Tibetan
། ལྷ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ནོ། །ནག་པོ་པས་ནི་ཕྱི་རྟོག་བརྟན་ནས་སེམས་ལ་གཙོ་བོར་གནད་དུ་བསྣུན། ནང་ལུས་ལ་ཞར་བྱུང་གི་ཚུལ་གྱིས་གནད་དུ་བསྣུན་པས་མི་ཟབ་སྟེ། ས་སྐྱ་པས། འདི་ནི་ཕྱི་གཙོ་བོ་ལ་ནང་ཞར་བྱུང་གི་ཚུལ་གྱིས་གནད་དུ་བསྣུན། ཅེས་གསུངས། མུས་ཆེན་གྱིས། ཕྱི་བསྐྱེད་རིམ་ནི་རྟོག་བརྟགས་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་མི་ཟབ། ལུས་དཀྱིལ་ནི་ལུས་ངག་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་ཟབ་པ་ཡིན་གསུངས། ལཱུ་ཧི་པས་ནི་སྒྲ་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་ཆ་མཉམ་དུ་བསྣུན་པས་འགྲིགས། དྲིལ་བུ་པས་ནི་ཕྱིའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོད་དེ་ནང་ལུས་འབའ་ཞིག་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་ཤིན་ཏུ་ཟབ། ནཱ་རོ་མཁའ་སྤྱོད་ནི་དབང་བཞིའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྟེང་དུ་ཚང་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས། དབང་བཞིའི་དོན་ལྡན་བསྐྱེད་རིམ་ཟབ་ མོའི་ལམ། །ཐུན་བཞིར་བསྒོམ་ཞིང་གུས་པས་གསོལ་བཏབ་པས། །སྐུ་བཞིའི་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་བདེ་བའི་རྒྱུ། །མཁའ་སྤྱོད་སྐུ་ཡི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། །ཞེས་གསུངས། ལམ་རིམ་ནི། བརྒྱུད་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལྡན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། སྦྱིན་བྱ་བཞི་ལེགས་པར་བྱིན་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་འབེབས་ཐང་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕོ་ཉ་གསུམ་ལེགས་པར་འདྲེས་པའི་དབང་དང་། རྩ་ལྟུང་དང་སྦོམ་པོ་སྟེ་ཐུན་མོང་གི་དམ་ཚིག་ཉེར་གཉིས་དང་། རིགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་བརྒྱད་དེ་གཞི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐོག་མར། ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ། ཕབ་དོན་དུ་རྩེ་གཅིག་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་ལྟ་བའི་མིང་འདོགས་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབས་ཚད་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྒོམ། ལྷར་བསྒོམས་ཚད་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་དུ་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་མོ།། ༈ །།ཨོཾ་སྭསྟི་པྲ་ཛ་བྷུ ཇོ་བོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤའི་རྣམ་ཐར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། །ཤར་ཕྱོགས་ཟ་ཧོར་རྒྱལ་པོའི་སྲས་སུ་བལྟམས། །ཕྱི་ནང་རིག་པའི་གནས་རྣམས་ཀུན་ལ་མཁས། །བསླབ་གསུམ་རྣམ་དག་གནས་བརྟན་འདུལ་ བ་འཛིན། །རྩ་བའི་སྡེ་བཞི་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི། །ལུགས་རྣམས་སོ་སོར་མ་འདྲེས་ཐུགས་ཆུད་པས། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་ཅིང་ཁྱོད་གསུང་ཚད་མར་ལེན། །རྣམ་
Chinese
不是以神的数量来决定的。黑行者认为，从外在的观察入手，主要针对内心进行要害的打击。如果以内在身体作为附带的方式进行要害打击，则不够深刻。萨迦派说：“这是以外在为主，以内在为附带的方式进行要害打击。”穆钦说：“外在的生起次第，如果针对思考和内心进行要害打击，则不够深刻。身坛城是针对身语进行要害打击，所以深刻。”卢伊巴则认为，通过声音的方式，对外在和内在都平等地进行打击，这样可以。德里布巴认为，断除一切外在的戏论，只针对内在的身体进行要害打击，这样非常深刻。那若空行是把四灌顶的意义全部包含在生起次第之上进行修持，所以非常深刻。法王金刚持大尊说：“具有四灌顶意义的甚深生起次第之道，在四个时段中修习，以恭敬心祈祷，是获得四身无别的双运安乐之因，祈请空行身的加持。”道次第是，以具有两种传承特点的菩提心为先导，圆满布施四种施物后，通过迎请智慧尊、安住、融合三种方式，使三种使者圆满融合的灌顶，以及根本堕罪和粗罪，即共同的二十二条誓言，和依止与自性相符的印等，即特殊的八条誓言，安住于根本誓言的基础上。在修持道的开始，从见解的角度，将轮回和涅槃的一切法都确定为离边。为了确定这个意义，专注于一境，这被称为见解。确定见解的程度，通过生起次第的方式，观想为本尊。观想为本尊的程度，通过圆满次第的方式，转化为智慧，从而趋入到身和智慧双运的金刚持大尊的果位，这就是基、道、果三者。 ༈ །།嗡 索斯帝 扎雅 班扎 菩（藏文，梵文天城体：ॐ स्वस्ति प्रज्ञा भु, 梵文罗马拟音：oṃ svasti prajñā bhu，汉语字面意思：嗡，吉祥，智慧，生）。觉沃杰 班丹 阿底峡的传记偈颂：诞生于东方萨霍尔国王的王子之家，精通内外一切学问，持守清净的三学，是住持律藏的持律者。对于根本的四部，分裂出的十八部，各自的宗派互不混淆地了然于心，因此受到大家的尊敬，并将您的话语视为真理。遍
English
It is not determined by the number of deities. The Black Practitioner emphasizes focusing on the mind as the primary target, starting from external observation. If the internal body is used as an incidental means of targeting, it is not profound. The Sakya school says, "This is targeting the external as primary and the internal as incidental." Muschen says, "The external generation stage is not profound if it targets thought and mind. The body mandala is profound because it targets body and speech." Lui-pa believes that it is appropriate to target both external and internal equally through sound. Drilbupa believes that it is very profound to cut off all external elaborations and target only the internal body. Naropa Khachod is very profound because it practices all the meanings of the four empowerments completely on the generation stage. The great Dharma Lord Vajradhara said, "The profound path of the generation stage with the meaning of the four empowerments, meditating in four sessions and praying with reverence, is the cause of the bliss of the union of the four bodies. Please bless me with the body of Khachod." The Lamrim is that, with the mind of enlightenment with the characteristics of two lineages as the preliminary, after perfectly giving the four offerings, through the three ways of inviting the wisdom deity, dwelling, and merging, the empowerment of perfectly merging the three messengers, and the root downfalls and coarse downfalls, that is, the common twenty-two vows, and relying on seals that are in accordance with one's own nature, that is, the special eight vows, and abiding on the basis of the root vows. At the beginning of practicing the path, from the perspective of view, all phenomena of samsara and nirvana are determined to be free from extremes. In order to determine this meaning, focusing on one point is called view. The extent to which the view is determined is visualized as the deity through the generation stage. The extent to which one visualizes as the deity is transformed into wisdom through the completion stage, thereby proceeding to the state of the great Vajradhara, the union of body and wisdom, which is the three: base, path, and fruit. ༈ །། Oṃ Svasti Prajñā Bhu (藏文，梵文天城体：ॐ स्वस्ति प्रज्ञा भु, 梵文罗马拟音：oṃ svasti prajñā bhu，汉语字面意思：嗡，吉祥，智慧，生). Verses from the biography of Lord Atisha: Born as a prince of the Zahor king in the east, he was proficient in all internal and external sciences, maintained the pure three trainings, and was a Vinaya holder who upheld the Vinaya. He understood the doctrines of the four fundamental schools and the eighteen sub-schools without mixing them up, so he was respected by everyone and took your words as truth. All
Tibetan
གནོན་ངང་ཚུལ་ལ་སོགས་མ་ག་དྷཱའི། །གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་ཀུན་གྱི་བདག་པོ་མཛད། །ཡི་དམ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཞལ་གཟིགས་ཤིང་། །སྡེ་སྣོད་རྒྱུད་སྡེའི་ཆོས་ལ་མི་མཁྱེན་མེད། །གསེར་གླིང་ཞལ་གྱི་བུམ་བཟང་ལས་འོངས་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་རྫོགས་པར་གསོལ། །སྒྲུབ་དང་སུན་འབྱིན་རིགས་པའི་ང་རོ་ཡིས། །རྒོལ་བ་ངན་པའི་གླང་ཆེན་མྱོས་མཛད་ཅིང་། །སྐལ་བར་ལྡན་རྣམས་རང་རང་བསམ་པ་དང་། །མཐུན་པར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཚིམས་པར་མཛད། །བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས། །ཇོ་མོས་ལུང་བསྟན་དཔལ་ལྡན་ནཱ་རོ་པས། །བསྟན་པའི་བདག་པོ་ཉིད་དུ་མངའ་གསོལ་བ། །དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་མར་མེ་མཛད་དཔལ་ལ། །ལྔ་བརྒྱ་པ་ཡི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ། །ལྷ་རིགས་དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་པས། །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བ་རབ་མངགས་ཏེ། །དཀའ་བ་དུ་མས་བོད་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཚེ། །ཆུ་ཕོ་རྟ་ལ་མགོན་པོ་བོད་དུ་བྱོན། །མེ་མོ་ཕག་ལ་བསམ་ཡས་གནས་སུ་ཕེབས། །ས་མོ་གླང་ལ་ར་ས་འཕྲུལ་སྣང་དང་། །ཡེར་པ་ལྷ་རི་སྙིང་པོའི་མགུལ་དུ་བཞུགས། །ལྕགས་ཕོ་སྟག་ལ་སྙེ་ཐང་འོར་དུ་ཕེབས། ། ལོ་སྐོར་གཅིག་གི་བར་དུ་བོད་ཡུལ་དུ། །ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་བྱང་གྲོལ་ལམ་ལ་བཀོད། །དེ་ནས་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་དེས། །བསྟན་པ་རྒྱལ་བའི་འབྱུང་གནས་ལ་གཏད་ནས། །ཤིང་ཕོ་རྟ་ལ་དགའ་ལྡན་གནས་སུ་གཤེགས། །དེར་ནི་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས། །དེ་ནས་ལོ་ངོ་བཅུ་ཡི་བར་དག་ཏུ། །དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་ཚོགས་ཀྱི་དཔོན་མཛད་དེ། །ཇོ་བོའི་གདན་ས་དཔལ་གྱི་རྭ་སྒྲེངས་བཏབ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་འཁོར་སློབ་སྨིན་པར་མཛད། །དེ་ནས་ལོ་གྲངས་ཉི་ཤུ་ལྷག་ཙམ་ན། །སྐུ་མཆེད་གསུམ་གྱི་ཕྲིན་ལས་ཀློང་བརྡོལ་ཏེ། །དབུ་རུ་བྱང་དུ་བཀའ་གདམས་ཉི་མ་ཤར། །གངས་ཅན་མ་ལུས་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་མཛད། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་པུ་ཏོ་བ་ལ་ནི། །ལྟ་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སློབ་མ་ནི། །དུས་རེ་ལ་ཡང་ཉིས་སྟོང་ལྷག་ཙམ་དང་། །སྤྱན་སྔ་བ་ལ་བརྒྱད་བརྒྱ་དགུ་བརྒྱ་འདུས། །ཕུ་ཆུང་པ་ཡིས་ཚོགས་པ་མ་བསྐྱངས་ཀྱང་། །སྦས་པའི་ཚུལ་དུ་དཔག་མེད་སྨིན་པར་མཛད། །ཁམས་པ་ལུང་པའི་ཐུན་བརྒྱད་མ་ལ་ཡང་། །རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་བརྒྱད་བརྒྱ་འདུས་པར་གྲགས། །སྐུ་མཆེད་གསུམ་གྱིས་ལེགས་པར་བསྐྱངས་པའི་སྲས། །གླང་ཐང་པ་ལ་སྟོང་ཕྲག་རེ་ཙམ་དང་། །དགེ་བཤེས་ཆེན་པོ་ཤ་ར་བ་ལ་ནི། །རྣམ་ཐར་གཙང་བས་སུམ་སྟོང་ལྷག་རེ་འདུས།
Chinese
对于压制等情况，他是摩揭陀所有大寺院的主人。 他亲见了无数的本尊， 对于经藏和续部的佛法没有不精通的。 他完整地享用了来自金洲口中妙瓶的 菩提心的甘露。 以实修和辩驳的理性吼声， 他使恶劣的论敌如醉象一般。 对于有缘者，他以符合各自想法的 神圣佛法使之满足。 被称作贤劫的菩萨， 阿底峡尊者被阿底峡母预言，光荣的纳若巴 拥立为教法的主人。 那就是光荣的燃灯吉祥贤。 那位五百部的遍知者， 由天族比丘，具有菩提心者， 派遣了许多持戒的比丘， 历经诸多艰难，迎请到西藏时， 水阳马年（1042年），怙主到达西藏。 火阴猪年（1047年），到达桑耶寺。 土阴牛年（1049年），住在拉萨大昭寺和 叶尔巴拉日宁布的山腰。 铁阳虎年（1050年），到达聂塘沃。
English
Regarding suppression and the like, he was the master of all the great monasteries of Magadha. He personally beheld countless tutelary deities, And there was nothing he did not know about the Dharma of the Sutra and Tantra Pitakas. He fully partook of the nectar of Bodhicitta That came from the excellent vase of Suvarnadvipa's mouth. With the roar of reason in practice and refutation, He intoxicated the evil adversaries like drunken elephants. For those who were fortunate, he satisfied them with the sacred Dharma In accordance with their respective thoughts. He was called a Bodhisattva of the Auspicious Aeon, Predicted by Jowo (Atisha's mother), the glorious Naropa Installed him as the master of the teachings. That was the glorious Dipamkara Sri Jnana. That omniscient one of five hundred volumes, When the monastic Bhikshu of the divine lineage, endowed with Bodhicitta, Sent many monastic Vinaya holders, And after many difficulties, invited him to Tibet, In the Water Male Horse year (1042), the Protector arrived in Tibet. In the Fire Female Pig year (1047), he arrived at Samye Monastery. In the Earth Female Ox year (1049), he resided at Lhasa Trulnang and The mountainside of Yerpa Lhari Nyingpo. In the Iron Male Tiger year (1050), he arrived at Nyetang Or.