Tibetan
བརླན་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་དེ་དག་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ། རྫོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་གཞན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་བསྔོ་ཞིང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ། ཡོངས་སུ་རྒྱས། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པར། ཡོངས་སུ་སྦྱོང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པས། ཆོས་ཁོ་ནས་བྱས་པར་ཟད་དེ། བདག་གི་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ན། མི་དམིགས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང༌། དོན་དམ་པར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་ཆགས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་འབུམ་ཏིག་གསུངས། དེ་ནས་ཕྲེང་ལྔ་ལྷག་པ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་སེམས་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།། ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་འབུམ་ཏིག་གསུངས། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལས་ནི།། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར།། དྲོ་བ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་དྲུག་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ། ཐོག་མར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་སྟེ། གདམས། བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས། རྗེས་སུ་བར་དུ་མི་ཤེས་པས་མི་བསྒྲུབ་པ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའམ། དགའ་ལོགས་ཤེས་ཀྱི་ལོགས་པར་ཞུགས་པ་དག་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ཡང་དག །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པས་ཅུང་ཟད་ཙམ་སྒྲུབ་པ་དག་ལེགས་པར་བརྩོན་པས་སྒྲུབ་ཏུ་འཇུག་པས། ལེགས་པར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དག་ལ་ཡིད་དང་བས་རབ་ཏུ་ཐ་མར་ལམ་ལ་དགོད། བཀོད་པ་དག་འབྲས་བུ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བཞི་ན། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ག
Chinese
使其湿润，布施等那些三轮完全清净且究竟圆满，圆满完全圆满。以回向之心，将自他成就菩提回向且普及，完全广大。布施等的三轮无所缘，完全清净。以菩提心等，唯以法所作而尽，无有我之作者。之后两句中，无所缘，因为那二者在胜义中也不存在。之后一句中，是般若波罗蜜多。名为虽然在世俗中了悟了人与法无我，但在胜义中对任何法都不执著相，且无有贪著，那即是般若波罗蜜多。如是宣说。如是《十万颂释》所说。之后五句以上，是般若波罗蜜多。名为将善根完全回向之心，以及菩提心二者在胜义中也不成立为心，因此不是心，如是心不是心，那是不可思议的。如是不可思议且不是心，对此完全了悟无有回向，从而成为无分别，那即是菩萨的般若波罗蜜多。如是宣说。如是《十万颂释》所说。圣声闻道中说：因为色等是空性的缘故。空性诸法无有差别之故。暖位。之后世尊。之后六句半中，对于六度波罗蜜多，首先从非应作之事中遮止，劝导。以行应作之门，因为之后中间不了解而不修习者，令其修习，如是正确地显示，或者对于进入喜乐分别之处者，以正确地修习而结合为正确。对于以懈怠等稍微修习者，以精进令其修习，故为善妙。对于以智慧正确进入者，以信和敬意完全最后安置于道上。将安置者对于果实极其稳固地作。之后四句半中，色以色空。如是等则显示安住于般若波罗蜜多，了悟空性即是
English
To make it moist, and to make those such as giving completely purify and ultimately perfect the three circles. Complete, completely complete. With the mind of dedication, dedicating and spreading the achievement of enlightenment for oneself and others. Completely vast. Without focusing on the three circles of giving, etc. Completely purify. With the mind of enlightenment, etc., it is only done by the Dharma, and there is no agent of self. Then, in the two lines, there is no object of focus, because both of them do not exist in the ultimate sense. Then, in one line, it is the Prajnaparamita. It is said that although one realizes the selflessness of persons and phenomena in the conventional sense, in the ultimate sense, one does not grasp any phenomena as signs and is without attachment, that itself is the Prajnaparamita. Thus it is taught. Thus spoke the 'Ten Thousand Commentary'. Then, in the five lines and more, it is the Prajnaparamita. It is said that both the mind of completely dedicating the roots of virtue and the mind of enlightenment are not established as existing in the ultimate sense, therefore they are not minds. Thus, that which is not a mind is inconceivable. Thus, realizing that there is no dedication for that which is inconceivable and not a mind, and thereby becoming non-conceptual, that itself is the Prajnaparamita of a Bodhisattva. Thus it is taught. Thus spoke the 'Ten Thousand Commentary'. In the path of the noble Hearers, it is said: Because form and so on are empty. Because emptinesses are without difference. Warmth. Then, the Bhagavan. Then, in six and a half lines, for the six Paramitas, first, turning away from what should not be done, advising. Through the gate of engaging in what should be done, those who do not practice because they do not understand in between, causing them to practice, thus correctly showing, or for those who have entered into the joy of separation, correctly combining them with correct practice. For those who practice only a little due to laziness, etc., causing them to practice with diligence, hence it is excellent. For those who have correctly entered with wisdom, completely and finally placing them on the path with faith and respect. Making those who are placed extremely stable in the fruit. Then, in four and a half lines, form is empty by form. Thus and so on, it shows abiding in the Prajnaparamita, realizing emptiness is
Tibetan
ནས་པའོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་ནི་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བཏགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐ་ཚིག་མི་དད་དེ་གཅིག་གོ །དེ་བས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། གཅིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ལྔ་ལྷག་ཙམ་ན། བམ་པོ་གསུམ་པ། དེ་དག་མི་དམིགས་པས། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད།། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་ལ་ཕྲེང་གསུམ་ཆད་པ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་འགྲེས་སོ། །དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་འགྲེས་སོ། །དེ་ལ་རྟག་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས། །གནས་པ་བཀགས་པས་བཟོད་པ་རྣམས། །དམིགས་པའི་ཚུལ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅུ་གཉིས་དང་ཕྲེང་གཉིས་ན། བམ་པོ་བཞི་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ཕྱེད་དང་བཅོ་ལྔ་ན། བམ་པོ་ལྔ་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅུ་གཉིས་ལ་ཕྲེང་ཕྱེད་ཆད་པ་ན། སྦྱིན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་འགྲེས་སོ། །ས་བཅུ་རྣམས་ལ་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བཤད་དེ། །ཀོའུ་ཤི་ཀ །གཞན། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཙམ་ན། རབ་ཏུ་དགོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་འགྲེས་སོ། །མིག་ལྔ། དེ་ནས་ཕྲེང་བརྒྱད་ཅུང་མེད་ན། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་འགྲེས་སོ། །དད་པའི་རྗེས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་དང་ཕྲེང་གསུམ་ན། ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་གང་ཟག་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་འགྲེ
Chinese
如是。以所缘之方式，不住也。如是宣说。因此，何故色等一切假立之法，非以色等之自性而存在，菩萨亦非以菩萨之自性而存在。彼等之空性为何，即是无异之同义词，乃一也。是故，法性之色等与圆满成就之菩萨，乃无二，安住于一体之法性，即是安住于般若波罗蜜多。如是宣说。如是大中观师所说。其后约五张纸多。第三品。彼等不缘故，是为顶端者所欲。其后自在天。其后三张纸上三行脱落。不住于一切智智。如是不住于一切法之解释。其后三张纸。不住于名为一切种智。如是不住于法之体性之解释。于彼常等之方式，以遮止安住故，诸忍。所缘之方式。其后十二张纸与两行。第四品。其后十五张纸半。第五品。其后十二张纸脱落半行。不以布施之处名为所缘之方式而住也。如是所有一切，皆是不住于与一切智智之方面相合之法性之解释。于十地等起而，以不住广说之，说为法之殊胜。 कौशिक (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)。其他。其后约两张半纸。当欢喜也。不以名为所缘之方式而住也。如是不住于与道之相状智之方面相合之法性之解释。五眼。其后略无八行。当圆满成办八十随好。不以名为所缘之方式而住也。不住于与一切种智之方面相合之法性之解释。信之后。其后三张纸与三行。以方式不住也。如是不住于补特伽罗之
English
Thus. The way of focusing is not to abide. Thus it is taught. Therefore, why is it that all imputed dharmas such as form do not exist by their own nature, and bodhisattvas also do not exist by their own nature? Whatever is the emptiness of these is a non-different synonym, it is one. Therefore, form and so on of the nature of reality and the perfectly accomplished bodhisattva are non-dual; abiding in the one nature of reality is abiding in the Perfection of Wisdom. Thus it is taught. Thus spoke the great Madhyamika. Then, after about five more pages. Third Chapter. Because they are not objects of focus, they are considered to be the topmost. Then, Lord of the Gods. Then, with three lines missing on three pages: One should not abide in the state of omniscience. This is an explanation of not abiding in all dharmas. Then, on three pages: One should not abide in what is called the knowledge of all aspects. This is an explanation of not abiding in the characteristics of dharmas. Therein, by way of permanence and so on, because abiding is obstructed, the kshanti (patience). The way of focusing. Then, after twelve pages and two lines. Fourth Chapter. Then, after fifteen and a half pages. Fifth Chapter. Then, with half a line missing on twelve pages: One should not abide in the way of focusing on what is called the place of giving. This is an explanation of not abiding in the nature of reality, which is in accordance with the aspect of all-knowingness. Having started with the ten bhumis, by extensively teaching non-abiding, it is taught as the supreme of dharmas. Kauśika (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Other. Then, after about two and a half pages: One should rejoice greatly. One should not abide in what is called the way of focusing. This is an explanation of not abiding in the nature of reality, which is in accordance with the aspect of knowing the aspects of the path. Five eyes. Then, with eight lines slightly missing: One should fully accomplish the eighty excellent marks. One should not abide in what is called the way of focusing. This is an explanation of not abiding in the nature of reality, which is in accordance with the aspect of all-knowingness. After faith. Then, after three pages and three lines: One should not abide in the way. This is an explanation of not abiding in a person.