Tibetan
ས་སོ། །བམ་པོ་དྲུག་པ། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་ གཟིགས་ཕྱིར། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ན། འདི་སྙམ་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ན། ཇི་ལྟར། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ཕྱེད་དང་བཞི་ན། བསླབ་པར་བྱའོ།། གནས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། སློ༷བ་མ༷། ཞེས་པ་དོན་གཉིས་པ་གསུངས་ཟིན་ཏོ། ། རང་བྱུང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱིས་བསྟན་ཡང་མི་དགོས་ལ།། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །དེ་ནས་ཕྲེང་བཞི་ན། ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་བརྗོད་ཀྱི། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ནས་བཤད་པར་སྣང་བ་དང་ཉན་པར་སྣང་བ་དེའི་ཀུན་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྤྲུལ་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། བྲག་ཆ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྟན་པས་ལྷའི་བུ་དེ་རྣམས་དགའ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ན། ཡི་གེ་མེད་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་བཅུ་གཉིས་ན། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ། །དེ་དེ་ལ་དོན་དེ་དང་དེ།། སྒྲ་མེད་ཀྱང་དེ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ལྷག་པ་ན། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ། ཉན་རང་གི་ཡུལ་མིན་པ་སྟོན། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟོག །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཚུལ་དུ་བདག་གི་བློ་འཇུག་གོ །གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང༌། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན། ལྷའི་བུ་དག །ཀུན་བཏགས་ཀྱི། གཟུགས་ཕྲ་བ་མ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབུ་མ་གསུངས། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟབ་པ། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ན། ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་མ་ཡིན། ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། ཚོར་བའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཞི་དང་ཕྲེང་དྲུག་ན། ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཞུང་འདི་རྣམས་ཀྱི་འདི་སྟོན་ཏེ། ཀུན་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཤིས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། མི་ཟབ་པ་ཟབ་པར་གཡོ་བ་དང་མི་ཕྲ་བ་ཕྲ་བར་འགྱུ
Chinese
ས་སོ། །第六品。为何如此？因为佛陀知晓却未见诸法。那又是为何？之后两行中，心想：若不住于一切法，那该如何？之后四页半中，应学。应住。那些是，学。这已说完第二个意义。为了证悟自生之自性，即使他人教导也不需要。如犀牛角般的智慧，显现为甚深。之后四行中，连一个字也没说。这样说，就像这样。之后，显现为说和显现为听，那是遍计所执。如幻化、梦、回声、魔术般地示现，应令那些天子欢喜。这是中观师所说。之后两行中，无字。圣者们各自应自证。之后十二行中，任何事物在任何事物上，想要如何听闻，在那事物上，那事物，无声，却也那样显现。之后，天子。之后多出一行，极其甚深，显示非声闻缘觉之境。对于极其微细者，不思议法性。于智慧之行境，以各自自证之方式，我的心投入。为了舍弃所取义之分别。之后，具寿。天子们。遍计所执的，色非微细。所谓遍计所执之色并非真实，因此非甚深非微细。这是中观所说。遍计所执之受，因为并非真实，甚深。之后一行中，非微细。如是等等，法性之色，因自性不动故，非甚深，非微细，如是显示。这是中观师所说。感受之自性，法性之感受，也同样结合。之后四页和六行中，非甚深，非微细。因此，这些论典显示，一切遍计所执之法，因其性空，故非甚深且微细之法。而法性圆成实的一切法，因其自性不动，故甚深且微细，恒常安住，不甚深者转为甚深，不微细者转为微细。
English
Sa so. Sixth chapter. Why is that? Because the Buddha knows but does not see all phenomena. Why is that? Then in two lines, thinking: If one does not abide in all phenomena, how is it? Then in four and a half pages, one should learn. One should abide. Those are, learn. This has finished speaking the second meaning. In order to realize the self-born nature, even if others teach, it is not needed. Wisdom like a rhinoceros horn, is manifestly profound. Then in four lines, not even a single letter is spoken. It is said like this. Then, appearing as speaking and appearing as listening, that is imputation. Showing it as like an illusion, a dream, an echo, a magic trick, those sons of the gods should be made happy. This is what the Madhyamika says. Then in two lines, without letters. The noble ones should each realize it for themselves. Then in twelve lines, whatever meaning is on whatever, however one wants to hear, on that, that meaning, without sound, yet it appears that way. Then, son of the gods. Then one line more, extremely profound, showing that it is not the realm of hearers and solitary realizers. For the extremely subtle, there is no conceptualization of the nature of reality. In the activity of wisdom, my mind enters in the way of each self-realizing. In order to abandon the conceptualization of the object of grasping. Then, venerable one. Sons of the gods. The imputed, form is not subtle. The so-called imputed form is not true, therefore it is neither profound nor subtle. This is what the Madhyamika says. The imputed feeling is not true, therefore, profound. Then in one line, not subtle. Thus and so on, the form of reality is not profound because it is immutable by its nature. It is shown that it is not subtle. This is what the Madhyamika says. The nature of feeling, the feeling of reality, is similarly combined. Then in four pages and six lines, not profound, not subtle. Therefore, these treatises show this, that all imputed phenomena are not profound and subtle phenomena because they are empty of nature. And all phenomena of the perfected reality are always present as profound and subtle phenomena because they are immutable by their nature. What is not profound changes to profound, and what is not subtle changes to subtle.
Tibetan
ར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་དང་ཕྲེང་གཅིག་ལྷག་ཙམ་ན། མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་ན་ཡང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པའི། བཟོད་པ། དེ་ནས་ཕྲེང་ལྔ་ཅུང་མེད་ན། མཉམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་ལ་ནི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས། ལེའུ་བཅོ་ལྔའོ།། །། ༈ བམ་པོ་བདུན་པ། འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་ན། གནས་བརྟན། དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ཕྱེད་དང་གསུམ་ན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བཤད་དམ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དྲིས་པའོ། །ཞེས་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྨྲ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་ཅིང་བརྗོད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞེས་བྱ་བར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ཡོད་པ་སྐབས་བཤད་པ་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མངོན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྨྲའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་དོར་བའི་ཚིག་སྟེ། མྱང་ན་ལས་འདས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་ལྟ་མེད་མོད་ཀྱི་གལ་ཏེ་རྒྱ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བཏགས་སུ་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པར་མ་གྲུབ་པས་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རྨི་ལམ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་གཅིག་པས་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་པ་རྣམས་འབུམ་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་སུ་གསུངས་སོ། །འདིར་མྱང་འདས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་མྱང་འདས་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་འདོད་པར་མྱང་འདས་གཤིས་ལ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་ལུང་རིགས་རྣམ་དག་གིས་གནོད་དེ། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོར་ཕུང
Chinese
不是范围。这是它的意思。然后大约两张纸和一串多一点，即使想要显现，也是不可言说的。忍耐。然后如果稍微没有五串，因为没有在一起，以相而住的方式。《般若波罗蜜多十万颂》中，第十五品。第七卷。因为不舍弃执着，然后天子一切法不可言说。住处。然后两串，应当如幻术般寻觅。等等，显示了胜义中没有说法者和听法者。这是中观派所说。然后三张半纸，说如幻术吗？这是为了遣除小乘等一些宗派执持涅槃为实有之物。这是提问。以及，说如幻术。这是说涅槃，说和表达只是世俗中的假名安立而已。胜义中涅槃不是实有之物，因为从无实有中说有，就像梦和显现如幻术。这是它的意思。以及，说如幻术。这是舍弃的词语，虽然没有其他涅槃特别超胜的法，但如果印度有那样的事物，那也只是世俗中安立为有，胜义中没有成立为实有，那也像梦一样，像幻术一样，何况涅槃呢？这是它的意思。以及，无二且不可作二。这是说就像梦和幻术不是真实存在一样，涅槃也只是世俗中的表达而已，胜义中是无实有的。因此，梦、幻术和涅槃三者都是无实有而相同的，所以没有差别。这是所显示的。这些是《十万颂释·破除妨害》中所说的。这里涅槃如幻术的意义，对于不承认涅槃和非实有，而认为涅槃自性上没有，则会被清净的教理所损害。因为在《寂静决定神变三摩地经》中，蕴
English
It is not a scope. That is its meaning. Then, about two sheets of paper and a little more than one string, even if one wants to manifest it, it is unspeakable. Patience. Then, if there are slightly less than five strings, because they are not together, in the manner of abiding in characteristics. From the "Perfection of Wisdom in One Hundred Thousand Verses," chapter fifteen. Volume seven. Because one does not abandon clinging, then the son of the gods, all dharmas are unspeakable. Abode. Then, two strings, one should seek as if it were an illusion. And so on, it shows that in the ultimate sense, there is no speaker or listener. This is what the Madhyamikas say. Then, three and a half sheets of paper, is it said to be like an illusion? This is to dispel the clinging of some schools, such as the Hinayana, who hold that nirvana is a real thing. This is the question. And, saying it is like an illusion. This is saying that nirvana, saying and expressing it, is merely a designation in conventional truth. In the ultimate sense, nirvana is not a real thing, because saying that there is something from nothing, is like a dream and appearing like an illusion. That is its meaning. And, saying it is like an illusion. This is a word of abandonment, although there is no other dharma that is particularly superior to nirvana, but if there is such a thing in India, then it is only established as existing in conventional truth, and in the ultimate sense, it is not established as a real thing, then it is like a dream, like an illusion, what need is there to mention nirvana? That is its meaning. And, non-dual and cannot be made into two. This is saying that just as dreams and illusions are not truly existent, nirvana is also just an expression in conventional truth, and in the ultimate sense, it is without reality. Therefore, dreams, illusions, and nirvana are all the same in being without reality, so there is no difference. This is what is shown. These are what are said in the "Commentary on the One Hundred Thousand Verses: Destroying Harm." Here, the meaning of nirvana being like an illusion, for those who do not accept nirvana and non-reality, but think that nirvana is without nature, it will be harmed by pure teachings and reasoning. Because in the "Sutra of the Samadhi of Miraculous Transformation of Perfect Tranquility," the aggregates