Tibetan
གས་གཅིག་ལ་སེམས་པའི་གཟུགས་གཞན་རྣམས་དང་། སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་གང་ཡིན་པ་དག་ནི་འདས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཚོགས་ལྔ་པོ་དག་ནི་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་འདས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་མཐུ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚད་གང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་མངོན་པའི་ཚད་ཅེས་ཟེར། དེ་ནི་ཤོ་ལོ་ཀ་དྲུག་སྟོང་ངོ་། །གཞན་དག་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རེ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། ཡིན་ལུགས་ལ། སེམས་ཅན་ལ་སྤྱོད་པ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ལ་སོག་པ་བརྒྱད་ཁྲི་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དང་གྲངས་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ནི། འདི་འདི་ནས་སོ། ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ནས་སོ། །ཞེས་པའོ། །ཐོགས་པ་ནི། རང་རང་གི་ཡུལ་དུ་གཞན་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་སྒྲིབ་ཐོག །མིག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམས་གཟུགས་སོགས་ལ་ཐོགས་པ་ཡུལ་ཐོགས་པ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རང་རང་གི་དམིགས་པ་དག་ལ་ཐོགས་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །ཞེས་བཤད།། ༈ །།དབང་པོ་ཉེར་གཅིག་ལས་མིག་སོགས་ལྔ་པོས་ནི་ཕན་ཚུན་རང་རང་གི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཡིད་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ལྷག་པར་དབང་བར་བྱེད་པ་དང་། ཕོ་ཉིད་དང་མོ་ཉིད་ལ་དབང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་དབང་ཁོ་ན་ལ། རིས་མཐུན་པར་གནས་པར་བྱེད་པ་དབང་བའི་ཕྱིར་སྲོག་དབང་། ཚོར་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ། དད་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་གོང་ནས་གོང་ མར་སོང་བ་འཐོབ་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ཤེས་སོགས་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོས་ནི་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་ཐོབ་པ་ལ་དབང་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོས་ནི་ཀུན་ཤེས་ལྡན་པ་ཐོབ་པ་ལ་དབང་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོས་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་དབང་བར་བྱེད་དོ། །མདོ་ནས་དབང་ནི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་ཡིན་ལ། དེས་དབང་བར་བྱེད་པས་དབང་པའོ། །ཞེས་དང་། མཐོང་ལམ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་ལམ་ནི་སྔོན་མ་མཐོང་བ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མེད་ཀྱི། ཕྲ་རྒྱས་ལྷག་མ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི། ཀུན་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་འདི་ལ་ཡོད་པས་སམ་འདི་ཀུན་ཤེས་པ་བསྲུངས་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཀུན་ཤེས་
Chinese
当一个心识灭去时，其他的色等，以及声音、气味、味道和触觉等都会消失。而缘于这些的五识也不可能再次产生，因为它们没有能力缘于已灭去的对境。又问：法的蕴的量是多少呢？有些人说是论著《阿毗达磨》的量，那是六千颂。另一些人认为是指蕴等话题中的一个。但实际上，众生的行为，如贪欲、嗔恨、愚痴、我慢等有八万种。为了对治这些，世尊宣说了与此数量相等的法蕴。所谓“可以指示的”是指：从这里，从某某处等等。所谓“障碍”是指：在各自的对境中，阻碍其他生起的障碍，即遮障的障碍。眼等有境者，对于色等所产生的障碍，是境的障碍。心所产生的，对于各自的所缘产生的障碍，共有三种。如是说。又，二十一种根中，眼等五根，互相之间以及对于各自的一切对境都有自在力。同样，意根对于一切对境的专注具有特别的自在力。为了对男女之别具有自在力，唯有身根。为了安住于同类，具有自在力的是命根。由于感受而产生一切烦恼，由于信心等而完全清净，以及为了获得涅槃等越来越高的境界，具有自在力的是未知当知根等三种。其中，以未知当知根，对于获得未知当知具有自在力。以已知根，对于获得已知者具有自在力。以已知者根，对于完全从痛苦中解脱具有自在力。经中说，自在是殊胜的自在者，由它来行使自在力，所以称为根。又，见道是指进入到未知当知的状态。修道是没有先前未见的未知当知，为了断除剩余的细微烦恼，而使之成为已知。无学道是指：领悟到“一切已知”的状态，即一切已知。因为它存在于此，或者因为它是守护一切已知的状态，所以称为一切已知。
English
When one consciousness ceases, the other forms, etc., as well as sounds, smells, tastes, and tactile sensations, all disappear. And the five consciousnesses that arise from these cannot be produced again, because they have no power to focus on objects that have ceased. Furthermore, what is the measure of the aggregates of Dharma? Some say it is the measure of the treatise "Abhidharma," which is six thousand verses. Others think it refers to one of the topics such as the aggregates. But in reality, the behaviors of sentient beings, such as greed, hatred, ignorance, pride, etc., are eighty thousand kinds. To counteract these, the Bhagavan proclaimed aggregates of Dharma equal in number to these. What is meant by "that which can be indicated" is: from here, from such and such a place, etc. What is meant by "obstacle" is: in their respective objects, the obstacle that hinders the arising of others, which is the obstacle of obscuration. Those with objects such as the eye, the obstacle that arises from forms, etc., is the obstacle of the object. The obstacles that arise from mental factors, for their respective objects, are three in total. Thus it is said. Moreover, among the twenty-one faculties, the five faculties of the eye, etc., have power over each other and over all their respective objects. Similarly, the faculty of mind has special power to focus on all objects. In order to have power over the distinction between male and female, only the body faculty. In order to abide in the same category, the life faculty has power. Because of feeling, all afflictions arise, because of faith, etc., they are completely purified, and in order to attain higher and higher states such as Nirvana, the three faculties of the unknown to be known, etc., have power. Among these, with the faculty of the unknown to be known, one has power to attain the power of the unknown to be known. With the known faculty, one has power to attain the one who is known. With the faculty of the one who is known, one has power to be completely liberated from suffering. In the sutras, it is said that freedom is the supreme free one, and because it exercises freedom, it is called a faculty. Furthermore, the path of seeing refers to entering the state of the unknown to be known. The path of meditation is not the unknown to be known that was not previously seen, but in order to eliminate the remaining subtle afflictions, it makes it known. The path of no more learning refers to: the state of realizing "all is known," that is, all is known. Because it exists in this, or because it is the state of guarding all that is known, it is called all known.
Tibetan
པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་དོ་སྙམ་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་དབང་པོ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ཁམས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ནང་ཚན་ནོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་དེའི་རྒྱུ་སྟེ། འདི་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་འདོད་པས་ཏེ། ཐར་པ་འདོད་པས་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་དགེ་བ་ཡིན་ཡང་སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ལས་མཐོང་ཆོས་དང་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སོ་སྐྱེ་ལས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་ཞི་བར་གནས་པའི་དོན་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་གི །ཐར་པར་འདོད་པས་མ་ཡིན་ཏེ། འདིས་སྲིད་རྩེར་སྐྱེ་བས་སྤྱི འདུ་ཤེས་དང་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་ཁོ་ནའི་ས་སྟེ་གང་ཟག་ཀྱང་འཕགས་པ་ཁོ་ནས་བསྡུས་པའོ།། ༈ །།སྟོན་པས་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་ཀྱང་བཤད། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཡང་གསུངས་ན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་ཆ་ཤས་བཅོམ་ན་དེའི་བློ་མ་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་གྱོ་མོར་བཅོམ་ན་བུམ་པའི་བློ་མི་འཇུག་གོ །གང་ལ་བློ་ཡིས་ཆོས་གཞན་བསལ་ན་དེའི་བློ་མི་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་བློས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསལ་ན་ཆུའི་བློ་མི་འཇུག་གོ །དེ་དག་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་དེའི་མིང་བཏགས་པ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་གིས་བུམ་པ་དང་ཆུ་ཡོད་དོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་ན་བདེན་པ་ཁོ་ནར་སྨྲས་པ་ཡིན་གྱི་བརྫུན་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་གྱི་བདེན་པའི། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཞན་ནོ་སྟེ། གང་ལ་བཅོམ་ཡང་དེའི་བློ་ འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བློས་ཆོས་གཞན་བསལ་ཡང་དེའི་བློ་འཇུག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བཅོམ་ཡང་རུང་། བློས་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསལ་ཀྱང་རུང་། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བློ་འཇུག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཞེས་བཤད། ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་བསྟན་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གོ །དང་པོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ། གཉིས་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མི་རྟག་པ། ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་སྡུག་བསྔལ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ
Chinese
具有。因为获得灭尽和不生的智慧，心想我的痛苦是无法完全知晓的。像那样的根是具有一切智的根。如是说。无想是修习无想定所生的果，属于色界四禅的范畴。无想定是它的因，想要从中解脱的人，想要解脱的人就入于该定。虽然它是善的，但仅仅是出生后才体验，而不是在现法和其它次数中体验。而且也不是凡夫所能达到的。灭尽定是以寂静安住的意义而入定，而不是为了解脱。因为此定生于有顶天，总的来说，只有无想和非想非非想处，而且补特伽罗也只有圣者才能达到。 世尊也说四谛。如果也说二谛，那么二谛的体性是什么呢？如果分解了某物的一部分，关于它的概念就不再存在，那么它就是世俗谛，例如瓶子。如果将它分解成碎片，关于瓶子的概念就不再存在。如果意识排除了其他法，关于它的概念就不再存在，那么它也是世俗谛，例如水，如果意识排除了色等法，关于水的概念就不再存在。仅仅是那些被命名为世俗，因此凭借世俗，瓶子和水才存在。当说这些时，只是说了真谛，而不是虚假的，所以那是世俗谛。 胜义谛是另一种，无论分解什么，关于它的概念
English
It is endowed with. Because of obtaining the wisdom of cessation and non-arising, one thinks that my suffering cannot be fully known. Such a faculty is the faculty of possessing omniscience. Thus it is said. Non-perception is the result of meditating on the absorption of non-perception, which is within the category of the fourth dhyana of the form realm. The absorption of non-perception is its cause, because one desires to emerge from this, that is, one who desires liberation enters into that absorption. Although it is virtuous, it is only experienced after birth, and not experienced in the present life or other times. Moreover, it is not attained by ordinary beings but only by the noble ones. The absorption of cessation is entered into for the sake of abiding in peace, not for the sake of liberation. Because this rebirths in the peak of existence, generally, only the realms of neither perception nor non-perception, and the individuals are only included by the noble ones. The Teacher also taught the four truths. If two truths are also taught, what are the characteristics of the two? If one breaks down a part of something, the cognition of it no longer occurs, then that exists conventionally, like a vase. If it is broken into shards, the cognition of a vase no longer occurs. If the mind eliminates other phenomena, the cognition of it no longer occurs, that also exists conventionally, like water; if the mind eliminates phenomena such as form, the cognition of water no longer occurs. Only those are named conventional, so by the power of convention, vases and water exist. When saying that, it is only speaking the truth, not falsehood, so that is the conventional truth. The ultimate truth is different, whatever is broken down, the cognition