Tibetan
དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསྟན་པ་ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ། །སྐྱབས་སེམས་སྔ སྒྲོན་དུ་འགྲོ་བས་ལྷ་དང་མི་ཡི་སེམས་འཛིན་སོགས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེ། ཁྱད་པར་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བ་བཟོད་ཆོས། ཐ་མའི་དངོས་འབྲས་བདེན་པ་མཐོང་བ་མཐོང་ལམ་དེའི་རྒྱུན་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་སྤྱོད་པ་སྒོམ་ལམ། དེའི་དངོས་འབྲས་མི་སློབ་པའི་ལམ་མོ། །སྔགས་དང་སྦྱར་ན། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བསྡུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའང་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བས། འབྲས་བུ་མདུན་ནམ་རང་ལྷར་བསལ་བ་གཟུགས་སྐུ་དང་། མཐར་བྱས་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་བསྡུ་སོགས་ཆོས་སྐུའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ནི། ལར་ཐར་པའི་འདྲ་འབགས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་པོར་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ནས་མཐར་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སངས་རྒྱས་མཛད་པ་དང་བཅས་པར་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །བླ་མེད་ནི་མར་འཁོར་བའི་འདྲ་འབགས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་གནས་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་འཆི་ཁའི་འོད་གསལ་ནས། ད་ལྟའི་འཆི་བའི་འོད་གསལ་གྱི་བར་མངོན་རྟོགས་གཅིག་གིས་སྦྱངས་ཤིང་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའོ། །གནད་དེ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་དཔྱད་པས་ཟབ་པ་དང་། མི་ཟབ་པའི་ཚུལ་ཀྱང་ཤེས་པར་སླའོ།། ༈ །།ལྟ་བ་ནི། །གནས་སྐབས་ཁས་བླངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་སྐྱོན་གྱི་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ཐུག་མཉམ་པར་བཞག་པའང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བར་གཅིག་ཏུ་འབབ་ས་མོད། འོན་ཏེ་གྲུབ་མཐའི་མིང་འདོགས་པས་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་དོ། །གནད་འདི་ཤེས་ན་དགག་སྒྲུབ་མང་པོ་སྲང་མདོའི་ཁྱི་འཛིང་དང་འདྲ་བས་ཐུགས་བདེ་འབོལ་གྱིས་བཞུགས་ཤིག །ད་དུང་ཡིད་མ་ཆེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་དྲིས་ཤིག །དེས་ཀྱང་ཡིད་མ་ཆེས་ན་ཐེག་པ་ ཆེན་པོའི་ནང་ནས་བཞེངས་ཤིག། ༈ །།རྡོར་ཕྲེང་སོགས་ཀྱིས་སྐབས། མ་ཧ་རཱཀྟ་སོགས་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། དགའ་བ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་བརྟན། །ཤིན་ཏུ་དགྱེས་དང་ཤིན་ཏུ་བདེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་རིང་ནི། །གྲུབ་པར་མཛོད་ཅིག་བདག་ལའོ། །ཞེས་ས་བཟང་མ་ཏི་པཎ་ཆེན་གྱི་འགྱུར་རོ།། ༈ །།མཁའ་སྤྱོད་མའི་ཁྲིད་ཀྱི་སྐབས་གཉིས་སྐྱེས་མཆོག་གཉིས་ནི། རཏྣ་རཀཱི་ཏ་དང་། མ་ན་ཀ་ཤཱི། གཉིས་བྲལ་འཆད་དུས་ཞལ་ཤེས་གསུམ་ཞེས་པ། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འཆད་སྐབས། བསྐྱེད་རིམ་ལ་བླ་མ་བསྐྱེད་བསྟིམ། རྫོགས་རིམ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཐུན་མིན་བཅས་གསུམ་མོ། །གཉིས་བྲལ་ཆིག་བརྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་དང་། དབུ་མར་ངོས་འཛིན་པ་སོགས་སྣང་ངོ་།། ༈ །།རྒྱུན་གྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི། ལྷ་སྐུ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དང་རང་རིག་པ་མ་བཅོས་པ་མཉམ་ཁད་ཀྱིས་འདྲེས་པའི་ངང་ལས་སྔགས་ཡིད་བཟླས་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ།། ༈ །།ཁ་ཅིག་རྙིང་མའི་སྔགས་ལ་བོད་སྐད་མང་དུ་འདྲེས་པ་སོགས་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་གཡེལ་བར་སེམས་པ་དག་སྣང་མོད། དེ་ནི་བློ་གྲོས་ཕུར་ཁུང་ཐུག་པ་སྟེ། གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་པདྨ་སཾ་བྷ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་འབྲས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ན་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་མི་འདོད་ན། གསར་པའི་རྒྱུད་སྡེའི་སྔགས་རྣམས་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྡ་དང་། མཁའ་འགྲོའི་སྐད་དང་། ཟུར་ཆག་དང་། འགྲོ་ལྡིང་པའི་སྐད་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་བས་ན་ལེགས་སྦྱར་ཁོ་ནས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། ཟུར་ཆག་ལ་སོགས་པ་འདྲེས་པས་བྱིན་རླབས་མི་ཉམས་པ་དང་། བོད་ཡུལ་ཁོ་ནའི་སྐད་ཀྱིས་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། ༈ །།ལ་ལ་དག་ལམ་འབྲས་དང་། རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་ཁ་ཅིག་སོགས་ལས་སྣང་བ་སེམས་སུ་གསུངས་པས་སེམས་ཙམ་བར་འདོད་མོད། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོག་མ་དག་རིམ་གྱིས་བློ་དྲང་བའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སྟེ། གཞན་དུ་ན་གདུལ་བྱ་ལ་དབང་པོ་མཆོག་དམན་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལམ་གཅིག་གིས་བཀྲི་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རང་གི་བཞེད་པ་དངོས་ནི་སེམས་ཙམ་པར་ནམ་དུའང་གནས་མི་སྲིད་དེ། དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་བརྗོད་བྲལ་དང་། བློ་འདས་ཀྱི་གནད་ལ་ཐུག་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་མཐུན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུས། ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པས་ན། ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཁས་ལེན་མེད་པ་དང་བརྗོད་བྲལ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཅིང་། དེ་ཡི་ངོ་བོ་བློ་འདས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་ཆེན་པོ་དག་ལས།
Chinese
难。死亡无常，轮回的过患等是资粮道小品。业果的教导是资粮道中品。皈依心在前引导，天与人的摄受等是资粮道大品。广说六度波罗蜜多的修持是加行道暖位顶位。特别是将最后两个波罗蜜多浓缩为精要的是忍位法位。最后的实际结果是见道，使见真谛的相续串习，并且行持自他二利是修道。它的实际结果是不学道。如果与密咒结合，金刚乘的一切修持，是以归纳为六度波罗蜜多的方式。即使那样，事部和行部的修持，是将因和果的瑜伽作为道，积累二资粮的因在前行，将果在前面或者观想为自生本尊是色身，最终是智慧尊降临融入等是法身。瑜伽部的修持是，总的来说，从最初发起脱离束缚的圆满佛陀之心，到最终圆满受用身和化身的佛陀事业，都与之相应。无上部是将轮回的表象作为道，以转变的方式修持，从前世临终的光明，到今生临终的光明之间，以一个证悟来修习和转变。如果对那些要点进行很好的研究，那么也很容易了解深奥与不深奥的方式。 观点是：如果以暂时承认的角度来说，只说与应成派中观相同，因为那没有过失的基础。最终的平等安住也同样是脱离那本身的承认而归于一体，但是用宗派的名称来称呼也无济于事。如果了解这个要点，那么许多的辩论就像秤杆尽头的狗打架一样，请安心舒适地坐着吧！如果还不相信，就去问问《般若十万颂》，如果那还不相信，就从大乘中站起来吧！ 金刚鬘等的场合，如果将摩诃拉格等翻译成藏语，就是：大乐极其稳固，极其喜悦和极其安乐，金刚萨埵今天请您成办于我！
English
Difficult. Impermanence of death, the faults of samsara, etc., are the small part of the path of accumulation. The teaching of karma and its results is the middle part of the path of accumulation. Taking refuge and generating bodhicitta as the preliminary, the acceptance of gods and humans, etc., is the great part of the path of accumulation. Explaining in detail the practice of the six paramitas is the heat and peak of the path of joining. In particular, condensing the last two paramitas into essence is patience and dharma. The actual result of the last is seeing the truth, familiarizing the continuum of seeing the truth, and practicing for the benefit of oneself and others is the path of meditation. Its actual result is the path of no more learning. If combined with mantra, all practices of the Vajrayana are in the manner of being condensed into the six paramitas. Even so, the practice of the Kriya and Charya tantras is to take the yoga of cause and effect as the path, with the cause of accumulating the two accumulations going first, visualizing the result in front or as oneself as the deity is the Rupakaya, and finally the wisdom deity descending and merging, etc., is the Dharmakaya. The practice of the Yoga tantra is, in general, from the initial generation of the mind of the perfect Buddha who is liberated from bondage, to the final accomplishment of the Sambhogakaya and Nirmanakaya Buddha activities, all of which are in accordance with it. The Anuttara tantra is to take the appearance of samsara as the path, practicing in the manner of transformation, from the clear light of death in the previous life to the clear light of death in this life, training and transforming with one realization. If those key points are well studied, then it is also easy to understand the manner of being profound and not profound. The view is: if speaking from the perspective of temporary acceptance, it is said to be in accordance with only the Prasangika Madhyamaka, because there is no basis for fault there. The ultimate equal abiding is also the same, falling into oneness by being free from that very acceptance, but it is useless to call it by the name of a school. If you understand this key point, then many debates are like dogs fighting at the end of a balance beam, please sit comfortably and peacefully! If you still don't believe it, ask the Hundred Thousand Verses of the Prajnaparamita, if that still doesn't believe it, then arise from within the Mahayana! In the context of Vajramala etc., if Maharakta etc. are translated into Tibetan, it is: Great bliss is extremely stable, extremely joyful and extremely happy, Vajrasattva, please accomplish it for me today!
Chinese
如是，萨桑·玛蒂班钦所译。 ༈ 关于空行母教导，两位殊胜的二生者是：热纳拉吉达和玛那嘎夏。所谓“二取不著讲授时，口诀有三”，即于生圆二次第双运讲授时，生起次第有上师生起融入，圆满次第有不可思议无共同，共三。也有认为是二取不著的单传口诀，并视为空性正见等等。 ༈ 日常修持之精要在于：于本尊身显空不二与自性觉悟无造作平等融合之状态中，唯作念诵咒语之事。 ༈ 有些人认为宁玛派的咒语中掺杂了许多藏语等，会使加持力减弱，这似乎是合理的。但这是智慧短浅的体现。像成就者莲花生大师等具有以咒语成果加持之能力者，正是如此加持的，因此没有任何矛盾。如果有人不认同这一点， 那么，在新派的续部咒语中，也出现了如来之语、空行母之语、变音以及鸟语等，因此不能只局限于梵语。掺杂变音等并不会减弱加持力，而且没有任何理由说明只有藏语才会导致相反的结果。 ༈ 有些人认为，在道果和某些大圆满的论典中，说显现是心，因此他们认为这是唯心宗。但事实并非如此。这是因为下部的观点是为了逐渐引导人们走向正直，这仅仅是善巧方便的差别。否则，由于所化众生的根器有优劣等不可思议的差别，因此无法用同一种方法引导所有人。各自的真实观点永远不会停留在唯心宗，因为其究竟的密意在于不可言说和超离思维的关键点上，这与应成中观的真如并非仅仅是字面上的相同，而是完全一致的。正如龙树菩萨所说：“我无有任何承诺，因此，我是无过失的。”这里所说的“无有承诺”和“不可言说”是同一个意思，而它的本质是超离思维的。 大圆满的伟大论典中说：
English
Thus, translated by Sa-sang Mati Panchen. ༈ Regarding the instructions on the Dakini, the two supreme twice-born ones are: Ratna Rakita and Manaka Shi. The so-called "three oral instructions when teaching non-duality" refers to when teaching the union of the generation and completion stages. In the generation stage, there is the generation and absorption of the lama. In the completion stage, there are the inconceivable and uncommon aspects, totaling three. Some also consider it to be the single transmission of non-duality and recognize it as the Madhyamaka view, etc. ༈ The essence of daily practice is: in the state of the deity's form being inseparable from emptiness and one's own awareness being naturally mixed without artifice, one should only engage in mantra recitation. ༈ Some people think that the blessings of the Nyingma mantras are diminished by the mixture of many Tibetan words, etc., which seems reasonable. But this is a sign of limited intelligence. Masters like the accomplished teacher Padmasambhava, who have the power to bless with the results of mantras, have blessed them in this way, so there is no contradiction whatsoever. If one does not agree with this, then in the new tantras, there also appear the language of the Tathagatas, the language of the Dakinis, corruptions, and the language of birds, etc. Therefore, it is not limited to Sanskrit alone. The mixture of corruptions, etc., does not diminish the blessings, and there is no reason why only the Tibetan language would cause the opposite effect. ༈ Some people think that in the Lamdre and some Dzogchen texts, it is said that appearances are mind, so they consider it to be Cittamatra. But this is not the case. This is because the lower views are taught to gradually lead people to honesty, and this is only a difference in skillful means. Otherwise, since there are inconceivable differences in the faculties of those to be tamed, such as superior and inferior, it would be impossible to guide everyone with one path. One's own actual view never remains in Cittamatra, because the ultimate intention reaches the point of inexpressibility and beyond the mind, which is in accordance with the Suchness of Prasangika Madhyamaka, not just in words. As the master Nagarjuna said, "Since I have no assertions, I am faultless." The "no assertions" and "inexpressible" mentioned here have the same meaning, and its essence is beyond the mind. In the great Dzogchen texts: