Tibetan
ཉིད་ནི་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། འཁོ ར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབང་པོས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་ཆོས་ཅན་སྤྱིའི་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་རང་གི་ལྟ་བའོ། །སྤྱིའི་ལྟ་བ་ནི། ཐེག་དགུ་སོ་སོའི་འདོད་ལུགས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རང་གི་ལྟ་བ་ནི། ཕྱི་ཚོགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཡུལ་སྣང་ལ་བལྟས་པས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྒྱ་མཚོར་གཟའ་སྐར་ལྟ་བུ། ནང་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། གསང་བ་རིག་པ་ལ་བལྟས་པས་ཡིད་དཔྱོད་དུ་མ་ལུས་པར་དབང་པོས་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་པ་སྟེ་བྱར་མེད་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ནི། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ལ་བལྟས་པས་ཅིར་སྣང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས་འཁྲུལ་བ་མ་སྤང་གནས་སུ་དག་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་རང་སར་གྲོལ། ནང་འགྱུ་དྲན་གྱི་སེམས་ལ་བལྟས་པས་རྟོག་ཚོགས་བར་སྣང་གི་ན་བུན་ལྟར་རང་ཡལ་དུ་སོང་། གསང་བ་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་ལ་བལྟས་པས་ངང་ལ་མཉམ་ལ་འཇོག་པའི་འཛིན་པ་མིང་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། ཀ་དག་གི་ངང་ལ་ཟད། ཡང་གསང་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བལྟས་པས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལས་རང་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་དོན་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་ཞིང་གྲོལ་བ་སྟེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གིས་འགྱུ་བ་མེད། ཅེས་དང་། ཆོས་ཉིད་དབང་པོས་མངོན་མཐོང་བ། །ལྟ་བ་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། ཞེས་དང་། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། ལྟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཅན་ལྟ་དང་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །ཨ་ནུ་མན་ཆད་རང་འདོད་པས། །ཆོས་ཅན་ཉིད་ལ་ལྟ་ལྟ་ནས། །ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་ཐུག་རེག་མེད། །ཨ་ཏི་རྣམ་པ་ཁ་ཅིག་གིས ། །འདི་ཉིད་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བ་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེའི་སྐོར། །ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བས་ཀྱང་། །འདི་ཉིད་དོན་ལ་རེག་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་གསང་ཆེན་མན་ངག་ནི། །ལྟ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གསང་བའོ། །བྱས་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ། །བལྟ་བྱེད་མེད་པའི་མིག་གིས་མཐོང་། ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཐོང་ཞིང་རྟོགས། །ཞེས་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ལྟ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་མེད། །ལྟ་བ་བྱར་མེད་ངང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་ལྟ་བའི་དོན་རྟོགས་ན། །ལྟ་བའི་དོན་ལ་ལྟ་བ་ངང་གིས་མེད། །དེ་ཡོད་མ་ཡིན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས། །འོད་གསལ་དེ་ཡི་ངང་དུ་
Chinese
您是见地的本体，轮回与涅槃的一切法，以根识现量见故，称为见。分则有法之总见与法性自见。总见者，乃九乘各自不同的宗义。自见者，外观以外六处所摄之境相，因所显现者无自性，犹如海中星辰；内观法性空性之本体，因一切皆无自性成立，犹如虚空中心；密观觉性，不落于分别念，而以根识见且证悟，是为无作圆满之见。其修持之方式是：外观外境，所显现的一切犹如梦幻与幻术，从而不舍迷乱，于本位中清净，且烦恼于自处解脱。内观流动的念头之心，则念头聚如虚空中的雾气般自然消散。密观法性光明，于本性中安住，连安住之执着亦无有名，于原始清净之本性中穷尽。又，密观觉性，不散乱于现量之本体，从而从分别念之见地中自然解脱。如是，此见之瑜伽士们，亦能见且解脱其他乘之义，如根本续云：见本体时见，无有分别念之语。又云：法性根识现见，是名为见。又，《灯明能显》云：见有两种，有法之见与法性之见。阿努以下随自宗义，唯观有法，故未触及法性之义。阿底有些种类，亦未见此少分。大圆满明点之类，以外、内、密亦未触及此义。是故大密诀窍，见即甚深秘密。于无作之见，以无见者之眼见。又，续云：外内密一切，于本体中见且证悟。又，《无字》云：无见故，于彼无可见。当知见为无作之状态。如是若证悟无二见之义，则见之义自然无见。彼非有非无，于光明之状态中
English
You are the essence of view. All phenomena of samsara and nirvana are called "view" because they are directly seen by the senses. It is divided into the general view of phenomena and the self-view of dharmata. The general view is the different tenets of each of the nine vehicles. The self-view is: looking at the objects of appearance gathered by the six external aggregates, appearance has no inherent nature, like stars in the ocean; looking at the essence of emptiness of the inner dharmata, everything is not inherently established, like the center of the sky; looking at the secret awareness, without being limited to mental judgment, it is seen and realized by the senses, which is called the view of effortless perfection. The way to practice it is: looking at the external environment, everything that appears is seen as a dream and illusion, so delusion is not abandoned, it is purified in its place, and afflictions are liberated in their own place. Looking at the mind of moving thoughts, the collection of thoughts naturally disappears like fog in the sky. Looking at the secret dharmata, the clear light, there is not even a name for the clinging of resting in the state, and it ends in the original purity. Also, looking at the secret awareness, without being distracted from the essence of direct experience, it is naturally liberated from the view of mental judgment. In this way, the yogis of this view also see and liberate the meanings of other vehicles, as the root tantra says: When the essence of view is seen, there is no movement of mental judgment with words. And: The dharmata is directly seen by the senses, that is called view. Also, "The Lamp that Illuminates" says: There are two kinds of views: the view of phenomena and the view of dharmata. Those below Anu, according to their own tenets, only look at phenomena, so they do not touch the meaning of dharmata. Some kinds of Ati do not even see a small part of this. The Great Perfection of Thigle, with outer, inner, and secret, does not touch this meaning. Therefore, the great secret instruction is that the view itself is very secret. In the effortless view, it is seen with the eye of the one who does not see. Also, the tantra says: All outer, inner, and secret are seen and realized in the essence itself. Also, "Without Letters" says: Because there is no view, there is nothing to see in it. Know that the view is a state of effortlessness. Thus, if you realize the meaning of the non-dual view, then the meaning of the view is naturally without view. It is neither existent nor non-existent, in the state of clear light
Tibetan
གནས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ལྟ་ཕུག་ནི། །དབྱིངས་རིག་གཉིས་ལས་མ་འདས་སོ། །ཞེས་དང་། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། དཔེར་ན་རི་རྒྱལ་རྩེར་ཕྱིན་ན། །དམའ་བའི་རི་རྣམས་མཐོང་བ་བཞིན། །འོག་མའི་རྒྱུད་དོན་ཇི་བཞིན་མཐོང་། །འོག་མས་གོང་མ་མཐོང་བ་མེད། ཅེས་སོ། །མདོར་ན་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་འགགས་མེད་དུ་འཆར་བ་ནི་མཉམ་བཞག་གི་ལྟ་བ་དང་། སྣང་སྲིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དག་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ལ་ལྟ་བ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་རབ་ལྷག་མེད། འབྲིང་བར་དོ། ཐ་མ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་པར་ཡང་། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། རབ་ལ་སྐྱེ་གཉིས་མི་དགོས་ཏེ། །འབྲིང་པོ་སྐྱེ་གཉིས་མཚམས་སུའོ། །ཐ་མ་རྣམས་ནི་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ། །སྤྲུལ་པ་པོས་ནི་རང་རྒྱུད་གྲོལ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། སྒོམ་བྱ་བྱར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ། སྒོམ་བྱེད་ཡིད་ཤེས་རྒྱུན་ལྡན། ཐབས་བཞུགས་སྟངས་སོགས་དང་བཅས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ངོ་བོ་དང་། ངོ་བོ་དེ་ལྡན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྒོམ་པའོ། །སྔ་མ་དག་གཏུམ་མོ་དང་ཐབས་ལམ་སོགས་མཐའ་ཡས་པའོ། །འདིར་གོང་གི་ལྟ་བའི་དོན་དབྱིངས་རིག་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ་བར་དུ་ལེ་ལོ་མི་ཚུད་པས་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། ཐུན་དུ་བཅད་ལ་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་མེད་པར་ཐུན་མགོ་ཀུན་ལ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཐུན་དངོས་ལ་དམིགས་མེད་ཡེངས་མེད། ཐུན་མཇུག་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ། མདོར་ན་མཉམ་བཞག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དང་། རྗེས་ཐོབ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་བསྒོམ། ཞེས་དང་། སྒོམ་གྱི་ངེས་ཚིག་གནས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། ཟུང་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་། །ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་། །ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་སྒོམ་པའོ། །དེ་ནི་སྒོམ་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ། ཅེས་དང་། ལྟ་བ་དེ་ཉིད་དོན་ལ་སྒོམ་ཞེས་བྱ། །ཉིན་མཚན་ཆོས་ཀྱིས་འདའ་ཕྱིར་ཁ་སྦྱོར་ཉིད་དུ་སྒོམས། ཞེས་དང་། ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་སྤངས་བྱས་ལ།
Chinese
安住于此，如是说。狮子妙力圆满中说，一切佛之见究竟，未离虚空智二者。如是说。明灯能显中说，譬如若至山王顶，则见低下诸山峦，如实见下部之义，下部不见上部也。如是说。总之，光明之自性空性，自性光明，大悲无碍而显现，是为入定之见。显现之轮涅万象，了知显现而无自性如水月，是为出定之见。精进上等者，中等中阴，下等化身刹土中成佛也。日月和合中说，上等者不需二生，中等者二生之间，下等者呼气时，化身者自续解脱。如是说。 修瑜伽。 第二，修瑜伽中，所修无修之见，能修意识相续，方便住姿等，是为修之体性。安住于具有彼体性之禅定，名为修。分则有方便，智慧，方便智慧无别之修。前者有拙火与方便道等无量。此处，将上述见之义，法界智方便智慧双运，空明无执之状态，一心安住，中间不杂懈怠，故名昼夜和合之修。彼之修持方式为，分时段而修，无有懈怠与懒惰，于一切时段之初发菩提心，于时段正行无缘无散乱，于时段末尾以回向作印。总之，不离入定之见，修持明空无执，出定如梦如幻。彼亦如续部所说，修之体性即是方便，所修能修方便之修。如是说。修之定义，安住之故。如是说。双运方便之修，智慧自性之修，方便智慧无二之修。彼乃修持中最甚深者。如是说。彼见即是实义之修。昼夜以法度过故，即是和合而修。如是说。断除懈怠与懒惰后，
English
To abide therein, thus it is said. In the Perfection of Lion's Might, it is said: The ultimate view of all Buddhas does not go beyond the two, space and awareness. Thus it is said. In the Lamp Illuminating, it is said: For example, if one goes to the summit of Mount Meru, one sees the lower mountains. One sees the meaning of the lower realms as they are. The lower ones do not see the higher ones. Thus it is said. In short, the essence of clear light is emptiness, its nature is clarity, and its compassion arises unceasingly. This is the view of meditative equipoise. And the understanding that all the various appearances of samsara and nirvana are without inherent existence, like a reflection of the moon in water, is the view of post-meditation. The best have no remainder of effort. The middling ones [attain liberation] in the bardo. The lowest ones attain Buddhahood in a pure land of the nirmāṇakāya. In the Union of Sun and Moon, it is said: The best do not need two lives. The middling ones [attain liberation] in the interval between two lives. The lowest ones, at the moment of exhaling their breath, are liberated in their own continuum by the nirmāṇakāya. Thus it is said. The Yoga of Meditation. Secondly, in the yoga of meditation, the view of meditating on the non-meditation, the continuous stream of the mind that meditates, and the method of posture, etc., are the essence of meditation. To continuously abide in the samādhi that possesses that essence is called meditation. It is divided into meditation with method, meditation with wisdom, and meditation with indivisible method and wisdom. The former includes limitless practices such as tummo and the path of means. Here, the meaning of the view above, the union of space and awareness, method and wisdom, the state of emptiness and clarity, without grasping, is to remain in single-pointed equipoise, without laziness intervening. Therefore, it is called the meditation of the union of day and night. The way to practice it is to divide it into sessions, without laziness or idleness. At the beginning of each session, generate bodhicitta. During the actual session, be without object and without distraction. At the end of the session, seal it with dedication. In short, without wavering from the view of meditative equipoise, practice clarity and emptiness without grasping. In post-meditation, practice as if in a dream or illusion. Furthermore, as it says in the tantra: The essence of meditation is method. What is to be meditated upon and the one who meditates are the meditation of method. Thus it is said. The definition of meditation is because of abiding. Thus it is said. The meditation of union with method, the meditation of the nature of wisdom itself, and the meditation of indivisible method and wisdom. That is the most profound of meditations. Thus it is said. That very view is called meditation in reality. Because day and night are spent with dharma, it is to meditate in union. Thus it is said. Having abandoned laziness and idleness,
Tibetan
།རྒྱུན་དུ་སྒོམ་ལ་གནས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། སྟོང་གསལ་ཡིད་གཉིས་སྒོམ་དང་བྲལ། །བསྒོམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར། གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། བདེ་སྡུག་མ་སྤངས་རོ་སྙོམས་ཤིང་ལྟ་སྒོམ་ལ་བོགས་འདོན་པ་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་དང་། ཐམས་ཅད་རང་རིག་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ཤེས་པས་སྣང་བ་གང་ཤར་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། ཐ་མལ་ལས་ལྡོག་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཆོས་སྤྱོད་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དོན་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་བཅུ། །འདི་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་ཡིན། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྔར་གྱི་དེའོ། །འདིར་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་སློང་གི་སྤྱོད་པ་ནི། ལྟ་སྒོམ་ངོ་འཕྲོད་དེ་བོགས་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་ཅན་ཡིན་ན་གྲོགས་ལས་རྒྱ་དང་། ཆགས་བྲལ་ཉམས་མྱོང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་འགྲོགས་ནས་སྤྲང་པོའམ་རི་དྭགས་རྨས་མའི་ཚུལ་གྱིས་དུར་ཁྲོད་དམ་ལུང་སྟོང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་བུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རི་དྭགས་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། ཐི་བྱ་དང་། སྨྱོན་པ་དང་། སེང་གེ་དང་། ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་བདུན་པོ་དབང་པོའི་རིམ་པ་དང་མཚམས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་བརྟུན་ཏེ་ལས་དང་པོ་པས་ཐོས་བསམ་འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་ནས་བདེ་སྡུག་དང་བཟང་ངན་རོ་སྙོམས་པ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྱོད་པའི་བར་རྣམ་པ་བདུན་པོ་ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་རོ་སྙོམས་ཤིང་། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ལམ་དུ་སྤྱད། ཅེས་དང་། རང་ཤར་ལས། བྱས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་བཅོས་བསླད་མེད། །སྤྱོད་པ་ཆེ ན་པོ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་གྲངས་ནི་བདུན་དུ་བསྡུ། ཞེས་དང་། སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་ཉིད། ཅེས་དང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། བུང་བ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རོ་མྱོང་བྱ། །རི་དྭགས་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་གྱུར་ཡུལ་རྣམས་སྤང་། །ལྐུགས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་ངག་ནི་རྣམ་པར་སྤང་། །ཐི་བྱ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གསང་བ་ཐབས་ཀྱི་ཐེ