Chinese
并且禁止出售用于驱逐的物品和《律藏》中记载的佛陀教言的典籍，允许出售外道书籍等，这些都有文书记载。据说在结集佛经时，结集者们各自用自己家乡的语言书写。佛像方面，吉祥生、大菩提、法轮、外道降伏、天降、和合、胜利、涅槃等，都在各自的场合出现。此外，佛陀涅槃后大约八年（下部，792）间，人类工匠具有神奇的工艺，能够创造出令人惊叹的工艺品，如佛像等。这些工艺逐渐衰落，许多天神化身为人类，创造出诸如大菩提等摩揭陀的神奇圣物。后来，在国王信仰佛教的时期，名为比尔瓦萨拉的人使绘画和图案的布局与天神工匠的作品相似，这种风格被称为中部风格。在国王和僧侣的时代，名为萨拉达里的工匠创造了与夜叉建造的风格相似的绘画和雕塑，这种风格被称为西部旧风格。国王吉祥法护的杜赫玛纳和他的儿子比尔瓦洛两人创造了与龙的风格相似的作品，儿子的风格被称为东部神灵风格，绘画方面，父亲的风格被称为东部风格，儿子的风格被认为是中部风格。在克什米尔地区，后来名为哈苏拉扎的人创立了绘画和雕塑两种风格，现在被称为康钦。在西藏这片土地上，早期在法王祖孙时期，由化身工匠制作的作品很多。据说后来绘画和雕塑两种风格都主要受到印度和尼泊尔风格的影响，看起来与那些风格相似。在拉尊叔侄时期，绘画和雕塑的传统很多，特别是绘画方面，以金刚座佛陀二十五岁时的身量为标准，后来涂上香料，用布覆盖，隐藏了绘画的传统。（下部，793）1. 在印度和尼泊尔等地都有，但据说这种绘画风格不太好。尼泊尔的天神工匠绘制的画被称为尼泊尔画，之后
English
and it was forbidden to sell items for expulsion and scriptures of the Buddha's teachings recorded in the Vinaya Pitaka, and it was allowed to sell heretical books, etc., all of which are documented. It is said that at the time of the Buddhist councils, the compilers each wrote in their own language of their homeland. As for the representations of the Buddha, auspicious births, the Great Bodhi, the Wheel of Dharma, the Subjugation of Heretics, the Descent from Heaven, Reconciliation, Victory, Nirvana, etc., all occurred in their respective contexts. Furthermore, for about eight years (lower part, 792) after the Buddha's Nirvana, human craftsmen with miraculous craftsmanship were able to create amazing artifacts such as Buddha images. These crafts gradually declined, and many gods transformed into humans and created miraculous objects such as the Great Bodhi and other Magadha relics. Later, during the time when kings believed in Buddhism, a person named Birbasara made the layout of paintings and patterns similar to the works of divine craftsmen, and this style was known as the Central Style. In the time of kings and monks, a craftsman named Saradhari created paintings and sculptures similar to the style built by Yakshas, and this style was known as the Western Old Style. King Auspicious Dharma Protector's Duhemana and his son Birbalo created works similar to the style of dragons, and the son's style was called the Eastern Deity Style. In terms of painting, the father's style was called the Eastern Style, and the son's style was considered the Central Style. In the Kashmir region, later a person named Hasuraja founded both painting and sculpture styles, which are now called Kangchen. In this land of Tibet, in the early days during the time of the Dharma King Grandfather and grandson, many works were made by incarnate craftsmen. It is said that later both painting and sculpture styles were mainly influenced by Indian and Nepalese styles, and they seem to be similar to those styles. During the time of Lhatsun Uncle and Nephew, there were many traditions of painting and sculpture, especially in painting, the standard was the body size of the Buddha at Bodh Gaya at the age of twenty-five, and later spices were applied and covered with cloth, hiding the tradition of painting. (lower part, 793) 1. It exists in India and Nepal, etc., but it is said that this painting style is not very good. The paintings drawn by the Nepalese divine craftsmen are called Nepalese paintings, and after that
Tibetan
ལྷ་བཟོ་ལ་མཁས་པ་རྡོ་པ་བཀྲས་རྒྱལ་ཞེས་པར་སློབ་དཔོན་ལས་མཁས་པའི་སློབ་མ་གཉིས་བྱུང་བ་ལྷོ་བྲག་ཕྱོགས་ནས་སྨན་ཐང་དུ་ཡང་ཐོན། རང་གི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མ་རྒྱ་ནག་ཏུ་འཁྲུངས་དུས་བྲིས་པའི་པི་ཐང་རྒྱ་མཛད་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་དེ་གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྱི་ཚུལ་བསྟན་པའི་རྒྱལ་རིགས་དང་ཉེ་བའི་ལྡན་ལུགས་ཀྱི་རི་མོ་འདི་ཐུགས་ལ་བཀྲ་ལམ་གྱི་ཤར་རྒྱུད་སྡེ་གཉིས་དང་བསྟུན་ཡིག་ཆ་མཛད་ཅིང། ཚུགས་ཆེན་བརྒྱད་ལ་ཤ་ཚུག་རེ་དང། ན་བཟའ་རྒྱན་སྦྲོད་རེ་བཅས་བཅུ་དྲུག་གིས་གཏན་ལ་ཕབ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་པཎ་ཆེན་དགེ་འདུན་གྲུབ་པ་ལ་མནལ་ལམ་དུ་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མས་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྦྲུལ་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡོད་ཅེས་ལུང་བསྟན་པ་སྨན་བླ་དོན་གྲུབ་དང་མཇལ་བས་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྦྲུལ་པར་ངོས་འཛིན་གནང་བའི་སྨན་ཐང་བ་ཆེན་མོ་དང། གངས་དཀར་སྒང་སྟོད་ནས་བྱུང་བའི་མཁྱེན་བརྩེ་ཆེན་མོ་དེ་གཉིས་སོ་སོའི་བཞེད་པས་ལུགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་པ་གྱུར་པ་དང། གཞན་ཡང་སྦྲུལ་སྐུ་བྱིའུ་བ་ཞེས་པ་འཁྲུངས་ས་ཡར་སྟོད་དུ་བྱུང་བ་བྲིས་ལ་བརྩོན་པ་བླ་ལྷག་ཏུ་ཆེ་བས་རྒྱབ་ཏུ་བྱང་ཤིང་དང་ཤོག་དཔེ་འབྲལ་མེད་དུ་བཅངས་ཤིང། བྲིས་རྒྱུན་ལེགས་པ་དང་བྲིས་དཔེ་ལེགས་པ་ཐོས་ན་ལེན་པར་ཕྱོགས་མཐའ་མྱུལ་བ་ཞིག་བྱུང་བར་བརྟེན་འདྲ་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྦྲུལ་སྐུ་འདི་བྱེའུ་དང་དབྱེར་མ་མཆིས། ཞེས་མིང་བྱེའུ་ཐོགས་པ་ཞིག་བྱུང་འདུག་པ་(སྨད་ཆ།༧༩༤)དེ་ནི་སྨན་མཁྱེན་དར་ཅུང་མི་མཐུན་པའི་ལུགས་བཅས་རི་མོ་གསུམ་དུ་གྱེས་པའི་ཚུལ་སོགས་དེང་སང་བར་དར་རྒྱས་ཆེ། ཡང། ཀརྨ་པ་མི་སྐྱོད་ཞབས་ཀྱི་དུས་སྦྲུལ་སྐུ་ནམ་མཁའ་བཀྲ་ཤིས་ཞེས་པའི་རི་མོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཀམཁས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་ཞཱ་དམར་ལྔ་པའི་ལྗགས་བཀོད་ལྟར་རྒྱ་ནག་དང་མཐུན་པའི་བྲིས་རྒྱུན་སྦེལ་བ་ལ་སྒར་བྲིས་ཟེར་ཏེ་འདི་ཀརྨ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཡང་གྲགས་ཏེ་བྲིས་ཏེ་འདི་ཀརྨ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཡང་གྲགས་ཏེ་བྲིས་རྒྱུན་ཤིན་ཏུ་ལེགས། སྦྲུལ་སྐུ་ང་གཟིགས་ནི། གཙང་རྟ་ནག་ཏུ་འཁྲུངས། དབྱངས་ཅན་མའི་སྐུ་ཞིག་བྲིས་པས་རི་མོ་བྱེད་ཚུལ་ལ་མ་བདེ་བ་ཞིག་བྱུང་བ་ན་དབྱངས་ཅན་མས་ཞལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་སྦྲུལ་སྐུ་ང་ལ་གཟིགས་དང་གསུངས་པས། དེ་ཕྱིན་སྦྲུལ་སྐུ་ང་ལ་གཟིགས་སུ་གྲགས་ཏེ་རིགས་པའི་གནས་ཀུན་ལ་མཁས་ཏེ་སྦྲུལ་སྐུ་ང་ལ་གཟིགས་སུ་གྲགས་ཏེ་རིགས་པའི་གནས་ཀུན་ལ་མཁས་ཏེ་སྦྲུལ་སྐུ་འཕྲང་ཁ་བ་ཡང་ཟེར། པཎ་ཆེན་དགེ་འདུན་གྲུབ་པས་གངས་ཅན་ཙམ་ན་རི་མོ་མཁས་པའི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་སོ། དེ་རྗེས་གཙང་པ་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱ་མཆོ་རི་མོ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པས་སྐུ་ཚུག་སྨན་རྙིང་པོར་བྱས་པ་ལ་སྨན་གསར་དུ་གྲགས་ཏེ་འདི་ཡང་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀརྨ་པས་རི་མོ་མཁས་པར་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་འདུག། དུས་ཕྱིས་ཀུན་མཁྱེན་བསྟན་པའི་ཉིན་བྱེད་ཀྱིས་ཆག་ཚད་རྒྱུད་སྡེ་དང་མཐུན་པར་འཕགས་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བཟོ་བཀོདལྟར་ལ། རྒྱ་གར་བལ་ཡུལ་བོད་དང་རྒྱ་རིས་ཀྱི་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བཟོ་བཀོད་ལྟར་ལ། རྒྱ་གར་བལ་ཡུལ་བོད་དང་རྒྱ་རིས་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་སོགས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པར་ཕྱག་བྲིས་དང་ཞལ་བཀོད་ཀྱི་བྲིས་རྒྱུན་མཛད་དེ། འདི་དག་ནི་ལྷག་པའི་ལྷའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རི་མོ་བ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ལ། གཞན་བཟོ་བོ་སོ་སོའི་ལག་རྩལ་གྱིས་རི་མོ་འདྲད་མིན་དུ་མ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་(སྨད་ཆ།༧༩༥)དཔྱད་པས་མི་ཁྱབ་ཅིང། བོད་ཡུལ་འདིར་འཁུར་གྱི་ཐོག་མ་ནི་ཆོས་རྒྱལ་མེས་དཔོན་གྱི་དུས་སུ་སྦྲུལ་པའི་ལྟ་བཟོ་དང་ཕྱིས་དང་རྒྱ་བལ་གྱི་བཟོ་བཀོད་ཅི་རིགས་དར་ཞིང། ཁྱད་པར་དུ་སྦྲུལ་སྐུ་སླེའུ་ཆུང་བ་དང། པདྨ་མཁར་པ་གཉིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བཞེདལ། རྗེ་བརྒྱད་པའི་ཞལ་སློབ་ཀརྨ་སྲིད་བྲལ་ནས་སྒར་ལུགས་འབུར་སྐུའི་སྲོལ་ཡང་བྱུང་ཞིང། དུས་ཕྱིས་ཀུན་མཁྱེན་ལྔ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་དུས་ཨེ་བ་ལྐུགས་པའམ་མིང་དངོས་ཧོར་དར་དུ་འབོད་པ་དང། སྦྲུལ་སྐུ་བག་བྲོ་གཉིས་བྱུང་སྟེ་ལག་རྒྱུན་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པས་སྦྲུལ་པའི་བཟོ་བོར་གྲགས་སོ། དེ་ལྟར་འབུར་དང་རི་མོའི་མཚན་ཉིད་ཚངས་པའི་ཚད་ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་དྲང་སྲོང་ཨ་ཏྲིའི་བུས་སྦྱར་བ་ལས་བྱུང་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བླ་མ་དགོངས་པ་འདུས་པ་དང་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་བདེ་མཚོག་སྡོམ་འབྱུང་སོགས་ལས་གསུངས་སོ། བོད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཆག་ཚད་ཀྱི་ཡི་གེའང་མང་དུ་སྣང་ངོ། འདིར་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་ཕྱི་རབས་པས་བྱས་པའི་ཆག་ཚད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་རྒྱུད་དང་མི་མཐུན་ཞིང། གཡས་རྐྱང་སོགས་ལ་མཐོ་ལྔར་྄བཤད་པའི་གདན་གྱི་བཞི་ཆ་མ་ནོན་པས་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་ས་ནོན་པས་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་ས་མ་ནོན་པ་སོགས་འད་ིབྱུང་བ་ཡིན་གནང་བཅོས་པ་འདི་རྣམས་དོར་བ་ལེགས་སོ། ཞེས་གསུངས་འདུག་སྟེ། ཧ་ཅང་རྣམ་འགྱུར་ཆེ་བའང་མི་ལེགས་པ་འདྲའོ། གསུང་བརྟེན་ནི། བོད་དུ་གནམ་རི་སྲོང་བཙན་ཡན་ལ་ཡི་གེ་མེད་པ་ལ། དེའི་སྲས་སྲོང་བཙན་གྱི་དུས་ཐོན་མི་སམྦྷོ་ཊ་རྒྱ་གར་དུ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བརྫངས་པས་བྲམ་ཟེ་ལི་བྱིན་དང་
Chinese
精通绘画的石匠扎西坚赞有两个比老师还精通的学生，他们也从洛扎地区来到了曼唐。他仅仅看了一眼自己前世在中国出生时所画的、被称为“大唐画师”的画作，就以回忆前世的方式，将这种与王室血统相近的丹派画风铭记于心，并按照扎拉姆东部的两个派别创作了文献，确定了八大姿势的每个姿势的肉色，以及服装装饰等十六种风格。全知班禅根敦珠巴在梦中得到至尊度母的预言，说会来一个文殊菩萨的化身，与曼拉顿珠见面后，被认为是文殊菩萨化身的大曼唐巴，以及来自冈嘎岗托的钦哲钦莫，两人各自的主张也略有不同。此外，还有一位名叫“斯鲁库觉瓦”的人，出生在上部地区，他非常勤奋地绘画，背后总是背着木板和纸样。听说有好的画法和好的画作，就四处寻找学习，因此从临摹的角度来看，这位斯鲁库和鸟儿没有什么区别。据说有一个名叫“觉瓦”的人（下卷，794），这是因为曼唐和钦哲的风格略有不同，分为三种绘画风格，至今仍然非常流行。另外，噶玛巴不动足时期，有一位非常擅长绘画名叫斯鲁库南卡扎西的人，按照夏玛巴五世的指示，将与中国相似的绘画风格结合起来，被称为“噶尔画派”，据说这是噶玛巴本人的化身，因此绘画风格非常好。斯鲁库阿嘎孜：出生在藏日纳。画了一尊妙音天女像，但绘画方法不太顺利，妙音天女亲自显现，说：“看看斯鲁库阿嘎孜”，从此被称为斯鲁库阿嘎孜，精通所有理学，也被称为斯鲁库昌卡瓦。班禅根敦
English
The skilled painter Dopa Tashi Gyal had two students who were more proficient than the teacher, and they also came to Mentang from the Lhodrak region. He merely glanced at the painting called "Great Tang Painter" that he had painted when he was born in China in his previous life, and in the manner of recalling his previous life, he memorized this Denpa style of painting that was close to the royal lineage, and created documents in accordance with the two sects of Tralam Dong, and determined the flesh color of each of the eight major postures, as well as sixteen styles including clothing and decorations. The omniscient Panchen Gedun Drup received a prophecy in a dream from Jetsun Drolma, saying that a manifestation of Manjushri would come, and after meeting Menla Dondrup, he was recognized as the great Mentangpa who was the manifestation of Manjushri, and Khyentse Chenmo, who came from Gangkar Gangto, also had slightly different views. In addition, there was a person named "Drulku Jiewa" who was born in the upper region, and he was very diligent in painting, always carrying a wooden board and paper patterns on his back. Hearing that there were good painting methods and good paintings, he searched everywhere to learn, so from the perspective of copying, this Drulku was no different from a bird. It is said that there was a person named "Jiewa" (lower volume, 794), because the styles of Mentang and Khyentse were slightly different, divided into three painting styles, which are still very popular today. In addition, during the time of Karma Pakshi Mikyo Dorje, there was a person named Drulku Namkha Tashi who was very skilled in painting, and according to the instructions of the Fifth Shamarpa, he combined the painting styles similar to China, which was called the "Gar style", and it is said that this was the manifestation of Karma Pakshi himself, so the painting style was very good. Drulku Ngaga Zik: Born in Tsang Tanak. He painted an image of Saraswati, but the painting method was not very smooth, and Saraswati personally appeared and said, "Look at Drulku Ngaga Zik", and from then on he was called Drulku Ngaga Zik, and he was proficient in all logic, and was also called Drulku Trangkhawa. Panchen Gedun
Chinese
衮珠以其绘画技艺被誉为雪域高原之冠。之后，藏巴曲英嘉措绘画技艺精湛，将颜料调制方法定为老勉唐派，被称为新勉唐派，据说此事也得到了嘉瓦噶玛巴对绘画大师出现的授记。后来，昆钦丹贝尼玛按照与续部相符的度量，依照圣地中央的造型，以及印度、尼泊尔、西藏和汉地的地域风貌等，创作了极其精美的绘画和彩绘作品。这些都是受到殊胜本尊加持的画师，因此格外卓越。其他工匠各自的技艺所呈现的各种绘画差异，（下卷，795页）无法一一详述。在西藏这片土地上，最早的造像风格是法王聂赤赞普时期出现的蛇身像，后来汉地和尼泊尔的各种造像风格也得以发展。特别是蛇身像斯列琼瓦和莲花城堡这两者被认为是杰出的代表。第八世噶玛巴的弟子噶玛西扎开始创作噶举派的浮雕像。后来，在第五世达赖喇嘛时期，出现了哑巴埃瓦或者真名叫做霍尔达尔的工匠，以及蛇身像巴果，他们的技艺非常精湛，因此被称为蛇身像的工匠。如此，浮雕和绘画的特征都源自于名为《梵天量度经》以及仙人阿底利的儿子所著的典籍。特别是，在《上师意集》、《时轮金刚》、《胜乐轮根本续》等经典中有所阐述。西藏人自己制定的度量文字也很多。在此，大学者英雄说，后世之人所著的度量论典与续部不符，对于右旋等，说成是高五指，因为没有达到坐垫的四分之一，导致国王无法统治国土等情况出现，因此应该舍弃这些被篡改的内容。如此说道，但过于激烈的变革似乎也不太好。关于圣物，在西藏，纳日松赞之前没有文字。他的儿子松赞干布时期，派遣吞米桑布扎去印度学习文字，拜婆罗门李敬和
English
Kunchok was praised as the best of painters in the snowy land. Later, Tsangpa Choying Gyatso was very skilled in painting, and the color mixing method was set as the old Menri style, which is known as the new Menri style. It is said that this matter was also prophesied by the Gyalwa Karmapa about the appearance of painting masters. Later, Kunkhyen Tenpai Nyima, in accordance with the measurements that are consistent with the tantras, followed the design of the central holy land, as well as the regional styles of India, Nepal, Tibet, and Han China, etc., and created extremely beautiful paintings and painted works. These are painters blessed by the grace of the supreme deity, and therefore are particularly outstanding. The various differences in paintings presented by the individual skills of other craftsmen (Volume 2, page 795) cannot be described in detail. In this land of Tibet, the earliest style of sculpture was the serpent image that appeared during the time of Dharma King Nyatri Tsenpo, and later various styles of sculpture from Han China and Nepal also developed. In particular, the serpent image Sleuchungwa and the Lotus Castle are considered to be outstanding representatives. Karma Sidral, a disciple of the Eighth Karmapa, began to create the Gar style of embossed statues. Later, during the time of the Fifth Dalai Lama, there appeared the mute Ewa, or the craftsman whose real name was Hor Dar, and the serpent image Bagdro, whose skills were very exquisite, and therefore they were called the craftsmen of serpent images. Thus, the characteristics of relief and painting both originate from the scriptures called "Brahma's Measurement Sutra" and the texts written by the son of the sage Atri. In particular, they are described in the "Guru's Intentions Assembled", the "Kalachakra", and the "Chakrasamvara Root Tantra" and other classics. There are also many measurement texts written by Tibetans themselves. Here, the great scholar Hero said that the measurement treatises written by later generations are inconsistent with the tantras. For example, regarding the right spiral, it is said to be five fingers high, because it does not reach a quarter of the cushion, resulting in situations such as the king not being able to rule the country. Therefore, these altered contents should be discarded. So it is said, but too radical changes do not seem to be good. Regarding sacred objects, there was no writing in Tibet before Namri Songtsen. During the time of his son Songtsen Gampo, Thonmi Sambhota was sent to India to study writing, and he studied with the Brahmin Li Jing and