Chinese
于是，在大士道上修习的足迹，视一切众生为慈母，日夜自然生起慈悲，从为自己着想的念头中转变，所作所为皆为利他；生起珍贵的、胜过爱自己的菩提心，由此策发，三门的一切行为都不离六度。之后，救度众生的勇气日益增长，从进入密咒之门起，视誓言和戒律比生命更珍贵，在此基础上修习第一阶段，能阻止心中平凡的显现和执着；一切显现都呈现为清净的无量境界，成熟生起圆满次第的相续。之后，修习第二阶段，业风的运行在明点（梵文：dhātu）中停止，光明稍微显现，从中升起时，从具足相好的真实状态中产生，成就密咒道最终的所证悟——深明无二的智慧双运身。从该身的同类相续中，成就具足三身五智的果位。获得此果位后，通过二十七种事业之门，以应合一切众生根器的化身，事业 непрерывно 不断地发生。
English
Then, following the footsteps of practicing the path of the great being, seeing all beings as kind mothers, compassion arises naturally day and night, turning away from the thought of self-interest, and acting only for the benefit of others; generating the precious Bodhicitta that cherishes others more than oneself, and being motivated by it, all the actions of the three doors do not go beyond the six perfections. After that, the courage to liberate beings grows stronger, and from entering the gate of secret mantra, cherishing vows and commitments more than life, based on this, practicing the first stage can prevent ordinary appearances and attachments in the mind; everything that appears manifests as pure and boundless realms, and the continuum of generating the complete completion stage matures. Then, practice the second stage. The movement of karma wind stops in the bindu (Sanskrit: dhātu), and a little light appears. When rising from it, it arises from the true state of being adorned with marks and signs, accomplishing the ultimate attainment of the mantra path - the wisdom of inseparable deep clarity, the union of two bodies. From the similar continuum of that body, the state of possessing the three bodies and five wisdoms is accomplished. After attaining this state, through the twenty-seven doors of activities, the activities of emanations that suit the inclinations and needs of all beings arise continuously.
Tibetan
ར་རང་ཉིད་ཁོ་ནའི་དོན་དུའམ་ཆེད་དུ་དམིགས་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ། འདིར་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ཞེས་པས་ཐར་ལམ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གཅོད། རང་ཉིད་ཅེས་པས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་པ་གཅོད་ལ། འདིའི་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་མི་རྟག་པ། ཉེས་དམིགས། སྐྱབས་འགྲོ། ལས་འབྲས་བཅས་ དམིགས་སྐོར་བཞི་དང་། བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་། དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་སྐོར་གྱི་གསུམ་ཀའི་ལམ་གྱི་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས། སྔོན་གྱི་ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་བ་རྣམས་སུ་རྒྱས་པར་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་པར་ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་དུ་སོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ནས། སྲིད་པ་དེ་རྨི་ལམ་ཙམ་དུའང་འདོད་པ་མེད་པར་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཤིང་། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་བསམ་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྡིག་པའི་ལས་འཁོར་བ་དང་བཅས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བསླབ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཅི་རིགས་ལ་གནས་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སྡུག་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མྱང་འདས་ཙམ་དུ་གཉེར་བ་འབྲིང་པོ། འདིར་སྲིད་པའི་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཞེས་པས་སྡུག་བདེན། སྡིག་པའི་ལས་ལས་ཞེས་པས་ཀུན་འབྱུང་། རང་ཞི་ཙམ་ཞེས་པས་འགོག་བདེན། ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པས་ལམ་བདེན། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ལ་ཐེག་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་རང་གཉིས། བསྒོམ་བྱའི་སྒོ་ནས་བདེན་བཞི་དང་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཕྲ་མོ་སྒོམ་པ་གཉིས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་སོགས་ལྟར་ན་གཉིས་སྟོང་སྒོམ་པ་ཞིག་དང་གསུམ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་རང་ཉིད་སྡུག་ བསྔལ་གྱིས་མནར་ཚུལ་རྒྱུད་སྟེང་དུ་ལེགས་པར་རྟོགས་ནས། ཚུལ་དེར་དཔག་པའི་བློས་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཀུན། ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་ཀུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཟད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་གོ །དགེ་བཤེས་ཚུལ་སེང་པའི་ཊི་ཀར། ཡང་ན་གསང་ཕུབས་རང་རྒྱུད་གཏོགས་པ་སྟེ་བདག་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སེམས་ཅན་མ་ཟད་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཁུར་བར་འདོད་པ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་སོགས་གསུངས། འདི་ལ་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་དབུ་སེམས། ཐེག་པའི་སྒོ་ནས་མདོ་སྔགས་གཉིས་སོ། །སྒོམ་རིམ། འཇུག་པ། དབུ་མ་རྒྱན། བསླབ་བཏུས། བེ་བུམ་སྔོན་པོ་སོགས་སུ་ལམ་གྱི་ཆིངས་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཞིག་མཛད་ཀྱང་། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཆོག་དང་བཅས་པ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་ཚུལ། བསླབས་པའི་འབྲས་བུ་ངོས་བཟུང་བ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བར་མཛད་དོ། །ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་མཆོག་གྱུར་པའི། སྐྱེས་བུ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། གང་ཞིག་ཐབས་ནི་གང་དག་གིས་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དག་ལ། །རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཐ་མར་ཤེས། །སྲིད་པའི་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཤིང་། །སྡིག་པའི་ལས་ལས་ལྡོག་བདག་ཉིད། ། གང་ཞིག་རང་ཞི་ཙམ་དོན་གཉེར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འབྲིང་ཤེས་བྱ། རང་རྒྱུད་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ།། ༈ །།རྒྱ་སྐད་སྨོས་པ་ལ། བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་དྲིན་དུ་བཟོ་བ། ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་ཤེས་པ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ཤེས་པ་དང་པོ་ནི། སྤྲང་པོ་ལའང་ཨཱ་ཙརླ་ཞེས་འབོད། གཉིས་པ་ནི། །ཁམས་གསུམ་ཨཱ་ཙརླའི་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱིས་ཤེས། གསུམ་པ་ནི། མུ་རུབ་ལོ་ཙཱ་བས་མདོ་སྡེ་མང་པོའི་མཚན་གྱི་སྐད་དོད་ལ་བརྟེན་ནས་ལོ་ཙཱ་བ་ཤེས།། ༈ །།སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་ལ་བློ་འབྱོངས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཚེ་བློས་བཏང་གི་གང་ཟག་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་ལའང་གཏད་པ་བཞི། རྡོ་རྗེ་གསུམ། བུད་སྙེགས་ཐོབ་གསུམ་གྱི་བསམ་སྦྱོར་དགོས། བློ་ཕུག་ཆོས་ལ་གཏད་དགོས་ཏེ། འཆི་བའི་ས རྩ་བ་གསུམ་བསམ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཕུག་སྤྲང་ལ་གཏད་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྲང་འཁྱམ་བྱེད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་བློ་སྣ་བཟློག་དགོས་པ་ལ་ཟེར། དེས་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་སྐྱིད་མགོ་ཚུགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀ་མཉམ་དུ་གྲུབ་པའི་དཔེ་མེད། སྤྲང་ཕུག་ཤི་ལ་གཏད་དགོས་ཏེ། འབྱོར་དབུལ་གཉིས་ཀ་འཆི་ཡང་། ཆོས་བྱས་ནས་འཆི་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཆེ། འདིར་སྣང་གི་འཁྲི་བ་ བཅད་པས་སྤྲང་ལ་ཐུག་ཀྱང་ཆོས་མི་གཏོང་། སྤྲང་ཐ་ཤི་ལ་ཐུག་ཀྱང་ཆོས་མི་གཏོང་བ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཤི་ཕུག་བྲག་པོ་སྐམ་པོ་ལ་གཏད་དགོས་ཏེ། ཚེ་འདིའི་འབྱོར་འཁོར་བུན་ལང་གིས་ཤི་ཚེ་གནོད་མ་གཏོགས་ཕན་མི་བཏགས་པའི་ཕྱིར། དེའང་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། འཚོ་བ་དཀའ་ཐུབ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་ཐུབ་ལས་གཞན་པའི་འཚོ་ཐབས་མི་མཛད་པ་དང་བཞུགས་གནས་ཆུ་བོ་ནེ་རཉྫནའི་འགྲམ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པས་དེ་དང་དེ་གྲུ
Chinese
仅仅为了自己或者专门以自己为目标而努力。这里，仅仅“有寂的安乐”这句话，断除了为了成就解脱道之所依而努力的中士夫。 “自己”这句话，断除了菩萨为了利他而努力。此处的道的真实本体是不常、过患、皈依、业果等四种定解，以及依止善知识和暇满人身的法类三者，作为道的根本基础。以前的《道次第论》的注释中广说。第二种是：士夫如果从思想的差别上，将从有顶到无间地狱，被业和烦恼所支配的痛苦者仅仅看作是痛苦，对有寂连做梦都不希求，背过身去；从行为的差别上，以那个思想的力量，安住在三门的一切罪恶之业和轮回等止息的自性之三学修持上；从果的差别上，仅仅追求自己一个人的痛苦完全寂灭的涅槃，是中士夫。这里，对有寂的安乐背过身去，是指苦谛。从罪恶之业中，是指集谛。仅仅自己寂灭，是指灭谛。止息的自性，是指道谛。因此，对于中士夫，从乘的角度来说，有声闻和独觉两种。从所修的角度来说，有四谛和缘起两种。有共同的人无我和修习微细两种。按照瑜伽行中观自续派等来说，有修习二空的一种和三种。第三种是：士夫如果很好地认识到自己被痛苦所折磨的方式，以衡量那种方式的智慧，对于其他众生也同样痛苦而无法忍受的悲悯的力量，以各种各样的方法，想要使其他众生的痛苦及其原因全部灭尽，那是殊胜的。格西楚臣僧格的注释中说：或者属于桑朴自续派，即属于自己的相续的痛苦，直到众生没有穷尽之前，想要承担一切痛苦，等等，说是发愿菩提心。对此，从见解的角度来说，有中观和唯识。从乘的角度来说，有显宗和密宗两种。《修次第》、《入行论》、《中观庄严论》、
English
One strives solely for oneself or specifically aims for oneself. Here, the phrase "merely the happiness of existence" cuts off the middling person who strives for the basis of accomplishing the path to liberation. The word "oneself" cuts off the bodhisattva who strives for the benefit of others. The actual substance of this path is impermanence, faults, refuge, and karma and its results, the four topics of determination, and relying on a spiritual friend and the three aspects of the Dharma of leisure and endowment, which are made the foundation of the path. This is extensively explained in the previous commentaries on the Lamp for the Path. The second is: A person who, due to the difference in thought, sees beings from the peak of existence to the Avici hell as merely suffering beings under the control of karma and afflictions, and turns their back on existence without desiring it even in a dream; due to the difference in practice, by the power of that thought, abides in various practices of the three trainings that are the nature of turning away from all sinful actions and samsara; and due to the difference in result, strives only for the nirvana of the complete pacification of all suffering for oneself alone, is a middling person. Here, turning one's back on the happiness of existence refers to the truth of suffering. Turning away from sinful actions refers to the truth of origin. Merely pacifying oneself refers to the truth of cessation. The nature of turning away refers to the truth of the path. Therefore, for the middling person, from the perspective of vehicle, there are two: Hearers and Solitary Realizers. From the perspective of what is to be meditated upon, there are two: the Four Noble Truths and Dependent Origination. There are two: the common selflessness of the person and the meditation on the subtle. According to the Yogachara Madhyamaka Svatantrika and others, there is one who meditates on the two emptinesses and three. The third is: A person who, having well realized on their own mindstream how they are tormented by suffering, and with a mind that measures that way, cannot bear that other sentient beings are also suffering in the same way, and with the power of compassion, desires to exhaust all the suffering of others and its causes by all sorts of methods, that is supreme. In the commentary of Geshe Tsultrim Sengge it says: Or belonging to the Sangphu Svatantrika, that is, the suffering belonging to one's own mindstream, until sentient beings are not exhausted, wanting to bear all suffering, and so forth, is said to be the generation of aspirational bodhicitta. For this, from the perspective of view, there are Madhyamaka and Cittamatra. From the perspective of vehicle, there are the Sutra and Tantra. Stages of Meditation, Engaging in the Bodhisattva Deeds, Ornament of the Middle Way,
Chinese
论集。在《贝布姆蓝》等书中，虽然作了许多不同的道次第引导，但此处将生起次第法，从生起次第到学习行为，以及对所学成果的确定，归纳为三点。如云：“小、中、上士夫，应知有三种。”又云：“何者以诸方便，唯求轮回之安乐，彼士应知为下士。背弃有海之安乐，自性远离罪恶业，何者唯求自寂灭，彼士应知为中士。以自相续之痛苦，何者完全欲灭除，他人之痛苦，彼士即是殊胜者。”如是说。 又说汉话，知恩报恩，知晓佛法的渊源纯正，通晓梵语。第一种是，即使是乞丐也称为阿阇梨。第二种是，通过三界阿阇梨的故事来了解。第三种是，穆汝译师依靠许多经部名称的梵语词汇来了解译师。 如果对与小士夫共同的道生起证悟，就称为舍弃今生之人。对此，需要四种交付，三种金刚，以及追求果位的三种思维和行为。心要交付于佛法，因为要思维死亡的三种根本。法要交付于乞丐，但这不仅仅是四处游荡的乞丐，而是指要断除对欲望的贪恋。因为这样才能开启来世的幸福之门。因此，没有佛法和世间法两者同时成就的例子。乞丐要交付于死亡，因为无论贫富都会死亡，但修行佛法而死则有很大的差别。在此，断除今生的牵绊而成为乞丐，也不放弃佛法。需要的是，即使乞丐最终面临死亡，也不放弃佛法。死亡要交付于干燥的岩石，因为今生的财富和眷属，在死亡时只会带来损害，而不会带来利益。确实如此，因为我们的导师出家，依靠苦行生活，六年之中除了苦行之外不做其他的谋生手段，居住的地方也仅仅依靠尼连禅河边，所以才能成就那些。
English
Collected Teachings. Although many different path instructions were made in books such as the Blue Annals, here, the generation of the mind of enlightenment, the way to learn the conduct after generating the mind of enlightenment, and the identification of the results of what has been learned are summarized into three points. As it says, "Know that there are three types of individuals: small, medium, and supreme." And, "Whoever, by whatever means, seeks only the happiness of samsara, that person should be known as the lowest. Turning away from the happiness of existence, with a nature that turns away from sinful actions, whoever seeks only their own peace, that person should be known as the middling. Whoever completely wishes to eliminate the suffering of others with the suffering of their own mindstream, that person is the supreme one." So it is said. Furthermore, speaking in Chinese, knowing and repaying kindness, knowing the pure source of the Dharma, and being proficient in Sanskrit. The first is that even a beggar is called an Acharya. The second is that one understands through the stories of the Acharyas of the three realms. The third is that the translator Muru understands translators by relying on the Sanskrit vocabulary of the names of many sutras. If one develops familiarity with the path common to the small individual, one is called a person who has abandoned this life. For that, one needs four entrustments, three vajras, and the thought and action of attaining the three fruits. The mind must be entrusted to the Dharma, because one must contemplate the three roots of death. The Dharma must be entrusted to a beggar, but that is not just a beggar who wanders around; it refers to turning away from attachment to desires. Because that is how the door to happiness in future lives is opened. Therefore, there is no example of both Dharma and worldly affairs being accomplished simultaneously. The beggar must be entrusted to death, because although both rich and poor die, there is a great difference in dying after practicing the Dharma. Here, even if one becomes a beggar by cutting off the attachments of this life, one does not abandon the Dharma. What is needed is someone who does not abandon the Dharma even when the beggar ultimately faces death. Death must be entrusted to a dry rock, because the wealth and retinue of this life, at the time of death, only bring harm and do not bring benefit. That is indeed the case, because our teacher renounced the world, relied on an ascetic life, and for six years did not engage in any means of livelihood other than asceticism, and relied only on the banks of the Nairanjana River as a place to stay, so he accomplished those things.