Tibetan
ས་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་ 1-475 པོ་གཞན་རྒྱལ་བ་དོན་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཚན་གཅིག་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་གནས་གྱུར་ པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཉི་ཟླ་གཉིས་པོ་སྒྲ་གཅན་ཁ་རུ་ཆུག །ཐུར་སེལ་གཉིས་ ཀྱང་དུས་མེའི་ཁར་ཆུད་པས། །རྟག་ཏུ་མཉམ་བགྲོད་ཡེ་ཤེས་རླུང་གྱུར་པ། །སྲོག་རྩོལ་ཡན་ ལག་ཀུན་གྱིས་འབྱོངས་པར་ཤོག །དོན་གྲུབ་ལ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་ཤོག ། ༄། །སྲོག་རླུང་དབུ་མར་བརྟན་བྱེད་འཛིན་པའི་ཡན་ལག། ༈ གཉིས་པ་བརྟན་བྱེད་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ལ་དྲུག འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད། བསྒོམ་ པའི་དུས་མཚམས། བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་ཡན་ལག །བསྒོམ་པའི་རྟགས་ཚད། དག་བྱ་དག་བྱེད་ཀྱི་ དབྱེ་བ། བསྒོམ་པས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུའོ། ། ༈ འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད། དང་པོ་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཐིག་ལེར་སྲོག་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་གཉིས་ཀའི་ བགྲོད་པ་བཅོམ་སྟེ་རྩེ་གཅིག་སེམས་དཔའ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། འདིར་ ཐེག་ལེར་ཞེས་པ་དཔྲལ་བར་སྲོག་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་གཉིས་ཀའི་བགྲོད་པ་བཅོམ་པ་ ཞེས་པ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྩེ་གཅིག་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དཔྲལ་བར་ སྲོག་འཛིན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ཕྱི་མར་ཡང་། འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇུག་པས་དམན་པར་སླར་ཡང་བྱེད་དེ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་གིས་ནི་ཐིག་ ལེར་རོ། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་བསྟོད་འགྲེལ་ནས་ཀྱང་། དེ་ནས་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་ བ་དང་སྙིང་ཁ་དང་མགྲིན་པ་དང་དཔྲལ་བ་སྟེ་དབང་ཆེན་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་དཀྱིལ་ འཁོར་རྣམས་སུ་སྲོག་ཞུགས་པ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཐིག་ལེ་ལ་སྲོག་གནས་པ་ཞེས་ པ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ཤ་བ་རིའི་གཞུང་ཆུང་ལས། སྲོག་རླུང་ ཐིག་ལེའི་ནང་ཆུད་པས། །རླུང་སེམས་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོའམ། །ཧཾ་གི་ཐིག་ལེར་འཛིན་པ་ནི། ། འཛིན་པ་ཡིས་ནི་ཡན་ལག་གོ །ཞེས་པས། བུམ་པ་ཅན་ཀྱི་ལྟེ་བར་དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་དང་། སྲོག་ཐུར་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་གོང་བུ་དེ་ལྟེ་བ་ནས་སྙིང་ཁ་དང་མགྲིན་པ་དང་དཔྲལ་བ་དང་ 1-476 གཙུག་ཏོར་དང་དེ་ནས་ཐུར་དུ་གུག་ནས་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་བར་རིམ་གྱིས་སྟེང་དུ་སོང་སྟེ་སྣ་ བུག་ལས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མེད་པས་དཔྲལ་བར་སྲོག་འགྲོ་མེད་དུ་ཡུན་རིང་དུ་འཛིན་ནུས་པས་ ན་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཞེས་བྱའོ། ། ༈ བསྒོམ་པའི་དུས་མཚམས། གཉིས་པ་བསྒོམ་པའི་དུས་མཚམས་ནི། ལྟེ་བའི་སྟེང་དུ་ སྲོག་རླུང་དབུ་མར་རྟག་ཏུ་འབབ་པར་གྱུར་པ་དང་། འོག་ཏུ་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་དུང་ཅན་མར་ འབབ་པར་གྱུར་པ་ན་ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་སྲོག་ཐུར་སེལ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་ཞིང་བསྲེ་བར་ནུས་ པས་ན་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ༈ བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་ཡན་ལག། གསུམ་པ་བསྒ
Chinese
那些地方的其他众生，如胜者顿珠（藏文：དོན་གྲུབ་，意义：义成）等六位一体，将获得远离障碍的果实。 日月二者落入罗睺口中，上下净化的二气也落入时火之中，愿常时共同运行，化为智慧之风，愿所有生命勤奋修习，愿义成等成就佛果！ 愿命气稳固于中脉，成为持命之支。 第二，关于稳固持命之支，有六个方面：持命的特征、修习的时机、修习的方式、修习的征象、清净所净之区分、以及修习所获得的果实。 持命的特征： 首先，《续部之王》中说：‘命气完全融入明点，断绝二者运行，一心执持勇识。’在注释中说：‘此处“明点”指额头，命气完全融入，断绝二者运行，即断绝往来，一心勇识，即在额头执持命气。’这就是持命的特征。在后部续中也说：‘通过生起和进入而减少，再次通过持命之支而入明点。’《胜乐赞释》中也说：‘之后，所谓“持命”，即脐、心、喉、额等处，大自在天、水、火、风之轮处，命气融入，不向外行，命气安住于明点，这被称为持命之支。’夏瓦里的短论中说：‘命气融入明点中，风心安住于大乐轮，执持于“吽”（藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）之明点，此为持命之支。’因此，瓶气时，脐间有十轮，命气与下行气融为一体，从脐间到心间、喉间、额间、顶轮，然后向下弯曲至眉间，逐渐向上，不从鼻孔外出，能在额头长时间无碍地执持命气，因此称为持命之支。 修习的时机： 第二，修习的时机是：当命气在脐上始终流入中脉，下行气如海螺般向下流动时，脐轮能够将命气与下行气融合，此时应修习持命之支。 修习的方式：
English
Those other beings in those places, such as the Victorious Dondrup (Tibetan: དོན་གྲུབ་, meaning: Meaningful Achievement) and the like, as a group of six, will attain the fruit of being free from obscurations. The two, the sun and the moon, fall into the mouth of Rahu. The two purifiers, upward and downward, also fall into the fire of time. May they always move together, becoming the wind of wisdom. May all life strive to perfect all the limbs of vital energy. May Dondrup and the others attain Buddhahood! May the life-force wind be stable in the central channel, becoming the holding branch. Second, regarding the limb of holding that stabilizes, there are six aspects: the characteristics of holding, the timing of meditation, the limbs of the method of meditation, the signs of meditation, the distinction between what is to be purified and what purifies, and the fruit attained by meditation. The characteristics of holding: First, in the 'King of Tantras' it says: 'Life enters completely into the bindu, destroying the movement of both, holding the single-pointed hero.' In the commentary it says: 'Here, “into the bindu” means the forehead, life enters completely, destroying the movement of both, which means being free from going and coming, the single-pointed hero, which is holding life in the forehead.' This is said to be the characteristic of holding. In the later tantra it also says: 'By arising and entering, it diminishes, and again by the limb of holding, it enters the bindu.' Also, from the 'Commentary on the Praise of Bliss': 'Then, what is called “holding” is the navel, the heart, the throat, and the forehead, the circles of power, water, fire, and wind, where life enters, without going outward, life abiding in the bindu, this is called the limb of holding.' In the small text of Shawa Ri it says: 'When the life-wind enters the bindu, the wind-mind abides in the great bliss wheel, holding in the bindu of “Hum” (藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：Hum), this is the limb of holding.' Therefore, in vase breathing, there are ten circles in the navel, and the mass where life and downward-cleansing air are mixed as one, from the navel to the heart, throat, forehead, crown, and then curving downward to the space between the eyebrows, gradually going upward, without going out from the nostrils, one can hold the life without obstruction in the forehead for a long time, therefore it is called the limb of holding. The timing of meditation: Second, the timing of meditation is: when the life-wind constantly flows into the central channel above the navel, and the downward-cleansing air flows downward like a conch shell, the navel wheel is able to combine and mix the life-wind and the downward-cleansing air, then one should meditate on the limb of holding. The method of meditation: --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོམ་ཚུལ་གྱི་ཡན་ལག་ལ། འཛིན་པ་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། འཛིན་པ་བསྒོམ་ པའི་དགོས་པ་དང་། འཛིན་པ་ཅི་ཙམ་བར་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ ཚུལ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། སྙན་རྒྱུད་ལས། ཡུལ་ནི་བདེ་བའི་རླུང་ཉིད་དེ། །བརྟན་པར་ འཛིན་པས་འཛིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། སྟེང་སྲོག་དང་འོག་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ལྟེ་བར་ གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བས་ཐིག་ལེ་མི་འཕོ་བའི་བདེ་བའི་རླུང་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། ། གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཐིག་ལེ་མི་འཕོ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ བའི་དོན་དུ་བསྒོམས་ཏེ་སྲོག་རྩོལ་གྱི་དགོས་པ་དང་དོན་དེ་དག་གོ །སྙན་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། རླུང་སེམས་རབ་ཏུ་བརྟན་བྱའི་ཕྱིར། །འཛིན་པའི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། དཔྲལ་བའི་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བར་རླུང་སེམས་ཟིན་ཅིང་ལྟེ་བར་གཏུམ་མོའི་ མེ་དྲོད་ཐོག་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ནས་རྗེས་དྲན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། བཞི་པ་ལ། བསྒོམ་པའི་གནས་ཀྱི་ངེས་པ་དང་། ལུས་གནད་འདུག་སྟངས་ཀྱི་ངེས་པ་ དང་། ལྟ་སྟངས་ཀྱི་ངེས་པ་དང་། བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་ངེས་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་གསུམ་ནི། སྲོག་རྩོལ་གྱི་སྐབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱའོ། ། བཞི་པ་ལ་གསུམ། སྔོན་ལྟེ་བར་གཏུམ་མོའི་མེ་འབར་བྱེད་དྲག་རླུང་སྲོག་ཐུར་བསྲེ་བ་ 1-477 དང་། འདྲེས་ནས་འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱི་ལྟེ་བར་ཁ་སྦྱོར་བསྒོམས་པས་འཆི་མེད་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་འཁོར་ལོ་རྣམས་སུ་བདུད་རྩི་ལྕེ་སྦྱོར་གྱི་ནད་མེད་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ནི། ལུས་ གནད་བུམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ངག་རླུང་གི་སྦྱོར་བ་ནི། སྟེང་དུ་སྲོག་རླུང་མ་བཅིངས་ན་འོག་ ཐུར་སེལ་མི་འགགས་པས་འཛིན་པ་མི་ཐོབ་ལ། སྟེང་དུ་སྲོག་བཅིངས་པའི་སྒོ་ནས་སྲོག་ཐུར་ བསྲེ་བའི་སྦྱོར་བ་བྱ་བ་ནི། འོག་སྒོ་དྲག་ཏུ་སྟེང་དུ་འཐེན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ཧཱུཾ་རིང་གིས་རིང་དུ་བུས་ ནས་ནང་རླུང་ཧཱུཾ་ཐུང་གིས་སྲོག་ཐུར་སེལ་འདྲེས་པར་བསྲེས་ནས་གསང་གནས་སུ་ནོན་པར་ མནན། གསང་རླུང་ཧཱུཾ་གིས་དྲག་ཏུ་སྟེང་དུ་འཐེན་ཏེ་མིག་དང་ལྕེ་དང་ལྟེ་བ་གྱེན་དུ་བཟློག་ ཕཊ་ཀྱིས་འོག་ཏུ་དྲག་ཏུ་མནན་ནས་ལྟེ་བ་ཕྱིར་འབུར་ན་ལན་འགའ་བྱས་ནས་སླར་ཡང་ཕྱི་ རླུང་ཧཱུཾ་རིང་གིས་འབུད་དོ། །རྩ་རྒྱུད་ལས། རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཧཱུཾ་ཕཊ་བྱ། །ཞེས་པའི་དགོངས་ པར་བཞེད་དོ། །འདིའི་སྤོགས་ཆོག་ནི། ཧཱུཾ་གིས་ཡར་ཕུལ་བ་དང་ཕཊ་ཀྱིས་མནན་པ་གཉིས་ ཀ་དྲག་ཏུ་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། བདེ་མཆོག་བསྟོད་འགྲེལ་ལས། འདུས་པ་ཕྱི་མའི་ལུང་དྲངས་ནས་བཤད་ པ་མཛད་པ། དེ་སྐད་དུ། འདུས་པ་ཕྱི་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། རིན་ཆེན་ལྔ་ ཡི་རང་བཞིན་དབུགས། །སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡིས་བྱིན་བརླབས་པ། །
Chinese
关于持风的支分，有四个方面：所持之境、修持持风之必要、修持持风的时长、以及修持持风之方式。 首先，如《声律》所说：‘境乃安乐之风，以稳固执持而持之。’因此，将上升命气与下降净除之风在脐间合一，使明点不动的安乐之风，即是所应修持之境。 其次，为了使菩提心明点不动的巨大安乐由上而上增长，而修持，这就是命勤的必要和意义。如《声律》所说：‘为令风心极稳固，应修持持风之支。’ 第三，在额轮的中心，风心被抓住，直到脐间拙火的暖热初次生起为止，都要修持，之后再修持忆念。 第四，分为修持处所的确定、身姿坐势的确定、观看方式的确定、以及修持方式的确定四个方面。前三个方面，如命勤时一样即可。 第四个方面分为三点：首先，在脐间燃烧拙火，混合猛烈之风、命气和下行气；混合后，通过修持在诸轮中心交合，以成就无死；作为其支分，在诸轮中修持甘露舌交，以成就无病。首先，身姿是宝瓶式，语是风的结合。如果不在上方约束命气，下方净除气就不会停止，也就无法获得持风。通过在上方约束命气的方式，进行命气和下行气混合的结合，即是猛烈地将下门向上提，用长音吽向外吹气，然后用短音吽将内气与命气、下行气混合，按压在密处。用吽音猛烈地将密气向上提，眼睛、舌头和脐向上翻转，用啪吒向下猛烈按压，使脐向外突出，这样重复几次后，再次用长音吽向外吹气。如《脉经》所说：‘瑜伽士应吽啪吒。’这是其密意。此处的要点是：用吽向上提和用啪吒向下按压，都要猛烈地进行。 其次，在《胜乐赞释》中，引用了《总集外续》的教证进行了解释。如其中所说：‘在《总集外续》中，薄伽梵（Bhagavan）曾说：五宝之自性气息，为五佛所加持。’
English
Regarding the branch of holding the breath, there are four aspects: the object to be held, the necessity of practicing holding the breath, the duration of practicing holding the breath, and the manner of practicing holding the breath. Firstly, as stated in the 'Whispered Transmission': 'The object is the wind of bliss itself; it is held by holding it firmly.' Therefore, the wind of bliss that keeps the bindu (thigle) from moving, by uniting the upward-moving life-wind and the downward-moving cleansing wind in the navel, is the object to be meditated upon. Secondly, it is practiced for the sake of increasing the great bliss of the Bodhicitta (byang sems) bindu from above, which does not move, and these are the necessity and meaning of the life-force exertion. As it is also said in the 'Whispered Transmission': 'In order to make the wind and mind very stable, the branch of holding should be meditated upon.' Thirdly, one should meditate until the wind and mind are seized at the center of the forehead wheel, and until the initial heat of the tummo (gtum mo) fire arises in the navel. After that, one should meditate on recollection. Fourthly, there are four aspects: the certainty of the place of meditation, the certainty of the posture of the body, the certainty of the way of looking, and the certainty of the way of meditating. The first three are to be done as in the case of life-force exertion. The fourth has three parts: First, mixing the fierce wind, life-wind, and downward-moving wind to ignite the tummo fire in the navel; mixing them and meditating on union at the center of the wheels to accomplish immortality; and as a branch of that, accomplishing freedom from disease by the nectar-tongue union in the wheels. First, the body posture is in the vase posture, and the speech is the union of winds. If the life-wind is not bound above, the downward-moving cleansing wind will not stop, and holding cannot be attained. The method of mixing the life-wind and downward-moving wind by binding the life-wind above is to pull the lower gate upwards fiercely, exhale a long HUM outwardly, and then mix the inner wind with the life-wind and downward-moving wind with a short HUM, pressing down on the secret place. Fiercely pull the secret wind upwards with HUM, turn the eyes, tongue, and navel upwards, press down fiercely with PHAT, and make the navel bulge outwards. After doing this several times, exhale the outer wind again with a long HUM. As it says in the 'Root Tantra': 'The yogi should do HUM PHAT.' This is the intended meaning. The key point here is that both lifting upwards with HUM and pressing down with PHAT should be done fiercely. Secondly, in the commentary on the 'Supreme Bliss Praise', he explained by quoting the 'Outer Compendium Tantra'. As it says there: 'In the 'Outer Compendium', the Bhagavan (Bhagavan) said: The nature of the five jewels is breath, blessed by the five Buddhas.' --------------------------------------------------------------------------------