Tibetan
་གནས་སྐབས་འགྱུར་བར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད། འགོག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་འགོག་ཞི་གྱ་ནོམ་ངེས་འབྱུང་བཞི་སྟེ། སྡུག་ཀུན་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་བྲལ་བ་ཆོས་ཅན། འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་བ༔ ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་བྲལ་བ་ཡིན་པའི༴ གྱ་ནོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་བདེའི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཐར་པ་ཡིན་པའི༴ ངེས་འབྱུང་༔ སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཐར་པ༴ དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རིམ་བཞིན། །ཐར་པ་ཡེ་མེད་དུ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཐར་པར། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཐར་པར། ཐར་པ་ཡོད་ཀྱང་སླར་ལྡོག་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད། ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་རིག་པ་ངེས་འབྱིན་བཞི་སྟེ། བདག་མེད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པར་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ལམ་དངོས་སམ་དེར་ གཏོགས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་ཅི་རིགས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས༔ རིག་པ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི༴ ངེས་འབྱིན་གྱི་རྣམ་པ༴ སྡུག་བསྔལ་སླར་མི་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རིམ་བཞིན་ཐར་ལམ་ཡེ་མེད་དུ་འཛིན་པ། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་ཐར་ལམ་དུ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཐར་ལམ་དུ། སྡུག་བསྔལ་གཏན་ཟད་པའི་ཐར་ལམ་མེད་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ལྟར་བདེན་ཅིང་། བྱིས་པ་སོ་སྐྱེས་བཟུང་བ་ལྟར་མི་བདེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ནི། བདེན་བཞིའི་རྣམ་གཞག་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཀུན་ཏུ་ལན་དུ་མར་གསུངས་ཤིང་། འཁོར་བར་འཇུག་ལྡོག་གི་གནད་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་རྣམ་གྲོལ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་། །ཉམས་ལེན་གྱི་འགགས་སྡོམ་ཡང་ཆེ་བས་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་སློབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ལ་བདུན། སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད། སོ་སོའི་དབྱེ་བ། བསྡུ་བ། བྱེད་ལས་ཚེ་དུ་ལ་རྫོགས། བསྒོམ་ཚུལ། བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས་བསྟན་དོན་རྟེན་འབྲེལ་མདོ་འགྲེལ་སོགས་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལྟར། དེ་དག་གི་དངོས
Chinese
舍弃执着于暂时变化的分别念。灭谛的行相有灭、静、妙、离四种。彻底断除一切痛苦的解脱，是灭的行相，因为是断除痛苦的解脱之故。静，是断除烦恼的解脱之故。妙，是成为利益安乐之自性的解脱之故。离，是不再退转的解脱之故。如此修习，次第舍弃认为解脱完全不存在，某些有漏的差别是解脱，某些痛苦的自性是解脱，以及虽有解脱但会退转的分别念。道谛的行相有道、行、理、出四种。现量证悟无我之义的智慧，是道的行相，因为是趋向解脱的真实道或属于解脱的道之故。行，是现量证悟各种无我的智慧。理，是作为烦恼之对治的智慧。出的行相，是使痛苦不再退转的智慧之故。如此修习，次第舍弃执着于解脱道完全不存在，某些禅定的自性是解脱道，某些有漏的差别是解脱道，以及没有彻底止息痛苦的解脱道的分别念。第六，这四者之所以被称为圣谛，是因为它们如圣者所见般真实，不像凡夫俗子所执着般不真实之故。第七，四谛的分类在大小乘中都多次宣说，并且是全知者所归纳的轮回流转还灭之关键，因此对于成就解脱极为重要。而且，实修的要诀也很多，为了必须按此次第学习，因此证明其必要性极大。第二，宣说十二缘起的分类，共有七点：总的体性、各自的差别、总摄、作用、多少世圆满、修习之方式、修习之利益。第一点是，如《萨律粳子经》所说之义，以及缘起经释等中所广说般，那些真实
English
Abandoning the conceptualizations that cling to temporary changes. The aspects of the truth of cessation are four: cessation, peace, excellence, and definite emergence. The liberation that completely abandons all suffering is the aspect of cessation because it is the liberation of abandoning suffering. Peace, because it is the liberation of abandoning afflictions. Excellence, because it is the liberation that has become the nature of benefit and happiness. Definite emergence, because it is the liberation of non-regression. By meditating in this way, one gradually abandons the conceptualizations that believe that liberation does not exist at all, that some contaminated distinctions are liberation, that some natures of suffering are liberation, and that although there is liberation, it will regress. The aspects of the truth of the path are four: path, accomplishment, reason, and definite emergence. The wisdom that directly realizes the meaning of selflessness is the aspect of the path because it is the actual path that leads to liberation or the path that belongs to it. Accomplishment, because it is the wisdom that directly realizes various selflessnesses. Reason, because it is the wisdom that acts as an antidote to afflictions. The aspect of definite emergence, because it is the wisdom that makes suffering non-regressive. By meditating in this way, one gradually abandons the conceptualizations that cling to the path of liberation not existing at all, that some natures of meditation are the path of liberation, that some contaminated distinctions are the path of liberation, and that there is no path of liberation that completely ceases suffering. Sixth, these four are called noble truths because they are true as seen by the noble ones and not untrue as clung to by childish ordinary beings. Seventh, the classification of the four truths is repeatedly taught in both the Great and Small Vehicles, and because it is the key to the cycle of existence, which is summarized by the all-knowing one, it is extremely important for accomplishing liberation. Moreover, there are many key points of practice, and because it is necessary to learn in this order, its necessity is proven to be extremely great. Second, explaining the classification of the twelve links of dependent origination, there are seven points: the general nature, the individual distinctions, the summary, the function, how many lifetimes are completed, the way of meditating, and the benefits of meditating. The first point is, as the meaning taught in the Rice Seedling Sutra and as explained in detail in the Sutra on Dependent Origination and its commentaries, those actual
Tibetan
་བསྟན་ནི་འདུས་བྱས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ། སྤྱིར་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མཚན་ཉིད། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ། འདུས་བྱས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་མ་རིག་པ་ལ། སྤྱིར་ལས་འབྲས་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། སྔ་མས་ནི་ངན་འགྲོ་དང་། ཕྱི་མས་ནི་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོ་གཉིས་ཀར་འཕེན་པའི་ལས་གསོག །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ནི། ཐལ་རང་གཉིས་ཀས་བདེན་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེད་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་བས་བདེན་འཛིན་ཡིན་ན་མ་རིག་པས་ཁྱབ་ཅེས་བཞེད་པ་དང་། རང་རྒྱུད་པས་ནི་དེ་ལྟར་མི་བཞེད། རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ཀྱི་རང་སྡེ་ལྟར་ན། གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ནི། མ་རིག་པ་ཡིན་པས་ཐལ་རང་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་མི་འདྲའོ། །གང་ལྟར་ནའང་རང་རང་ལུགས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་འདྲའི་མ་རིག་པ་དེ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པར་བཞེད་པ་ནི་འདྲའོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐོག་མའི་མ་རིག་པ་དང་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཀུན་བརྟགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་བཤད་ཀྱང་། འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ནི། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐོག་མར་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་མེད་དོ། །མཁས་པ་ཕལ་ཆེར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་ལ་ནི་ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་མི་སྲིད་ཅེས་བཞེད་སྣང་ཡང་། དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་འདུ་བྱེད་ནི་ལས་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ། བསོད་ནམས། མི་གཡོ་བའི་ལས་ཏེ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་ནི། མདོ་ལས། ཚོགས་དྲུག་ཏུ་གསུངས་ཀྱང་འདིར་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡིད་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་དགེ་མི་དགེའི་ལས་བསགས་པའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པའི་ཚེ་འདིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཕྱི་མར་སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བ་ན་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བས། གཉིས་ཀ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བའོ། །བཞི་པ་མིང་གཟུགས་ཀྱི་མིང་ནི། ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཏེ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མིང་ གཞིའི་ཕུང་པོ་དང་། གཟུགས་ནི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་ན་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན
Chinese
所说的是就缘起而说的。一般而言，观待而成立是缘起的定义，依赖于自己的因缘而成立是缘起的定义。第二是，从无明到老死之间有十二支。第一是无明，一般而言有对业果无明和对真如无明两种。前者是引向恶趣，后者是积累引向善趣和恶趣两种的业。对于真如无明，中观应成派和自续派都认为是所有实执，但中观应成派认为凡是实执都遍及无明，而自续派不这样认为。按照自续派以下的自宗观点，认为补特伽罗是自立存在的实有之识，这些都是无明，因此中观应成派和自续派在轮回根本的认识方式上有所不同。无论如何，对于各自宗派的无我真如之义愚昧的凡夫相续中的这种无明，都认为是轮回的根本，这一点是相同的。因此，十二支的最初无明和对无我真如愚昧的无明，据说这二者都有俱生和遍计两种。但在圣者的相续中，没有作为十二支最初的无明。大多数智者认为，作为行之业因的意乐的无明，不可能存在对业果愚昧的无明，但对于时间的意乐则存在。第二行是业，其中有非福业、福业和不动业三种。第三识，经中说是六识，但在这里主要指意识。对于它，积累善与非善之业的习气，此生的识是因时的识，在来世连接生处时，就变成果时的识，因此二者都称为识的缘起。第四名色中的名是指受、想、行、识，也就是非色法的名蕴，色是指凝酪等，如果投生于无色界，则有色的种子。
English
What is said is in terms of dependent origination. In general, that which is established in dependence is the definition of dependent origination, and that which is established in dependence on its own causes and conditions is the definition of dependent origination. The second is that there are twelve links from ignorance to old age and death. The first is ignorance, which generally includes two types: ignorance of karma and its results, and ignorance of suchness. The former leads to lower realms, while the latter accumulates karma that leads to both higher and lower realms. Regarding ignorance of suchness, both Prasangika and Svatantrika schools consider it to be all forms of grasping at inherent existence, but Prasangika believes that all grasping at inherent existence is pervasive with ignorance, while Svatantrika does not hold this view. According to the Svatantrika school and below, the conception that persons are inherently existent and self-sufficient entities is ignorance. Therefore, the Prasangika and Svatantrika schools differ in their identification of the root of samsara. In any case, it is agreed that such ignorance in the minds of ordinary beings, which are ignorant of the meaning of selflessness according to their respective systems, is the root of samsara. Therefore, the initial ignorance of the twelve links and the ignorance of selflessness are said to have both innate and imputed forms. However, in the minds of noble beings, there is no ignorance that serves as the initial link of the twelve. Most scholars believe that ignorance of karma and its results cannot exist as the motivation for action, which is the cause of karma, but it does exist for the motivation of time. The second, action, is karma, which includes three types: non-meritorious actions, meritorious actions, and unwavering actions. The third, consciousness, is said to be the six consciousnesses in the sutras, but here it mainly refers to mental consciousness. For it, the habitual patterns of accumulating virtuous and non-virtuous actions, the consciousness of this life is the consciousness of the causal time, and when connecting to the place of rebirth in the next life, it becomes the consciousness of the resultant time. Therefore, both are counted as one, called the dependent origination of consciousness. The fourth, name and form, where name refers to feeling, perception, mental formations, and consciousness, which are the non-material aggregates of name, and form refers to curd and so on. If one is born in the formless realm, there are seeds of form.