Tibetan
་མཚོ་དང་མངོན་པ་མཛོད་ལ་སོགས་པ་ལས། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། བར་སློབ་མ་དང་བདུན། བསྙེན་གནས་དང་བརྒྱད་དུ་བགྲངས་པ་ལས། འདིའི་བར་སློབ་མ་ཡན་ཆད་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི་སྡོམ་པ་བྱང་སྡོམ་གྱི་རྟེན་དུ་གཟུང་བས་རྟག་ཏུ་ཞེས་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་མཐའ་ཅན་དེ་བསལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལས་གཞན་སོ་ཐར་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་གྱི་སྡོམ་པ་བདུན་པོ་གང་རུང་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་དང་འཐོབ་པ་ཡི་སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱིས། དེ་ལས་གཞན་དུ་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གྱི་སྡོམ་པ་གང་རུང་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྐལ་བ་ཡོང་བ་མིན་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། འཇུག་པའི་རྟེན་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་པ་སྟེ། སྨོན་པའི་དུས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་བརྟེན་དགོས་པར་མ་གསུངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་མཚོན་ཆ་མ་སྤངས་ཤིང་གཞན་ལ་གནོད་པ་ལས་མ་ལོག་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་བཟུང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྲུང་བ་ཡང་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། འཇུག་པ་ཁས་བླངས་ཡན་ཆད་དུ་དེ་མི་བཏུབ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཀུན་གྱི་གཏན་ལ་དབབ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཡང་བཞུགས། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། འདི་ལ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཡིན་ནམ་གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་དང༌། བརྟན་པའི་རྟེན་དུ་མི་བརྟན་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡང་མི་མཐུན་པས། རྟེན་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་བརྟགས་ནས་ལག་ལེན་བྱེད་ངོ་མི་ཤེས་པར་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན་གསང་སྔགས་ཀུན་ཡང་ལག་ལེན་བྱར་ཡེ་མི་བཏུབ། པཎྜི་ཏ་ཨ་བྷྱ་ཀཱ་ར་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རྟེན་དུ་མི་དགོས་ཟེར་བ་ལགས་པར་གདའ་སྟེ། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་གཞུང་ངན་སྐྱོབ་པ་ཡིན། ལས་དང་པོ་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་སྲིད་པ་ཡིན། བྱུང་ནས་གསོ་བའི་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པར་གཞུང་ངན་སྐྱོབ་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས། ཁ་ཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་པའི་དུས་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དེར་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། དེ་དུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་གནས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་གནས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བས་ཤོར་ཡང་བླང་དུ་བཏུབ་པ་བཞིན་དུ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གནས་གྱུར་པ་དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ནས་ཤོར་ཡང་བླང་དུ་བཏུབ་ཟེར
Chinese
从《大海》和《俱舍论》等中说，居士父母二人，沙弥父母二人，比丘父母二人，中间学法者等七人，近住等八人。其中，中间学法者以上，各自解脱戒的七种律仪，作为菩萨戒的所依，因为说是“恒常”，所以去除了近住戒那种只有一天的边际。除了菩萨的戒律之外，凡是具有尽寿解脱戒七种律仪中的任何一种的人，都有资格受持和获得菩萨戒。除此之外，没有具备解脱戒七种律仪中的任何一种的人，就没有这样的资格。对此，霞惹瓦说：“安立进入之所依的别解脱”，意思是说，在发愿的时候，没有说必须依靠别解脱，这是因为考虑到有些菩萨保持着不舍弃武器，不从损害他人中返回等行为，从而守护佛陀的教法。但是在承诺进入之后，这是不允许的，因为所有这些的安立，即使在涅槃中也存在。《国王教诫经》中所说的意义也是如此。对此，有人会思考，这是出生的所依，还是存在的所依呢？并且，作为稳固的所依，不稳固是不合理的，并且所为之事也不一致，所以仅仅是思考“不是所依”。像这样考察之后，不知道如何实践，是没有必要的。像这样考察的话，所有的密咒也根本无法实践。班智达阿毗迦罗说别解脱戒不需要作为所依，就像语自在名称一样，这是在守护恶论。最初的行者可能会犯错，犯错之后，如果不采取补救措施，而守护恶论，是非常不合理的。有些人说，在受持菩萨戒的时候，别解脱戒会发生转变，因此，就像那时一直到证得菩提心一样，别解脱戒也存在。就像菩萨戒犯了根本堕罪而失去之后还可以重受一样，别解脱戒发生转变之后，如果犯了根本堕罪而失去，也可以重受。
English
From works such as "The Ocean" and "The Treasury of Abhidharma," it is said that there are two lay parents, two novice parents, two fully ordained monk parents, seven intermediate learners, and eight observers of the eight precepts. Among these, those from the intermediate learner upwards, who hold the vows of the seven types of individual liberation, are considered the basis for the Bodhisattva vows. Because it is said to be "constant," the one-day observance of the eight precepts is excluded. Other than the Bodhisattva vows, those who possess any of the seven vows of individual liberation that last for life have the opportunity to take and obtain the Bodhisattva vows. Otherwise, those who do not possess any of the seven vows of individual liberation do not have such an opportunity. Regarding this, Sharawa said, "Establishing individual liberation as the basis for entering," meaning that it is not said that individual liberation must be relied upon at the time of aspiration. This is because some Bodhisattvas maintain the practice of not abandoning weapons and not refraining from harming others, thereby protecting the Buddha's teachings. However, after committing to entering, this is not permissible, because the establishment of all these remains even in Nirvana. The meaning of what is said in the "Sutra of Admonishing the King" is also the same. Regarding this, some may contemplate whether it is the basis for birth or the basis for existence. Furthermore, it is unreasonable for an unstable basis to be a stable basis, and the purposes are also inconsistent, so there is only contemplation of "not being a basis." There is no need to examine it in this way and not know how to practice. If examined in this way, all secret mantras cannot be practiced at all. Pandit Abhyakara is said to have said that the vows of individual liberation are not needed as a basis, and like the Name of Speech Lord, he is protecting evil doctrines. Mistakes may occur for the first practitioner. If one does not take remedial measures after a mistake has occurred, it is very unreasonable to protect evil doctrines. Some say that when taking the Bodhisattva vows, the vows of individual liberation are transformed, so just as they remain until the attainment of Bodhicitta, the vows of individual liberation also remain. Just as the Bodhisattva vows can be retaken even after being lost due to a root downfall, if the transformed vows of individual liberation are lost due to a root downfall, they can also be retaken.
Tibetan
་བ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཕམ་པ་བྱུང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས། དེ་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡང་བསྐྱར་བའི་ལག་ལེན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱུང་བར་གདའ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན། དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། སོ་སོར་ཐར་པ་གནས་པའི་དུས་དང་གཏོང་ཐོབ་ཀྱང་སོ་སོར་ཐར་པ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་བསྐྱར་བ་མེད། ཤིང་ཏཱ་ལ་མགོ་བཅད་པ་དང་འདྲ། དགེ་སློང་བཞིན་དུ་དགེ་ཚུལ་ལའང༌། །ཕྱི་ནས་སྡོམ་སྐྱེའི་སྐལ་བ་མེད། །ཅེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་གསུང་བར་གདའ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་ནས་དགེ་བསྙེན་དུ་བསྐྱར་བ་གདམས་ངག་ལས་འབྱུང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་རྟེན་དུ་དགོས་པ་ཡང་འདིར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་གཉིས་ཀའི་རྟེན་དུ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་ཤི་འཕོས་ཙ་ན་གཏོང་ཚོད་ནི་གང༌། རྟེན་དུ་གནས་ཚོད་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་ན། བཅས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་མ་བྲེགས་པ་དང་གོས་དཀར་པོ་གོན་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཤི་འཕོས་པ་ན་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་ན་འགྲོ་བ་གཞན་དུའང་སྐྱེ་བ་བཞེས་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ནི་གླིང་གསུམ་པོའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མིན། རྟེན་དུ་གནས་ཚད་སྙིང་བརྩེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལོག་པ་དེ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་ཇེ་འཕེལ་དུ་གནས་པ་ཡིན། ད0ེར་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ཞག་བདུན་དུ་འབྲུ་མར་གྱི་སྣོད་དུ་སྦྱིང་བ་མཛད་ནས་ཞལ་ཐོན་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་མཛད་པའི་དམ་བཅའ་མཛད་པ་དེ་སློབ་དཔོན་འཇུག་པ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་པས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ། ཞག་བདུན་འདས་པ་ན། དེ་བཏང་བས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་བཏང་བར་ཡང་མི་འགྲོ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་གནས་པས་དམ་བཅའ་དེ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་ཀུན་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན། རང་བཞིན་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་པས་གནས་སྐབས་བཏང་ཡང་རང་བཞིན་བཏང་བར་མི་འགྲོ། གཞན་ཡང་ཕྱོགས་རེ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔའི་ནང་ནས་དམན་ཤོས་དུད་འགྲོ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་མི་བསྲུན་པ་ཁྲ་དང་སྤྱང་ཀི་ལ་ཡང་ཡོད་དེ་དེས་མི་ཡོང་བ
Chinese
，并且，在出家方面失败后，受持菩萨戒后，然后，也有重新受持别解脱戒的行持。但那不是全部。格西敦巴说：别解脱的安住时间和舍弃获得，也如别解脱本身所说的那样。如果别解脱有根本堕，那么出家方面就没有重受。如同砍断了棕榈树的头。如同比丘一样，沙弥也是，以后没有获得戒律的机会。如是说。如果出家方面有根本堕，想要依靠别解脱，而重受居士戒，这是窍诀中说的。需要别解脱作为所依，也如这里所说的那样，是出生和安住两者的所依。那么，死亡时，舍弃的程度是什么？作为所依的安住程度是什么呢？如果这样想。以制定的力量产生的头发和胡须不剃，穿白色衣服有罪等所说，这些是死亡时舍弃的。菩萨如果见到众生的利益，也会在其他道中受生。出家方面是三大洲的男子和女子的所依，因此出家方面不是时时安住。作为所依的安住程度，是以慈悲的力量，从根本上断除对他人造成损害，无论生于何处，都会越来越增长地安住。例如，导师世亲在酥油罐中浸泡七天，发誓不断绝说话，导师陈那认可了那个誓言，是摄善法戒。七天过后，舍弃了那个誓言，也不会舍弃摄善法。因为摄善法安住，那个誓言也不是恒常安住。比丘和沙弥都是别解脱的阶段。因为自性是之前所说的那个，所以舍弃了阶段，也不会舍弃自性。此外，对一方造成损害，而对一方进行帮助，这是五道众生中最下劣的旁生。其中也有不驯服的鹰和狼，那是不行的。
English
, and, having failed in the aspect of ordination, having taken the Bodhisattva vows, then, there is also the practice of re-taking the Pratimoksha vows. But that is not all. Geshe Tonpa said: The time of abiding and the attainment of abandonment of the Pratimoksha are as stated in the Pratimoksha itself. If there is a root downfall in the Pratimoksha, then there is no re-ordination in the aspect of ordination. It is like cutting off the head of a palm tree. Just like a Bhikshu, a Shramanera also, does not have the opportunity to obtain vows later. It is said like that. If there is a root downfall in the aspect of ordination, and wanting to rely on the Pratimoksha, and re-taking the Upasaka vows, this comes from the instructions. The need for the Pratimoksha as a basis is also as stated here, it is said to be the basis for both birth and abiding. Then, at the time of death, what is the extent of abandonment? What is the extent of abiding as a basis? If you think like that. The hair and beard that are produced by the power of the precepts are not shaved, and wearing white clothes is sinful, etc., these are abandoned at the time of death. If a Bodhisattva sees the benefit of sentient beings, he will also take birth in other realms. The aspect of ordination is the basis for men and women of the three continents, therefore the aspect of ordination does not always abide. The extent of abiding as a basis is that by the power of compassion, turning away from harming others with its root, wherever it is born, it will abide increasingly. For example, the teacher Vasubandhu soaked in a pot of butter for seven days, and made a vow not to stop speaking, the teacher Dignāga approved that vow, it is the discipline of gathering virtuous dharmas. After seven days, abandoning that vow, one will not abandon the gathering of virtuous dharmas. Because the gathering of virtuous dharmas abides, that vow is also not constantly abiding. Bhikshus and Shramaneras are all stages of the Pratimoksha. Because the nature is the one previously shown, even if the stage is abandoned, the nature will not be abandoned. Furthermore, harming one side and helping one side is the most inferior animal among the five types of beings. Among them, there are also untamed hawks and wolves, that is not acceptable.