Chinese
见解的集合也由此产生。道谛虽然是有为法，但不是有漏法，因为它是舍弃所应舍弃之物的工具。如是说：除了道以外的有为法，都是有漏的，因为从它们那里，烦恼都会增长。另外，无有触碍的虚空，以及以对治力分别考察并断除烦恼时，不再生起，是为分别考察灭。入于灭尽定之时，不生之法自然分离，那被认为是第三种非分别考察灭，这三者被认为是无漏法。此外，毗婆沙师们也认为一切所知都包含在五蕴中。如《俱舍论》所说：色蕴是五根和五境，以及非表色。即眼等五根，及其对境色等五境，共十种，以及非表色，共十一种，显现的色蕴的基础，被认为是果色。四大是地界、水界、火界、风界，这四种是造作的基础，分为因色，所以变成十五种。其中，表色是外在的四大，以及颜色、气味、味道、触觉的微尘，共八种，内在有身体的八根，及其微尘，共九种，眼等各个根的微尘，共十种。如果对非表色进行分类，如前所说：非表有三种，即律仪、非律仪和他者。即善法持续产生是律仪，恶法持续产生是非律仪，两者都承诺但实际上懈怠是中间的非表色。眼、耳、鼻、舌、身、意的六识，是四蕴生起的无记状态，其中依靠和所依靠，以及所缘境等关联，由此产生十二处。这些主要是心的基础。四十九种行蕴之上，加上受和想两种，成为五十一种，这是随行心所的基础。如云：受、想、心，以及意欲、触、慧、念。
English
The collection of views also arises from that. The Truth of the Path, although conditioned, is not tainted, because it is the means of abandoning what should be abandoned. As it is said: All conditioned things other than the Path are tainted, because from them, afflictions always increase. Furthermore, space that is without obstruction, and when afflictions are examined and separated by their respective antidotes, they do not arise again, which is known as cessation through discrimination. When entering into the meditative absorption of cessation, the nature of non-arising naturally separates, and that which is considered non-cessation through discrimination is the third, and these three are considered untainted. Moreover, the Vaibhashikas also assert that all knowable things are contained within five aggregates. As the Treasury states: Form is the five faculties and the five objects, and non-revealing matter itself. That is, the five faculties such as the eye, and their objects, the five objects such as form, making ten in total, and non-revealing form, making eleven, the basis of the appearance of form is considered the form of the result. The elements are the earth element, the water element, the fire element, and the wind element, these four are the basis of composition, divided into the form of the cause, so they become fifteen. Among them, revealing form is the external four elements, and the particles of color, smell, taste, and touch, making eight, internally there are the eight faculties of the body, and their particles, making nine, and the particles of each of the faculties such as the eye, making ten. If non-revealing form is classified, as before: Non-revealing is said to be of three kinds, vows, non-vows, and others. That is, the continuous arising of virtue is vows, the continuous arising of non-virtue is non-vows, and both are promised but in reality, there is negligence, which is the intermediate non-revealing form. The six consciousnesses of eye, ear, nose, tongue, body, and mind, are the unspecified state of the arising of the four aggregates, in which the relationship between the support and the supported, and the object, gives rise to the twelve sources. These are mainly called the basis of mind. On top of the forty-nine compositional aggregates, adding the two of feeling and perception, making fifty-one, which is the basis of the accompanying mental factors. As it is said: Feeling, perception, mind, and intention, touch, intelligence, and memory.
Tibetan
ད་ལ་བྱེད་དང་མོས་པ་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ཐམས་ཅད་པའོ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་ས་པ་བཅུ། །དད་དང་བག་ཡོད་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །བཏང་སྙོམས་ངོ་ཚ་ཤེས་ཁྲེལ་ཡོད། །བརྩོན་འགྲུས་རྟག་ཏུ་དགེ་ལ་འབྱུང་། །ཞེས་དགེ་བའི་ས་པ་བཅུ། །རྨོངས་དང་བག་མེད་ལེ་ལོ་དང་། །མ་དད་པ་དང་རྨུགས་དང་རྒོད། །ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་པ་དྲུག ། མི་དགེ་ལ་ནི་ཁྲེལ་མེད་དང་། །ངོ་ཚ་མེད་པའོ། །ཞེས་མི་དགེ་བའི་ས་པ་གཉིས། ཁྲོ་དང་། ཁོན་དུ་འཛིན་དང་གཡོ་དང་ནི། །ཕྲག་དོག་འཚིག་པ་སེར་སྣ་དང་། །སྒྱུ་དང་རྒྱགས་དང་རྣམ་འཚེ་ནི། །ཉོན་ཞྭ མོངས་ཆུང་ངུའི་ས་པ་རྣམས། །ཞེས་ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུའི་ས་པ་བཅུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དང་། དེ་སྟེང་དབྱིག་བཤེས་ཀྱིས། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་འགྱོད་པ་དང་། །གཉིད་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆགས་རྣམས་དང་། །ང་རྒྱལ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ། །བརྒྱད་ནི་ངེས་པ་མིན་པར་བཤད། ཅེས་ངེས་པ་མིན་པ་བརྒྱད་དེ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་ནི་མཛོད་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པས་བཞེད་ལ། གཞན་དུ་དེ་སྟེང་། གཏི་མུག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་གཡེང་བརྗེད་ངས་ཏེ་ལྔ་པོ་བསྣན་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ཙམ་མོ། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་སྐལ་མཉམ་འདུ་ཤེས་མེད། འདུ་ཤེས་མེད་དང་འགོག་པའི། སྙོམས་འཇུག་རྣམ་ གཉིས་སྲོག་དང་མཚན་ཉིད་བཞི། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི། །མིང་ཚིག་ཡི་གེ་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ཞེས་པ་ནི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་བཞིའོ། །གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཟག་མེད་འདོད་པ་ནམ་མཁའ་སོགས་གསུམ་པོ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་སྟེ་ལྔའོ། །དེ་ཡང་སོ་སོ་ནས་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་བདེན་གྲུབ་ཆ་རེ་ཡང་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་། རགས་པ་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་བདེན་མེད་དུ་འདོད་ལ། ཡུལ་དང་དབང་ཤེས་བདེན་པར་གྲུབ་པས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་། གཟུགས་སོགས་མིག་གིས་དངོས་སུ་མཐོང་བར་འདོད་དེ་འདི་དག་ནི་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ནང་གསེས་བཟང་ངན་དབྱེ་རུ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱི་རོལ་པ་རིམ་གྱིས་དྲང་པའི་སླད་དུ་ཡུལ་དང་དབང་ཤེས་སོགས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་ཤིན་ཏུ་རགས་པའི་རྣམ་གཞག་དེ། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ནི་འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་ཀྱང་བློས་བཏགས་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མི་འདོད་པས་ཕྱི་མ་འདི་སྔ་མ་ལས་བཟང་བར་འདོད་དོ། །གཞན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་འདི་ཡི་བདེན་
Chinese
欲乐作意与信解，以及等持心之总集。如是心之十地法。 信心与谨慎极力修，舍与知惭兼知愧，精进恒常生善法。如是善之十地法。 愚昧放逸与懈怠，不信以及掉举昏沉，恒常生于烦恼者。如是烦恼之六地法。 不善者则无惭愧，亦复无有知羞耻。如是不善之二地法。 忿怒以及怀恨等，狡猾嫉妒与恼怒，悭吝虚诳与骄慢，以及种种之损害，乃小烦恼之地法。如是小烦恼之十地法，总计三十八，其上功德友言：寻思与伺察以及后悔，睡眠以及诸忿恨贪，我慢怀疑称之为，八者不定如是说。如是不定之八者，四十六者乃随俱舍宗所许。另有于此之上，无有愚痴之正见，非为正知之散乱，以及忘失五者增补之。然仅有分门别类之差别耳。获得与未获得，同分无有想，无想以及灭尽定，二者命根与四相，生老病死。名句与字共十四。如是乃不相应行四者。前述之无漏欲乐虚空等三者，乃非缘起之基，总计为五。彼等亦各自许为实有，亦许有真实成立之分，亦许粗大恒常之事物为无实，以境与根识真实成立故生起诸识，色等以眼根真实见之，此等乃随顺大毗婆沙论者，其中亦有内中善恶之差别。如是为令渐次正直之故，对执持我见之外道，示现境与根识等为真实成立，乃极粗大之宗义，喀什米尔分别说部等，许有为法刹那无常，亦不许有情之我为实有，仅为假立，故后者胜于前者。此外此宗之真实
English
Desire, intention, and faith, as well as the totality of meditative concentration. Thus are the ten grounds of mind. Faith and diligence are cultivated with great effort, equanimity, a sense of shame, and a sense of propriety, diligence always arises in virtue. Thus are the ten grounds of virtue. Ignorance, carelessness, laziness, disbelief, torpor, and agitation, constantly arise in those with afflictions. Thus are the six grounds of affliction. For the non-virtuous, there is no shame, nor is there any sense of propriety. Thus are the two grounds of non-virtue. Anger, holding grudges, deceit, jealousy, resentment, stinginess, pretense, arrogance, and harming others, are the grounds of minor afflictions. Thus are the ten grounds of minor afflictions, totaling thirty-eight. Furthermore, Dhyeyasri says: "Investigation, analysis, regret, sleep, anger, attachment, pride, and doubt, these eight are said to be indeterminate." Thus, these forty-six indeterminate factors are accepted by the followers of the Treasury of Knowledge. Others add to this the five: non-ignorance, non-mindfulness, distraction, and forgetfulness. However, this is merely a difference in classification. Attainment and non-attainment, equality, non-perception, non-perception, and cessation, the two absorptions, life force, and the four characteristics: birth, aging, sickness, and death. Name, sentence, and letter, fourteen in all. These are the four non-associated formations. The previously mentioned desire for the uncontaminated, space, and the three others, are the basis of the unconditioned, totaling five. They also believe that each of these is substantially existent, and that there is a part that is truly established. They believe that coarse, permanent objects are unreal, and that consciousness arises because objects and sense faculties are truly established. They believe that forms and so on are directly seen by the eye. These are the followers of the Great Commentary of the Vaibhashikas. Within this, there are also some differences in good and bad. In this way, in order to gradually straighten out the non-Buddhists who hold to the view of the aggregates, they show that objects and sense faculties are truly established. This is a very coarse system of tenets. The Kashmir Vaibhashikas and others believe that conditioned phenomena are momentary and impermanent, and that the self of a person is merely imputed and not substantially existent. Therefore, they believe that the latter is better than the former. Furthermore, the truth of this tenet