Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དབྱིངས་བདེ་བར་རྟོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་དེ། བློ་དོན་དང་མཐུན་ཞིང་ཆོས་དབྱིངས་བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་སྤྲོ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་དེ། གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་དེ། ཞེན་ཆགས་ལྡོག་ཅིང་ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཡོད་རྟོགས་པ་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྐྱོན་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལའང་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཏེ། དག་པའི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྐྱོན་དང༌། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཤིས་ལ་ཡོད་པར་རྟོགས་ན་སྐྱོན་དང༌། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཤིས་ལ་ཡོད་པར་རྟོགས་ན་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པར་རྟོགས་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས། །ཞེས་སོ། །ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཅན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་པར་རྟོགས་ན་སྐྱོན་དང༌། གློ་བུར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་གཤིས་ལ་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མེད་པར་རྟོགས་ལའང་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་གཉུག་མའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གཤིས་ལ། ཆད་པར་རྟོགས་ན་སྐྱོན་དང༌། བཅོས་མ་གློ་བུར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཤིས་ལ་ཆད་པར་རྟོགས་ན་ཡོན་ཏན་ཡོད་དེ། ཆད་པར་རྟོགས་ལའང་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས། །ཞེས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ། རྟག་པར་རྟོགས་ཀྱང་རྟག་ལྟར་མ་ལྷུང་དང༌། །རྟག་པའི་མཐར་ནི་ལྷུང་བའང་སྣང་བས་སྤང༌། །ཆད་པར་རྟོགས་ཀྱང་ཆད་ལྟར་མ་ལྷུང་དང༌། །ཆད་པའི་མཐར་ནི་ལྷུང་བའང་སྣང་བས་སྤང༌། །ཡོད་པར་རྟོགས་ཀྱང་ཡོད་ལྟར་མ་ལྷུང་དང༌། །ཡོད་པའི་མཐར་ནི་ལྷུང་བའང་སྣང་བས་སྤང༌། །མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་མེད་ལྟར་མ་ལྷུང་དང༌། །མེད་པའི་མཐར་ནི་ལྷུང་བའང་སྣང་བས་སྤང༌། །ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་གནད་ཆེ་ཞིང་འགག་དམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ལས་གསུངས་པས་གཟིགས་སུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ནི་མ་ཕོད་པའི་ཞུ་བའོ། །གཤིས་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་པར་བཞེད་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནས། མན་ངག་ཟབ་མོ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་མཆིས། །ཞེས་པའི་བར་ནི་གོ་སླ་ཞིང༌། འགའ་ཞིག་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལ་ལའི་ལོག་རྟོག །
Chinese
的缘故。了悟法界安乐有功德，因为与智慧相符，并且对于修习法界生起欢喜的缘故。了悟一切是痛苦有過失，因为所有深奥的自性都是大乐，所以有损害的缘故。了悟轮回是痛苦有功德，因为能使贪执退却，并且生起出离心和厌离心的缘故。了悟有我，有過失和功德两种，对于补特伽罗和我所的我有存在作了悟，有過失，同样，对于真如的我有存在作了悟，有功德的缘故。了悟无我也有過失和功德两种，对于清净的无我作了悟，有過失，对于补特伽罗和我所的无我作了悟，有功德的缘故。如果了悟所有世俗的法在自性中存在，有過失，如果了悟所有胜义的法在自性中存在，有功德的缘故。对于存在作了悟，有過失和功德两种。这样说。如果了悟具有众多功德的如来藏不存在，有過失，如果了悟所有暂时的垢染在自性中不存在，有功德的缘故。对于不存在作了悟，也有過失和功德两种。这样说。如果了悟所有自性本有的功德在自性中，断灭，有過失，如果了悟所有造作的暂时的法在自性中是断灭，有功德，对于断灭作了悟，也有過失和功德两种。这样说。 同样地， 即使了悟常，也不堕入常的边， 以显现来遮止堕入常的边。 即使了悟断，也不堕入断的边， 以显现来遮止堕入断的边。 即使了悟有，也不堕入有的边， 以显现来遮止堕入有的边。 即使了悟无，也不堕入无的边， 以显现来遮止堕入无的边。 这是中间的偈颂。 这样，这些法的重要关要之处，在圆满的教法中已经宣说，请您阅览。这是不敢放肆的请求。 认为自性中没有佛， 从这里开始， 到“甚深口诀极为众多”之间， 很容易理解， 有些是以前说过的。 如果有些人的邪分别。
English
Therefore. Understanding the bliss of Dharmadhatu has merit, because it is in accordance with wisdom and generates joy and enthusiasm for meditating on Dharmadhatu. Understanding everything as suffering has faults, because all profound natures are great bliss, so it is harmful. Understanding samsara as suffering has merit, because it can reverse attachment and generate renunciation and weariness. Understanding that there is a self has both faults and merits. Understanding that there is a self of the person and phenomena has faults, and similarly, understanding that there is a self of suchness has merit. Understanding that there is no self also has both faults and merits. Understanding that there is no pure self has faults, and understanding that there is no self of the person and phenomena has merit. If one understands that all conventional dharmas exist in their own nature, there is fault, and if one understands that all ultimate dharmas exist in their own nature, there is merit. Understanding existence has both faults and merits. It is said. If one understands that the Tathagatagarbha, which has many qualities, does not exist, there is fault, and if one understands that all temporary stains do not exist in their own nature, there is merit. Understanding non-existence also has both faults and merits. It is said. If one understands that all qualities of intrinsic nature are in their own nature, and are cut off, there is fault, and if one understands that all artificial and temporary dharmas are cut off in their own nature, there is merit. Understanding cutting off also has both faults and merits. It is said. Similarly, Even if you realize permanence, you will not fall into the extreme of permanence, And falling into the extreme of permanence is also abandoned by appearance. Even if you realize annihilation, you will not fall into the extreme of annihilation, And falling into the extreme of annihilation is also abandoned by appearance. Even if you realize existence, you will not fall into the extreme of existence, And falling into the extreme of existence is also abandoned by appearance. Even if you realize non-existence, you will not fall into the extreme of non-existence, And falling into the extreme of non-existence is also abandoned by appearance. This is an intermediate verse. Thus, the meaning of these important and crucial points of the Dharma has been explained in the perfect Dharma, so please take a look. This is a request that I dare not be presumptuous about. Holding that there is no Buddha in one's own nature, From here to "There are extremely many profound instructions," it is easy to understand, and some of them have been said before. If some people have wrong ideas.
Tibetan
ཅེས་པ་ནས། དེ་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཚང་བ་ཡི། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དོན་ལ་མེད་ཅེ་ན། །ཞེས་པ་ནི་གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་འཁྲུལ་བའི་འདོད་ལུགས་སོ། །དེ་སུན་དབྱུང་བ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བརྗོད་པར་བགྱི་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཚད་མ་མཆིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་དང༌། ཆོས་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཚད་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཡུམ་བར་མར་ཡང༌། དེ་དང་མཐུན་པ་མང་དུ་གསུངས་ཤིང༌། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང༌། འོད་གསལ་བྱས་མིན་དབྱེར་མེད་པར། །འཇུག་ཅན་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་ནི། །རྡུལ་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་དང༌། དཔལ་ཕྲེང་དང་སོར་ཕྲེང་ལ་སོགས་པར་ཡང་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་གཞན་ལས་ཀྱང་དོན་དམ་རྟག་པ་ཡི། །ཡོན་ཏན་བགྲང་ཡས་གསུངས་པས་གཟིགས་སུ་གསོལ། །གལ་ཏེ། ཞེས་པ་ནས། དེ་རྣམས་ཀུན་ལ་ཞིབ་ཏུ་དགོངས་པར་ཞུ། །ཞེས་པའི་བར་ཡང་གོ་སླའོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན། ཞེས་པ་ནས། སྲིད་པ་ལ་ནི་ལུང་རིགས་དཔག་ཡས་མཆིས། །ཞེས་པའི་བར་ཡང་གོ་སླ་ཞིང་འགའ་ཞིག་ནི་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནས། སྡིག་ལྟ་བདུད་ལས་དེ་འདྲ་སྤོང་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའི་མཐར་ཐུག་པས་ནི་འཁྲུལ་བ་ལས་ཀྱང་འཁྲུལ་བའི་འདོད་ལུགས་འཁྲུལ་བ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་རང་ངོ་ཤེས་པས་ཆོག །གཉེན་པོ་བསྟེན་ནས་སྤང་རྒྱུ་གང་ཡང་མེད། །མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ་ལོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བཞིན་ལག་ལ་སོགས་དང༌། །སྣོད་སྤྱད་ལ་སོགས་བཀྲུ་དགོས་ཐམས་ཅད་ལ། །མ་སྤངས་གནས་དག་མཁྱེན་ནམ་གཟིགས་པར་ཞུ། །ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ།། གལ་ཏེ་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པའི་དོན་ནི་རང་སེམས་རྣམ་ཤེས་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ལ་བྱེད་དོ་ཅེ་ན་བྱེད་ལ་རག་སྟེ། བླུན་པོ་རང་བཟོ་མཁན་ལ། ལ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་འདི་ནི་ཆོས་སྐུའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་གཏན་ནས་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཡང་དེ་ཡིན་ན་དུག་ཀྱང་བདུད་རྩི་འམ།
Chinese
从“如是”开始。因此，如果说具足众多功德的，如来藏在意义上不存在，那么这是将三者割裂开来，是错误的观点。为了驳斥它，在《胜鬘经》中说：“如来之功德，当如何宣说？如来之功德，无有边际。” 如此结合：无错乱之如来，非他之如来，法性，法界，法之住性，法之不变性，真实之边际，不可思议界之功德，无有边际。并且，在《中品般若经》中也说了许多与之相同的内容。在《宝性论》中也说：“光明与作与非作，无有分别而入，具有恒河沙数，超越尘垢之佛法，一切皆具足。”等等。而且，在《华鬘经》和《指鬘经》等等中也广说了。因此，请看，在其他经典中也说了胜义谛常有的，无量功德。如果说，从“如果”开始，到“对那些都要详细思考”之间也很容易理解。从“如来藏令众生”开始，到“对于存在有无量教理”之间也很容易理解，而且有些之前也已经说过了。从“因为认识自性而能成佛”开始，到“舍弃如是罪恶见，胜过魔鬼”的结尾，驳斥了那些比错误还要错误的观点，那些错误的观点，已经被智者们所呵责。仅仅认识烦恼分别的自性就足够了，不需要依靠对治来断除任何东西，不需断除就在原地清净，是这样的吗？如果是这样，那么对于脸、手等等，以及器皿等等所有需要清洗的东西，不需断除就在原地清净，您知道吗？请看。这是中间的偈颂。如果说，自己认识自己的意义是指，自己的心识就是法身，认识到这一点就可以了，那么，这要看情况，对于愚蠢的自作聪明者来说，胡说八道的程度是无有边际的。因为识是法身的不相顺品，所以根本不是法身。如果说，即使是它的不相顺品也是它，那么毒药也是甘露吗？
English
From "Thus" onwards. Therefore, if it is said that the Tathagatagarbha, which is complete with many qualities, does not exist in meaning, then this is a mistaken view of cutting the three apart. To refute this, it is said in the Queen Mother Sutra: "How many qualities of Suchness should be spoken of? The qualities of Suchness are immeasurable." Combine it thus: Unmistaken Suchness, non-other Suchness, Dharmata, Dharmadhatu, the very nature of Dharma, the very unchanging nature of Dharma, the ultimate end of truth, the qualities of the inconceivable realm are immeasurable. And, in the Intermediate Mother Sutra, many similar things are said. In the Uttaratantra Shastra, it is also said: "Without distinguishing between luminous and non-luminous, it enters, possessing the Ganges' sands, surpassing the dust of the Buddhas, all Dharmas are complete." And so on. Moreover, it is extensively spoken of in the Garland Sutra and the Finger Garland Sutra and so on. Therefore, please see, in other scriptures also, the ultimate truth is said to be constant, with countless qualities. If it is said, from "If" onwards, to "Please think carefully about all of those" is also easy to understand. From "The Tathagatagarbha causes beings" onwards, to "For existence, there are countless scriptures and reasons" is also easy to understand, and some have already been said before. From "Because of knowing one's own nature, Buddhahood is attained" onwards, to the end of "Abandon such sinful views, more than demons," those views that are more mistaken than mistakes, those mistaken views that have become a place of reproach for the wise, have been refuted. It is enough to merely know the self-nature of afflictions and thoughts. There is nothing to abandon by relying on antidotes. Is it that without abandoning, it is pure in its place? If that is so, then for all things that need to be washed, such as faces, hands, and utensils, do you know or see that without abandoning, they are pure in their place? This is an intermediate verse. If it is said that the meaning of knowing oneself by oneself is that one's own mind-consciousness is the Dharmakaya, and realizing this is enough, then it depends on the situation. For foolish self-made people, the extent of nonsense is immeasurable. Because consciousness is the non-concordant aspect of the Dharmakaya, it is definitely not the Dharmakaya. If it is said that even if it is its non-concordant aspect, it is it, then is poison also nectar?