Tibetan
འཛིན་བསམ་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དམིགས་པ་དག་གི་ཡུལ་ལ་འཛི ན་རྟོག་མེད། །མཐའ་བཞི་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་རང་རིག་ཡིན། །ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཞེས་དང་། ཁྱུང་ཆེན་ལྡིང་པ་ལས། །མུ་མཐའ་མེད་པར་རྩོལ་བ་གང་ཡིན་པ། །བྱ་ལོང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཚོལ་འདྲ་སྟེ་རྙེད་པ་མིན། །མི་རྙེད་དོན་འདི་རྙེད་ལ་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །ཤེས་བྱ་སྤྲོས་མེད་འདི་ལ་མཐའ་མ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྣང་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཡུལ་གང་ལ་དགེ་མི་དགེ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤར་བ་དེ་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དང་། མ་ཡིན་དགག་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་སྣང་ཆེད་དུ་བཀག་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བ་དང་། དེ་ལྟ་ན་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པས་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་དྲི་བཅས་སུ་ཉེའོ་སྙམ་ན། མིན་ཏེ། དངོས་པོ་གང་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་དེའོ་སྙམ་པ་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་མེད་ཀྱང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་དེའི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱོད་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྩལ་རྫོགས་པས་རྣམ་རྟོག་སྔ་མ་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་ནས་དངོས་པོའི་སྣང་ཆ་མ་འགག་ཀྱང་། དེར་འཛིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་གོམས་པས། ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་དག་ནས་སྣང་སེམས་འདྲེས་པ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མ་ནོར་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དབང་པོ་དྲུག་ལ་ཡུལ་དྲུག་སྣང་བ་ལས། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས་དབང་པོ་འགག་པར་བྱེད། །དེས་ནི་ཀུན་བྱེད་བྱས་པ་མི་ཆ་བས། །སྐྱེ་འགག་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་མེད། ཅེས་དང་། རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས། ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བླང་དོར་གྱི་ངལ་དུབ་དང་བཅས་པས་སྦྱང་བརྩོན་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་། བསྲུང་བསྒོམ་སློབ་ཉམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དམ་པོས་དཀྲིས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསླབ་སྤྱོད་ལས་ཆེས་འཕགས་པ། རང་བཞིན་ཐེག་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པ་བྱ་རྩོལ་བློ་འདས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་གྱི་ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་བྱེད་དྲན་མཆོག་རྒྱལ་པོ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཚངས་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མི་འཛིན་པ་ནི་སྦྱིན་པ། མི་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲི
Chinese
远离执着思维的方面，离戏法性与虚空边际相同。对于所缘境没有执着念头，是远离四边的佛陀自性明觉。是超越有无边际的法身。如是说。 雄鹰展翅中说： 无有边际的勤作，犹如盲人寻找天空的边际一样，不能找到。不能找到的此义，找到时谁也不能改变。对于此无戏论的所知，不可能有边际。 如是说。同样，对于显现的色等六根的对境，无论生起善与非善等分别念，即使不是特意执着，但如果像唯识宗那样，以意识的法，仅仅刻意遮止外境的显现，也不能成佛。如果那样，由于没有区分显现和显现的对境，就会接近于有垢染的唯识宗。不是这样的，对于所见之物的第一个刹那，生起“那是它”的想法，虽然凡夫的道路上无法避免，但在第二个刹那，由于以心和心所的力量完全审视它的自性，先前的分别念自然消失，即使事物的显现没有停止，但习惯于安住于无执着的法性。显现和解脱同时清净，显现与心相融合，这是自性大圆满的不错谬的道路。 《普作王》中说： 六根显现六境时，见到痛苦而使六根停止。那样就不能了知普作王所作，因此在那上面没有生灭的果。 如是说。 持明噶饶多吉说： 生起之时，平等生起无好坏。解脱之时，平等解脱无好坏。 如是说。 因此，不依赖于带着取舍的劳累来清净界（的）垢染的精进修持，并且远远超越了被守护、禅修、学习、体验等执着概念所束缚的有漏学处，自性大圆满国王的意旨，是超越勤作和思维的唯一明点。度母道的方便行持方面，以及智慧的等持方面，一切都是普作王忆念殊胜王觉性的法性。 特别请问经中说： 不执着是布施，不住留是戒律。
English
Free from the aspect of grasping thoughts, the nature of reality, free from elaboration, is equal to the limit of the sky. There is no grasping or conceptualization towards the objects of focus. It is the self-aware wisdom of the Buddha, free from the four extremes. The Dharmakaya is beyond the extremes of existence and non-existence. Thus it is said. In the Garuda Soaring it says: Whatever effort is made without limit, is like a blind person searching for the edge of the sky, it cannot be found. This meaning of not finding, no one can alter once it is found. For this knowable, free from elaboration, there is no possibility of an end. Thus it is said. Similarly, even if one does not intentionally grasp at whatever appearance of form, etc., arises in the objects of the six senses, whether it is virtuous or non-virtuous, etc., if one merely intentionally blocks the appearance of objects with mental constructs such as emptiness as negation or non-affirmation, according to the system of mental discernment, one will not attain Buddhahood. If that were the case, since appearance and the object of appearance are not distinguished, it would be close to the Mind-Only school with its defiled true appearances. It is not so. Although it is unavoidable that the thought "that is it" arises in the first moment of seeing something on the path of ordinary beings, in the second moment, because the power of mind and mental factors is fully applied to examine its nature, the previous conceptualization naturally vanishes without a trace, and even though the appearance of the object does not cease, one becomes accustomed to abiding in the nature of reality without grasping. Appearance and liberation are purified simultaneously, and the blending of appearance and mind is the unmistaken path of the Great Perfection of Naturalness. In the All-Creating King it says: When the six senses perceive the six objects, seeing suffering causes the senses to cease. Thus, one does not understand what the All-Creating King has done, and therefore there is no result of arising and ceasing in that. Thus it is said. The Vidyadhara Garab Dorje said: At the time of arising, there is equal arising, without good or bad. At the time of liberation, there is equal liberation, without good or bad. Thus it is said. Therefore, it does not depend on the effort of purification with the exhaustion of accepting and rejecting the impurities of the elements, and it is far superior to the contaminated trainings bound by the tight concepts of guarding, meditating, learning, and experiencing. The intention of the King of Natural Great Perfection is the single bindu beyond effort and thought. All aspects of the skillful means of the path of the perfections, and all aspects of the samadhi of wisdom, are complete within the Dharmata of awareness, the All-Creating King, the Supreme Recollection. In the Sutra Requested by Khasarpani it says: Non-grasping is generosity, non-abiding is morality.
Tibetan
མས། མི་བསྲུང་བ་ནི་བཟོད་པ། མི་བརྩོན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས། མི་སེམས་པ་བསམ་གཏན། མི་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། ཉམས་ལེན་གྱི་རྩལ་རང་ཐོག་ཏུ་སྦྱོང་བ། རྐྱེན་དང་བསྲེ་བ། བཞི་པ་ཆོས་ཉིད་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཀ་དག་གི་དོན་ངོ་འཕྲོད་ནས་ཉམས་ལེན་གྱི་རྩལ་རང་ཐོག་ཏུ་སྦྱོང་བ་ལ། རྐྱེན་དང་བསྲེ་བ། ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ། འགག་བསྡམ་ཚུལ་ཏེ་གསུམ། དང་པོ་རང་གྲོལ་གསུམ་གྱི་རྐྱེན་དང་བསྲེས་ཏེ་རྩལ་སྦྱང་བ་ལ། དོན་ཁྲིད་ལས། དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད། སྒོ་ལྔ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད། ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད། དེ་ལྟར་འབྱོངས་ཞིང་རྣལ་དུ་ཕེབས་ནས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་ཏེ་ཞེས་པར། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས། དུག་ལྔ། སྒོ་ལྔ། ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་གསུམ་དུ་གསུངས་པས། འདིར་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར། ཐོག་མར་དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་ནི། གཏན་གྱི་བདེ་བ་འཇོམས་ཤིང་ཐར་བའི་སྲོག་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དུག་ལྔ་པོ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། དེ་ཉིད་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་དུ་རང་བབ་ཆེན་པོར་བཞག་པས། འཛིན་མེད་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རུ་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོར་ཕྱམ་བརྡལ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་དེས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྟོག་ཚོགས་ཕྲ་རགས་གང་དང་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་གང་ཤར་དེ་གའི་ངང་ལ་བཞག་པས། ཀ་དག་ཆེན་པོར་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་ནི། ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་དྲུག་ལ། སྒོ་ལྔ་ཡིད་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་གིས་དགག་སྒྲུབ་ཅི་བྱུང་ཞིང་གང་ཤར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་རང་བབ་ཆེན་པོར་ཀློད་པས། ཡེ་སྟོང་གི་གཞི་བྲལ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས། དུག་གསུམ་སྒོ་ལྔ་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་རྣམས་ལ། །གང་ཤར་གཞི་གྲོལ་ཡེ་གྲོལ་རང་བབས་བཞག །མ་ཡེངས་མི་གནས་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གྲོལ། །གཏད་མེད་རྒྱལ་པོ་འཛིན་མེད་ཤར་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ། གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅོག་བཞག་རྣམ་པ་བཞིའི་ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་ལུགས་བསམ་ངོ་དང་བྲལ་བར་ངོ་སྤྲད་པའི་རིག་པ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཡི་འཛིན་རྩོལ་དང་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ལ་མ་ཞུགས་པར་རྒྱ་ཡན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞག་པ་ནི་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག ། སྔར་བཤད་པའི་ཅོག་བཞག་རྣམ་གསུམ་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་འཛིན་བཅོས་མི་བྱེད་པར་རྒྱ་མཚོ་རླབས་ཀྱིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཤེས་པ་དང
Chinese
མས། 不守护是忍辱，不精进是精进，不作意是禅定，不作意是智慧。 如是说。 修持的技巧在自身上训练。 与缘分混合。 第四，从证悟法性原始状态本来清净的意义之后，修持的技巧在自身上训练，有与缘分混合、置入胎中、阻断封闭之法三种。 首先，与三种自解脱的缘分混合而训练技巧，在《义理引导》中说：五毒被介绍为自解脱，五门被介绍为自解脱，六识被介绍为自解脱。 像这样熟练并达到纯熟之后，彻却的意义得以确定。对此，全知龙钦巴说：五毒、五门、六识被说为三种自解脱。 在这里也与之相似，首先五毒自解脱是：无论生起任何摧毁恒常安乐、夺取解脱命根的五种烦恼毒，都不舍弃它，而是以大自在的状态安住于自解脱中，于是便会广大地显现为无执著的五种智慧。 同样，无论由此产生的粗细念头生起任何，都不进行否定或肯定，而是安住于任何显现的状态中，便会成为本来清净的大自解脱。 六识自解脱是：对于色、声、香、味、触、法六境，由五根门和意识组成的六识产生任何否定或肯定，以及任何显现，都以大自在的状态放松于其自身的状态中，便会解脱为原始空性的大离基性。 全知龙钦巴说：三毒五门六识诸境中，任何显现基解脱，原始解脱自安住，不散乱不执著，于法性中解脱，无所依之王，无执著而显现。 如是说。 置入胎中。 第二，像这样的法性四种安住状态的置入胎中是：像这样，对于远离思虑分别而介绍的自明觉性，不加入心识的执著造作和特意修习的对治，而是无拘无束、不改变地安住，这是见解如山王般安住。 如前所说的三种安住状态一样，对于六识的显现不作执著和改造，像大海不被波浪扰动般的状态中，觉知和
English
Ma. Not guarding is patience, not striving is diligence, not thinking is meditation, not aiming is wisdom. It is said like that. Training the skill of practice on oneself. Mixing with circumstances. Fourth, from realizing the meaning of the primordial purity of the original state of reality, training the skill of practice on oneself involves mixing with circumstances, placing in the womb, and the method of blocking and binding, which are three. First, training the skill by mixing with the circumstances of the three self-liberations, the "Meaning Instructions" state: The five poisons are introduced as self-liberation, the five gates are introduced as self-liberation, the six consciousnesses are introduced as self-liberation. Having become proficient in this way and having reached the state of being tamed, the meaning of Trekchö is established. Regarding this, Omniscient Longchenpa said: The five poisons, the five gates, and the six consciousnesses are said to be the three self-liberations. Here too, similarly, first, the self-liberation of the five poisons is: Whatever of the five poisonous emotions arises that destroys lasting happiness and steals the life of liberation, without abandoning it, but placing it in a state of great naturalness as self-liberation, it will widely burst forth as the five wisdoms free from grasping. Likewise, whatever coarse or subtle thoughts arise from that, without negating or affirming, but placing them in the state of whatever appears, it will become the great self-liberation of primordial purity. The self-liberation of the six consciousnesses is: For the six objects of form, sound, smell, taste, touch, and phenomena, whatever negation or affirmation arises from the six consciousnesses consisting of the five sense gates and the mind, and whatever appears, by releasing it in its own state with great naturalness, it will be liberated into the great groundlessness of original emptiness. Omniscient Longchenpa said: In the three poisons, five gates, six consciousnesses, and all objects, whatever arises is ground-liberated, originally liberated, abiding in its own state, unscattered, non-abiding, liberated in the nature of reality, the king without reliance, appearing without grasping. Thus he said. Placing in the womb. Second, placing such a nature of reality in the womb of the four modes of abiding is: Like this, for the self-luminous awareness that is introduced as being free from thought and concept, without engaging in the grasping efforts of the mind and the antidote of deliberate meditation, but placing it freely and without change, this is the view of abiding like a mountain king. Like the three modes of abiding explained earlier, without making grasping or alteration to the appearances of the six consciousnesses, in a state like the ocean not disturbed by waves, awareness and