Tibetan
་པ་ཝ་ལྟ་བུ། དམ་བཅའ་ལ་འཐད་པ་མེ་ལྟ་བུ། གཏན་ཚིགས་ལ་འཐད་པ་དུ་བ་ལྟ་བུ། མཐུན་དཔེ་ལ་འཐད་པ་ཐབ་ཚང་ནང་དུ་མེ་ལྟ་བུའོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མའི་ལམ་གྱི་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའམ། བདེན་བཞི་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའོ། །གསུམ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པ་ནི། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། སྡོམ་པ་མིག་འབྲས་ལྟར་བསྲུང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད། སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད། ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྒོར་ཞུགས། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་དེས་བློ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་གི་དོན་ལ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པས་ན་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ། བཞི་པ་ངེས་འབྱིན་ལ། རྒྱུ་འཁོར་བ་ལས་འབྱིན་པ་ནི། དཔེར་ན་རྩུབ་གཏན་རློན་པ་ལས་མེ་མི་འབར་བ་ལྟར་ཞེན་པ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རླན་གྱིས་གོས་ན་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་ཐོབ་བས་འཁོར་བའི་ཉོན་ མོངས་པའི་ཞེན་པ་དེ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ནི། དཔེར་ན། ཤིང་སྐམ་པོ་ལས་མེ་འབྱུང་བ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ལམ་བདེན་བཞི་སྦྱོར་བ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་། འབྲས་བུ་དགྲ་བཅོམ་བའོ། ༈ །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི། སྒྱུ་མ་ངལ་བསོའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ནས་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་མཐོང་སྟེ། ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤང་བྱ། རྟགས་གློ་བུར་བ་དག་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ། ཀུན་འབྱུང་། ལམ་འགོག་པའི་བདེན་བ་རེ་རེ་བཞིན་ཆོས་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་ལ་བཟོད་པ། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ་བཞི་བཞི་བསྡོམས་པས་བཅུ་དྲུག་གོ །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་བདེན་བཞི་སོ་སོའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་མཚན་མཐོང་བའོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ལ་བཟོད་པ་ནི་རང་མཚན་མཐོང་བས་མི་སྐྲག་པའོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བདེན་བཞི་སོ་སོའི་རང་མཚན་སྟོང་ཉིད་དུ་མཐོང་པའོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐོང་བ་ལ་མི་སྐྲག་པའོ། །དེ་དག་ལ་བློ་རྫས་གཅིག་གིས་བདེན་བཞི་རང་བཞིན་སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མཐོང་ཚུལ་བཞི་འཆར་ཏེ། བདེན་བཞི་དོན་ལ་ཆོས་ཤེས་བཞི། ཆོས་བཟོད་བཞི། རྗེས་ཤེས་བཞི། རྗེས་བཟོད་བཞིའི་ རིམ་པ་སོ་སོར་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་ནི། །ཞེས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་མཐོང་སྤོང་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་སྤོང་ཚུལ་ནི། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་ལ། མ་རིག་པ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་བའོ། །ལྟ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན། ལོག་ལྟ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་འཛིན། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ལྔ་པོ་དེ་དང་བསྡོམས་པས་བཅུ། དེ་ལྟར་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་པོ་དེ་འདོད་ཁམས་ན་བདེན་བཞི་རེ་རེ་ལའང་བཅུ་བཅུ་བྱུང་བས་བཞི་བཅུ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་དགུ་དགུ་བདེན་བཞི་རེ་རེ་ལ་བྱུང་བས། སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་གཉིས་ཏེ་བསྡམས་པས་མཐོང་སྤོང་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་པོ་སྤོང་ཚུལ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་འགྱུར་ལམ་གྱིས་རགས་པ་བརྒྱུད་ནས་སྦྱངས། སྐྱེ་བཞིན་པས་ཕྲ་བ་དངོས་སུ་སྤོངས། སྐྱེས་དུས་ནས་མཐོང་སྤང་གི་ས་བོན་མ་ལུས་པ་འགོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྒོམ་ལམ་པའི་དྲི་མ་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་ཡང་། རང་རང་གི་སའི་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་། རྗེས་ལ་སྤངས་ཏེ། སྒོམ་སྤོང་གི་ཉོན་མོངས་བག་ལ་ཉལ་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ལས་ཕྱེ་ན་དྲུག་སྟེ། མ་རིག་པ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བའོ། །འདོད་ཁམས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ལའང་། ཆེན་པོ། འབྲིང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་གསུམ་ལས། དེ་ལའང་ཆེན་པོ། འབྲིང་། ཆུང་ངུ་། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ། འབྲིང་། ཆུང་ངུ་། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ། འབྲིང་། ཆུང་ངུ་སྟེ་དགུ་དགུར་ཕྱེ་བས་དྲུག་ཚན་དགུ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི། གཟུགས་ཁམས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ། གཉིས་པ། གསུམ་པ། བཞི་པ་རྣམས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་བོར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་དགུ་དགུ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཅུ་ཞེ་ལྔ་པ་བཞི་བསྡོམས་པས་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ། གཟུགས་མེད། ནམ་མཁའ། རྣམ་ཤེས་ཅིའང་མེད། སྲིད་རྩེ་བཞི་ལ་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ། ཁམས་གོང་མའི་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་བཅུ་ཚན་གཉིས་ལ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ། དེའི་སྟེང་དུ་འདོད་པའི་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་བསྣན་པས་སྒོམ་སྤོང་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞིའོ། །སྤོང་ཚུལ་ཡང་། སྦྱོར་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་རྒྱུ་དང་པོར་སྤོང་། ཁྱ
Chinese
如孔雀羽毛般（易损）。誓言如火焰般（坚定）。理由如烟雾般（明确）。比喻如厨房中的火焰般（常见）。总之，一切佛法都通过正量之路的正确认识来确定。证悟法性的真谛，即证悟二无我，或毫不错误地证悟四圣谛。第三，关于修行，分为两种。共同的修行是：思维死亡无常、业果、轮回的过患后皈依。像保护眼珠一样守护戒律。修习人无我。非共同的修行是：对一切众生生起慈悲心的特殊皈依。生起愿菩提心和行菩提心。进入波罗蜜多的门径。修习法无我，因此能够修行般若波罗蜜多的真实意义，所以称为修行。第四，关于出离。从轮回的因中出离，例如，就像潮湿的硬木无法生火一样，如果被贪恋烦恼的湿气沾染，就无法获得涅槃的果实，因此要远离轮回的烦恼贪恋。从涅槃的果中确定出离，例如，就像从干燥的木头中生火一样，以三宝为对境，修习道谛四圣谛，并将其付诸实践，果实就是阿罗汉。 十六种智慧是：《幻化休息论》中说：之后，在见道中，以无分别的智慧，现量见到四圣谛的法性。舍弃一分界。这是清净突发征兆的时候。其中，对于苦谛、集谛、道谛、灭谛的真谛，各自具有法智，以及法智忍、类智和类智忍，总共四四一十六。法智是见到四圣谛各自所具有的法相。法智忍是对见到自相不感到恐惧。类智是见到四圣谛各自的自相为空性。类智忍是对见到虚空不感到恐惧。对于这些，以一种智慧的本质，四圣谛的自性显现为空性，如幻如化，刹那间显现四种圆满的见解。四圣谛的意义在于法智四种、法忍四种、类智四种、类忍四种的次第。
English
Like a peacock's feather (fragile). Vows are like fire (firm). Reasons are like smoke (clear). Metaphors are like fire in the kitchen (common). In short, all Dharmas are determined by correctly understanding the path of valid cognition. Realizing the truth of the nature of reality is to realize the two selflessnesses, or to realize the Four Noble Truths without error. Third, regarding practice, there are two types. The common practice is: contemplating death and impermanence, the law of cause and effect, and the faults of samsara, then taking refuge. Guarding vows like protecting one's eyes. Meditating on the selflessness of the person. The uncommon practice is: generating special refuge with love and compassion for all sentient beings. Generating the mind of aspiration and engagement. Entering the gate of the Paramitas. Meditating on the selflessness of phenomena, thereby being able to practice the true meaning of Prajnaparamita, hence it is called practice. Fourth, regarding definite emergence. Emerging from the cause of samsara, for example, just as fire cannot ignite from wet hardwood, if one is stained by the moisture of attachment and afflictions, one will not attain the fruit of Nirvana, therefore one must separate from the attachment to the afflictions of samsara. Definitely emerging from the fruit of Nirvana, for example, just as fire arises from dry wood, taking the Three Jewels as the object, practicing the Four Noble Truths of the path, and putting them into practice, the fruit is Arhatship. The sixteen aspects of wisdom are: From the commentary on the Illusion of Rest: Then, in the path of seeing, with non-conceptual wisdom, one directly sees the nature of the Four Noble Truths. Abandoning one aspect of the realm. This is the time of purifying sudden signs. Among them, for each of the truths of suffering, origin, path, and cessation, there is Dharma-knowledge, as well as Dharma-knowledge-acceptance, subsequent-knowledge, and subsequent-knowledge-acceptance, totaling sixteen. Dharma-knowledge is seeing the self-characteristics of each of the Four Noble Truths. Dharma-knowledge-acceptance is not being afraid of seeing the self-characteristics. Subsequent-knowledge is seeing the self-characteristics of each of the Four Noble Truths as emptiness. Subsequent-knowledge-acceptance is not being afraid of seeing the sky. For these, with one essence of wisdom, the nature of the Four Noble Truths appears as emptiness, like an illusion, and four complete ways of seeing arise in an instant. The meaning of the Four Noble Truths lies in the sequence of four Dharma-knowledges, four Dharma-acceptances, four subsequent-knowledges, and four subsequent-acceptances.
Chinese
是为了各自显现的缘故。关于这些，《现观庄严论》中说：痛苦等谛与，法智随彼智，忍智刹那性。如是说。那时，断除见断一百一十二种的方式是：遍计的烦恼有六种：无明、贪欲、嗔恚、我慢、怀疑、见。见有五种：坏聚见、边执见、邪见、戒禁取见、见取见。其中，无明等非见之五者与见合起来共十种。如此，十种根本烦恼在欲界中，每一谛各有十种，故有四十种。在色界和无色界二者中，除了嗔恚之外，各有九种，每一谛各有九种，三十六乘以二，合起来，断除见断一百一十二种的方式是：以生起见道的智慧之道的粗分逐渐净化，正在生起时，直接断除细分，从生起时起，以断除所有见断之种子的方式。其后，修道者的四百一十四种垢染，也各自在各自的地的加行道、真实道、后道中加以断除。 修断的烦恼从俱生潜在的角度来分有六种：无明、贪欲、嗔恚、我慢、坏聚见、边执见。在欲界中，六种烦恼各自有大、中、小三种，其中又分大之大、大之中、大之小、中之大、中之中、中之小、小之大、小之中、小之小，分为九种，六乘以九，共五十四种。在色界中，初禅、二禅、三禅、四禅中，舍弃了嗔恚，五种烦恼各有大、中、小九种，贪欲等四十五乘以四，合起来共一百八十种。无色界中，空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处四处各有一百八十种，上二界的各一百八十种，共三百六十种。在其上加上欲界的五十四种，故修断有四百一十四种。断除的方式也是，加行道和无间道二者的近取因首先断除，
English
It is for the sake of each appearing separately. Regarding these, the Ornament for Clear Realization states: Suffering and other truths, Dharma knowledge following that knowledge, Patience knowledge is momentary in nature. Thus it is said. At that time, the way to abandon the one hundred and twelve that are abandoned by seeing is: Among the six afflictions of imputation, there are: ignorance, desire, anger, pride, doubt, and view. There are five views: view of the aggregates of annihilation, extreme view, wrong view, view of holding moral discipline and asceticism as supreme, and view of holding views as supreme. Among them, the five that are not views, such as ignorance, combined with views, make ten. Thus, in the desire realm, each of the ten root afflictions has ten for each of the four truths, so there are forty. In the form and formless realms, except for anger, there are nine each, with nine for each of the four truths, thirty-six times two, combined, the way to abandon the one hundred and twelve that are abandoned by seeing is: Gradually purify the coarse part with the path that will generate the wisdom of the path of seeing, and directly abandon the subtle part as it arises. From the time of arising, it is in the manner of preventing all the seeds of what is to be abandoned by seeing. After that, the four hundred and fourteen stains of the path of meditation are also abandoned in the application path, the actual path, and the subsequent path of their respective grounds. If the afflictions to be abandoned by meditation are divided from the perspective of innate latency, there are six: ignorance, desire, anger, pride, view of the aggregates of annihilation, and extreme view. In the desire realm, each of the six afflictions has three: large, medium, and small. Among them, there are also large of large, medium of large, small of large, large of medium, medium of medium, small of medium, large of small, medium of small, and small of small, divided into nine. Six times nine, there are fifty-four. In the form realm, in the first, second, third, and fourth dhyanas, anger is abandoned, and each of the five afflictions has nine large, medium, and small, forty-five times four, combined, there are one hundred and eighty. In the formless realm, in the four realms of infinite space, infinite consciousness, nothingness, and the peak of existence, there are one hundred and eighty each. The one hundred and eighty of the upper two realms, there are three hundred and sixty in total. Adding the fifty-four of the desire realm to that, there are four hundred and fourteen to be abandoned by meditation. The way to abandon is also, the proximate cause of the application path and the uninterrupted path are first abandoned,