Tibetan
། རྣམ་ངེས་ལས་ཀྱང་དེ་མཐུན་དང་། ཇོ་བོས། མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་དགོས་པ་མེད། །ཅེས་པ་ཡང་དེ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པའི་མུ་སྟེགས་པའི་རྟོག་གེ་དེ་དག་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་བཙུན་པ་ཟླ་བའི་པདྨའི་མྱུ་གུ་དང་། །ཞེས་སོགས་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་ལུང་བསྟན་པའི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་སློབ་མ། ཚད་མ་རང་ལས་མཁས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཕར་ཕྱིན་གྲོལ་སྡེ། འདུལ་བ་ཡོན་ཏན་འོད། མངོན་པ་བློ་བསྟན། ཞེས་གྲགས་སོ། །ཚད་མ་ཀུན་བཏུས་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཡི་གེ་དྷ་ཞེས་སྡོམ་བརྩོན་ཉིད། །ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་གྲགས། །ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་བཟློག་ནས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་སྡོམ་བརྩོན་སྔགས་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་ལུང་བསྟན་པའི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་འཁྲུངས་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཕྱོགས་གླང་སློབ་མ་རྒོལ་བ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལས་ཀུན་བཏུས་ཚར་གསུམ་མཉན་པས་དོན་ཇི་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད། ཕྱིར་རྒོལ་མང་པོ་ཕམ་པར་བྱས། བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལེའུ་བཞིའི་དང་པོ། རང་གི་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ནང་ནས་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་བྱེད། རང་བཞིན། འབྲས་བུ། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། དེའི་ལྡོག་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དང་བཅས་པའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པར། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ཡི། གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། ཞེས་སོགས་རང་དོན་གྱི་ལེའུ། གཉིས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། ཀུན་བཏུས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་དོན་ཚད་མའི་རྣམ་བཞག་གྱུར་པའི་ཚུལ། འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པའི་ཚུལ་ལས་སྟོན་པར་གྲུབ་ཚུལ། བདེ་གཤེགས་སུ་གྲུབ་ཚུལ། སྐྱོ་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ། དེ་ལས་ཚད་མར་གྲུབ་པའི་ཚུལ་སོགས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་ལུགས་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་སྟོན་པ་ཚད་མར་གྱུར་པ་གང་ལས་གཤེགས་པའི་ལམ་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ལ། ཚད་མ་བསླུ་མེད་ཅན་ཤེས་པ། །དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི། །མི་བསླུ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་གསུམ་པ་མངོན་གྱུར་རྟོགས་པའི་ཐབས། དབང་ཡིད་རང་རིག་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བཞི་སོགས་མངོན་སུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པར། གཞལ་བྱ་གཉིས་ ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས། །དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དང་། །མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་བཞི་པ་རྟོགས་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ལ། སྤྱིར་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ལོག་རྟོག་སྤོང་ཚུལ། བྱེ་བྲག་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ལ། གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་མཐོང་མིན་ཡང་གཞན་དག་གི །ཞེས་སོགས་གཞན་དོན་གྱི་ལེའུ་རྣམས་དང་། འབྲིང་རྣམ་ངེས་ལ། ལེའུ་དང་པོས་མངོན་སུམ་བཞི། གཉིས་པས་རྗེས་དཔག །གསུམ་པས་གཞན་དོན་རྣམས་བསྟན། བསྡུས་པ་རིག་ཐིགས་ནི་རང་ལུགས་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་ལེའུ་གསུམ་གྱིས་མངོན་རྗེས་གཞན་དོན་གསུམ་བསྟན་པ་སྟེ་གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ། རང་དོན་རྗེས་དཔག་ལས་འཕྲོས་ནས་རྟགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོན་པ་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ། མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བརྟག་པའི་འབྲེལ་བ་འགོག་པ་ལ་འབྲེལ་བ་བརྟག་པ། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ལས་འཕྲོས་ནས་སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ཡང་གཞན་རྒྱུད་འཐད་པ་རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་དང་། རྩོད་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་རྩོད་པའི་རིག་པ་ཞེས་ཡན་ལག་གི་བསྟན་བཅོས་བཞི་སྟེ་སྡེ་བདུན་མཛད། ཚད་མ་སློབ་པ་ན་དང་པོར་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གལ་ཆེ་བར་དགོངས་ཤིང་། རྟོགས་དཀའ་བར་གཟིགས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རང་དོན་ལེའུ་ལ་རང་འགྲེལ་མཛད་དོ། །དེའི་ སློབ་མ་ཀུན་མཁྱེན་ལྷ་དབང་བློ་དང་། དེའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བློ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲེལ་བཤད་དང་། སློབ་དཔོན་དུལ་བའི་ལྷས་སྡེ་བདུན་ཀ་ལ་འགྲེལ་པ། རྒྱུན་མཁན་པོ་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཚད་མ་སྟོང་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་རྣམ་ངེས་ལ་འགྲེལ་པ་འཐད་ལྡན་ཆེན་མོ་ཞེས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པ་དང་། རིག་ཐིགས་ལ་འགྲེལ་པ་སློབ་ཕན། རྒྱན་མཁན་པོའི་སློབ་མ་བྲམ་ཟེ་ཛ་མ་ཁ་ཆེ། རིས་རྣམ་འགྲེལ་ལ་འགྲེལ་བཤད། རྒྱལ་དབང་བློས་ཚད་མ་མདོ་ལ་འགྲེལ་བཤད་སོགས་མཛད། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་ན། ཇི་སྐད་དུ། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ལྟར་སྣང་དང་བཅས་བདག་རིག་བྱེད། །བསྒྲུབ་པ་དང་ནི་སུན་འབྱིན་ངག །ལྟར་སྣང་བཅས་པས་གཞན་རིག་བྱེད། ཅེས་རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བརྒྱད་དེ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་བཞི་ལས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དབང་ལྔའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ། དབྱེ་ན། ཡང་དག་ནི་ཟླ་བ་དང་། ལྟར་སྣང་ནི་ཟླ་བ་གཉིས་ལྟ་བུ། ཡིད་མངོན་སོ་སྐྱེའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས། ཚད་མ་ནི་གཞལ་བྱའི་གནས་ལུགས་མ་འཁྲུལ་བར་མཐོང་བ་དང་། ཚད་མིན་ནི་ལོག་རྟོག །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་། རང་རིག་མངོན་སུམ་ནི་ཡིད་ཤེས་ཆ་ཕྲ་བ་ཞིག་སྟེ་འདི་གཉི
Chinese
此外，与《释量论》的观点也一致。乔沃（尊者阿底峡）说：“不需要现量和比量。” 这也是针对与此观点相似的外道论师的臆测。第二点是，在《时轮金刚》中说：“利益他方的善良想法，如莲花中的月亮嫩芽。”等等，许多经续中都预言了导师陈那的弟子，比陈那更精通量学的法称，他精通般若波罗蜜多，持戒方面有功德光，精通俱舍方面有智增。他还以《集量论》和《文殊根本续》为例，其中预言：“字母为dhī，是持戒精进者，在南方广为人知，能遮止外道辩论，同样持戒精进，也能成就咒语。” 出生于婆罗门种姓的法称，从陈那的弟子辩论者自在军那里听闻了三次《集量论》，如实地领会了其中的含义，并击败了许多外道辩论者。 《释量论》四品的第一品，从认识自己所量的方法中，认识隐蔽事物的方法。通过自性、果、不可得三种正确理证的方式，来确定正确理证的定义，以及与其相反的似是而非的理由。其中“周遍于所立之法，此理证具有三种相”等等，是为自利之品。第二品是通过正量来认识一切智者的方法，以及《集量论》的礼赞句的含义如何转变为正量的形式，以及从利益众生的意愿中如何成立为导师，如何成立为善逝，如何成立为寂灭，以及如何从这些方面成立为正量等等，通过顺应和不顺应的方式，来阐述四谛、无常等十六种行相，以及从成为正量者那里，广泛地阐述解脱之道。“正量是无欺骗性的知识，存在于能起作用的事物中，从不欺骗的言语中产生，也是为了显示显现的意愿。”等等，是成立正量的第三品，是认识显现事物的方法。眼识、意识、自证、瑜伽现量等四种现量，是为了确定现量。“因为所量有两种，所以正量也有两种，因为能起作用和不能起作用的缘故。”等等，以及现量的第四品。
English
Furthermore, it aligns with the views of Pramāṇavārttika. Jo-bo (Lord Atiśa) said, "There is no need for direct perception and inference." This also refers to the speculations of non-Buddhist logicians who hold similar views. Secondly, in the Kālacakra, it says, "The virtuous thought of benefiting others is like the sprout of a lotus moon." And so on, many sutras and tantras prophesied that Dignāga's disciple, Dharmakīrti, who was more skilled in epistemology than Dignāga himself, was proficient in Prajñāpāramitā, had qualities of light in Vinaya, and was knowledgeable in Abhidharma. He is also known for the Compendium of Valid Cognition and the Mañjuśrīmūlatantra, which prophesied, "The letter dhī is the one who strives in discipline. He is well-known in the southern direction. Having refuted opposing debaters, he will likewise strive in discipline and also accomplish mantras." Born into a Brahmin family, Dharmakīrti heard the Compendium of Valid Cognition three times from Devendrabuddhi, a student of Dignāga, and understood its meaning as it was. He defeated many non-Buddhist debaters. The first chapter of the Pramāṇavārttika, the means of understanding what is to be measured, is the means of understanding the hidden. Through the three correct signs of nature, effect, and non-observation, the definition of a correct sign is established, along with its opposite, the appearance of a false reason. In establishing the meaning, "The reason that pervades the property of the subject has three aspects," and so on, is the chapter for one's own sake. The second chapter is the means of realizing omniscience through the power of reality, and how the meaning of the homage in the Compendium transforms into the form of valid cognition, and how it is established as a teacher from the intention to benefit beings, how it is established as a Sugata, how it is established as quiescence, and how it is established as valid cognition from these aspects, etc. Through the ways of accordance and non-accordance, the sixteen aspects of the four truths, impermanence, etc., are explained, and from the one who has become valid cognition, the path of liberation is extensively explained. "Valid cognition is infallible knowledge, which exists in what is capable of acting, and arises from infallible speech, also for the sake of showing the intention of manifestation," and so on, is the third chapter on establishing valid cognition, which is the means of realizing the manifest. The four types of direct perception, such as sense consciousness, mental consciousness, self-awareness, and yogic direct perception, are for establishing direct perception. "Because there are two objects to be measured, there are also two valid cognitions, because of the ability and inability to act," and so on, and the fourth chapter on direct perception.
Chinese
关于随顺他人的支分方面，总的来说，关于为他利后比量的定义、分类、遣除邪分别的方法，从各自的差别方面广为阐述。为了向他人宣示，即使不是自己所见，也是为了其他众生。等等，这些都是关于利他之章。于《中观理智论》中，第一章阐述了四种现量，第二章阐述了后比量，第三章阐述了利他。简略的《理滴论》是将自宗的精要浓缩，通过三章阐述了现量、后比量、利他三者，是如同身体般的主要论著三部。从自利后比量中引申出来，具体阐述了各种因的《因滴论》，为了遮止外道所考察的关联而作的《关联考察论》，从利他后比量中引申出来，虽然显现是心，但为了使他相续合理而作的《他相续成立论》，以及阐述辩论方式的《辩论理智论》，这四部是支分论著，总共造了七部论著。学习量论时，首先认为因的分类非常重要，并且考虑到难以理解，因此对《释量论》的自利品作了自释。他的弟子是遍知法自在慧，以及他的弟子释迦慧都作了解释。导师调伏天对七部论著都作了解释。常任堪布智生作了《量论八千颂》，导师法胜对《理智论》作了名为《具义大疏》的十二千颂的解释，对《理滴论》作了解释《饶益学者》。常任堪布的弟子婆罗门札玛喀彻，对《释量论》作了解释。嘉瓦慧对《量论根本颂》作了解释等等。总摄这些论著的意义，如是说：现量以及后比量，连同似现能自知，成立以及破斥语，连同似者能令他知。如是共有八种正理论的词义。其中，现量有四种，即根现量是五根的对境。分类上，真实的是月亮，虚假的是两个月亮的样子。意现量是凡夫意识的对境之法。量是如实见到所量的事物本性，非量是邪分别。瑜伽现量是圣者相续的智慧，自证现量是一种极细微的意识，这二者
English
Regarding the branch of following others, in general, the definition of inference for the sake of others, its divisions, the method of dispelling wrong conceptions, and extensive explanations from the aspects of individual distinctions. For the purpose of demonstrating to others, even if it is not what one sees oneself, it is for the sake of other beings. Etc., these are all chapters on benefiting others. In the Madhyamaka-nyaya, the first chapter explains the four types of direct perception, the second chapter explains inference, and the third chapter explains benefiting others. The concise Tika-nyaya condenses the essence of one's own system, and through three chapters explains the three aspects of direct perception, inference, and benefiting others, which are the three main treatises like the body. Derived from inference for one's own sake, the Hetu-tika, which specifically explains various reasons, the Sambandha-pariksa, which is made to prevent the examination of relations by non-Buddhists, the Para-citta-siddhi, which is derived from inference for the sake of others, although appearance is mind, but to make the continuum of others reasonable, and the Vada-vidhi, which explains the method of debate, these four are branch treatises, making a total of seven treatises. When studying Pramana, it is first considered that the classification of reasons is very important, and considering it difficult to understand, a self-commentary is made on the Svartha chapter of the Pramana-varttika. His disciples were Omniscient Lhawang Lo, and his disciple Shakya Lo, who both made commentaries. Acharya Dulwa Lha made commentaries on all seven treatises. Changkhenpo Sherab Jungne made the Pramana-astadasasahasrika, and Acharya Chokchok made a commentary on the Nyaya-bindu called the Great Meaningful Commentary, which is twelve thousand stanzas, and made a commentary on the Tika-nyaya called the Student Benefit. Changkhenpo's disciple, the Brahmin Zama Khache, made a commentary on the Pramana-varttika. Gyalwang Lo made a commentary on the Pramana-sutra, etc. To summarize the meaning of these treatises, it is said: Direct perception and inference, together with the semblance, make oneself know. Statements of proof and refutation, together with the semblance, make others know. Thus, there are eight terms and meanings of logic. Among them, there are four types of direct perception, namely, sense direct perception is the object of the five senses. In terms of classification, the real one is the moon, and the false one is like two moons. Mental direct perception is the object of the consciousness of ordinary beings. Pramana is seeing the true nature of the object to be measured without error, and Apramana is wrong conception. Yoga direct perception is the wisdom of the continuum of noble ones, and self-awareness direct perception is a subtle consciousness, these two