Tibetan
འདས་པར་འཆད་དགོས་པས། དེ་ཡོད་པར་བྱ་བ་བཟུང་ནས་ལྷར་བསྒོམས་ན་དམིགས་མེད་དམིགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ལའང་མི་འཐད་དེ། ལྟ་བའི་ངོས་ནས་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་པ་སོགས་གང་དུའང་མི་བལྟ་ཞིང་། བསྒོམ་པའི་ངོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་མན་ཆད་དུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བལྟ་བའང་། བླ་མེད་ཀྱིས་སྣང་བའི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ལྷར་གསལ་བཏབ་སྟེ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཡིན་པས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆ་ནས་ལྷར་མི་བསྒོམ་གྱི་སྣང་བའི་ཆ་ནས་ལྷར་བསྒོམ་པ་ཡིན། སྤྱིར་ཡང་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་བློ་ནས། ཟླ འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡུལ་དང་བཅས་པའི་བར་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནི་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལྷར་བསྒོམ་པ་དང་། དེའི་ངང་ལས་བསྒོམ་པ་ཡིད་བྱེད་པ་སོགས་འཁྲུལ་པ་མང་། རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀྱང་རྡུལ་ཚོན་སོགས་བཅོས་མར་ལྟོས་ན་ཚེགས་ཆུང་བས་དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱི་གཞན་མ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ནི། དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་ཞིག་ལ་མི་ཟེར་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ན་དེར་བཏགས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་ལྟར་བསྒོམས་ན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་དགོས་ལ། དེས་ན་རང་བཞིན་གནས་འགྱུར་དུའང་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །དེ་བླངས་ན། རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ ནས་གནས་འགྱུར་མེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་གསུངས་པའང་མི་འཐད་དོ།། ༈ །།དངོས་དབང་རབ་བྱུང་གིས་བསྐུར་བ་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་བྱེད་ཚད་ལྡན་གྱིས་མ་བཤད་དེ། རླུང་ནུས་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ཀུན་གཏོང་བར་ནི་འདྲ་བས། དེ་ཙམ་གྱིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྙམ། རྒྱ་གར་གྱི་རབ་བྱུང་འགའ་ཞིག་གིས་མཛད་པར་བཤད་ཀྱང་། དེ་ཕྱིན་ཆད་དེའི་རྟགས་དོར་ཏེ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་མི་མཚུངས་སོ།། ༈ །།མགོན་པོ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་དྲིས་ལན་ལས། ཉི་མའི་སྙིང་པོ་དང་། ཟླ་བའི་སྙིང་པོའི་མདོ། གླང་རུ་ལུང་བསྟན། ལི་ཡུལ་ལུང་བསྟན། དགེ་འདུན་འཕེལ་གྱི་ལུང་བསྟན། དགའ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྟོགས་བརྗོད་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའི་དོན། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་སྲས་རྣམ་ཐོས་སྲས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་བསྐོར་ཞིང་བྱོན་སའི་དུས་བཙས་པ་ཞེས་བྱ་བས་དང་པོར་བཟུང་། རྒྱ་ནག་རྒྱལ་པོར་བུ་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་ལ་བྱིན། དེར་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དུ་མ་འདོད་དེ། དམག་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་དང་སྦྲགས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཡུལ་འཚོལ་བར་ཕྱིན། མྱ་ངན་མེད་པའི་བློན་པོ་ཡ་ཤཞེས་པ་ད
Chinese
因为必须对过去进行解释，如果执着于认为它存在而观想为本尊，则成了缘取无所缘。对于未来也不合理，因为从见解的层面来说，不应将任何事物视为天神或非天等，而从修行的层面来说，这种世俗的显现如同幻象。即使在瑜伽续部以下，也只是将显现视为幻象，但在无上瑜伽中，必须将一切显现的轮涅都观想为本尊。因此，从离戏的层面来说，不观想为本尊，而从显现的层面来说，则观想为本尊。一般来说，所谓的见解，是从断除对事物实相增益的智慧，到圣者的等持及其所缘境之间。这如前所述。此外，将空性观想为本尊，以及从空性中观想等，存在许多错误。之所以说自性坛城比颜料等造作的坛城更容易，是因为它所需的努力更少，并非其他原因。所谓的自性任运成就，并非指原本就存在的事物，而是指心的自性不变异，因此才如此称呼。如果按照胜义谛来观修，就必须向上发展，因此也必须承认自性会发生改变。如果接受了这一点，那么所说的从自性的角度来说不会发生改变，而从功德的角度来说是存在的，也就不合理了。 授予灌顶的真实权力，续部和释论中并没有如理宣说，即使只获得少许风脉能量，也会全部泄露出去，因此仅凭这些就会堕落。我认为。据说是一些印度僧人所作，但此后他们放弃了僧人的标志，开始修行，因此情况不同。 在贡波嘉灿的答复中，关于《日之精要》和《月之精要》的经、《牛角预言》、《于阗预言》（Liyul Lungten，指古代于阗国的预言，于阗是古代西域的一个绿洲王国，位于今天中国新疆维吾尔族自治区的和田地区）、《僧众增长预言》、《喜悦友之传记》等所出现的内容。国王阿育王的儿子遍游所有佛塔，他出生的时代被称为“播种”。将（中国）国王一千个儿子中缺少的一个给了他。他不愿在那里当国王，于是带着一万军队向西方寻找土地。阿育王的臣子亚夏
English
Because it is necessary to explain the past, if one clings to the idea that it exists and meditates on it as a deity, then it becomes grasping at the ungraspable. It is also not reasonable for the future, because from the perspective of view, one should not regard anything as a god or an asura, etc., and from the perspective of meditation, this conventional appearance is like an illusion. Even in the Yoga Tantras and below, appearances are only seen as illusions, but in the Unsurpassed Yoga, all the cycles of appearance and existence must be visualized as deities. Therefore, from the perspective of non-elaboration, one does not meditate as a deity, but from the perspective of appearance, one meditates as a deity. In general, the so-called view is from the wisdom that cuts off the imputation of the reality of objects, to the samadhi of the noble ones and its objects. This is as mentioned before. Furthermore, there are many errors in meditating on emptiness as a deity, and meditating from within it. The reason why the self-existing mandala is said to be easier than artificial mandalas such as pigments is because it requires less effort, not for any other reason. The so-called self-existing spontaneous accomplishment does not refer to something that originally exists, but to the unchanging nature of the mind, hence the name. If one meditates according to the ultimate truth, one must develop upwards, and therefore one must also accept that the nature will change. If this is accepted, then what is said about not changing from the perspective of nature, and existing from the perspective of qualities, is also unreasonable. The actual empowerment of ordination is not properly explained in the tantras and commentaries, because even if one only obtains a little wind-energy, it will all be released, and therefore one will fall by just that much. I think. It is said to have been made by some Indian monks, but since then they have abandoned the signs of monks and engaged in practice, so the situation is different. In Gonpo Gyaltsen's answer, regarding the contents appearing in the sutras of "Essence of the Sun" and "Essence of the Moon," the "Horn Prophecy," the "Liyul Prophecy" (referring to the prophecy of the ancient kingdom of Khotan, an oasis kingdom in the ancient Western Regions, located in today's Hotan area of Xinjiang Uygur Autonomous Region, China), the "Prophecy of the Increase of the Sangha," and the "Biography of Joyful Friend." The son of King Ashoka traveled around all the stupas, and the time of his birth was called "Sowing." He gave the one missing from the thousand sons of the (Chinese) king to him. He did not want to be king there, so he went west with ten thousand troops to find land. Ashoka's minister, Yasha