Tibetan
།ལྟ་བ་ཤན་འབྱེད་དོན་དུ་གསུངས། །ཡོད་དོ་རྟག་གོ་གཙང་ངོ་སོགས། །ཐ་མ་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་བསྟན། །འབྲས་མེད་མ་ཡིན་གཞི་འབྲས་གསུངས། །ལམ་ཀུན་འབྲས་བུ་ཡོད་མིན་ན། །ལམ་བསྒྲུབ་དམ་པ་དུ་མ་ཡང༌། །འབྲས་མེད་རྒྱུ་ལ་འབད་དམ་ཀྱེ། །འབྲས་བུ་ཡོད་ན་མིན་པ་འགལ། །དེ་མིན་འགོག་པ་པོ་མིན་ན། །འགོག་ཡོད་མིན་ན་སྤངས་པ་འགལ། །སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་པ་ཡོད་མིན་ནམ། །གཉེན་པོ་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་མི་སྲིད། །སྲིད་ན་སྐྱོན་སྤངས་ངལ་བ་འཁྲུལ། །སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཀུན་མཁྱེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ཀུན་གྱི་སྐྱབས་དང་དཔང་པོ་སུ། །ཡོད་མིན་དག་གིས་སྐྱོན་གྱི་ནི། །སྐྱབས་མེད་སྐྱབས་ནི་ཚོལ་བ་ཡི། །སྐྱབས་དག་མ་རྙེད་གོང་དུ་ཡང༌། །སྐྱབས་ཡོད་མིན་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱབས་ཚོལ་ངལ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འབྲས་བུ་ཡིན་ཀྱང་ཡོད་མིན་ན། །གཟུགས་སྐུ་དག་ཀྱང་ཡོད་མིན་ལ། །འབྲས་བུ་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མིན་ན། །སྡིག་འབྲས་སྡུག་བསྔལ་ངེས་པའང་ཅི། །ཡོད་མྀན་འབྲས་བུར་གྲུབ་ན་ནི། །ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་མ་གྲུབ་བོ། །ཡོན་ཏན་ཡོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་ངལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །སླར་ཡང་ཡོན་ཏན་མི་བསྒྲུབས་ན། །ནོར་མེད་སྐྱེ་བོས་ནོར་བསྒྲུབས་པ། །འབད་རྩོལ་མ་བསླབས་གོང་དུ་ཡང༌། །འབྲས་བུ་ནོར་ཡོད་མིན་ལ་ཡོད། །ནོར་སྒྲུབ་རྩོལ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྡིག་སྤྱོད་སྐྱེ་བོ་དག་ལའང༌། །འགོག་བདེན་ཡོད་ཡིན་དེ་ཡོད་ཕྱིར། །དེས་ཀྱང་འགོག་པ་འགྲུབ་འགྱུར་རམ། །འབྲས་ཀུན་རྣམ་དག་གཉིས་སུ་ངེས། །སྐྱེད་འབྲས་སྔར་མེད་གསར་དུ་བྱས། །བྲལ་འབྲས་སྔར་ཡོད་གསར་མ་བྱས། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་ཀུན་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཡོད་པ་མིན་ན་འབྲས་བུ་མིན། །འབྲས་བུ་ཡིན་ན་མེད་པ་མིན། །འབྲས་བུ་ལ་ལ་ཡོད་མིན་ནམ། །ལ་ལ་ཡོད་པ་མིན་ན་ནི། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལ་ནུས་མེད་ལ། །ལ་ལ་ནུས་དང་བཅས་པར་འགྱུར། །འདི་ཡོད་ཕྱིར་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས། །རྒྱུ་འབྲས་ངེས་དང་བརྫུན་པར་འགྱུར། །མི་བརྫུན་རྒྱུ་རྐྱེན་ནུས་མཉམ་ལ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་མཉམ་རྟེན་འབྲེལ་ཆེ། །གཞི་ནི་ཆོས་ཉིད་རྒྱུ་དེ་ལ། །ལམ་བདེན་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བྱ་སྟེ། །འབྲས་བུ་བདེ་འབྱུང་རྟེན་འབྲེལ་ཆེ། །གཞི་ལ་འབྲས་ཡོད་མིན་ན་ནི། །མཁྱེན་པ་གསུམ་ཡང་ཡོད་མིན་མཚུངས། །རྣམ་མཁྱེན་ཡོད་པ་མིན་ན་ནི། །རང་འབྲས་འཕགས་བཞི་སུ་ཡིས་བསྐྱེད། །ཡོད་མེད་རྣམ་པ་སུ་ཡིས་གཞལ། །ལམ་དག་ཤེས་པས་ཅི
Chinese
观察分别之义而说。 有啊，常啊，净啊等等。 最后显示果之义。 非无果，说基果。 若一切道无果， 众多修道之圣者， 岂非徒劳于无果之因？ 若有果，则与非有相违。 若非断灭者， 若无断灭，则与舍弃相违。 难道没有舍弃诸过患吗？ 对治功德不可能生起。 若生起，则舍弃过患之努力成错谬。 若无舍弃证悟之究竟， 诸佛又如何存在？ 若非全知者， 谁是众生之怙主与证人？ 若无有者，则对于过患之， 无怙主，寻求怙主者， 在未寻得怙主之前， 亦非有怙主，因无有之故。 寻求怙主之努力有何用？ 纵然是果，若非有， 则色身等亦非有。 若一切果皆非有， 则罪果痛苦之决定又为何？ 若以非有而成立果， 则修功德之补特伽罗， 不能成就功德之果。 因无有功德之故。 修功德之努力有何用？ 再次，若不修功德， 则无财者修财， 在未学习努力之前， 果，财，非有而有。 修财之努力有何用？ 对于行罪者亦然， 灭谛是有，因彼有之故。 彼亦能成就灭尽吗？ 一切果决定为二清净。 生果，先前未有，新造。 离果，先前已有，非新造。 是故一切果皆成为有。 若非有，则非果。 若为果，则非无。 难道有些果非有吗？ 若有些非有， 则有些因缘无能， 有些则成为具有能力。 此有故此生， 因果之决定则成虚妄。 不虚妄，因缘能力等同， 果生亦等同，缘起甚大。 基为法性，彼因， 道谛以缘而显明， 果为乐生，缘起甚大。 若基上无果， 则三种智亦同样非有。 若非一切种智， 谁生自果四圣？ 谁衡量有无之相？ 以道知何？
English
It is said for the purpose of distinguishing views. Existing, permanent, pure, and so on. Finally, it shows the meaning of the result. Not without result, it speaks of the basis and result. If all paths have no result, Then many noble ones who practice the path, Wouldn't they be striving for a fruitless cause? If there is a result, it contradicts non-existence. If it is not annihilation, If there is no annihilation, it contradicts abandonment. Isn't there abandonment of all faults? Antidotal qualities cannot arise. If they arise, the effort to abandon faults is mistaken. If there is no ultimate abandonment and realization, How can the Buddhas exist? If it is not the all-knowing one, Who is the protector and witness of all? If there is no existence, then for the faults, Without a protector, seeking a protector, Even before finding a protector, There is no protector, because there is no existence. What is the use of the effort to seek a protector? Even if it is a result, if it is not existence, Then the form body and so on are also non-existent. If all results are non-existent, Then what is the certainty of sinful results and suffering? If the result is established as non-existent, Then the person who cultivates qualities, Cannot achieve the result of qualities. Because there are no qualities. What is the use of the effort to cultivate qualities? Again, if one does not cultivate qualities, Then a person without wealth cultivates wealth, Even before learning to strive, The result, wealth, is non-existent and existent. What is the use of the effort to cultivate wealth? For those who commit sins as well, The truth of cessation exists, because it exists. Can it also achieve cessation? All results are definitely two kinds of purity. Arising result, previously non-existent, newly created. Separation result, previously existent, not newly created. Therefore, all results become existent. If it is not existent, then it is not a result. If it is a result, then it is not non-existent. Are some results non-existent? If some are non-existent, Then some causes and conditions are powerless, And some become endowed with power. Because this exists, this arises, The certainty of cause and effect becomes false. Not false, the power of causes and conditions is equal, The arising of results is also equal, interdependence is great. The basis is the nature of phenomena, that cause, The truth of the path is clarified by conditions, The result is the arising of happiness, interdependence is great. If there is no result on the basis, Then the three kinds of knowledge are also similarly non-existent. If it is not the all-knowing wisdom, Who creates the four noble ones, its own result? Who measures the aspects of existence and non-existence? What is known by the path?