Tibetan
་ནི་འབྲོག་མི་ལོ་ཙཱ་བ་སོགས་ལས་བརྒྱུད་དེ་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ལ་བཀའ་ བབས་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་དང་། གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་དང་བཤད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ནི། གངས་ཅན་འདིར་འབྲོ་ལུགས། ཤོང་ལུགས། ཟ་ལུགས། ས་ལུགས་སོགས་བཀའ་བབས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བྱུང་བ་སྟེ་གཞན་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་ཐ་དད་པའི་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དང་། བཀའ་བབས་ཀྱི་ངེས་པ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་བསྟན་པའི་གནས་ཚད་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པའི་འདོད་ཚུལ་ཐ་དད་པ་དང་། ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བཞེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་མདོ་སྡེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལས་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་གནས་སོ། །ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །ཞེས་གནས་ཚད་དངོས་གཞི་ལྔ་བརྒྱར་བཤད་པ་དང་། འདུལ་བ་ཕྲན་ཚེགས་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡུན་ཇི་ཙམ་གནས་པར་འགྱུར། གནས་བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ། ལོ་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མ་གྷ་དྷ་བཟང་མོའི་རྟོགས་བརྗོད་དང་། རྒྱལ་པོ་ཀྲི་ཀཱིའི་རྨི་ལྟས་སོགས་ལས་ཀྱང་བསྟན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལོ་ཆེན་རཏྣ་བྷ་དྲས་འགྱུར་བ་ལས་ལོ་སྟོང་དང་ཆིག་བརྒྱར་གསུངས་པ་གང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་དམ་པའི་མདོ་ལས་ནི། ལོ་ཆིག་སྟོང་སུམ་བརྒྱར་ཤུགས་བསྟན་དུ་གསུངས་ཤིང་། སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་གྱི་སྨོན་ལམ་ལྔ་ བརྒྱ་པ་ལས་སྟོང་དང་ལྔ་བརྒྱར་གསུངས་པ་དང་། ཟླ་བའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལོ་ཉིས་སྟོང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་དགེ་འདུན་འཕེལ་གྱི་ལུང་བསྟན་ལས་ཀྱང་འདི་དང་མཐུན་པར་གསུངས་པ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་མཛད་པའི་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་ཊི་ཀ་དང་། སློབ་དཔོན་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པའི་ཐུབ་པ་དགོངས་རྒྱན་ལས་ཕྱེད་དང་སུམ་སྟོང་དུ་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ལ། དོཀྵ་སེ་ནའི་འབུམ་ཊིཀ་གི་ལེའུ་སོ་གཅིག་པར་ལོ་ལྔ་སྟོང་དང་། འཕགས་པ་དགའ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ལས་ནི། ཡར་འཕེལ་གྱི་ཚེ་ལོ་བདུན་བརྒྱའི་བར་དུ་གནས་པ བར་དུ་གནས་པར་བཤད་དོ། །འོ་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཀླན་ཀའི་གནས་སུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྔ་བརྒྱ་དང་སྟོང་དང་ཆིག་སྟོང་ཆིག་བརྒྱ་ཆིག་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་རྣམས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དང་། ཉིས་སྟོང་ཕྱེད་སུམ་སྟོང་སོགས་
Chinese
是经由卓弥译师等传承，据说杰尊萨迦巴有三种传承。无二续部时轮，与其他续部的说法不同，在雪域藏地有卓派、雄派、扎派、萨派等二十五种传承，还有其他翻译不同续部的译师，以及无法估量的传承确定等。第二，关于教法的住世时间，有共同乘的各种观点，特别是密宗金刚乘的观点。首先，如《贤劫经》所说：正法住世五百年，五百年间是正法的形象。这样说了住世时间实际是五百年。在《律藏零星事》中说：世尊的教法能住世多久？尊者说：一千年。同样，在《摩揭陀善女传》和《克基国王的梦兆》等中也这样说。大译师燃那跋陀罗所译的《大涅槃经》中说一千一百年。在《三昧最胜经》中暗示说一千三百年。《慈悲白莲花经》五百愿中说一千五百年。《月藏经》中说：我完全涅槃后，正法的形象能住世两千年。阿罗汉格敦培的授记中也说了与此相同的话。莲花戒所著的《金刚经释》和静命论师所著的《能仁密意庄严》中说住世三千五百年。多刹赛纳的《十万颂释》第三十一品中说五千年。圣天亲友的传记中说，增盛时期住世七百年，中间时期也住世。
English
It is transmitted through Drogmi Lotsawa and others, and it is said that Jetsun Sakyapa has three transmissions. The non-dual tantra Kalachakra, which differs in its explanation from other tantras, has twenty-five transmissions such as the Dro tradition, the Shong tradition, the Za tradition, and the Sa tradition in this snowy land. There are also other translators who translate different tantras, and immeasurable certainties of transmission, etc. Secondly, regarding the duration of the teachings, there are various views of the common vehicle, and especially the views of the secret mantra Vajrayana. Firstly, as stated in the Sutra of the Fortunate Aeon: The sacred Dharma will remain for five hundred years. For five hundred years, it will be the image of the sacred Dharma. Thus, the actual duration of the teachings is said to be five hundred years. In the Vinaya Minor Matters, it says: How long will the Blessed One's teachings remain? The Venerable One said: One thousand years. Similarly, it is also stated in the Tale of the Good Woman of Magadha and the Dream Sign of King Krikri. In the Great Nirvana Sutra translated by the Great Translator Ratnabhadra, it is said to be one thousand one hundred years. In the Sutra of the Supreme Samadhi, it is implicitly said to be one thousand three hundred years. In the Five Hundred Aspirations of the Compassionate White Lotus Sutra, it is said to be one thousand five hundred years. In the Sutra Requested by the Essence of the Moon, it says: After I have completely passed into Nirvana, the image of the sacred Dharma will remain for two thousand years. The prophecy of Arhat Gedun Pel also says the same thing. In the commentary on the Vajra Cutter by Kamalashila and in the Ornament of the Sugata's Intent by Abbot Shantarakshita, it is stated that it will remain for three thousand five hundred years. In the thirty-first chapter of Doksha Sena's Hundred Thousand Commentary, it says five thousand years. In the biography of the Noble Delightful Friend, it is said that it will remain for seven hundred years during the time of increase, and also during the intermediate time.
Tibetan
བར་པ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ། ལུང་དུ་བསླབ་པའི་དབང་དུ་མཛད། ཡར་འཕེལ་གྱི་བར་དུ་གནས་པར་འདོད་པ་ནི་ལུང་གི་ཆོས་ཚིགས་བཅད་བཞི་པ་ཙམ་གནས་པ་ལའང་དགོངས་པར་སྣང་སྟེ། འདིར་ནི་བྱམས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོར། ཤཱ་རིའི་བུ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་ ཕྲག་ལྔའི་བར་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། དང་པོ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་དང་། སྔར་སྨོས་པའི་འབུམ་ཊི་ཀ་གནོད་འཇོམས་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ལོ་ལྔ་སྟོང་གི་བར་དུ་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་དང་། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་འགྲེལ་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་མཛད་པ་ལས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ལོ་ལྔ་སྟོང་དུ་གནས་སོ། ༈ །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་བཞིན་དོན་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་འབྲས་བུའི་དུས་དང་། སྒྲུབ་པའི་དུས་དང་། ལུང་གི་དུས་དང་། རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་བཞི་ལས། སྔ་མ་གསུམ་ལ་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ལྔ་བརྒྱར་བཤད་པའི། དང་པོ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་རེར་རིམ་པར། དགྲ་བཅོམ་པ། ཕྱིར་མི་འོང་བ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བར་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་། ཏིང་འཛིན། ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་ཅིང་། ཐ་མལ་ཡང་རིམ་པར། མངོན་པ་དང་། མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་མཁྱེན་རིན་པོ་ཆེས་ནི་ལུང་སྔོན་ལ་འདྲེན་ཅིང་། ཚུལ་སེམས་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་པ་རྗེས་སུ་བཞག་པར་མཛད་པ་ལྟར་ལ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་འཁྲུངས་པའི་དུས་ཚིགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་འཕགས་བལ་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་མང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། བདེ་མཆོག་དང་དུས་འཁོར་སོགས་ལས་དུས་བཞིའི་ཚད་ཀྱིས་དབྱེ་བར་མཛད་པ་ལྟར་ན། དེའི་ངོས་འཛིན་ནི། ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བཏང་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་ཟས་ས་ཡི་བཅུད་ཀྱི་བདུད་རྩིས་འཚོ་ཞིང་། ལུས་བོང་གཞུ་འདོམ་ཉིས་བརྒྱ། ཚེ་ཚད་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བཞི་བཅུའོ། །ཉིས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་བཅུད་དེ་དག་ནུབ་ནས། ལུས་བོང་གཞུ་འདོམ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་དང་། ཚེ་ཚད་ལོ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུའོ། །རྩོད་ལྡན་གྱི་དུས་ནི་ནས་ཐུག་སོགས་བཟའ་ཞིང་། ལུས་བོང་གཞུ་འདོམ་བཞི། ཚེ་ཚད་རིང་མཐའ་ལོ
Chinese
中间者是入果者，以教证进行教导。想要安住于增长之间，似乎也考虑到只安住于教证的四句法。这里在《慈氏授记经》中说：舍利子，我完全涅槃后，五千年中这五种相会隐没。五种是什么呢？第一是得果者会隐没。等等。如前所说的《十万释》的《损恼摧毁》中也说：如来涅槃后，五千年中正法会安住。以及《定解宝王经》的注释，由学师妙吉祥称所著中也说：如来的正法会安住五千年。等等，如广说般真实存在。那也是果时，修行时，教证时，仅持名相四者。前三者有三个五百，后者说有五百。最初的果时，每个五百中依次是阿罗汉，不来者，入流者居多。同样，中间者也有三种，智慧，禅定，戒律三者为主修持。通常也是依次，论藏，经藏，律藏的执持者众多。全知宝则先引教证，然后安立戒定慧三者的修持。 此外，关于佛陀诞生的时节等安立，由于印藏的学者们的观点不同，所以差别很多。第二，如《胜乐》和《时轮》等中以四时的时间来区分，那样的话，它的认识是，受用和法权两种。第一种如《念住经》中所说，圆满时中，食物以地精的甘露为食，身量弓一寻二百，寿命四万年。二分时中，那些精华消失，身量弓一寻一百，寿命二万年。争斗时中，吃青稞等，身量弓一寻四，寿命长时
English
The intermediate ones are those who have entered the result, and they are taught through scriptural authority. Those who wish to remain in the interval of increase seem to consider even remaining in just the four lines of the scriptural teachings. Here, in the Maitreya Prophecy Sutra, it says: Shariputra, after I have completely passed into nirvana, these five aspects will disappear for five thousand years. What are the five? The first is that those who have attained the result will disappear. And so on. Also, in the previously mentioned 'Hundred Thousand Commentaries' 'Destruction of Harm,' it says: After the Tathagata has passed into nirvana, the sacred Dharma will remain for five thousand years. And in the commentary on the Samadhiraja Sutra, written by the teacher Manjushrikirti, it also says: The sacred Dharma of the Tathagata will remain for five thousand years. And so on, as widely taught, it exists in reality. That is, the time of fruition, the time of practice, the time of scripture, and the time of merely holding the name. The first three have three five hundreds, and the latter is said to have five hundred. In the first time of fruition, in each five hundred, in order, arhats, non-returners, and stream-enterers are mostly in control. Similarly, there are also three intermediate ones: wisdom, samadhi, and discipline, which are mainly practiced. Usually, in order, there are many holders of the Abhidharma, Sutra, and Vinaya. The all-knowing precious one first quotes the scriptures, and then establishes the practice of the three: discipline, mind, and wisdom. Furthermore, regarding the establishment of the time of the Buddha's birth, etc., there are many differences because the views of the Indian and Tibetan scholars differ. Secondly, as in the Chakrasamvara and Kalachakra, etc., the division is made by the measure of the four times. The recognition of that is twofold: enjoyment and the dominion of Dharma. The first is as stated in the Mindfulness Sutra: In the time of perfection, food is nourished by the nectar of the essence of the earth, the body is two hundred bows and fathoms, and the lifespan is forty thousand years. In the time of the two divisions, those essences disappear, the body is one hundred bows and fathoms, and the lifespan is twenty thousand years. In the time of strife, barley and so on are eaten, the body is four bows and fathoms, and the lifespan is long.