Tibetan
་པ་ནི་གདོད་མའི་གྲོལ་ས་ལ་སྤར་གྱིས་བཏབ་པའི་གནད། ཐུགས་རྗེ་ཡུལ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་མི་བཅད། ནང་དུ་མི་དགག །ཤར་ས་དེར་ཅོག་གེར་བཞག་པས། ཕྱི་ནང་བར་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་ལེ་བས་བར་དོའི་སྣང་བ་རིག་གདངས་སུ་རང་དག་ནས་གྲོལ་བ་ཅེར་མཐོང་དུ་ངོ་ཤེས་པའི་གནད་སྙིང་གི་ཞུན་ཐིག་སྟེ། ཞེས་གསུངས། ཟབ།། ༈ །།གནས་ལུགས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལས། བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ལུང་མ་ བསྟན༔ གང་གི་ཕྱོགས་སུའང་མི་ལྷུང་ཞིང་༔ ཤར་གྲོལ་དབྱེ་བའི་མཁན་པོ་མེདཿ ཤེས་རིག་རང་ཚུགས་མ་ཤོར་ན༔ འདི་ལས་ལྷག་པ་གཞན་མི་དགོས༔ ཞེས་གསུངས།། ༈ །།ཀུན་མཁྱེན་ཞལ་ལུང་ལས། ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་འཕེལ་འགྲིབ་བྲལ་ཐོབ་མེད་ཀྱང་། རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནས་འཁོར་འདས་བར་ལག་འབྱེད་ཅིང་སྒོམ་ཆེན་བསླུ་བས་དེའི་རང་བཞིན་ཞིབ་ཏུ་བསྙད་པ་ལ་དེ་ཡང་རིམ་སྐྱེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྣམ་རྟོག་ལ་གྲོལ་ལུགས་གསུམ་དུ་པཎ་ཆེན་བི་མ་ལའི་རྗེས་འབྲངས་རྣམས་བཞེད་པའི། འདི་ལྟར་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུར་གྲོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གྲོལ་ན་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ཞིག་པ་ལྟར་གྲོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཕན་མེད་གནོད་མེད་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ་ཞེས་མཚོན་དཔེ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་གྱིས་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་དུས་དེའི་ངང་ལས་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་གྱིས་འཆར་བ་རིག་པ་སྟེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་དང་རྗེས་མཐུན་པའི་མཉམ་བཞག་དང་པོ་སྐྱེ་དུས་ནས་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལ་བལྟ་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ལྟ་མཁན་གྱི་དྲན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས་གཉིས་འཛིན་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་ས་ལམ་གྱི་བཀག་སོ་ཡིན་ཕྱིར་གནས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འགྱུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་འདི་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ནོར་ས་རྔམས་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པར་བསྐྱང་ཤེས་ན་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་ནས་མཉམ་བཞག་རྩེ་གཅིག་པས། བལྟ་མ་དགོས་པར་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་ནས་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཤིང་། ཆོས་སྐད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཐེག་པ་གཞན་དག་ནས་རྩིས་ཅན་དུ་བྱེད་ཀྱང་། །རྫོགས་ཆེན་པས་ངོ་ཤེས་མཁན་གྱི་འདུ་ཤེས་དྲུང་པོ་དེ་ཀ་གོལ་སྒྲིབ་ཏུ་བཤད་ནས། གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། དེ་ཕྱིར་གནས་ཀྱ
Chinese
这是在原始解脱之地打下桩的关键。无论慈悲如何进入境界，都不会切断它本身的延续。不要阻止它进入内部。当它被笔直地放置在那里时，内外无别的觉性变得清澈透明，因此，中阴的显现自净为明觉光芒，这是在直视中认识到解脱的关键心髓精华。如是说。甚深。 又，在《实相金刚句》中说：好念头、坏念头、未授记的念头，不落入任何一方，没有区分当下解脱的导师。如果觉性不失去自持，就不需要比这更好的了。如是说。 又，全知者口述中说：虽然本体没有好坏、增减、分离和获得，但仅仅是力量的分别念就区分了轮回和涅槃，并且欺骗了修行者，因此，详细阐述它的自性。如果按照渐次生起的角度来说，班禅比玛拉的追随者们认为分别念有三种解脱方式。像这样，通过认识分别念而解脱，就像遇到以前认识的人一样解脱。如果分别念自己解脱，就像蛇的结解开一样解脱。分别念变成无益无害的法身而解脱。用三种不同的比喻来说明。第一种是，当觉性处于明空一境的状态时，分别念突然生起，这就是觉性，它与无色界的诸神相似，从最初生起时就存在。因为它有作为观察对象的分别念和作为观察者的念头这二者，所以二取是轮回的根本，是痛苦的来源，是道地的障碍，因此，无论是处于（这种状态）还是认识到（这种状态），无论是改变还是认识到（这种状态），当这变成证悟的境界时，就是一个非常危险的错误之处。如是说。 第二种是，如果不执着于它而能够保持（觉性），那么观察对象和观察者的执着就会消失，从而达到一境性的禅定。不需要观察，分别念自己认识自己，从而达到自解脱，这被称为像蛇的结解开一样解脱。如果按照法相术语来说，这是以方便摄持的后得有相。虽然其他宗派认为这是有为法，但大圆满派说，认识者的粗大概念本身就是障碍和遮蔽，因此认为存在微细的二取之识。因此，处于
English
This is the key of establishing a stake in the original ground of liberation. However compassion enters the realm, it does not cut off its own continuation. Do not prevent it from entering internally. By placing it squarely there, the knowledge without inner, outer, or intermediate becomes clear and transparent, so that the appearance of the bardo self-purifies into the radiance of awareness, which is the essential pith instruction for recognizing liberation in direct seeing. Thus it is said. Profound. Furthermore, in the verses of the Vajra Essence: Good thoughts, bad thoughts, unprophesied thoughts, do not fall to any side, there is no master who distinguishes immediate liberation. If awareness does not lose its self-possession, there is no need for anything else beyond this. Thus it is said. Furthermore, in the Oral Instructions of the Omniscient One: Although the essence has no good or bad, increase or decrease, separation or attainment, it is only the conceptual thoughts of the power that separate samsara and nirvana, and deceive meditators, therefore, elaborating on its nature in detail. If we consider it from the perspective of gradual arising, the followers of the great scholar Vimalamitra believe that there are three ways of liberation for conceptual thoughts. Like this, liberation through recognizing conceptual thoughts is like meeting someone you have known before. If the conceptual thought itself is liberated, it is liberated like a snake's knot being untied. Conceptual thoughts become harmless and non-harmful and are liberated into the Dharmakaya. These are explained with three different metaphors. The first is, when awareness abides in a state of clear emptiness and one-pointedness, conceptual thoughts suddenly arise, and this is awareness, which is similar to the formless gods, and has existed since the first moment of arising. Because there are both the conceptual thought that is the object of observation and the thought that is the observer, dualistic grasping is the root of samsara, the source of suffering, and the obstacle on the path and ground, therefore, whether abiding in (this state) or recognizing (this state), whether changing or recognizing (this state), when this becomes the realm of realization, it is a very dangerous place for mistakes. Thus it is said. The second is, if you know how to maintain (awareness) without attachment to it, then the grasping of the object of observation and the observer will dissolve, and you will achieve one-pointed samadhi. Without needing to observe, the conceptual thought itself recognizes itself, and thus attains self-liberation, which is called liberation like a snake's knot being untied. If we speak in terms of Dharma language, this is the subsequent attainment with characteristics that is grasped by skillful means. Although other vehicles consider this to be contrived, the Great Perfection says that the very coarse concept of the recognizer is an obstacle and obscuration, and therefore believes that there is subtle dualistic consciousness. Therefore, abiding in