Tibetan
མེད་པ་ལ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མང་དུ་གནས་ཤིང་མངོན་དུ་གཟིགས་པས་ན་མངོན་དུ་ལྷ གྱུར་པ། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་བགྲོད་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལམ་དང་ཉེ་ཞིང་རིང་དུ་ཕྱིན་པས་ན་རིང་དུ་སོང་བ། མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པས་མི་གཡོ་བ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བརྙེས་པས་ན་བློ་གྲོས་གཞན་ལས་འཕགས་པས་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་ཀུན་ལ་ཡང་སྤྲིན་དང་འདྲ་བར་ཁྱབ་ཅིང་། ཐོས་པའི་ཆོས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་ཁྱབ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནོ། །དེ་རྣམས་སྦྱིན། ཚུལ། བཟོད། བརྩོན། བསམ། ཤེར། ཐབས། སྨོན། སྟོབས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་རྫོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལྔ་ཆོས་སོ་བདུན་དང་སྦྱར་ཚུལ་ནི། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པས་ན་བྱང་ཆུབ་ཆོས་སོ་བདུན་ཡིན། དེ་ལ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ཏེ་མཐོང་པའི་དོན་རྣམས་དྲན་པས་གསལ་བར་འཛིན་ཏེ་དྲན་པ་ཤས་ཆེ་བས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ཡིན། ལུས་དྲན་མི་རྟག །སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད་གསུམ། ཚོར་དྲན་བདེ། སྡུག །བཏང་སྙོམས་གསུམ། སེམས་དྲན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་སེམས་པ། ཆོས་དྲན་ཀུན་ཉོན་དང་། རྣམ་བྱང་གི་དོན་ཚོལ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དགེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་མི་དགེ་བ་སྤངས་པས་ན་ཡང་དག་པ་སྤོང་བ་བཞི་ཡིན། དེ་ཡང་མི་དགེ་བ་སྒོ་གསུམ་ལ་སྐྱེས་པ་སྤོང་། མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད། དགེ་བའི་ཆོས་སྒོ་གསུམ་ལ་སྐྱེས་པ་རྣམས་གོང་དུ་སྤེལ། མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྟེན་དང་རྒྱུར་གྱུར་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ། འདུན་པས་ནི་འདུན་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་སྒྲུབ་སེམས་ཀྱིས་གང་འདོད་བསྒྲུབ། སྤྱོད་པས་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་སྤྱོད་པའོ། །ཚོགས་ལམ་ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་མང་དུ་གསོག་པའི་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ། །དད་སོགས་ལྔ་ཡི་དབང་གིས་སེམས་ལས་རུང་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་བའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལྔ་ཡིན། དད། བརྩོན། དྲན། ཏིང་འཛིན། ཤེས་རབ་རྣམས་ལ་དབང་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དབང་ལྔ་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་པས་མ་དད་པ། ལེ་ལོ། དྲན་བ་ཉམས་པ། གཡེང་བ། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལྔས་བར་ཆད་མི་ནུས་པས་དད་པ་སོགས་པའི་མཐུ་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ལྔའོ། །སྦྱོར་ལམ་ཞེས་པ་དྲོད། རྩེ་མོ། བཟོད་པ། ཆོས་མཆོག་ནས་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་བས་ནའོ། །གཟུང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དྲོད་དེ། འཕགས་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བུད་ཤིང་སྲེག་པར་འདོད། དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དགེ་རྩའི་རྩེ་མོ་ཡིན་པས་རྩེ་མོ། འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཟོད་པ། ཟག་བཅས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་ལ་བཟོད་པ། དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མཆོག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་གཞན་ལས་ལྷག་པའོ། །མཐོང་ལམ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ཡིན། དེ་ཡང་། དམིགས་པ་མི་བརྗེད་པ་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །འཁོར་བ་ལས་འདའ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཤིན་ཏུ་སྦྱོང་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བ་ཐོབ་པ་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །མཐོང་ལམ་ ཞེས་པ་སྔར་མ་མཐོང་བའི་ལམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་མཐོང་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད། ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པས་མི་རྟོགས་པར་མི་སྨྲ། ཡང་དག་པའི་ངག་གིས་གང་ལ་གང་གིས་འདུལ་བའི་ཆོས་སྟོན། ཡང་དག་པའི་མཐས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་གཞན་མི་བྱེད། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བའི་བདག་གཞན་གཉིས་ཀར་མི་གནོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པས་མི་གོས། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བས་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་སྒྲུབ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་མི་དགེ་བས་སྐབས་མི་རྙེད། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་སྐད་ཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །སྒོམ་ལམ་ཞེས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ས་བཅུ་དང་སྦྱར་ན། དང་པོ་མཐོང་ལམ། གཉིས་པ་ནས་བརྒྱད་བར་སྒོམ་ལམ། མོས་སྤྱོད་ནས་ས་དང་པོའི་བར་རང་དོན་སྒྲུབ་པ་ལས་གཞན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་དང་ཆ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གཉིས་པ་ནས་བརྒྱད་བར་དོན་གཉིས་ཀ་བྱེད་དེ། ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་དང་བྲལ། བག་ཉལ་ཡོད། དགུ་པ་དང་བཅུ་པའི་བར་གཞན་
Chinese
对于无有，以自性而入的智慧多有安住并现量照见，故为现量殊胜。对于无相，成为唯一行进之路，既近且远行，故为长远行。有相无相之二取念皆不能动摇，故为不动摇。各自获得正等觉，故智慧超胜于他者，是为善妙智慧。总持与三摩地一切，如云般周遍。听闻之法如虚空，如云般周遍，故为法之云。彼等是布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧、方便、愿、力、智慧之十度圆满结合。菩萨五道与三十七道品结合之方式为：从四念住乃至八正道支，成为菩提三方面的助缘，故为三十七菩提分法。其中，以智慧观察自相与共相之体性，以忆念清晰地执持所见之义，忆念占主导地位，故为四念住。身念住：无常、痛苦、无我三者。受念住：乐、苦、舍三者。心念住：心识八聚之义。法念住：寻求杂染与清净之义。以精进生善断恶，故为四正断。即于三门所生之不善断除，未生者不令生起，于三门所生之善法增长，未生者令生起。以四神足成为于虚空行走等神变之所依与因，故如是说。以欲乐生起强烈之欲乐，以精进迅速成办，以心所欲皆能成办，以行持受用任何果报。资粮道之意为积聚众多资粮，故如是说。以信等五力，心相续变得堪能，于生起解脱分善法有力量，故为五根。即获得信、精进、念、定、慧之力量。如是五根长久修习，不信、懈怠、失念、散乱、非理作意五者不能障碍，故能生起信等之威力。
English
Abiding greatly in the wisdom that enters into the absence of inherent existence by its own nature, and seeing it manifestly, it is manifestly superior. For the signless, it has become the one path to travel, both near and far, so it has gone far. Neither the perception of signs nor the absence of signs can move it, so it is immovable. Having attained perfect enlightenment individually, its wisdom surpasses others, so it is excellent wisdom. All dharanis and samadhis are pervasive like clouds. The Dharma that is heard is like the sky, pervasive like clouds, so it is the cloud of Dharma. These are combined with the perfection of the ten paramitas of generosity, ethics, patience, diligence, meditation, wisdom, skillful means, aspiration, strength, and knowledge. The way to combine the five paths of a Bodhisattva with the thirty-seven dharmas is as follows: From the four mindfulnesses to the eight branches of the noble path, they become conducive to the three aspects of enlightenment, so they are the thirty-seven dharmas of enlightenment. Among them, examining the characteristics of oneself and others with wisdom, and clearly grasping the meaning of what is seen with mindfulness, mindfulness is dominant, so there are four mindfulnesses. Mindfulness of the body: impermanence, suffering, and selflessness. Mindfulness of feelings: pleasure, pain, and equanimity. Mindfulness of the mind: the meaning of the eight aggregates of consciousness. Mindfulness of dharmas: seeking the meaning of defilement and purification. By diligence, virtue is generated and non-virtue is abandoned, so there are four right abandonments. That is, abandoning the non-virtue that has arisen in the three doors, not allowing what has not arisen to arise, increasing the virtuous dharmas that have arisen in the three doors, and causing what has not arisen to arise. The four legs of miraculous power are the basis and cause of miraculous powers such as walking in the sky, so it is said. With desire, strong desire is generated. With diligence, it is quickly accomplished. With mind, whatever is desired is accomplished. With conduct, whatever fruit there is is enjoyed. The path of accumulation is said to be the accumulation of many accumulations, so it is said. By the power of the five faculties of faith, etc., the mind stream becomes workable, and there is power to generate the virtue that is in harmony with liberation, so there are five faculties. That is, obtaining the power of faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom. Having cultivated such five faculties for a long time, the five obstacles of lack of faith, laziness, loss of mindfulness, distraction, and non-wise attention cannot hinder, so the power of faith, etc., can be generated.
Chinese
是五种力量。资粮道是指暖位、顶位、忍位、胜法位，因为是从胜法位连接到见道。所取自性空是暖位，因为圣道想要焚烧烦恼的薪柴。对它有信心，并且是善根的顶峰，所以是顶位。对执着自性空安忍，对有漏的生灭安忍，因为对它有信心，所以是世间胜法，也就是胜过世间的其他法。对于见道来说，因为它是证悟真如菩提的因，所以是七觉支。也就是：不忘失对境是正念觉支。如所有性和尽所有性的法进行辨别是择法觉支。从轮回中解脱的精进是精进觉支。对身语意三者有利益的喜是喜觉支。心变得堪能，极其调柔是轻安觉支。心专注一境，与执着分离是禅定觉支。对一切法没有希求和恐惧，获得喜悦是舍觉支。见道是指见到以前没有见过的道。八支圣道能获得阿罗汉的果位。正见能现见见道。正思能不说不理解的事情。正语能宣说以何种方式调伏的法。正业不做不应该做的事情。正命不损害自己和他人，不被烦恼所染污。正勤是修持没有造作的法。正念是心和心所的不善念头没有机会。正定是以心刹那和合的智慧，通达一切，以那个智慧现证圆满正等觉。修道是指对于法性的意义反复熟悉。如果将它们与十地相结合，那么第一个是见道，第二个到第八个是修道。从随喜行到第一地之间，只能成办自利，不能成办利他，因为自己也与烦恼分离。从第二地到第八地，两种利益都能成办，远离烦恼的显现，但有习气。第九地和第十地之间，
English
are the five powers. The path of accumulation refers to the stages of warmth, peak, forbearance, and supreme dharma, because it connects from the supreme dharma to the path of seeing. The emptiness of inherent existence of the object of grasping is the stage of warmth, because the noble path intends to burn the firewood of afflictions. Having faith in it, and being the peak of virtuous roots, it is the stage of the peak. Forbearance towards the emptiness of inherent existence of grasping, forbearance towards the arising and ceasing of contaminated phenomena, because of having faith in it, it is the supreme worldly dharma, which is superior to other worldly dharmas. For the path of seeing, because it is the cause for realizing the suchness of enlightenment, it is the seven branches of enlightenment. Namely: not forgetting the object is the mindfulness enlightenment factor. Discriminating the dharmas of suchness and allness is the discrimination of dharma enlightenment factor. The diligence that transcends samsara is the diligence enlightenment factor. The joy that benefits the three doors of body, speech, and mind is the joy enlightenment factor. The mind becoming workable, extremely tamed, is the pliancy enlightenment factor. The mind being single-pointed, being free from grasping, is the samadhi enlightenment factor. Having no hope or fear towards all dharmas, obtaining joy is the equanimity enlightenment factor. The path of seeing refers to seeing the path that has not been seen before. The eightfold noble path enables one to attain the fruit of an arhat. Right view actualizes the path of seeing. Right thought does not speak of what is not understood. Right speech teaches the dharma that tames in whatever way. Right action does not do what should not be done. Right livelihood does not harm oneself or others, and is not defiled by afflictions. Right effort is to practice the unconditioned dharma. Right mindfulness is that the non-virtuous thoughts of mind and mental factors have no opportunity. Right samadhi is with the wisdom of the mind being in union with a moment, knowing all, and with that wisdom, actualizing complete perfect enlightenment. The path of meditation refers to repeatedly familiarizing oneself with the meaning of suchness. If these are combined with the ten bhumis, then the first is the path of seeing, the second to the eighth are the path of meditation. From the stage of aspiration and conduct up to the first bhumi, one can only accomplish self-benefit, and cannot accomplish the benefit of others, because oneself is also separated from afflictions. From the second bhumi to the eighth, both benefits can be accomplished, being separated from the manifestation of afflictions, but having latent tendencies. Between the ninth and tenth bhumis,