Tibetan
་སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུ་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཏེ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་དང་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་མཚུངས་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་སེམས་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ལ་དབྱེ་ན། དེར་གྱུར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དང་། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་རྣམས་སུ་ཡོད། རང་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ལམ་བདེན་གྱི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་འགོག་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པའམ། ། བརྡར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ། དོན་དམ་པའི་འགོག་པ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱན་བཅས་རྒྱན་མེད། ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་འགོག་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་༑ དང་པོ་ནི། སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁོང་ཁྲོས་དགེ་རྩ་གཅོད་པ་སྤངས་པའི་ཆ་དང་། སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ནས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ་སྤངས་པའི་ཆ་དང་། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པ་ལ་རེ་ཞིག་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆ་དང་། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་འགོག་པའི་ཆ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་དང་འགོག་བདེན་དོན་གཅིག །གསུམ་པ་ནི། མངོན་ཤེས་དྲུག་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ལྟ་བུ། བཞི་པ་ནི། མངོན་ཤེས་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ལྟ་བུ། ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་བཅས་མ་བཅས་སམ། ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་བདེན་སྣང་གི་ལྷག་མ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་གཉིས། བདུན་པ་ནི་སློབ་པ་དང་། །བརྒྱད་པ་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ནོ། །རང་གི་བྲལ་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་འགོག་བདེན་གྱི་བྲལ་རྒྱུ་བྱེད་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་ དངོས་བརྟགས་མ་ཕྱེ་བར་དབྱེ་ན། ཚོགས་ལམ་སོགས་ལྔ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཐེག་གསུམ་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བདེན་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །འགོག་ལམ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཚུལ་ནི། རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཀུན་བརྟགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་གང་དངོས་སུ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་རང་གིས་དངོས་སུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་འགོག་བདེན་རྣམས་ཀྱི་བྲལ་རྒྱུ་བྱས་ནས། །ནམ་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གིས་རང་རང་གིས་སྤང་བྱ་དེ་རྣམས་དངོས་སུ་སྤངས་པ་དེའི་ཚེ། སྤང
Chinese
产生轮回的业，如修习四禅定和四无色定等不动业，这是第三种。 第三种是：与烦恼和业的集起相应的染污心。 又，从业的集起分类，有属于它的身语意三门之业，以及无记业等。作为获得自在之方便的道谛，其解脱之果，即是各别断灭，从断灭谛的体性上，以名言安立的角度来分，有非各别断灭， 由作意而断灭，胜义断灭。同样地，有具有功德和不具功德，有余和无余，完全圆满和不完全圆满的断灭。第一种是：加行道顶位者的相续中，嗔恚断除善根的部分；加行道忍位者断除堕恶趣的部分；异生相续中，对现行的欲界烦恼暂时离贪的部分；下道未生起过的，大乘见道无间道者的相续中，断除实执遍计的部分等。第二种和断灭谛意义相同。第三种是：获得六神通的阿罗汉相续中的断灭谛。第四种是：未获得神通之补特伽罗相续中的断灭谛。第五种和第六种是具有或不具有受取蕴，或者如应成派所说，具有或不具有真实现象之残余的涅槃二者。第七种是学道者，第八种是无学道者的相续中的断灭谛。作为自之解脱果的断灭谛之解脱因，安住于同类之圣者相续之智慧，是道谛之体性。对此， 未区分真实与假立而分，有资粮道等五道。从本体的角度，可分为三乘圣者相续之道谛三种。获得二断道之方式是：所有能对治自之对治品的遍计和俱生，而实际断除之圣者智慧，也成为自己实际获得之断灭谛之解脱因。当这些智慧实际断除各自所断之彼等时，断
English
The karma that propels rebirth, such as meditating on the four concentrations and the four formless absorptions, is unwavering karma, the third type. The third is like the primary mind that is concordant with the origin of afflictions and karma. Furthermore, when classifying the origin of karma, there are the karmas of the three doors of body, speech, and mind that belong to it, as well as unspecified karmas. The characteristic of cessation, which is the result of separation from the path truth that has become the means of self-attainment, is divided from the perspective of verbal expression: non-discriminating cessation, cessation by deliberation, ultimate cessation. Similarly, there are cessations with and without ornaments, with and without remainder, completely perfect and incompletely perfect. The first is like the aspect of abandoning the cutting of virtuous roots by anger in the continuum of one on the peak of the path of joining, the aspect of abandoning birth in the lower realms from the patience of the path of joining, the aspect of temporarily separating from attachment to manifest desire realm afflictions in the continuum of ordinary beings, and the aspect of ceasing the imputed belief in truth in the continuum of the unobstructed path of seeing of the Great Vehicle, where the lower path has not preceded. The second and cessation truth are the same in meaning. The third is like the cessation truth in the continuum of an arhat who has attained the six superknowledges. The fourth is like the cessation truth in the continuum of a person who has not attained superknowledge. The fifth and sixth are with or without the aggregates of appropriation, or according to the Consequentialists, the two nirvanas with or without the remainder of the appearance of truth. The seventh is the learner, and the eighth is the cessation truth in the continuum of the non-learner. The wisdom of the noble continuum, which abides in the category of causing the separation from the cessation truth that has become the result of one's own separation, is the characteristic of the path truth. Without distinguishing between the real and the imputed, it is divided into the five paths, such as the path of accumulation. From the perspective of essence, the path truth of the noble continuum of the three vehicles is divided into three. How the two cessations and paths are attained is that all the noble wisdoms that counteract what is to be abandoned, both imputed and innate, which are actually abandoned, also become the cause of separation from the cessation truths that one actually attains. When those wisdoms actually abandon those to be abandoned, then the aban
Tibetan
་བྱ་དེ་ཤེས་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་པའི་ཚེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་ནི་འགོག་བདེན་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དང་མཉམ་པའི་རྣམ་གྲོལ་རྣམས་ཀྱང་འགོག་བདེན་གྱི་བྲལ་རྒྱུ་བྱེད་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ལམ་བདེན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། སྡུག་ཀུན་གཉིས་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། འགོག་ལམ་གཉིས་འཕགས་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་ཡོད། མ་དག་པའི་ཞིང་སྡུག་བདེན་ཡིན་ཀྱང་དག་པའི་ཞིང་མིན་པར་གསུངས་པས། བདེ་བ་ཅན་དང་དེའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ནི་སྡུག་བདེན་མིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་དང་། དེའི་ཉེར་ལེན་ཕུང་པོ་དང་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་ཉོན་རྣམས་ནི་སྡུག་ཀུན་ཅི་རིགས་སུ་ངེས། ཐེག་དམན་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ ཡོད་པས། སྡུག་བདེན་དང་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཀྱང་། ཐེག་ཆེན་འཕགས་རྒྱུད་ལ་སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀ་མེད་པས་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་ཀུན་འབྱུང་མིན་ནོ༑ །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁམས་གསུམ་ཀར་ཡོད། གཞན་གཉིས་འདོད་ཁམས་མ་གཏོགས་མེད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཡོད་པ་ལས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་བཞི་སྟེ། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དབང་སྒྱུར་བ་པོའི་བདག་པོའི་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་བའི་བདག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར༑ དེ་ལྟར་དྲན་ཅིང་བསྒོམས་པས་རིམ་བཞིན་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་རྟག །བདེ། གཙང་བ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རབ་སྐྱེ་རྐྱེན་བཞི་སྟེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཉོན་གཉིས་ཆོས་ཅན། རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་འབྲས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་འབྱུང་བ༔ རང་འབྲས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ཡང་ ཡང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། རབ་སྐྱེ༔ སྡུག་བསྔལ་དེ་ཤུགས་དྲག་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ༔ རང་འབྲས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རིམ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་དུ། དེ་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ནས་བྱས་པར། དེ་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་བྱས་པར། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་ལ
Chinese
当以不再于识蕴上重生的方式断除时，便会获得，因此，那被称为灭谛。与此相同的解脱，也被安立为灭谛的断除之因，安住在道谛的范畴中。第四，苦集二者主要存在于凡夫的相续中，灭道二者唯独存在于圣者的相续中。经中说不清净的刹土是苦谛，但清净的刹土不是苦谛。因此，极乐世界和那里的凡夫不是苦谛，而除此之外的凡夫们，以及他们的近取蕴和那些相续中的业惑，则必定是苦集二谛。小乘圣者的相续中有近取蕴，因此既有苦谛，也有业之集起。但大乘圣者的相续中没有苦集二谛，因此他们相续中的业和烦恼等不是集起。行苦三界皆有，另两种则唯有欲界才有。第五，四谛的行相有无常等十六种，其中，苦谛的行相有无常、苦、空、无我四种。近取蕴法，是无常的行相，因为是时而产生之故。是痛苦的，因为是业惑的他力所控制之故。是空性的，因为空离了能自在的主宰者的异体之故。是无我的行相，因为没有自主的我之故。如此忆念并修习，便能次第断除对近取蕴执常、乐、净、我的四种颠倒。集谛的行相有因、集、生、缘四种。有漏的业惑二者法，是因的行相，因为是自果痛苦的根本之故。集，因为能屡屡产生自果痛苦之故。生，因为能猛烈产生痛苦之故。缘的行相，因为是自果痛苦的俱生助缘之故。如此修习，便能次第断除痛苦无因生，痛苦由一因而生，痛苦由自在天等所生，痛苦自性恒常等邪见。
English
When it is abandoned in such a way that it is no longer reborn on the stream of consciousness, it will be attained. Therefore, that is called the Truth of Cessation. Liberations that are the same as this are also established as the Truth of the Path, which is the cause of the abandonment of the Truth of Cessation, and abide in the category of the Path. Fourth, the two, suffering and origin, mainly exist in the continuum of ordinary beings, while the two, cessation and path, exist only in the continuum of noble beings. It is said that impure realms are the Truth of Suffering, but pure realms are not. Therefore, Sukhavati and the ordinary beings there are not the Truth of Suffering, while other ordinary beings, their aggregates of appropriation, and the karma and afflictions in their continua are definitely the Truths of Suffering and Origin, as appropriate. The continuum of the noble beings of the Lesser Vehicle has aggregates of appropriation, so it has both the Truth of Suffering and the Origin of Karma. However, the continuum of the noble beings of the Great Vehicle does not have the two, suffering and origin, so the karma and afflictions in their continua are not origins. The suffering of conditioning exists in all three realms, while the other two exist only in the desire realm. Fifth, the aspects of the four truths are sixteen, including impermanence. Among them, the aspects of the Truth of Suffering are four: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. The aggregates of appropriation are characterized by impermanence, because they arise occasionally. They are suffering, because they are under the control of karma and afflictions. They are empty, because they are empty of a separate entity of a controlling lord. They are characterized by selflessness, because a self that is independent does not exist. By remembering and meditating in this way, one gradually abandons the four perversions of perceiving permanence, pleasure, purity, and self in the aggregates of appropriation. The aspects of the Truth of Origin are four: cause, origin, production, and condition. The two, contaminated karma and afflictions, are characterized by cause, because they are the root of their own result, suffering. Origin, because they repeatedly produce their own result, suffering. Production, because they intensely produce suffering. The aspect of condition, because they are the co-occurring condition of their own result, suffering. By meditating in this way, one gradually abandons the wrong views that suffering arises without a cause, that it is caused by a single cause, that it is caused by Ishvara, etc., and that it is eternally inherent in nature.