Tibetan
ལ་ལམ་ཀ་ཅའི་འོག་ཏུ་བཞུགས། ཀ་ཅ་ཀློག་ཙ་ན་སྙིལ་སྙིལ་བྱེད། ཇོ་བོ་རྗེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བླ་མར་མཛད་མཆོད་པར་མཛད་བསྙེན་བཀུར་མཛད་པས། ཇོ་བོ་ལ་ཡང་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་མར་མཛད་བསྙེན་བཀུར་མཛད། འོ་སྐོལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དང༌། པུ་སྟི་དང་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡེ་ལེ་ཕྱོད་དེ་ཁྱིར་ཡང་མ་བརྩིས་པས། འོ་སྐོལ་ལ་ཡང་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡེ་ལེ་ཕྱོད་དེ་ཁྱིར་མི་རྩི་བ་དེ་ཡོད་རྐྱེན་དེ་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་གསུངས་པ་དང༌། པུ་ཏོ་བས་མེས་སྐོར་མཆོག་རབ་ལ་རང་ཅིར་རློམ་ཡང་རང་བས་སངས་རྒྱས་བཟང་བས་ཕྱག་གུས་པར་བཙལ། གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟེན་སྐུ་གཟུགས་དང་མཆོད་རྟེན་ཚ་ཚ་ཆག་དུམ་ཡན་ཆད་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་ལ་དད་པ་དང་གུས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རྟེན་སྤྱན་སྔར་བབ་པའི་སར་ཟག་པ་དོར་བ་ཀུན་ཡེ་མི་མཛད། ཤུལ་དུ་བཞུད་ན་རྟེན་གྱི་སྔོན་དུ་བཞུད་མི་སྲིད། རྟེན་ན་བཟའ་ཅན་ཡང་གདན་མེད་པའི་ས་ལ་མི་བཞུགས། དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་དབུ་རྩེ་སྐོར་བཅས་ཀྱི་ཐེ་གུ་བྲིས་པ་ནས་དེར་ཤིང་བཟོ་བ་ཀུན་ཡང་ཟག་པ་དོར་བ་དང་མི་གནང༌། ཤིང་བཟོ་བྱས་པའི་འཛེལ་མ་ཀུན་ཡང་ཤིང་བཟོ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཡོ་མདག་དང་མིན་པ་ལ་འབུད་པ་མི་གནང༌། ཆོས་ཀྱི་ན་བཟའ་མཛད་པའི་ཕྱིང་བ་དུམ་བུ་ཨེན་ཙམ་ཀུན་ཡང་བརྡུངས་ནས་ཞལ་ལ་མཛད་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་སྤྱོད་གསུངས་ཏེ་མན་ངག་ཡིན། དེ་ཀུན་བཞིན་དུ་བྱེད་དགོས། ཁམ་པ་ལུང་པ་རྟེན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཡང་ཡེ་མི་མཛད། ཚ་ཚ་ཆག་པའི་རི་མོ་ཨེན་ཙམ་ཀུན་ཡང་བརྡུང་བ་དང་ཞིག་དགོས་ཀྱང་ཡེ་མི་མཛད་དེ། དེ་བཞིན་དུའང་བྱེད་དགོས་པ་ལ། ད་ལྟ་ནི་རབ་གནས་བཟང་ངན་དང་བཟོ་ལེགས་ཉེས་ཟེར་གྱིན་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་ཐམས་ཅད་འབྱེད་པར་སྣང་སྟེ། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་བྱོན་པ་ཡིན་པས་བཟོ་ལེགས་ཉེས་དང་རབ་གནས་བཟང་ངན་མེད། ཁྲོ་བོ་འགྲོ་བ་སུས་མཐོང་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་ཚན་ཞིག་ལ་མ་ལེགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དུ་འགྱུར་བ་མི་ལྟོ་སྟེ། ཕྱག་དར་གདུང་རྟེན་གྱི་དངུལ་ཚོལ་བའི་བང་ཆེན་ལ་བྱོན་པའི་དུས་སུ་ཇོ་མོས་རྨི་ལམ་དུ་བསྟན་ནས་བཞེངས་པའི་སྒྲོལ་མ་དཀར་མོ་དང་སྔོན་མོ་གཉིས་རྭ་སྒྲེང་ན་བཞུགས་པ་བཟོ་དང་ད་ལྟའི་ལ་སྦྱར་ན་འབག་འདྲ་ཙམ་ལས་མེད་དེ་བྱིན་རླབས་ནང་ན་ཆེ། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཡིན་པའི་གཏམ་རྒྱུད་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་སྐྱེས་
Chinese
拉拉在卡擦的下面坐着。念卡擦的时候摇摇晃晃。至尊者将三宝作为上师，作供养，作承侍恭敬，因此，至尊者也被所有的人作为上师，作承侍恭敬。我们对如来的身像，以及经函和书本等等，连一点点价值都不算，甚至不如一条狗。因此，我们也被所有的人认为连一点点价值都不算，甚至不如一条狗，原因就在这里，这样说的。博朵瓦说，梅廓·乔饶（Mes-skor Chos-rab）自认为很了不起，但他仍然恭敬地向比自己好的佛陀顶礼。正如所说的那样，对于佛陀的身像和佛塔，乃至擦擦的碎片，都要视为真正的佛陀，并给予极大的信心和尊敬。对此，霞惹瓦说：瑜伽士们在佛像前落下的所有东西都不会捡起来。如果走在后面，也不会走在佛像的前面。即使是穿着衣服的佛像，也不会坐在没有座垫的地方。格西仲敦巴从画乌孜廓（dbu rtse skor bcas）的唐卡开始，就不允许所有的木匠掉落木屑。木匠做完木工活后，也不允许用自己的工具或其他东西吹掉木屑。制作法衣的布料，即使是一小块，也要掸掉灰尘后用来擦脸，除此之外不能做其他用途，这是口诀。所有这些都要照做。康巴人背对着佛像也是绝对不允许的。擦擦碎片的任何一点点图案，即使需要敲打或损坏，也绝对不允许。也应该那样做。现在，人们谈论着装藏的好坏和制作的优劣，似乎连皈依都分开了。一切都是佛陀的加持所致，所以没有制作好坏和装藏好坏之分。正如“谁见过愤怒的众生”所说的那样，不要认为对于某些应化众生来说，不好的事物本身就会变成有意义的事物。恰达尔去寻找灵塔的银子时，觉姆在梦中显现而建造的白度母和绿度母，现在安放在热振寺（Rwa-sgreng），如果和现在的工艺相比，就像面具一样，但在加持力方面却非常大。一切都是佛陀的加持，这个故事是具形王（Gzugs-can snying-pos）所生。
English
Lala is sitting under the Kacha. When reciting Kacha, he sways back and forth. Because Jowo Rinpoche made the Three Jewels his lama, made offerings, and served them with reverence, Jowo Rinpoche was also made a lama and served with reverence by everyone. We don't even consider the value of the Tathagata's body, as well as scriptures and books, to be worth even a dog. Therefore, we are also considered by everyone to be worth even less than a dog, and the reason for that is what was said. Putowa said that Mes-kor Chos-rab thought highly of himself, but he still respectfully prostrated to the Buddha who was better than himself. As it is said, one should regard the Buddha's image and stupas, even fragments of tsha-tshas, as the actual Buddha, and give them great faith and respect. Regarding this, Sharawa said: Great yogis never pick up anything that falls in front of a sacred object. When walking behind, they would never walk in front of a sacred object. Even a sacred object with clothing would not be placed on a seatless place. Geshe Tonpa, from the time he drew the tangka of U-tse Korcha (dbu rtse skor bcas), did not allow any of the carpenters to drop wood shavings. After the carpenters finished their work, they were not allowed to blow away the wood shavings with their own tools or anything else. Even a small piece of felt used to make Dharma robes would be dusted off and used to wipe the face, and not used for anything else, this is the instruction. All of this must be done accordingly. Khampas are also absolutely not allowed to turn their backs to a sacred object. Any small pattern on a broken tsha-tsha, even if it needs to be knocked or broken, is absolutely not allowed. It should be done in that way. Now, people talk about the goodness or badness of consecration and the quality of craftsmanship, and it seems that even taking refuge is being divided. Everything comes from the blessing of the Buddha, so there is no good or bad craftsmanship or good or bad consecration. Just as it is said, "Who has seen an angry being?", one should not think that for some beings to be tamed, the very thing that is not good will become meaningful. When Chakdar went to find silver for the stupa, the White Tara and Green Tara that Jomo showed in a dream and were built, are now in Radreng (Rwa-sgreng). If compared to current craftsmanship, they are like masks, but their blessing is very great. Everything is the blessing of the Buddha, this story was born from King Gzugs-can snying-pos.
Tibetan
ལན་བསྐུར་བའི་དུས་ན་བྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན། དང་པོ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ནས་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་པས། ཕུ་ཆུང་བ་ང་ལ་ནི་ལྷ་ལ་ལྟ་ལུགས་གཅིག་ཡོད། བདག་ཅག་གི་སྐྱབས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་གསུངས་པས། སྐྱབས་བླ་ན་མེད་པ་ལ་ལེགས་ཉེས་དང་བཟང་ངན་མེད། བགྲེས་པ་ལ་མ་གུས་པ་བྱས་ན་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་གཏོང༌། རྟེན་འོ་བརྒྱལ་བའི་ས་ན་བཞུགས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་འོ་མི་བརྒྱལ་བའི་སར་མ་བཞུགས་ན་ཕ་བཙོན་དོང་དུ་བཅུག་པ་མི་ལྡུ་བ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་ཏེ། འོ་མི་བརྒྱལ་བ་ཉུང་སྤྱན་དྲང་བ་བས་རེག་པའི་གླགས་ཀྱང་མེད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་འོ་མི་བརྒྱལ་བའི་སར་བཞུགས་ས་ཡང་མེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་མཆོད་རྟེན་ལ་རིན་ཐང་མི་བཅད།ད་ལྟ་མ་བཏུབ་པ་མིན་ན་བྲི་བ་དང་བཞེངས་པའི་ཡོན་ཐང་ཡང་བཅད་དུ་མ་རུང་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱིལ་བུ་བའི་ཞལ་ནས། རྟེན་ལྡུ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་དང་པོ་ལྷ་བཟོ་བ་ལ་ཤ་གཟུགས་རེ་ཙམ་དྲངས་བཟོ་རྒྱུ་ཙད་རེའང་བཏང་ནས་རི་མི་རི་ལ་སོགས་པའི་བཏངས་མི་གཅོད་པར་མཇལ་དགོས། རྙིང་པ་ལྡུ་བ་ཀུན་ལའང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མོའི་མདོ་ལས། རྟེན་ལ་འོ་བརྒྱལ་བའི་དང༌། ཁོ་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་དང༌། ནོར་ལ་མི་ཕངས་པའི་དང༌། བདག་ཉིད་བསོད་ནམས་འདོད་པའི་བསམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་དགོས་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ཡོང་བ་ཡང་དཀའ་བར་སྣང་བས་མི་ལྡུ་བ་ཁོ་ན་མན་ངག་ཡིན་ནམ་སེམས་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟེན་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་བཤད་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་ཡན་ཆད་ལ་ཀླུའི་གཙུག་གི་རིན་པོ་ཆེའམ་མིག་གི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དུ་ཕྱེ་ལ་ཆུང་བ་ལ་ལྷོད་ཁ་མི་བསྟན། དེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀུར་བར་མི་འགྲོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་འབབ་པ་བབ་པ་ཡིན། ཐེག་པ་འོག་མ་མེད་པའི་ཆེན་པོ་མི་ཡོང༌། གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་རྔན་པ་རྒྱས་པར་སྟེར་བ་དང༌། རང་ན་བ་འཆོས་པའི་སྨན་པ་ལ་རྒྱས་པ་སྟེར་བ་དང༌། སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་པའི་མཐུ་ཆེན་ལ་རྒྱས་པ་སྟེར་བ་ཀུན་རང་བཙོན་དུ་བཟུང་བའི་གླུད་དུ་འཇེལ་བ་དང་ཁྱད་མེད། བགྲེས་པོ་དང་ཟིན་རིས་ལ་སོགས་པ་ཡིག་ཤོག་དང་གཞི་མ་ངན་པ་ཀུན་ལ་ཡང་མ་གུས་པ་བྱར་མི་རུང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོའི་དུས་ན་བེའུ་བུམ་དང་འདྲི་བ་ཀུན་དཔེ་བདག་རྒན་ནམ་གཞོན་ཡང་རུང༌། ཕྱག་བཙལ་མེ་ཏོག་ཕུལ་ནས་མ་ཞུས་པར་མི་གནང་བྱིན་
Chinese
回覆的时候也是这样。从一开始发菩提心就受到了加持。我这个小个子对神有一样的看法。他说，我认为我们是无上的皈依处。无上的皈依处没有好坏和善恶。即使对老人不尊敬，也会舍弃皈依。他说，如果把安住在困苦地方的本尊迎请到不困苦的地方，就像把父亲关进监狱一样。迎请不困苦的地方很少，甚至没有接触的机会，即使迎请了也没有安住的地方。佛像和佛塔不能估价。如果现在不能做到，书写和建造的功德也不能估价。斯布瓦的口中说，所有装藏圣物的人，首先要给工匠一些肉，给一些制作的材料，不要限制给予山和非山等东西。所有修复旧物的人，也要像《法王经》里说的那样，必须具备对圣物感到困苦、对他人生起慈悲心、不吝惜财物、自己想要积累功德这四种想法。他说，这样也很难做到，难道不装藏才是窍诀吗？他们这样讲述了对佛陀圣物的尊敬，夏惹瓦大师也说，对于法的圣物，即使是一个字母，也要像龙王头上的宝珠或眼睛一样珍惜。不要因为分为大乘和小乘就对小乘放松。那样做不会尊敬大乘。一切法都趋向于真如，流入其中。没有下乘就没有大乘。建造寺庙，给予丰厚的报酬，以及给治疗自己疾病的医生丰厚的报酬，以及给守护的强大者丰厚的报酬，都和把自己囚禁起来赎身没有区别。对老年人和笔记等纸张和不好的底稿都不能不尊敬。瑜伽士时代，无论是贝叶经还是询问的各种书籍，无论是年老的还是年轻的，都要顶礼献花，未经允许不得给予。
English
It is the same as it happened at the time of replying. From the very beginning of generating Bodhicitta, it has been blessed. I, the small one, have the same view of the deities. He said, I view us as the unsurpassed refuge. The unsurpassed refuge has neither good nor bad, neither virtue nor vice. Even if one disrespects the elderly, one abandons taking refuge. He said that if one invites the deity residing in a place of suffering to a place of non-suffering, it is like putting one's father in prison. There are few places of non-suffering to invite to, there is not even a chance to touch, and even if invited, there is no place to reside. The Buddha's image and stupa cannot be priced. If it cannot be done now, the merit of writing and building cannot be priced either. From the mouth of Spilbuwa, all those who consecrate sacred objects must first give the craftsman some meat, give some materials for making, and not restrict giving mountains and non-mountains, etc. All those who repair old objects must also, as stated in the Sutra of the Dharma King, possess four thoughts: feeling distressed for the sacred object, having compassion for others, not being stingy with wealth, and wanting to accumulate merit themselves. He said that it seems difficult to achieve this, is it that not consecrating is the only key instruction? They thus spoke of respecting the Buddha's sacred objects, and Sharawa the Great also said that for the sacred objects of the Dharma, even a single letter should be cherished like a jewel on the head of a Naga or the pupil of an eye. Do not relax towards the Lesser Vehicle because it is divided into the Greater and Lesser Vehicles. That will not be respecting the Greater Vehicle. All Dharmas tend towards Suchness, flowing into it. There is no Greater Vehicle without the Lower Vehicle. Building temples, giving generous rewards, and giving generous rewards to doctors who treat one's own illnesses, and giving generous rewards to powerful protectors, are no different from imprisoning oneself and ransoming oneself. One must not disrespect old people and notes, etc., papers and bad manuscripts. In the time of the great yogi, whether it is a palm-leaf manuscript or various books of inquiry, whether the owner is old or young, one should prostrate and offer flowers, and not give without permission.