Tibetan
།གཟུགས་ཀྱི་མ་སྐྱེས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་གཟུགས་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ལ་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་མི་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཚོར་བ་དང༌། ཤོག་གུ་བཞི་དང་ཕྲེང་ལྔ་ན། གཉིས་སུ་བགྱིར་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པ་གཟུང་ནས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཤོག་གུ་ལྔ་དང་ཕྲེང་གཅིག་ན། རྣམ་གྲངས་སུ་བགྱིས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པའོ། །དོན་དམ་པ་དེའི་གྲངས་སུ་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའོ། །དེས་ཅི་བསྟན་ཅེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚོར་བ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་དོན་དམ་པར་གཅིག་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པ་མང་པོར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། གང་ཡང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། ཤོག་གུ་གཅིག་ན། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང༌། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས། ཕྲེང་གསུམ་ན། སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། བྱང་ཆུབ་དེས་ཀྱང༌། ཕྲེང་དགུ་ན། གང་ལ་གཞི་འབྲས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བཞི་ན། གཞུང་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། ལས་སམ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་སོགས་ལས་རིང་དུ་སོང་བ་ན། ཕྲེང་བདུན་ལྷག་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལས་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིང་དུ་སོང་བས་ན། ཕྲེང་གཉིས་ན། སྤྱོད་པ་མཉམ་བཞག་ཟབ་མོའི་ཚེ་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཤོག་གུ་དྲུག་དང་ཕྲེང་བཅུ་ག
Chinese
凡是色之无生者，彼非为色，此乃显示于不生上假立之体性为空性。如是，法性之色为不生之自性故，所谓色与所谓无生，实为一体而非他异。此为总结语。如是中观师所说。世尊，受等，于纸四及行五中，无有二。如是，应取有垢之如来藏与无垢者而合之。如是大中观师所说。何以故？于纸五及行一中，已作种种分类。所谓无二者，即是法性，亦即胜义谛。于胜义谛中作计数者，如是，即是作色与受等。其所示何义耶？法性之色，法性之受，法性之行，法性之识等语，就胜义谛而言实为一，于无二中分出多种相而显示，此为总结语。如是大车轨世亲所说。又，受与想等，于纸一中，为第十二章。一切种智与，其后具寿舍利弗，于行三中，有情具大菩提心之精华，是故名为菩萨。所谓菩提者，乃指法身。一切有情亦为法身之自性，是故菩萨亦唯是菩提之自性。是故，菩提之自性即是心，故名菩提萨埵。此为总结语。如是中观师所说。彼菩提亦，于行九中，于何者基果体性无别之般若波罗蜜多，于行半及四中，远离中道之波罗蜜多，业或假立之波罗蜜多等，于行七余中，由彼之期间如前所说般远离故，于行二中，行持等持甚深之时，所谓色常等，于纸六及行十
English
That which is the unborn of form, that is not form, this shows that the nature imputed on the unborn is emptiness. Thus, since the nature of reality's form is the nature of unborn, what is called form and what is called unborn are the same and not different. This is the concluding word. Thus spoke the Madhyamika. Blessed One, feeling, etc., in paper four and line five, there is no duality. Thus, the Tathagatagarbha with defilements and the one without defilements should be taken and combined. Thus spoke the great Madhyamika. Why is that? In paper five and line one, it has been classified into various categories. What is called non-duality is the nature of reality, which is the ultimate truth. To count in the ultimate truth is like making form and feeling, etc. What does it show? The form of the nature of reality, the feeling of the nature of reality, the formation of the nature of reality, the consciousness of the nature of reality, etc., are actually one in the ultimate truth. It is shown by dividing the non-duality into many aspects. This is the concluding word. Thus spoke the great chariot master Vasubandhu. Also, feeling and perception, etc., in paper one, is the twelfth chapter. All-knowingness and then the venerable Sharadvatiputra, in line three, sentient beings have the essence of great Bodhi mind, therefore they are called Bodhisattvas. What is called Bodhi refers to the Dharmakaya. All sentient beings are also the nature of the Dharmakaya, therefore Bodhisattvas are also only the nature of Bodhi. Therefore, since the nature of Bodhi is mind, it is called Bodhicitta. This is the concluding word. Thus spoke the Madhyamika. That Bodhi also, in line nine, to what is the Prajnaparamita of the base, fruit, and essence inseparable, in line half and four, far from the Paramita of the middle way, the Paramita of karma or imputation, etc., in line seven remaining, because it is far from the period of that as previously shown, in line two, at the time of practicing deep Samadhi, what is called form is permanent, etc., in paper six and line ten
Tibetan
ཅིག་ན། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་གཟུགས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་གཉིས་དབུ་མ་པ་གསུངས། གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ནི་མེད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མི་སྐྱེ་བ་གཟུགས་མ་ཡིན་པར་དེ་ལྟར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། ཤོག་གུ་གསུམ་དང་ཕྲེང་བཞི་ན། དེ་སྐད་དུ་གང་འདི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། ཤོག་གུ་གཅིག་ནུད་ན། གཟུགས་ཀྱི་མ་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཟུགས་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སླད་དུ། ཤོག་གུ་གཉིས་དང༌། ཕྲེང་བརྒྱད་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སུས་ཀྱང་ཐོབ་པའམ། མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་གང་ཡང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ཀུན་བཏགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་བསལ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདོད་དོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། ཕྲེང་བརྒྱད་ནུད་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་གིས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་ཡོད་པར་མི་འདོད་པའོ། །དེ་བས་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང༌། ཕྲེང་བཅུ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། བམ་པོ་བདུན་པ། ཕྲེང་གཅིག་ལྷག་ན། ཤཱའ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། བདག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་མ་སྐྱེས་པ། ཕྲེང་དྲུག་ན། བདག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད། ཕྲེང་
Chinese
又，『色即是空』，是指假立之色，并非色之实有。这是它的定义。 『无生』，是指法性之色的自性空性，它不是色的本体，也不是生的本体。』这二者是中观派所说。 『非色』，是指像这样，假立之色是不存在的，也不是生的本体。因此，不生即非色，这样成立。这是它的定义。』这是中观派所说。 具寿舍利子，在三张纸和四串念珠中，像这样，凡是称为法性之色者，如果一张纸损坏，则能见到色的无生，即法性之色。这是指现证如是。所谓色无生，与前一样，因为法性之色与如是同一。因此这样开示。这是中观派所说。 为了极度清净，在两张纸和八串念珠中，不承认有入流果。』这是说，无人能获得或证悟无生之法，对于无生者，任何入流都不会发生，仅仅是消除假立的障碍，即是承认没有能取和所取的分别念的获得和证悟。这是大中观派论师世亲所说。 八串念珠损坏，不承认有如来。』等等，是指对于无生法身，以何者能证悟如来无生，不承认有二如来。因此，无生即是如来无生，即是圆满正等觉。这样开示。这是中观派所说。 无上圆满正等觉，在十串念珠中，所有世俗所生的法都会生起。第七卷，多出一串念珠，舍利子，我是法性之色无生。在六串念珠中，我是法性的一切相。串
English
Furthermore, 'Form is emptiness of form,' means that form is nominally established, not existing as a real entity of form. This is its definition. 'Unborn' means that the emptiness of the nature of the form of reality is neither the essence of form nor the essence of birth. These two are stated by the Madhyamikas. 'Not form' means that, like this, the nominally established form does not exist, and it is not the essence of birth. Therefore, non-birth is not form, thus it is established. This is its definition. This is stated by the Madhyamikas. Endowed with life, son of Śāradvatī, in three sheets of paper and four rosaries, thus, whatever is called the form of reality, if one sheet of paper is damaged, the unbornness of form, the form of reality, will be seen. This means to directly realize Suchness. The unbornness of form, as before, because the form of reality and Suchness are the same. Therefore, it is taught in this way. This is stated by the Madhyamikas. For the sake of utmost purity, in two sheets of paper and eight rosaries, it is not accepted that there is the fruit of stream-entry. This means that no one can attain or realize the unborn Dharma; for the unborn, no stream-entry will occur; merely eliminating the imputed obscurations is accepted as the attainment and realization without the conceptualization of grasping and being grasped. This is stated by the great Madhyamika master Vasubandhu. If eight rosaries are damaged, it is not accepted that there is a Tathāgata. And so on, it means that for the unborn Dharmakāya, with what will the unbornness of the Tathāgata be realized? It is not accepted that there are two Tathāgatas. Therefore, unbornness itself is the unbornness of the Tathāgata, which is perfect and complete enlightenment. Thus it is taught. This is stated by the Madhyamikas. Even unsurpassed, perfect and complete enlightenment, in ten rosaries, all conventionally born dharmas will arise. Seventh fascicle, with one rosary remaining, Śāradvatī's son, I am the unborn form of reality. In six rosaries, I am all aspects of reality. Rosary