Tibetan
ལ་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་སུ་འཁྲུལ་བའི་ཡོད་པ་ལ། མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བློ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་ལ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གང་ལ། དེ་ནས་ཕྲེང་ན། གོ །དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི། གང་རུང་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ཆོས་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཉིད། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ན། ཁོ་ན་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྔར་བསྟན་པའི་ཀུན་བཏགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མིང་དང་བརྟགས་པའི། འོས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པའོ། །གཟུགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་སོགས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ནི། དེ་ནས་ཕྲེང་ལྔ་ན། བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་ན། བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྫས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། འདུས་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་འཇིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་བཏགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རྫས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་དབང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང༌། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་ན། བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་དོ། །ཞེས་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ། དེ་བས་ན་རྫས་སུ་མེད་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བཏགས་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ། །ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་བས་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་
Chinese
对于将事物误认为实有的存在，称为显现。如是，心安住于分别的相的自性中，称为“安住”，依赖于分别之相，心上显现事物的体性，是名为“分别所缘”的同义词。同样，对于感受等也应类推。于何处？从那之后，在行中，有。在那之后，“法性的相是，任何”等被宣说。如来出现也好，不出现也好，这表明法性是自性和常性。法性。从那之后，一行中，仅仅。名为“法性的相”是，当分别的心上显现的那一刻，之前所说的遍计所执，所说之物和能说之名，以及所分别的，以理应与自性分离的那一刻，自性的不可说，安住于不分别的自性中的相，那被称为法性的相。名为“无自性”是因为遍计所执的无自性之故。和，名为“法性的如是性”是没有相。和，名为“不颠倒的相”。相，名为如是相的究竟。同样，对于感受等也应类推。此，从那之后，五行中，做。名为“因为极度不存在的缘故”。相，从那之后，半行中，做，那也不是存在，因为是世俗存在之故。那也是实物，因为是积聚的，所以是坏灭的，因为是行走的缘故。因此，分别假立是因为是存在之故，和，因为是实物之故，是名为如是之同义词。因为是他自在的自性之故，是自主的。如是说。何处？从那之后，半行中，做。名为“法性的相”是因为存在于不可说的自性中之故。没有，是可说的，因此不是实物的不存在。因为不是分别假立的事物之相的存在，所以是存在。是不可说的，因此不是实有的存在。
English
That which mistakes things for real existence is called manifestation. Thus, the mind abiding in the nature of the aspect of discrimination is called "abiding," and the appearance of the nature of things on the mind depending on the aspect of discrimination is a synonym for "discriminated object." Similarly, it should be applied to feelings and so on. Where? From then on, in the line, there is. After that, "The aspect of the Dharma-nature is, whatever" and so on are spoken. Whether the Tathagatas appear or not, this shows that Dharma-nature is self-nature and constancy. Dharma-nature. From then on, in one line, only. The so-called "aspect of Dharma-nature" is, when that which appears on the discriminating mind, the previously mentioned completely imputed, the thing to be said and the name that can be said, and the discriminated, at the moment when it should be separated from self-nature, the unspeakable self-nature, the aspect that abides in the non-discriminating self-nature, that is called the aspect of Dharma-nature. The name "no self-nature" is because of the no self-nature of the completely imputed. And, the name "suchness of Dharma-nature" is without aspect. And, the name "non-inverted aspect." Aspect, the name is the ultimate of such an aspect. Similarly, it should be applied to feelings and so on. This, from then on, in five lines, do. The name is "because of the extreme non-existence." Aspect, from then on, in half a line, do, that is also not existence, because it is conventional existence. That is also a substance, because it is accumulated, so it is perishable, because it is walking. Therefore, the imputed is because it is existence, and, because it is a substance, it is a synonym for such. Because it is the self-nature of other-dependence, it is autonomous. So it is said. Where? From then on, in half a line, do. The name "aspect of Dharma-nature" is because it exists in the unspeakable self-nature. No, it is speakable, therefore it is not the non-existence of a substance. Because it is not the existence of the aspect of a completely imputed thing, therefore it is existence. It is unspeakable, therefore it is not the existence of a real thing.
Tibetan
ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། འདིར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཐའི་བར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ག །ཀུན་བཏགས། དེ་ནས་ཕྲེང་བཞི་ན། དང༌། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་མཚན་ཉིད་བཟུང་ནས་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ན། མཆིས་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མདོར་བསྡུས་པའི་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྐབས་སུ་ཞུ་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད། བསྟན་པ་དེ་བསྟན་པ་འདི། དེ་ནས་ཕྲེང་གསུམ་ན། སྩལ། ཞེས་བྱ་བ། གསོལ་ཏོ། །དེ་སྐད། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ན། ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་བཏགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དང༌། ཆོས་ཉིད་གཟུགས་འདི་གསུམ་ལ་སོ་སོར་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་བདག་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གྲངས་སུ་བགྲང་བར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བཞེད་ནས་གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་རེ་རེ་ལ་སྤང་བྱ་དང་གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ལས་བརྩམས་ནས་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ལ་རྫས་སུ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གཟུགས་ཀྱི་མིང་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་མིང་བཏགས་པ་དག་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གསོལ་པ། སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུང༌། བཱྀ་ག །གཟུགས་ཡིན་ནམ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གཟུགས་བཏགས་པའི་དབང་གིས་གཟུགས་མ་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་གཉིས་སུ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གསོལ་པ། དེ་ནས་ཕྲེང་གསུམ་མ་ཡིན་ནམ། ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་གཟུགས་དེ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡང་
Chinese
确实如此。因此，舍弃了两个极端，宣说了中道。所谓“以胜义谛来区分”，是“胜义谛的自性”的同义词。这里，“区分”一词的含义是自性。同样，也应将其与佛法的边际相联系。ག །遍计所执。从第四行开始：དང༌། 这样，凭借三种自性而执持相，为了区分宣说无二自性的场合，薄伽梵。从第二行半开始：མཆིས་ན། 在对般若波罗蜜多进行简略决定的场合中，有二十八种请求。这个教法，这个教法。从第三行开始：སྩལ། 叫做。གསོལ་ཏོ། །如是。从第一行开始：ཡིན། 像这样被宣说，那么如何宣说的呢？遍计所执，以及一切种类的，以及法性。这三种色法各自被称为色，以及非色，以及没有非色，那本身就是无二，以及真如，以及法无我。因此，色和受等词语应被算作真如无二的范畴。这是同义词，因为想要宣说那本身，所以首先从遍计所执的色开始，为了宣说对三种色各自应断除，以及从非色的业中解脱的相，遍计所执的色中，作为实有不存在的，那是色吗？或者不是色呢？这样说道。因为遍计所执的色是色的自性，所以是色的体性。这样说是不可行的。色的名称，以及色的假名等在那里存在，所以不是色的自性。这样说也是不可行的。གསོལ་པ། སོ། །因此，在那之中，称之为那。བཱྀ་ག །是色吗？这样说，是因为那样凭借所假立的色，因为不是色，并且没有色的体性。也不是色，所以是无二的。这是同义词。གསོལ་པ། 从第三行开始，不是吗？这样说的，所假立的色，也因为显现为色的自性，所以也不是色的体性。
English
Indeed. Therefore, having abandoned the two extremes, the Middle Way is taught. The term "divided by the ultimate meaning" is a synonym for "the nature of the ultimate meaning." Here, the word "divided" means the nature. Likewise, it should also be connected to the end of the Buddha's teachings. G. Kun tag (Imputational). From the fourth line: Dang. Thus, by virtue of the three natures, having taken the characteristics, in order to distinguish the occasion of teaching the non-dual characteristics, Bhagavan. From the second and a half line: Chim na. In the context of a concise determination of the Perfection of Wisdom, there are twenty-eight requests. This teaching, this teaching. From the third line: Tsal. Called. Sol to. Thus. From the first line: Yin. Like this is taught, then how is it taught? The imputational, and in all ways, and the nature of phenomena. These three forms are each called form, and non-form, and the absence of non-form, that itself is non-dual, and suchness, and the absence of self of phenomena. Therefore, the terms form and feeling, etc., should be counted among the categories of suchness and non-duality. This is a synonym, because wanting to teach that itself, therefore, starting with the imputational form, in order to teach the characteristics of abandoning each of the three forms, and liberation from the karma of non-form, in the imputational form, what is non-existent as a substance, is that form? Or is it not form? Thus it is said. Because the imputational form is the nature of form, therefore it is the essence of form. It is not feasible to say so. The name of form, and the designations of form, etc., exist there, therefore it is not the nature of form. It is also not feasible to say so. Sol pa. So. Therefore, in that, it is called that. Vri ga. Is it form? Thus it is said, because in that way, by virtue of the imputed form, because it is not form, and there is no essence of form. It is also not form, therefore it is non-dual. This is a synonym. Sol pa. From the third line, is it not? Thus it is said, the imputed form, also because it appears as the nature of form, therefore it is also not the essence of form.