Tibetan
་ལོ་ལྔའི་བར་དུ་སྒྲུབ་པ་རྩེ་གཅིག་མཛད་པས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། དགུང་ལོ་རེ་བཞི་པ་ཆུ་འབྲུག་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་ཉི་ཤར་ལ་གཟུགས་སྐུའི་བཀོད་པ་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་དང་བཅས་ཏེ་བསྡུས་སོ། །དེའི་སློབ་མ་ནི། །ཀུན་མཁྱེན་ཤེར་འོད་བློ་བཟང་གྲགས་པ་སོགས། །གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བདུན། །བཀའ་བཅུ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་བཅུ་ཕྲག་གཅིག །ཕར་ཚད་ཤེས་པའི་སློབ་མ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ། །ཞེས་དང་། སྦྱངས་པའི་མཆོག་གྱུར་ཀུན་མཁྱེན་ཤེར་འོད་དང་། །སྲས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ། །ཉམས་ལེན་མཆོག་གྱུར་ཀུན་དགའ་དཔལ་བཟང་པོ། །ཤེས་རབ་མཆོག་གྱུར་ཉི་མ་རྒྱལ་ མཚན་དང་། །བརྩེ་ལྡན་མཆོག་གྱུར་དཔལ་འབྱོར་ཤེས་རབ་དང་། །འཆད་མཁས་མཆོག་གྱུར་བསོད་ནམས་ཤེས་རབ་དང་། །རྩོད་པ་མཆོག་གྱུར་དར་མ་རིན་ཆེན་ཏེ། །གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་སྨྲ་བའི་བཤེས་གཉེན་བདུན། །ཞེས་སོ།། ༈ །།བློ་བཟང་གྲགས་པ་ནི། བོ་དོང་པ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས། །ཐུབ་བསྟན་ཉི་མ་ནུབ་རིར་ལྟུང་གྱུར་ཅིང་། །ཤེས་ལྡན་རྐང་དྲུག་ལྡན་པ་མྱ་ངན་འདས། །ལོག་སྨྲ་འབྱུང་པོའི་བྱ་ཚོགས་རྒྱུ་དུས་འདིར། །སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་ཤར། །ཅེས་དང་། མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེས། བྱང་ཕྱོགས་འདི་ན་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ། །ཕལ་ཆེར་ལོག་པ་འབའ་ཞིག་སྤྱོད་པའི་སྐབས། །འཁྲུལ་མེད་བྱི་དོར་མཛད་པའི་ཙོང་ཁ་པ། །རི་བོ་དགའ་ལྡན་པ་ལ་བསྟོད་པར་བགྱི། །ཞེས་དང་། སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱ་བས། ཁྱོད་བློ་གཞོན་ནུ་ཉིན་མོའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །མདོ་དང་རྒྱན་གྱི་པད་ཚལ་རྒྱས་མཐོང་ནས། །བདག་བློ་ཁེངས་པའི་ཀུ་མུད་ལྷག་པར་ཟུམ། །ཟབ་ཡངས་མཁྱེན་པའི་གཏེར་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །ཞེས་དང་། འབྲུག་པ་པདྨ་དཀར་པོས། དགེ་ལེགས་ཆུ་གཏེར་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ལ། །བློ་བཟང་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ཁྱོད་བྱོན་ཚུན། །ས་འདི་རྨོངས་པའི་མུན་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཞེས། །གྲགས་པའི་གཞིར་གྱུར་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྔགས་པ་ལྟར། མདོ་སྨད་ཀྱི་ཡུལ་ཙོང་ཁ་ཞེས་ པར། ཡབ་ཀླུ་འབུམ་དང་། ཡུམ་ཤིང་ཟ་ཨ་ཆོས་ཀྱི་སྲས་སུ་མེ་བྱ་ལོར་ཟླ་བ་དང་པོའི་ཚེས་བཅུར་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་དང་བཅས་ཏེ་འཁྲུངས། དེ་མ་ཐག་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་གྲུབ་བརྙེས་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་དོན་གྲུབ་རིན་ཆེན་གྱིས་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་ལུང་བསྟན། དགུང་ལོ་གསུམ་པར་ཆོས་རྗེ་རོལ་རྡོར་པར་དགེ་བསྙེན་མཛད། མཚན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོར་གསོལ། བདུན་པར་ཆོས་རྗེ
Chinese
在五年之中，专一修行，获得了殊胜的成就。六十四岁时，在水龙年十二月的日出之时，以奇妙的示现和瑞兆，结束了色身的显现。他的弟子有：全知喜饶沃色、洛桑扎巴等，精通各种经论的七位善知识，善于讲述《俱舍论》的十一位法师，以及超过百位的通达《现观庄严论》的弟子。如是说。学修之最胜者为全知喜饶沃色，子嗣之最胜者为洛桑扎巴之吉祥，实修之最胜者为衮噶华桑波，智慧之最胜者为尼玛坚赞，慈悲之最胜者为华觉喜饶，讲说之最胜者为索南喜饶，辩论之最胜者为达玛仁钦，此乃精通各种经论的七位善知识。如是说。 宗喀巴·洛桑扎巴，博东巴·乔列南杰说： “能仁教法之日已落西山， 具知六足之蜂已入涅槃， 邪说鬼魅之鸟群飞翔之时， 能说之月洛桑扎巴已升起。” 弥觉多吉说： “此北方境，胜者之教法， 多半行持，唯是邪谬时， 无误净涤，宗喀巴大师， 祈请顶礼，住持兜率者。” 达仓罗扎瓦说： “汝慧如稚童，白昼之时节， 见经与庄严，莲苑盛开后， 吾心骄傲之，睡莲尤闭合， 祈请深广智，宝藏之大师。” 竹巴·白玛嘎布说： “善妙水藏之，广大世间中， 洛桑如白昼，汝来临之后， 此地离愚昧，黑暗得胜故， 成名之根本，于彼敬顶礼。” 如是赞颂。在多麦地方的宗喀地方（今青海省湟中县），父亲名叫鲁本，母亲名叫香萨阿觉，生于火鸟年正月十日，伴随着奇妙的征兆而降生。他刚一出生，金刚怖畏的成就者，大学者敦珠仁钦就预言他是金刚怖畏的化身。三岁时，在曲杰·若多瓦前受居士戒，赐名为衮噶宁波。七岁时，在曲杰
English
Having practiced single-pointedly for five years, he attained supreme accomplishment. At the age of sixty-four, in the Water Dragon year, on the sunrise of the twelfth month, he concluded the manifestation of his physical form with wondrous signs and omens. His disciples were: Omniscient Sher O, Lobsang Drakpa, and others; seven virtuous spiritual friends who were vast in scriptures; eleven who spoke well on the Ten Treatises; and over a hundred disciples who understood the Perfection of Wisdom. Thus it is said. The supreme of study was Omniscient Sher O; the supreme of sons was the glorious Lobsang Drakpa; the supreme of practice was Kunga Palzangpo; the supreme of wisdom was Nyima Gyaltsen; the supreme of loving-kindness was Paljor Sherab; the supreme of eloquence was Sonam Sherab; and the supreme of debate was Darma Rinchen, these were the seven spiritual friends who spoke on the vast scriptures. Thus it is said. Regarding Lobsang Drakpa, Bodongpa Chokley Namgyal said: "The sun of the Sugata's teaching has fallen to the western mountains, The bee with six legs of knowledge has passed into nirvana, At this time when flocks of demonic birds of wrong speech roam, The moon of speech, Lobsang Drakpa, has risen." Mikyo Dorje said: "In this northern region, the Victorious One's teachings, Mostly practiced are only wrong views, O Tsongkhapa, who made unerring purification, I praise the one who dwells in Tushita." Taktsang Lotsawa said: "Your youthful mind, in the daytime, Seeing the lotus garden of Sutra and Ornament flourishing, My mind, the arrogant water lily, closes even more, I pray to the treasure of profound and vast knowledge." Drukpa Pema Karpo said: "In the vast world of the great ocean of goodness, Since you, Lobsang, the day-maker, have come, This land has triumphed over the darkness of ignorance, I prostrate to the basis of fame." As praised, in the place called Tsongkha in Do-mey (now Huangzhong County, Qinghai Province), he was born as the son of father Lumbu and mother Shingza Acho on the tenth day of the first month of the Fire Bird year, with wondrous omens. Immediately after his birth, the great scholar and accomplished master Dondrub Rinchen, who had attained the accomplishment of Vajrabhairava, prophesied that he was an emanation of Vajrabhairava. At the age of three, he took the lay vows from Chöjé Rol Dorpa and was given the name Kunga Nyingpo. At the age of seven, at Chöjé
Tibetan
་དོན་རིན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མཚན་བློ་བཟང་གྲགས་པར་གསོལ། བཅུ་བདུན་ནས་ཆོས་རྗེ་དོན་རིན་པས་བསྐུལ་ཏེ་དབུས་སུ་ཕེབས། འབྲི་གུང་སྤྱན་སྔར་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་ཕྱག་ཆེན། ཚལ་གུང་ཐང་དུ་གསོ་རིག །བདེ་བ་ཅན་དུ་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་སོགས་ལ་སྦྱངས་ཤིང་། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱང་གསན། བླ་མ་དམ་པ་ལའང་ཆོས་འབྲེལ་ཞུས། གཙང་དུ་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ། ས་བཟང་པཎ་ཆེན། སྒྲ་གསན། བོ་དོང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ། སྤྱི་བོ་ལྷས་པའི་མཁན་པོ་རྣམས་ལའང་བཀའ་ཆོས་ཅི་རིགས་གསན། ས་སྐྱ། བཟང་ལྡན་སོགས་སུ་གྲྭ་ཕར་ཕྱིན། སྐོར་མཛད། རྩེ་ཆེན་དུ་ཉ་དབོན་ལ་ཕར་ཕྱིན་དང་། རེད་མདའ་བ་ལས་མཛོད་སོགས་གསན། སྐྱོར་མོ་དབུ་མ། ལུང་དུ་བཀའ་བཞི་པ་བློ་གསལ་ལ། མདོ་རྩ། ས་སྐྱར་རེད་མདའ་པར་མངོན་པ་ཀུན་བཏུས། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གསན། ས་སྐྱར་རྣམ་འགྲེལ། མདོ་རྩ། མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཏེ་ཀ་ཆེན་བཞིའི་གྲྭ་སྐོར་མཛད། ལོ་ཙཱ་བ་ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་ལས་སྙན་ངག །རེད་མདའ་བར་དབུ་ཚད་ཕར་ཕྱིན་སོགས་གསན། ཡར་ཀླུང་རྣམ་རྒྱལ་དུ་ཚོགས་ཆེན་མཁན་པོ་ཚུལ་རིན་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས། གདན་ས་ཐེལ་དུ་སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་གྲགས་བྱང་པ་ལས་ཆོས་དྲུག་སོགས་གསན། མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་དུ་རྒྱ་སྐད་བཅོ་ལྔའི་དབུ་དུས་གཅིག་བཙུགས་ནས་བཤད་པ་མཛད་པ་སོགས་འཆད་ཉན་མང་དུ་མཛད། སླར་གཙང་དུ་གོང་གསུམ་པ་ཆོས་དཔལ་བར་དུས་འཁོར། ཁྱུང་པོ་ལྷས་པ་ལ་འདུས་པ་སོགས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་དབང་ལུང་དཔག་ཏུ་མེད་པ། ཡོ་ག་པ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་ལ་ཡོ་གའི་རྒྱ་གཞུང་མཐའ་ཀླས་པའི་ལུང་སོགས་གསན། དགུང་ལོ་སོ་དྲུག་པར་འཁོར་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད་ཁྲིད་དེ་བྱ་བྲལ་བ་མཛད། སོ་དགུ་པར་ལྷོ་བྲག་ཕྱག་རྡོར་བ་ལས་ལམ་རིམ་སོགས་གསན། དྭགས་པོ་ལྷ་སྡིང་དུ་མནལ་ལམ་ན་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ལྔ་དང་མཇལ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། འགྲེལ་པ་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏར་བརྟེན་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཐུགས་ལ་འཁྲུངས། ས་མོ་གླང་ལོར་ལྷ་སར་སྨོན་ལམ་བཙུགས་ཤིང་དགེ་འདུན་ཁྲི་རྭ་ཅན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མཛད། དེའི་དཔྱིད་ཀར་ལྷ་དང་བླ་མའི་ལུང་གིས་སྐབས་ཕྱེས་ནས་འབྲོག་དགེ་ ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ། གནས་ངེས་མེད་དུ་མདོ་ཕྱོགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་མཆོད་ཉན་བཤད་སྒྲུབ། ལམ་རིམ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་གཙོས་པའི་ལེགས་བཤད་གསུང་རྩོམ་པོད་ཆེན། ༡༨ གསང་བདེ་འཇིགས་གསུམ་གྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱིས་མཚོན་ཉིན་ཞག་ཕྲུ
Chinese
顿仁受沙弥戒后，法名为洛桑扎巴。十七岁时，受法主顿仁劝请前往卫藏地区。在止贡寺前听受发心仪轨和大手印法。在蔡贡塘学习医学。在德瓦坚学习《现观庄严论》根本颂和注释等，也听受了慈氏五论的其余部分。也向喇嘛当巴请教了佛法。在藏地，向译师仁钦南嘉、萨桑班禅学习声明。向博东乔列南嘉、吉卧拉萨的堪布们听受了各种佛法。在萨迦、桑丹等地进行法相辩论。朝拜寺庙。在孜钦向雅翁学习《现观庄严论》，从热达瓦处听受《俱舍论》等。在觉摩瓦邬玛、隆向第四法主洛萨处学习《根本慧论》。在萨迦向热达瓦学习《阿毗达磨集论》。听受《释量论》。在萨迦学习《释量论》、《根本慧论》。 上下《阿毗达磨》二论，即完成了噶钦四论的学修。从译师南喀桑波处学习诗学。从热达瓦处听受中观、量论、《现观庄严论》等。在雅隆南嘉，从措钦堪布楚仁处受比丘戒。在泰寺，从坚参仁波切扎江巴处听受那若六法等。在门喀扎西栋，同时设立十五种汉文经典讲座并进行讲解等，进行了大量的讲经说法。再次回到藏地，从贡桑巴·曲贝处听受时轮金刚法。从琼波拉萨处听受集密等四续部的无数灌顶和传承。从瑜伽师扎巴坚赞处听受无边无际的瑜伽梵文经典传承等。三十六岁时，带领八位清净眷属，成为苦行者。三十九岁时，从洛扎·恰多瓦处听受《菩提道次第广论》等。在达波拉定，梦中见到五位圣者父子。受到学诚法师释迦友的加持后，依靠佛护论师的注释，生起了独特的应成派见解。土牛年（1409）在拉萨发起祈愿法会，向数万僧众供养布施。那年春天，在天神和上师的授意下，创建了哲蚌寺甘丹颇章。 在居无定所的情况下，主要进行以显宗为主的供养、听闻、讲经、修行。以《菩提道次第》两种为主的善说著作共十八函，以胜乐金刚、密集金刚、大威德金刚三种本尊的生起次第和圆满次第为代表，日夜精进修持。
English
After Ton Rin took the novice vows, he was given the name Lobsang Drakpa. At the age of seventeen, urged by Dharma Lord Ton Rin, he went to Ü-Tsang (Central Tibet). In front of Drigung, he listened to the generation of bodhicitta and Mahamudra teachings. In Tsel Gungtang, he studied medicine. In Dewachen, he studied the root text and commentary of the Ornament of Clear Realization, and also listened to the remaining parts of the Five Treatises of Maitreya. He also requested Dharma connections from Lama Dampa. In Tsang, he studied grammar from the translator Rinchen Namgyal and Sa-sang Panchen. He listened to various Dharma teachings from Bodong Chokley Namgyal and the Khenpos of Jowo Lhasa. In Sakya, Sangden, and other places, he debated on philosophical topics. He made pilgrimages to monasteries. In Tseten, he studied the Ornament of Clear Realization from Nyawon, and listened to the Treasury of Knowledge and other teachings from Redawa. In Kyormo Wuma and Lung, he studied the Root Wisdom Treatise from the Fourth Dharma Lord Losal. In Sakya, he listened to the Compendium of Abhidharma from Redawa. He listened to the Commentary on Valid Cognition. In Sakya, he studied the Commentary on Valid Cognition and the Root Wisdom Treatise. He completed the study of the upper and lower Abhidharma, i.e., the four great topics of study. He studied poetry from the translator Namkha Zangpo. He listened to Madhyamaka, Pramana, and the Ornament of Clear Realization from Redawa. In Yarlung Namgyal, he received the full ordination of a Bhikshu from Tsokchen Khenpo Tsul Rin. In Thel Monastery, he listened to the Six Dharmas of Naropa and other teachings from Gyaltsen Rinpoche Drak Jangpa. In Monkhar Tashi Dong, he simultaneously established fifteen Chinese language scripture lectures and gave explanations, engaging in extensive teaching and learning. Returning to Tsang, he listened to the Kalachakra teachings from Gongsumpa Chöpal. From Khyunpo Lhasa, he listened to countless empowerments and transmissions of the four classes of tantras, including the Guhyasamaja. From the yogi Drakpa Gyaltsen, he listened to the endless transmissions of the Sanskrit Yoga scriptures. At the age of thirty-six, he led eight pure attendants and became a renunciate. At the age of thirty-nine, he listened to the Lamrim and other teachings from Lhotrak Chakdorwa. In Dakpo Lhading, he saw the five noble father and sons in a dream. After being blessed by Acharya Sangye Gyang, he developed a unique Prasangika view based on Buddhapalita's commentary. In the Earth Ox year (1409), he initiated the Monlam Festival in Lhasa and made offerings to tens of thousands of monks. In the spring of that year, with the guidance of deities and gurus, he founded Drepung Ganden Phodrang. In no fixed abode, he mainly engaged in offering, listening, teaching, and practicing, with an emphasis on the Sutra tradition. He composed eighteen volumes of well-spoken works, mainly the Two Stages of the Lamrim, and diligently practiced the generation and completion stages of the three deities of Guhyasamaja, Chakrasamvara, and Vajrabhairava day and night.