Tibetan
་ཟེར། །བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །དཔལ་ལྡན་འདས་པའི་སྡུད་པ་པོ། །གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས། །བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྨྲ་བར་བྱེད། །རྒྱུད་མཛད་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། །གསུང་བ་པོ་དེ་བརྗོད་པའང་དེ། །དེ་ལས་གཞན་དག་ཡོད་མིན་པས། །བདེ་ཆེན་ལས་གཞན་གསུངས་པ་མེད། །ཅེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གནས་ཞེས་པ། །ཆོས་འབྱུང་མི་འགྱུར་ཞི་བ་ཉིད། །ཤེས་རབ་རང་གི་དངོས་དེ་སྲིད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་དག་པ་ལས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཕྲུལ། །མཆོག་ཏུ་ཤེས་ཤིང་རྣམ་དག་གང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པའི། །བརྗོད་མིན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ གནས། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། །ཞེས་དང་། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཚུལ་དག་གིས། །གནས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་བཟང་སྟེར་བ། །ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའི་མིང་། གིས་གནས། །དེ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ། །བྷ་ག་ཞེས་བྱའི་ཡི་གེ་གཉིས། །དག་པའི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །དོན་དམ་པ་དེ་བདག་གིས་བསྟན། །ཞེས་སོགས་དེའི་དོན་རྒྱས་པར་སྨོས་ནས། གཞན་ཡང་། རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་ལས་བྱུང་བ། །ཨེ་ཝཾ་རྣམ་དག་ཡི་གེ་ཉིད། །ཨེ་ཝཾ་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་བརྗོད། །མཱ་ཡཱ་ཕྱག་རྒྱུར་རྗེས་སུ་ཐོབ། །གང་ཞིག་དེ་ནི་སྟོན་བྱེད་པ། །ཐོབ་པ་ཞེས་བྱར་འདིར་བརྗོད་དོ། །རྟོག་མེད་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །དུས་གཅིག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་ཞེས་བརྗོད་པ། །ཤེས་རབ་རྒྱལ་བ་ཀུན་དངོས་ཏེ། །ཞེས་དང་། རྣམ་དག་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་དེར། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་བཞུགས། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་སམ་གཞན་ཡང་རུང་། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ནི། །འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བྱེད་པོ་གང་། །དེ་ནི་ཨེ་ཝཾ་འདི་རབ་གནས། །ཞེས་དང་། འདིར་ནི་ཡི་གེ་གཉིས་པོ་ནི། །རྒྱུད་ཀྱི་དང་པོར་མེད་མི་འདོད། །ཅེས་སོ། །ལེའུ་གསུམ་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བསྟན་པ་ལས། དབང་པོ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །གཉིས་མེད་མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་ཉིད། །ཁྱབ་ཅིང་རང་ བཞིན་མེད་པ་ཡི། །རྟོག་པ་དེ་ནི་གོ་འཕང་མཆོག །ཅེས་དང་། ངོ་མཚར་མཆོག་གྱུར་རྡོ་རྗེ་ཅན། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །རང་ལུས་ཐབས་དང་ལྡན་པའམ། །ཡང་ན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་སོ། །ཞེས་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཁྲོ་རྒྱུ་ཅན། །ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་དེ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་མང་བ་སྤངས་བྱས་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམ་བསྒོམ་བྱ། །ཞེས་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཀུན་འབྱུང་བའི། །བུ
Chinese
说。 依靠上师的足下恩德， 成为殊胜逝者的集聚者， 说没有其他的， 唯有自己。 续的作者是大慈悲， 宣说者也是他， 除了他没有其他的， 所以没有宣说大乐之外的。 并且，名为一切佛的处所， 是法界不变寂静的自性， 智慧自身的实有， 普贤的智慧， 从无戏论和清净中， 这所有一切都是幻化。 殊胜了知且极清净者， 是一切佛所礼敬的， 不可言说而遍布一切处， 一切都是它的幻化。 并且，凡是一切佛的， 以身语意的形态， 存在并赐予殊胜成就， 以名为智慧的名称而存在。 安住于此的是， 称为“bhaga”的两个字， 名为清净的真如， 我已阐述了胜义谛。 等等，详细地阐述了它的意义。 此外， 从金刚女处所生起， “ཨེ་ཝཾ（藏文），एवं（梵文天城体），evam（梵文罗马拟音），如是”是清净的字。 “ཨེ་ཝཾ（藏文），एवं（梵文天城体），evam（梵文罗马拟音），如是”被说为虚空的界， 玛雅被视为手印而获得。 凡是显示它的， 在这里被称为获得者。 无分别的遍知智慧， 同一时也是如此。 并且，被称为金刚女， 是智慧，一切胜者的本体。 并且，在清净女的“བྷ་ག་（藏文），bhaga（梵文天城体），bhaga（梵文罗马拟音），女阴”中， 恒常安住着大乐。 并且，金刚心或其他任何， 殊胜大乐之王， 聚集被称为作者的， 那就是“ཨེ་ཝཾ（藏文），एवं（梵文天城体），evam（梵文罗马拟音），如是”此为殊胜处。 并且，在这里这两个字， 不希望在续的最初没有。 如此。 第三品，开显现证菩提中， 从一切根解脱， 无二殊胜寂静的自性， 遍布且无自性的， 那个分别念是殊胜的果位。 并且，奇妙殊胜的金刚持， 在那个时候应当修持， 自身具有方便， 或者以事业手印。 并且，事业手印具有忿怒， 智慧手印也是如此， 舍弃众多分别念后， 修持大手印。 并且，一切散乱生起的， 儿子
English
It is said. By the grace of the Guru's feet, The collector of the glorious departed ones, Says that there are no others, Only oneself speaks. The author of the tantra is great compassion, The speaker is also the same, Since there are no others besides him, There is no teaching other than great bliss. And, the place of all Buddhas, Is the unchanging, peaceful nature of the Dharma realm, The very existence of wisdom itself, By the wisdom of Samantabhadra, From the absence of elaboration and purity, All these are transformations. The one who knows supremely and is perfectly pure, Is revered by all Buddhas, Unspeakable and pervading all places, All are transformations of it. And, whatever is of all Buddhas, In the manner of body, speech, and mind, Abides and bestows excellent accomplishments, Abides by the name of wisdom. Whatever abides therein, The two letters called "bhaga", Is called the pure Suchness, I have shown that ultimate truth. And so on, explaining its meaning in detail. Furthermore, Arising from the Vajra Lady, "ཨེ་ཝཾ（Tibetan）, एवं（Sanskrit Devanagari）, evam（Sanskrit Romanization）, Thus" is the pure letter. "ཨེ་ཝཾ（Tibetan）, एवं（Sanskrit Devanagari）, evam（Sanskrit Romanization）, Thus" is said to be the realm of space, Maya is regarded as a mudra and obtained. Whatever reveals it, Is here called the obtained. Non-conceptual, omniscient wisdom itself, The same is true at the same time. And, what is called Vajra Lady, Is wisdom, the essence of all victors. And, in the pure lady's "བྷ་ག་（Tibetan）, bhaga（Sanskrit Devanagari）, bhaga（Sanskrit Romanization）, vulva", Great bliss always abides. And, Vajra mind or anything else, The glorious King of Great Bliss, Whoever is the doer called the gathering, That is where "ཨེ་ཝཾ（Tibetan）, एवं（Sanskrit Devanagari）, evam（Sanskrit Romanization）, Thus" is supremely situated. And, here these two letters, It is not desired that they are not present at the beginning of the tantra. So it is. In the third chapter, revealing the manifestation of enlightenment, Liberated from all faculties, The non-dual, supremely peaceful nature, Pervading and without self-nature, That thought is the supreme state. And, the wonderful and supreme Vajradhara, At that time one should practice, One's own body possessing skillful means, Or with the action mudra. And, the action mudra has wrath, The wisdom mudra is also the same, Having abandoned many conceptual thoughts, Practice the great mudra. And, from which all distractions arise, Son
Tibetan
ད་མེད་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་སྤངས་ལ། །རང་ལུས་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡི། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟེན་པར་བྱ། །རང་གི་རིག་པའི་ལྷ་རྫས་དེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་དག །ཐ་མལ་ལུས་ལ་བསྟེན་ནས་གནས། །ཤེས་རབ་ཆུང་བས་མཐོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མི་འགྱུར་བ་ཡི་རང་ལུས་དེ། །མཆོག་གཅིག་གིས་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར། །བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གནང་བ་ལས། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང་། ཐབས་དང་བྲལ་ན་ནམ་དུ་ཡང་། །ལྷ་རྫས་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་བ། གཉུག་མའི་ལུས་ལ་གནས་ན་ཡང་། །ཤེས་རབ་དེ་བཞིན་མཐོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་བུར་ཤིང་ཁུ་བ་དང་། །ཏིལ་ལ་ཏིལ་མར་ཇི་བཞིན་པ། །དེ་བཞིན་ལུས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གནས། །ཞེས་དང་། བློ་ལྡན་དངོས་པོ་མི་བསྒོམས་ཤིང་། །དངོས་མེད་ཕ་རོལ་རིང་དུ་སྤངས། །གཅིག་གིས་རྟག་པར་འཛིན་གྱུར་ཅིག ། གཞན་དག་གིས་ནི་སྟོང་ཉིད་དུའོ། །རྟག་དང་ཆད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས། །མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཟག་པ་གང་། །ཡེ་ཤེས་ཅི་ཞིག་འབྱུང་འགྱུར་བ། །ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་དྲི་མ་མེད། །གཙོ་བོ་རྟག་པ་མཆོག་ཏུ་ཞི། །རྒྱུ་དང་དཔེ་ནི་རྣམ་སྤངས་པ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །རྟག་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་འགྱུར་བ་མེད། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །དེར་གནས་སྒོམ་དང་ལྡན་གྱུར་པས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེར་ནི་བགྲོད་དང་བགྲོད་བྱ་མེད། །བགྲོད་པར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་མེད། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་པ་པོ། །དོན་དམ་པར་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དཔེ་ལས་ཟློའདས་ཤིང་བརྗོད་དུ་མེད། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། མཚན་མ་མེད་ཅིང་རྡུལ་བྲལ་བ། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་དེ་ལ་བཤད། །ཅེས་དང་། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མིར་བཅས་པ། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་འདི་ལས་འབྱུང་། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་འདི་དག །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཉིད་དུ་གནས། །ཞེས་དང་། གང་གིས་གཟུགས་ནི་ཤེས་མིན་ཞིང་། །གང་ཞིག་ཚིག་དང་བློ་སྤངས་ལ། །སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་ལས་འདས། །བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་གང་འདས་པ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། །ཞེས་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལྡན་པའམ། །ཡང་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་གྱུར་པ། །འདི་ནི་མཆོག་ ན་ཡང་ཉིད་མཆོག་ཡིན་ན། །ཞེས་དང་། རང་གི་རིག་པའི་དེ་ཉིད་དེ། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་ནུས་མི་འགྱུར། །གུས་དང་བསྒོམས་པས་རྟོགས་འགྱུར་གྱི། །དེ་ནི་གཞན་དུ་རྟོགས་མི་ནུས། །དེ་ཉིད་ཤེས་ནས་ཉིན་མཚན་དུ། །གུས་པས་བསྒོམ་པར
Chinese
如今舍弃无有之手印，自身具有方便之手印，应当依止大手印。自己觉性的本尊，乃大手印最为殊胜，依止于平凡之身而住，智慧浅薄者无法见到。如是说。不变的自身，唯有殊胜者才能知晓，凭借上师的恩赐，如实安住。如是说。若离方便，无论何时，本尊功德皆不生起，纵然安住于本初之身，亦无法见到如是智慧。如是说。犹如甘蔗之汁，芝麻之麻油一般，如是智慧到彼岸，于一切时安住于身。如是说。具慧者不修事物，远离他者无事物，以一执持常恒，其他则为空性。从常断之结合中，执持殊胜之漏，何种智慧将会生起？无始无中无垢染，主尊常恒最为寂，因与譬喻皆舍弃，事物与非事物皆舍弃，恒常生起且无有变化，乃无住涅槃。舍弃一切罪业，安住于彼且具足禅修，亦非是佛陀的行境。于彼无有能行与所行，亦无有任何将行者，禅修、所修与禅修者，胜义谛中实无有。超离譬喻且不可言说，能取与所取皆舍弃，无有相状且远离尘垢，彼即名为涅槃。如是说。天与非天及人等，一切无余皆从此生，三界一切诸有，皆安住于安乐之中。如是说。谁不识知色，谁离言语与心识，超越声香味，谁超越心识之境，彼即超越世间。如是说。具有业之手印，或者大手印，乃诸佛之意，此乃殊胜，然自性亦殊胜。如是说。自己觉性之自性，他人无法言说，以恭敬与禅修方能证悟，彼非他处可证悟。知晓彼性后，日夜以恭敬禅修。
English
Now abandon the hand seals that are without, rely on the Mahamudra that has the means in one's own body. That deity of one's own awareness, is the supreme Mahamudra, it abides relying on the ordinary body, those with little wisdom will not see it. Thus it is said. That unchanging self-body, will be known by the supreme one, through the kindness of the Lama's blessings, it abides as it is. Thus it is said. If separated from the means, then at any time, the qualities of the deity will not arise, even though it abides in the innate body, that wisdom will not be seen. Thus it is said. Just as the juice of sugarcane, and sesame oil from sesame, likewise the wisdom that has gone beyond, abides in the body at all times. Thus it is said. The wise do not meditate on objects, and abandon far away the non-objects of others. Hold onto the one as permanent, while others hold onto emptiness. From the union of permanence and annihilation, whatever defilement is held as supreme, what kind of wisdom will arise? Without beginning, middle, or end, without stain, the chief, permanent, and supremely peaceful, cause and example are completely abandoned, objects and non-objects are completely abandoned, constantly arising and without change, is the non-abiding Nirvana itself. Completely abandoning all sins, abiding there and possessing meditation, is not even the realm of activity of the Buddhas. There is no going or going to there, and there is no one who will go, meditation, object of meditation, and meditator, are not truly existent. Beyond example and unspeakable, grasping and grasper are completely abandoned, without characteristics and free from dust, that is called Nirvana. Thus it is said. Gods and non-gods, together with humans, all without exception arise from this, all these three realms, all abide in happiness. Thus it is said. Whoever does not know form, whoever has abandoned words and mind, transcends sound, smell, and taste, whoever transcends the realm of mind, that is beyond the world. Thus it is said. Possessing the karma mudra, or the Mahamudra, is the mind of all the Buddhas, this is supreme, but the nature itself is supreme. Thus it is said. The very nature of one's own awareness, cannot be spoken by others, it will be realized through reverence and meditation, it cannot be realized elsewhere. Having known that nature, day and night, meditate with reverence.