Tibetan
བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས། དེ་ཁ་ཕྱིར་ བལྟས་ཏེ་ཡུལ་ལ་སད་པའི་ཆ་ནས་སྒོ་ལྔ། རང་ས་ནས་ཉོན་མོངས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཆ་ནས་ཉོན་ཡིད། སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཡིད་ཤེས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་འཆར་གཞི་ནི་ཆོས་སྐུའི་རྩལ་སྣང་སྟེ། འབྲས་བུའི་ལོངས་སྐུ་ལས་བྱད་དང་མེ་ལོང་གི་ཚུལ་བཞིན་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཐུགས་རྗེ་ལས་རང་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པ་མངོན་པར་དགའ་བ་སོགས་ལྔའོ། །ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁྱབ་བྱེད་རང་གི་སྙིང་ག་ན་གཞི་སྣང་བ་ཆེན་པོའི་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་འཆར་གཞིར་བཞུགས་པ་ལས་བར་དོའི་ལམ་སྣང་དུ་རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་འགོད་ཅིང་གདུལ་བྱའི་དོན་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟར་བྱེད། འདི་ནས་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་རོལ་ན༔ ཞེས་སོགས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཞིང་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་གྱི་གནད་འདིར་དྲན་ནོ། །ཀུན་བཟང་དགོངས་ཉམས་ལས། དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་བློ་ཡི་འཚོལ་འཕྲོ་དང་༔ བཏགས་བཞག་ཆེད་འཛིན་མཐའ་དག་སྤང་བྱས་ནས༔ ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་རྩིས་མེད་རང་ཡན་འདི༔ བཅས་བཅོས་འཕྲི་བསྣན་སྤངས་ལ་རང་སོར་ཞོག༔ དེ་ཚེ་མཚན མའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་༔ གང་ཤར་མི་བལྟ་ཤར་མཁན་ངོས་བཟུང་ལ༔ སྤང་ལ་བེ་ཕུར་བཏབ་པ་ཇི་བཞིན་དུ༔ ཤེས་རིག་རང་ཚོ་བཟུང་པ་གནད་དུ་ཟབ༔ ཅེས་གསུངས།། ༈ །།གནད་གསུམ་ཤན་ འབྱེད་ལས༔ ཀུན་གཞི་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ༔ རྙོགས་མ་ཅན་གྱི་ཆུ་དང་ཁྱད་པར་མེད༔ བག་ལ་ཉལ་གྱི་གཏི་མུག་མགོ་རྨོངས་ནས༔ ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་དྭངས་ཆ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར༔ ཆོས་སྐུ་རྙོགས་མ་དྭངས་པའི་ཆུ་དང་འདྲ༔ གློ་བུར་དྲི་མ་སྤངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན༔ རྣམ་གྲོལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ༔ ཕྱིན་ཆད་འཁྲུལ་མི་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན༔ ཞེས་སོ། །སེམས་དང་རིག་པ་རླུང་དང་འཚནམ་མཁའ་འདྲ༔ སེམས་ནི་དམིགས་གཏད་གྱ་གྱུའི་རྣམ་པ་ཅན༔ ཝལ་ལེར་འཁྱིལ་བ་བླུད་བུ་དགང་བའམ༔ ཡར་ལུད་འཕྱོ་བ་འཐོར་རླུང་ལྟ་བུ་སྟེ༔ བྱུང་ཚོར་སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་གྱི་རྟེན་གཞི་ཅན༔ རིག་པ་རྟེན་དང་བྲལ་ཞིང་ཀུན་ལ་ཁྱབ༔ སྟོང་ལ་གོ་འབྱེད་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ༔ གསལ་ལ་རྟོག་མེད་དྭངས་ཤེལ་གཙང་མ་འདྲ༔ དེ་ཕྱིར་སེམས་ལས་རྣམ་གྲོལ་རིག་པའི་ཀློང་༔ གནས་ལུགས་བཙན་ས་འཛིན་པ་སྙིང་ཏིག་གནད༔ ཅེས་དང་། ཞི་གནས་དབང་པོ་མེད་པའི་མི་དང་འདྲ༔ ལྷང་ངེ་ཐོམ་མེ་བུན་ནེ་ཡོ་རེ་བ༔ ཤེས་པ་མདུང་ཚུགས་དྲན་པ་དམིགས་གཏད་ཅན༔ ལྷག་མཐོང་སྒོ
Chinese
从作用的方面来说是阿赖耶识。它向外看，从觉醒于对境的方面来说是五根识。从自身生起烦恼的方面来说是烦恼意。从区分各种事物方面来说是意识。这被称为八识聚。圆满报身的显现是法身的妙力显现，如从果位的报身，以镜子般的方式显现，是金刚持的慈悲中自然而生的五种化身，如极喜等。法界如来藏的遍在，在自己的心间，作为基光明大乐智慧五智的自性，安住于任运成就大乐的显现中，从中在中有道显现时，智慧达到圆满的相好，并且所化众生的利益也如梦一般实现。从这里向东方……等等，要忆念将三身融入佛土的方法的关键。从普贤的证悟体验中说：而且，抛弃造作心识的寻思，以及所有设定和执着，直接的觉知，不加理会，任其自然，放下所有造作、增减、取舍，保持本然。那时，无论出现什么名相的分别念，不要看所显现的，要认识显现者，就像在草地上打下木桩一样，抓住觉知的自性，这是至关重要的。三要诀分别中说：阿赖耶是轮回和涅槃的基础，与浑浊的水没有区别，由于潜在的愚痴而迷茫，智慧觉性的清澈部分被隐藏。法身就像清澈的水，具有去除暂时污垢的自性，是解脱功德的本质，是从此以后不会迷惑的智慧。心和觉性就像风、气息和虚空，心是具有目标和变化的形态，像旋风一样旋转，像是装满东西的袋子，或者向上飘动，像散乱的风，是各种生起和感受的因缘的基础。觉性是无所依赖且遍及一切的，开启空性，就像虚空的界限，清晰而无分别，像清澈的水晶。因此，从心中解脱，觉性的空间，抓住安住的稳固之地是心髓的关键。寂止就像没有感官的人，茫然、空洞、昏沉、摇晃，觉知像标枪一样竖立，忆念具有目标，胜观之门
English
From the aspect of function, it is the Alaya consciousness. Looking outward, from the aspect of awakening to objects, it is the five sense consciousnesses. From the aspect of taking up afflictions from its own ground, it is the afflicted mind. From the aspect of differentiating various things, it is the mental consciousness. These are called the eight consciousness aggregates. The manifestation of the Sambhogakaya is the skillful display of the Dharmakaya, like the manifestation from the fruition Sambhogakaya in the manner of a mirror, it is the five spontaneously arising Nirmanakayas from the compassion of Vajradhara, such as Abhirati. The pervading essence of the Tathagatagarbha, in one's own heart, as the self-nature of the five wisdoms of the ground-luminosity great bliss wisdom, dwells in the manifestation of the spontaneously accomplished great bliss, from which, in the Bardo path appearance, the wisdom attains the marks and signs of perfection, and the benefit of those to be tamed is also like a dream. From here, to the east... etc., remember the key of how to unite the three bodies with the pure lands. From the experiential realization of Kuntu Zangpo: Moreover, abandoning the searching of the conceptual mind, and all imputations and fixations, this direct awareness, without regard, let it be natural, abandoning all fabrications, additions, subtractions, and relinquishments, remain in its own state. At that time, whatever conceptual thoughts of characteristics may arise, do not look at what arises, recognize the one who is arising, just like driving a stake into the ground, grasping the self-nature of awareness, this is of utmost importance. From the Differentiation of the Three Essentials: The Alaya is the basis of all Samsara and Nirvana, there is no difference from turbid water, due to the bewilderment of latent ignorance, the clear part of wisdom-awareness is hidden. The Dharmakaya is like clear water, having the nature of removing temporary stains, it is the essence of liberation qualities, it is the wisdom that will not be deluded from now on. Mind and awareness are like wind, breath, and space, mind is of the nature of having an object and changing, swirling like a whirlwind, like a bag filled with things, or floating upwards, like scattered wind, it is the basis of the conditions for various arising and feelings. Awareness is without support and pervades everything, opening up emptiness, like the expanse of space, clear and without concepts, like pure clear crystal. Therefore, liberation from the mind, the expanse of awareness, grasping the firm ground of abiding is the key of the heart essence. Shamatha is like a person without senses, blank, empty, dull, and swaying, awareness stands like a spear, mindfulness has an object, the gate of Vipassana.
Tibetan
་ལྔ་ཚང་བའི་སྐྱེས་བུ་འདྲ རང་བཞིན་ཤེས་ཤིང་ངོ་བོའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་༔ ཧ་ཅང་དཔྱད་དྲགས་ཡུལ་སོགས་བློ་ཡིས་བགྲོད༔ ཅེས་སོ།། ༈ །།ཡེ་ཤེས་བླ་མ་ལས། དད་པ་དང་ལྡན་པ་སྙིང་ཏིག་གི་གདུལ་བྱ་ཡིན་ཡང་རྣམ་ཤེས་ལྐོག་ཏུ་ གྱུར་པའི་རིགས་ཅན་ལ། ངོ་སྤྲོད་སྦས་པ་ལས། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་ཚུལ་སོགས་གསུངས་པ་ནི། སྣང་བ་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ངོ་སྤྲད་པས་བདེན་འཛིན་རང་རྒྱུད་པ་བཟློག །དེ་ལྟར་བཟོ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་ཕྱི་ཡུལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་སྤང་། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོས་ཉིད་ཆད་ལྟར་མི་གོལ་བའི་གནད་ཙམ་ལ་ཁ་དྲངས་ཏེ་ཁྲིད་པའོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ནི་སྙིང་ཏིག་རང་རྐང་གི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་སེམས་ལས་བྱུང་། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་སྐད་ཀུན་ཏུ་རྗོད་བྱེད་པ། །ང་གྲོལ་བར་མ་བཤད་དོ། །ཞེས་དང་། དེའི་འཐད་པའང་། སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ཡི་དུས་ནའང་། སྣང་བ་གང་དུའང་མ་སོང་ཞིང་། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་སད་ནས་ཅིའང་མེད་པ་ལྟར། དྲན་བསམ་དང་སྣང་བ་དཀར་དམར་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇོག་སོ་དངོས་ནི། ད་ལྟའི་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅས་བཅོས་སྤྲོ་བསྡུ་དང་བྲལ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་ངང་ལས་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་མཚོན་ན། རི་ཤར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་རིའོ་སྙམ་པ་ནི་སོ་སྐྱེའི་དབང་ལམ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་མེད་ཀྱང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་རིའི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱོད་པའི་སེམས་བྱུང་ གི་རྩལ་རྫོགས་པས་རིའི་རྣམ་རྟོག་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་ནས། དེའི་ཚེ་རིའི་སྣང་ཆ་མ་འགགས་ཀྱང་དེར་འཛིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་དག་ནས་སྣང་སེམས་འདྲེས་པ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མ་ནོར་བ་སྟེ། རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས། ཤར་བའི་དུས་ན། སོགས། ཆོས་ཉིད་བར་དོར་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་གནད། རིག་པ་སྟོང་ཉིད་ཟང་ཐལ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་དེ་ཀ་དག་གི་རང་ངོར་འདུག་པས་མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་བ་ཅེར་མཐོང་ཡིན་པ་རང་ཐོག་ཏུ་རང་ངོ་ཤེས་དགོས། ཡིན་ཐོག་ཏུ་ཐག་ཆོད་དགོས། གྲོལ་ཐོག་ཏུ་གདེངས་འཆའ་དགོས། རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཕར་བལྟས་ན་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། ཚུར་བལྟས་ན་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། མེད་དོ་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་ཡང་རང་གོལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྗེན་པའི་རང་ངོ་རྟོག་དཔྱོད་མེད
Chinese
如同五德圆满之士，了知自性，证悟本体之法性。过度思辨，以心游历诸境。如是。 又，《智慧上师》中说：虽具信心者为心髓之所化，然于心识隐没之有情，于彼隐藏直指，而宣说将显现认知为心之方式等，即以将显现认知为心所造而遮止实执自续派。如是，以将造作者之心认知为空性而断除对外境之实执。以将空性认知为觉性而仅以不堕入法性断见之要点引导之。如是说。然此非心髓自宗之究竟密意。自显现中云：显现乃心之瑜伽，一切皆从我心生。若悟心性，何用他求？如是恒常宣说者，未曾说我已解脱。如是说。其理亦是，于无心之五种状态时，显现亦未曾消失于任何处。如梦境之显现醒来后一无所有般，念想与显现白红乃由突发之缘所生故。真实之安住乃是，当下之觉性，无有刹那之造作，离于舒放与收摄，乃不可思议之行境者。于彼状态中，就六识之显现而言，山显现之第一刹那生起“是山”之念，虽是凡夫之根识不由自主生起，然于第二刹那，以周遍于思择山之自性之心所之力量，山之分别念自然消逝无痕。彼时，山之显现虽未断绝，然于彼无有执着的法性已成习惯，故而生起解脱同时清净，显现与心相融，乃自性大圆满之无谬误道。持明嘎饶多吉云：显现之时，等。于法性中阴解脱之要诀，觉性空性赤裸，超越思言，安住于本初清净之自性中，故究竟之解脱乃是直视，需于自身之上认识自性。需于本然之上决断。需于解脱之上生起确信。向外看自性之显现虽无边无际，然向内看则一无所有。故而，认为“无有”之执着亦自然消逝，于赤裸之自性中无有分别念。
English
Like a person with the five perfections, knowing the nature and seeing the dharma nature of the essence. Excessive analysis causes the mind to travel through various realms. Thus it is. Furthermore, in the "Wisdom Lama," it is said: Although those with faith are the disciples of the Heart Essence, for those beings whose consciousness is obscured, the direct introduction is hidden. The way of introducing appearances as mind is taught, which is to introduce appearances as being made by the mind, thereby reversing the self-grasping Svātantrika. Likewise, by introducing the mind that makes things as emptiness, attachment to external objects is abandoned. By introducing emptiness as awareness, one is led by the key point of not falling into the nihilistic view of dharma nature. Thus it is said. However, this is not the ultimate intention of the Heart Essence itself. In "Self-Arisen," it says: The yoga of appearances and mind is that all arise from my mind. If the nature of mind is realized, what else is there to do? Those who constantly say this have not said that I am liberated. Thus it is said. The reason for this is that even during the five states of no-mind, appearances do not go anywhere. Just as in a dream, when one awakens, there is nothing. Thoughts and appearances, white and red, arise from sudden causes. The actual abiding is the present awareness, without a moment of fabrication, free from expansion and contraction, which is the realm of inconceivable activity. In that state, regarding the appearances of the six aggregates, the first moment when a mountain appears, the thought "It is a mountain" arises. Although it is inevitable that the root consciousness of an ordinary being arises involuntarily, in the second moment, the conceptual thought of the mountain vanishes without a trace as the power of the mental factor that investigates the nature of the mountain is perfected. At that time, although the appearance of the mountain does not cease, one becomes accustomed to the dharma nature of non-attachment to it. Thus, arising and liberation are simultaneously purified, appearances and mind merge, and the unerroneous path of the Great Perfection of self-nature is realized. Vidyādhara Garab Dorje said: At the time of arising, etc. The key to liberation in the bardo of dharma nature is that awareness, emptiness, naked, beyond thought and expression, abides in the self-nature of original purity. Therefore, the ultimate liberation is direct seeing, and one must recognize one's own nature on one's own ground. One must decide on the basis of what is. One must have confidence in liberation. Looking outward, the appearances of self-nature are infinite, but looking inward, there is nothing. Therefore, the grasping that thinks "there is nothing" also dissolves naturally, and in the naked self-nature, there is no conceptual thought.