Tibetan
མས་ཅད་ལ་འཇུག་པ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཛད་གཅིག་པས། །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །གང་ཚེ་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ། །ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་དེ་ཡི་ཚེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་ཅན། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཅེས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་གདུལ་བྱའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །འདོད་ཡོན་ཀུན་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་གཅིག་པས་ན། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་འདོད་དོ། །མཚན་རྣམས་ཀུན་དང་ཡང་དག་ལྡན། །སྣ་ཚོགས་སྐུ་སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་བས། །སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །ཤེས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་བསྒོམས། །ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ན། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །ལེའུ་གཉིས་པ་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་པ་དགག་པ་ལས། །གལ་ཏེ་མགོན་མེད་སྐྱེ་བོ་འགའ། །རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོམས་པས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཡིས་ཀྱང་། །འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་ལོག་པར་རྟོག་པས་ནི། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཡོད་མིན་ ལྟར། །དེ་བཞིན་ལོག་པའི་སྒོམ་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་བྱས་པའི་ལྷ་ཡི་གཟུགས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་གྱུར་ན་ཀོ །གང་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ལས་བྱུང་བས། །བུམ་པ་ལ་སོགས་བཞིན་དུ་འཇིག །ཅེས་སོ། །ལེའུ་གསུམ་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དགག་པ་ལས། །དེ་ལྟར་གཟུགས་སུ་བསྒོམས་པ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མི་འགྲུབ་སྟེ། །རྣམ་བཅས་རྟོག་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་དང་། གཟུགས་མེད་གཟུགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །གཟུགས་མེད་གཟུགས་ཅན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ནི་མེད་པར་གྲགས། །རྣམ་པ་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་དང་། ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་ཡང་། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ལ། །རྣམ་པའང་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ན། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམ་བཅས་ཡིན་ཞེས་པ། །རྣམ་པ་དང་བྲལ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྣམ་བཅས་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་བསྟན་ནོ། །ལེའུ་བཞི་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་དགག་པ་ལས། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་ན་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བ་རྣམ་རྟོག་ན། །རྣམ་པ་དང་ནི་རྣམ་བྲལ་བ། །འདིས་ཅི་རིག་ན་ཀུན་རིག་ཡིན། །ཀུན་མཁྱེན་དེ་ལ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་རྟོག་པ་ཉིད། །རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མི་གཟིགས་པས། །བེམ་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །བེམ་མེད་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ནི། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ལྷ་ཡི་སྤྱན་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །ལྷ་ཡི་སྙན་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཡོད་མིན་པས། །མངོན་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་ལེགས་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །གང་ཚེ་ངེས་པ་ཉིད་འགྱུར་བས། །ཡེ་ཤེས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བཤད། །བེམ་པོའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ལེའུ་ལྔ་པ་རྨོངས་པ་བསྒོམས་པ་དགག་པར། །ཤིན་ཏུ་རྨོངས་སྐབས་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ལ་ལ་འདོད། །རྨོངས་པ་བསྒོམས་པས་རྨོངས་པས་ནི། །ཚུལ་ངན་ཉིད་རྣམས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་མཚུངས་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་ལས་སྤྱོད་དོ། །ཀོ་ཊ་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེ་བ། །གང་ལའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ལེའུ་དྲུག་པ་དབུགས་རྔུབས་པ་དང་དབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དགག་པར། དབུགས་འབྱུང་མ་ཡིན་རྡུབས་མིན་ནི། །དེ་ཉིད་གྲུབ་པར་རིགས་པ་མིན། །དེ་གཉིས་དབུས་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ། ཞེས་དང་། ལུས་ཀྱིས་འབུད་པ་གང་ཡིན་པ། །སྦྱད་པ་འབུད་པར་བྱེད་པ་དག །དེ་དག་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །འབུད་པ་ཡི་ནི་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་དང་། ཡང་། མངོན་པར་རྨོངས་ཤིང་ལམ་ཉམས་རྣམས། །ལོག་པའི་དོན་ནི་རབ་སྒོམ་པ། །དེ་དག་བདེ་འགྲོར་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དམྱལ་བ་གཅིག་པུར་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས། ལེའུ་བདུན་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྨྲ་བ་དགག་པའི་ཚུ ལེའུ་ལས། དབང་པོ་གནས་བྱུང་བདེ་བ་ནི། །དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྐྱེ་ངན་སྨྲ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེ་ཡིན་ཞེས། །རྒྱལ་བ་མཆོག་གིས་མ་གསུངས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་པ། །གང་དུ་དེ་ཉིད་ཤེས་ཟླམི་འགྲུབ། །གང་ཕྱིར་འདི་དེ་ཐམས་ཅད་དུ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མ་ཡིན། །བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མཁྱེན་པའི། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཙོར་གྱུར་པས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་༧ བཤད་དོ། །བདེ་ཆེན་མི་རྟག་མ་ཡིན་ཏེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་རྟག །མཆན་ཁུང་གཡའ་འཕྲུགས་ལས་བྱུང་བ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བདེ་ཆེན་མིན། །ཆགས་དང་མཉམ་པའི་བདེ་མེད་དེ། །དེ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ཕུལ། །འདོད་པའི་དོན་ཀུན་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། །སྨོད་པ་
Chinese
全部融入。一切佛陀事业唯一，故说为事业成就。何时从烦恼所知障，一切解脱之时，瑜伽士胜者金刚持，说为极清净。如所化之法等，一切欲妙诸佛，一切受用唯一故，认为是圆满报身。与一切相完全具足，是种种身，无有自性。诸佛之化身，说是化身。为了善妙成办大手印，知晓后瑜伽士修习之。若能断除一切分别念，则此生即可成就。如是等等广说。第二品遮止观想为色。若有无依之人，观想将成为国王，即使百千俱胝劫，此亦不能获得国王。任何以颠倒分别念，彼无国王一样。如是颠倒之修习，不能成为佛陀。如是说。若所作之天之身，成为金刚萨埵，然由有为所生故，如瓶等一样坏灭。如是说。第三品遮止有相之智慧。如是观想为色，不能成就金刚萨埵，同样，以有相之分别念，也不能成就金刚萨埵。如是说。无色不能成为色，无色无有色者。智慧之色说为无有，相说是具有色。如是说。智慧生起之时，相亦不能全部生起，相亦全部生起时，智慧本身则不应理。如是说。说智慧具有相，非离相，具有相之智慧，如何成为具相？如是等等广为阐述。第四品遮止无相。若无相，智慧变化为分别念，有相与无相，以此觉知什么则是全知。全知于彼不存在，智慧名为分别念。一切相皆不见，则应成顽空。
English
Everything is integrated. All Buddhas' activities are unique, therefore it is said to be the accomplishment of activities. When one is liberated from all afflictions and cognitive obscurations, the supreme yogi, Vajradhara, is said to be extremely pure. Just as the beings to be tamed and all the desirable qualities of the Buddhas, all enjoyments are unique, therefore it is considered the Sambhogakaya. Perfectly endowed with all marks, it is a variety of bodies, without self-nature. The emanations of the Buddhas are said to be the Nirmanakaya. In order to perfectly accomplish the Mahamudra, the yogi cultivates it after knowing it. If all conceptualizations are completely abandoned, then accomplishment will occur in this very life. Thus, and so on, it is extensively explained. The second chapter refutes the contemplation as form. If some helpless person contemplates becoming a king, even after hundreds of millions of kalpas, this will not lead to becoming a king. Just as there is no king for someone who thinks wrongly, similarly, wrong contemplation will not lead to becoming a Buddha. Thus it is said. If the form of a created deity were to become Vajrasattva, since it arises from conditioned phenomena, it would perish like a vase and so on. Thus it is said. The third chapter refutes wisdom with aspects. Thus, contemplating as form does not accomplish Vajrasattva, and similarly, conceptualization with aspects does not accomplish Vajrasattva. Thus it is said. Formlessness does not become form, and formlessness does not have form. The form of wisdom is said to be non-existent, while aspects are said to have form. Thus it is said. Even at the time of the arising of wisdom, aspects do not arise completely, and when aspects arise completely, wisdom itself is not reasonable. Thus it is said. Saying that wisdom has aspects means it is not without aspects, how can wisdom with aspects become with aspects? Thus and so on, it is extensively explained. The fourth chapter refutes the absence of aspects. If there are no aspects, and wisdom changes into conceptual thought, then what does one know with aspects and without aspects, is it omniscient? Omniscience does not exist in that, wisdom is called conceptual thought. Since all aspects are not seen, it would follow that it is inert.
Chinese
说。没有实体的分别念的自性，说是没有形象的。像这样，如果色等事物，不是在一切形象中存在，那么，佛陀慈悲的自性的天眼如何成就？天耳等一切也同样不存在，因为没有神通，所以会变成没有一切智。像这样，为了成办一切有情众生的利益，什么时候变成决定的，就说是如意宝般的智慧，不是实体的自性。等等这样说了。第五品，驳斥修习愚痴。极度愚痴的时候，有些瑜伽士认为是智慧。修习愚痴，因为愚痴，会获得恶劣的行为。一切都和因相同，果在世间使用。从柯达巴生出果实，在任何地方都没有。等等这样说了。第六品，驳斥呼吸和呼气的真实性。不是呼气也不是吸气，那样成立是不合理的。在那两者之间也不存在，风的真实性怎么会成立？ 像这样，身体呼出的是什么，练习呼气的人，那些差别没有见到，见到那样的真实性的瑜伽士，不是呼气的行为。像这样，又，完全愚痴而且丧失道路的人们，彻底修习邪恶的意义，那些不会生于善趣，只会去地狱。这样说。第七品，驳斥说大乐的品中，从根源处产生的快乐，恶劣的生类说是那个。说那是大乐，最胜的胜者没有这样说。从缘起产生的，在哪里知道那个是不合理的。因为这个在一切时候，自性上是不存在的。一切善逝的智慧，是了知自己的自性的，是所有快乐中最殊胜的，所以说是大乐。大乐不是无常的，大乐是恒常的。腋窝瘙痒产生的，为什么不是大乐？没有和贪欲相同的快乐，那是献给胜者们的。享受一切欲望的事物，并且毁谤
English
Say. The nature of non-substantial conceptualization is said to be without form. Like this, if material objects such as form do not exist in all forms, then how can the divine eye of the compassionate nature of the Buddha be accomplished? All the divine ears and so on also do not exist in the same way, because there is no supernormal knowledge, so it will become without omniscience. Like this, in order to accomplish the benefit of all sentient beings, when it becomes definite, it is said to be a wish-fulfilling jewel-like wisdom, not the nature of a substance. Etc. Thus it was said. Fifth chapter, refuting the cultivation of ignorance. At the time of extreme ignorance, some yogis consider it to be wisdom. By cultivating ignorance, because of ignorance, one will obtain evil conduct. Everything is the same as the cause, and the fruit is used in the world. A fruit arising from Kotapa does not exist anywhere. Etc. Thus it was said. Sixth chapter, refuting the truth of inhaling and exhaling. It is not exhaling nor inhaling, it is not reasonable for that to be established. It does not exist in the middle of those two either, how can the truth of the wind be established? Like this, what is exhaled by the body, those who practice exhaling, those differences are not seen, the yogi who sees such truth, is not the act of exhaling. Like this, again, those who are completely ignorant and have lost the path, thoroughly cultivate the meaning of evil, those will not be born in a good destination, they will only go to hell. Thus it is said. Seventh chapter, in the chapter refuting the saying of great bliss, the pleasure arising from the root, the evil beings say that is it. Saying that is great bliss, the most victorious victor did not say that. Arising from dependent origination, where knowing that is unreasonable. Because this is not existent in nature at all times. The wisdom of all Sugatas is knowing one's own nature, is the most supreme of all pleasures, so it is said to be great bliss. Great bliss is not impermanent, great bliss is always constant. What is produced by itching in the armpit, why is it not great bliss? There is no pleasure equal to attachment, that is offered to the victors. Enjoying all desired things, and slandering