benefiting them. That also abandons the Bodhicitta that focuses on sentient beings, so during the session, one should take back with a mind of benefiting those who have been abandoned in one's mind, and even if one does not actually benefit them, one should ensure that one's own mind is not harmed. Therefore, it is said: "Even if there is no power to benefit others, one should always have the thought of it. Whoever has that thought, that is the meaning for them."
Chinese
进入。（这样）应对一切众生发起利益之心。第五，应忆念菩提心的利益。如《树庄严经》中说：菩提心是一切佛法的种子。总而言之，一切佛法和所有佛的功德，菩提心的利益也同样如此。这是为什么呢？因为所有菩萨的行持坛城都由此而生，过去、未来和现在出现的一切如来也由此而生。应反复忆念如是等利益。此外，经文中说：特别是想要迅速获得现证的人，应该修学圣观自在菩萨所请问的《七法经》这部大乘经。经中的意思是：即使是分别念也不应依止贪欲，更何况是行淫呢？即使在梦中也不应依止恶知识，像鸟一样，心不执著任何事物，精通方便和智慧却不傲慢，舍弃对实有的执著，坚定空性的解脱，以如幻的智慧行事，因为一切都不是真实存在的，以对众生纯净的增上意乐而安住，不诽谤因果，这七法被宣说，因此应该修学这些。还有，黑法四种，以及舍弃众生的堕罪产生后，如果超过一天一夜的六分之一的时间，就通过舍弃发心来忏悔和受戒，然后重新受戒。如果在时间段内生起对治，忏悔的时间早晚相同。忏悔的对象是菩萨，如果没有找到，就在别解脱的居士以上的面前，说出“我犯了这种堕罪”，然后进行忏悔。发愿菩提心这部分，是从弥勒佛到阿底峡尊者之间口耳相传的教言。这里的修心、仪轨、学处和戒律，在其他经书中没有，因此阿底峡尊者仅凭这个和皈依就来到了西藏。
English
Enter. (Thus) one should generate the intention to benefit all sentient beings. Fifth, one should remember the benefits of bodhicitta. As stated in the Sutra of Arrayed Trees: The mind of enlightenment is like the seed of all the Buddhas' teachings. In short, all the Buddhas' teachings and all the qualities of the Buddhas, the benefits of bodhicitta are also the same. Why is that? Because all the mandalas of the bodhisattvas' conduct arise from this, and all the Tathagatas who have appeared in the past, future, and present are also born from this. One should repeatedly remember such benefits. Furthermore, the scriptures say: In particular, those who wish to quickly attain direct realization should study the Mahayana sutra called the Seven Dharmas Requested by the Noble Avalokiteśvara Bodhisattva. The meaning of that sutra is: Even with conceptual thoughts, one should not rely on desire, let alone engage in sexual intercourse. Even in dreams, one should not rely on evil friends, like a bird, the mind does not cling to anything, being skilled in both means and wisdom yet without arrogance, abandoning the clinging to reality, stabilizing the liberation of emptiness, acting with illusory wisdom because nothing is truly existent, abiding with pure superior intention towards sentient beings, and not slandering cause and effect. These seven dharmas are taught, therefore one should practice them. Also, the four black dharmas, and after the sin of abandoning sentient beings has arisen, if more than one-sixth of a day and night has passed, one should confess and take vows by abandoning the generation of bodhicitta, and then retake the vows. If an antidote arises within the time period, the time of confession is the same, whether early or late. The object of confession is a bodhisattva, or if one cannot be found, in front of someone who is at least a layperson with vows of individual liberation, one should say, "I have committed this transgression," and then confess. This section on aspiration bodhicitta is a teaching that has been passed down orally from Maitreya Buddha to Atiśa. The mind training, rituals, precepts, and vows here are not found in other scriptures, therefore Atiśa came to Tibet with only this and taking refuge.