Tibetan
ད་པ་དུས་རྟག་ཏུ་སྐམ་སྐམ་ཙིག་ཙིག་གནོད་སེམས་ཤ་སྟག་ཏུ་སོང་ནས་ཆོས་ཐོག་ཏུ་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་སྐྱིལ་དུ་མི་བཏུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཤི་ནས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་དམྱལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་དེ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་སུ་གཞན་སྐྱེ་རྒྱུ་སྐྱེས་པ་མིན། བདག་མི་སྐྱེ་རྒྱུ་སྔར་མ་སྐྱེས་ད་མི་སྐྱེ་བྱ་བ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་སྤངས་ན་ངེས་པར་སྐྱེ་དགོས། སྐྱེས་ཕྱིན་ཆད་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཀུན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་དགོས། དེ་ཡང་ཚེ་ཐུང་ན་བག་ཅིག་དྲག་པ་ལ་ཚེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རིང་སྟེ། མངོན་པ་མཛོད་ནས། ཟླ་བའི་ཉིན་ཞག་གི་ལྔ་བརྒྱ། །ཞེས་མིའི་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་ཉིན་ཞག་ཏུ་བྱས་པའི་རང་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་པར་གསུངས། དེ་མིའི་ལོར་བརྩིས་པ་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ཏུ། བར་ཆད་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་བསྟེན་གྱུར་པ། །ཉེས་པར་སྤྱད་པའྀ་ལས་ཀྱི་ཞགས་པ་ནི། །སྲ་བས་བཅིངས་པའི་ལུས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལོ། །ལྔ་སྟོང་དག་དང་ཁྲིར་ཡང་འཆི་མི་འགྱུར། །གསུངས་པ་དེ་ལགས་པས། རྒྱལ་ལྷ་ཁང་ནས་ཀྱང་ཚ་རྡོར་ཚུལ་ཞེས་པ་རྒྱལ་བ་ལ་ཞེན་པ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། རྒྱལ་ལྷ་ཁང་འདི་ལ་ཁྱོད་ཧ་ཅང་ཡང་ཞེན་པ་མ་ཆེ། ཞེན་པ་ཆེས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེས་ན། དེའི་ཚེ་ཚད་མ་ཐུབ་ནས་དེ་ནས་འདིར་སྐྱེས་པའི་ཡིན་ན་རྒྱལ་ལྷ་ཁང་བྱ་བ་འདི་ན་ཡོད་པ་ཡིན་བྱ་བའི་ས་ཚོད་ཀྱང་མ་ཤེས་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུངས་པས། ཁོས་ཨེན་ཅིག་བསམས་པས་ཁོང་སྙིང་མ་དགའ་ལོ་སྐད་པ་ལ་སྣར་ཐང་པ་འགྲོ་སྟོན་གྱི་ཞལ་ནས། དངོས་པོ་རང་ལ་དེ་ལྟར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་འོ་སྐོལ་གྱིས་དེ་ཡེ་མ་གོ་གསུངས། དེ་ལྟར་བསམས་པས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་ཆེས། དེ་ཡང་རྒྱུ་སེར་སྣ་ལས་བྱུང་བར་ཡིད་ཆེས་ན་རང་གི་ཤ་ཡང་བཅད་ཅིང་སྦྱིན་པར་གཏོང་ཕོད་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་ཡོད་པར་གསུངས་ཞེས་ཤ་ར་བ་གསུང་གསུངས། དེ་ནས་དུད་འགྲོ་ཤས་ཤིག་ལ་དམྱལ་བ་རང་ལ་ཡང་དེ་ལས་ལྷག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅང་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་འདྲ་བ་མང་པོ་གསུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞིབ་ཚགས་ནས་བསྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་སྤྱིར་དུད་འགྲོའི་རིགས་མི་འདྲ་བ་བྱེ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུ་ན་བྱིངས་ན་གནས་པ་དང་ཁ་འཐོར་བ་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ལས། བྱིངས་ན་གནས་པའི་དུད་འགྲོ་བྱ་བ་ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་དང་གླིང་བར་གྱི་མུན་པ་ཀུན་ན་ཆང་འགགས་ཀྱི་སྦང་མ་ཙམ་དུ་མང་བ་ཡོད་པར་གསུང
Chinese
現在總是乾燥、乾巴巴、充滿害心，以致於在佛法上連一剎那的知識都無法生起的痛苦，以及死後也大多投生於地獄等等的痛苦，像那樣的境況，並非他人會出生，而是自己不會出生，以前沒有出生，現在不會出生，並非如此，如果沒有斷除因，必定會出生，一旦出生之後，所有那些痛苦也都要經歷。那樣，如果壽命短暫還好，壽命也極其長久。《俱舍論》中說：「月之日夜之五百。」意思是將一個月的日夜算作一歲，能活到五百歲。將其算作人的年歲，《親友書》中說：「無間斷而受痛苦者，惡用業之繩索者，以堅固束縛之有情，有些五千或萬年，亦不死亡。」說的就是這個意思。嘉拉康（寺廟名）中，有個叫擦多措的人，對嘉瓦（地名）非常執著，布朵瓦對他說：「你對嘉拉康這地方太執著了，如果因為執著的異熟而投生為餓鬼，到那時無法忍受，然後再投生到這裡的話，連嘉拉康這個地方在哪裡都不知道了。」他稍微想了一下，心裡不高興，說了些什麼，納塘巴·卓敦說：「事物本身就是那樣變化的，我們根本沒有明白。」那樣思考後，相信了餓鬼的飢渴等痛苦，也相信那是因為吝嗇而產生的，如果能割下自己的肉也施捨出去，更何況是身外的東西呢？夏惹瓦這樣說。然後，對於旁生，甚至地獄本身，也有比那更嚴重的痛苦嗎？像這樣說了很多，所有那些都必須仔細思維。對此，總的來說，旁生種類不同，據說有三十四億種，如果將所有這些都歸納起來，可以歸納為居住在總體中的和分散的兩種。其中，居住在總體中的旁生，據說在外海和洲際之間的黑暗中，多如酒糟的沉澱物。
English
Now, it is always dry, parched, and full of harmful thoughts, so that even a moment of knowledge cannot arise in the Dharma, and the suffering of being mostly born in hell after death, etc. In such situations, it is not that others will be born, but that I will not be born. It is not that I have not been born before and will not be born now. If the cause is not abandoned, one must certainly be born. Once born, all those sufferings must be experienced. If life is short, it is better, but life is also extremely long. The Abhidharmakosha says, "Five hundred of the days and nights of the month." This means that if one month's days and nights are counted as one year, one can live to five hundred years. Counting it as human years, the Letter to a Friend says, "Those who constantly endure suffering, those who use the ropes of evil deeds, some beings bound by firmness, do not die even after five thousand or ten thousand years." That is what it means. In Gyal Lhakhang (temple name), there was a person named Tsa Dor Tsel, who was very attached to Gyalwa (place name). Putowa said to him, "You are too attached to this place of Gyal Lhakhang. If you are born as a hungry ghost due to the ripening of attachment, you will not be able to bear it at that time. Then, if you are born here again, you will not even know where this place called Gyal Lhakhang is." He thought for a moment and was unhappy. Narthangpa Droton said, "Things themselves change like that, we have not understood it at all." After thinking like that, he believed in the suffering of hunger and thirst of hungry ghosts, and also believed that it arose from stinginess. If one can cut off one's own flesh and give it away, what need is there to mention external things? Sharawa said that. Then, regarding animals, and even hell itself, is there more suffering than that? He said many things like that, and all those must be carefully contemplated. In general, there are different kinds of animals, said to be thirty-four billion kinds. If all these are summarized, they can be summarized into two types: those who live in the aggregate and those who are scattered. Among them, the animals that live in the aggregate are said to be as numerous as the sediment of beer in the darkness between the outer sea and the continents.
Tibetan
ས། དུད་འགྲོ་ཁ་འཐོར་བ་སྐད་པ་འདོད་ལྷའི་གནས་ན་ཡོད་པ་དང་མི་དང་འགྲོགས་པ་འདི་ཀུན་ལགས་པར་གདའ་སྟེ། དེ་དག་སྤྱིའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ན་ཡང་གསོད་པ་དང༌། །བཅིང་དང་བརྡེག་སོགས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ། །ཞེས་འགྱུར་དགེ་བ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་ནི། །གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །ཁ་ཅིག་མུ་ཏིག་བལ་དང་རུས་པ་ཁྲག །ཤ་དང་ལྤགས་པའི་ཆེད་དུ་འཆི་བར་གྱུར། །གསུངས་པའམ། གླེན་ཞིང་གཏི་མུག་པས་ ཤེས་པ་མི་བཟང་ཏོམ་མེ་བྱས་ནས་དུས་གཏན་དུ་རི་ཆེན་པོས་མནན་པའི་ཚོད་དུ་ཡོད། ཚ་གྲང་ཀུན་ཡང་དམྱལ་བ་དང་འོལ་འདྲ། བཀྲེས་སྐོམ་ཀུན་ཡང་ཡི་དྭགས་དང་འོལ་འདྲ་ཡོད་པར་གསུངས། བྱེ་བྲག་གི་སྡུག་བསྔལ་བྱིངས་ན་གནས་པའི་དུད་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ན་གནས་པ་ཀུན་ཆུའི་ལྗིད་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། སྟེང་ན་གནས་པ་ཀུན་ལ་ཡང་ཉི་མ་ཕོག་ཆེས་ན་ཚ་དམྱལ་ཙམ། ཉི་མ་མེད་པར་ལྷགས་པ་ཕོག་ཆེ་ན་གྲང་དམྱལ་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། གླིང་བར་གྱི་མུན་པ་ན་གནས་པ་ཀུན་ལ་རང་གི་ཡན་ལག་བརྐྱང་བསྐུམ་ཡང་རང་གིས་མི་མཐོང་བ་ལག་པས་བྲད་པ་རང་གི་ཤ་ལ་ཟིན་ནས་འབྲད་ཅིང་ཟ་བ་དང༌། གཅིག་གིས་གཅིག་ཟ་བ་ཆེ་བས་ཆུང་བ་མིད། ཆུང་བས་ཆེ་བ་ལ་འབྲད་ནས་ཟ་བ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད། ཀླུ་ཀུན་ལ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་གནོད་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་མེད་པ་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན་བྱེ་ཚན་གྱི་ཆར་ལན་བདུན་བདུན་འབབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་སྐད། ཁ་འཐོར་བའི་བྱ་བྱི་དང་རི་དྭགས་ཀུན་ལ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་གནོད་པ་དང༌། རང་དང་རིགས་མཐུན་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་ཐམས་ཅད་དགྲར་ལངས་པ་འདྲ་བའི་འཇིགས་སྐྲག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། མི་དང་འགྲོགས་པ་འདི་ཀུན་ལ་ཡང༌། དབང་མེད་གཞན་དག་བརྡོག་པ་ལག་པ་དང༌། །བཅག་དང་ལྕགས་ཀྱུ་བརྡབ་པས་བཏབ་སྟེ་བཀོལ། །གསུངས་བ་བཞིན་དུ། ངལ་ན་ངལ་དབང་མེད་ཆད་ན་ཆད་དབང་མེད་པར་བཀོལ་ཞིང༌། བཟའ་བཏུང་ཐམས་ཅད་མིའི་ལག་ཏུ་རག་ལས་པས་རང་ལ་རང་དབང་མེད་པ་དང༌། བརྡེག་འཚོག་ཀུན་ཀྱང་བེམ་པོ་ལ་བྱེད་པ་ལྟར་བྱེད་པ་མིས་འཚེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཁོང་རང་ནང་གིས་འཚེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། དུད་འགྲོའི་རིགས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ཡིན། དེ་དག་གི་ཚེ་ཚད་ལ། དུད་འགྲོ་རྣམས་མཆོག་རིང་བསྐལ་པའོ། །བྱ་བ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་གྱི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཙམ་ཐུབ་པ་དང༌། དུད་འགྲོ་ཚོ་ཅིག་ཚེ་ཟད་པ་ལས་མ་ཟད་པའི་ཉི་མ་རེ་ར
Chinese
萨。散居的畜生，据说在欲界天处，以及与人相处的这些，确实是这样。如果从它们的总体痛苦来说，导师龙树菩萨说：畜生之处也有杀戮，束缚和鞭打等各种痛苦。对于舍弃善业的众生来说，互相吞食非常可怕。有些为了珍珠、毛、骨头、血、肉和皮而死。或者说，因为愚蠢和痴迷，知识不好，变得迟钝，总是像被大山压着一样。所有的冷热都像地狱一样，所有的饥渴都像饿鬼一样。特别痛苦的是，居住在海洋深处的畜生都被水的重量压着，居住在上面的畜生，如果太阳晒得太厉害，就像热地狱一样，如果没有太阳，风吹得太厉害，就像寒地狱一样的痛苦。居住在洲际黑暗中的众生，伸缩自己的肢体也看不到，用手抓挠，抓到自己的肉，然后抓挠并吃掉，互相吞食，大的吞小的，小的抓挠大的吃，等等，痛苦无法估量。所有的龙都有金翅鸟的危害，如果没有珍宝，每天都会下七次沙砾雨的痛苦。散居的鸟类、老鼠和野生动物，都有金翅鸟的危害，除了和自己同类的，其他都像敌人一样，有恐惧的痛苦。和人相处的这些，就像所说的那样：不由自主地被别人用手脚踢打，敲打和用铁钩撞击后驱使。正如所说，累了也得累，没有办法，断了也得断，没有办法，被驱使着。所有的食物和饮料都依赖于人的手中，所以自己没有自主权，所有的鞭打和殴打都像对待无情物一样，遭受着人带来的痛苦，自己内部的痛苦也无法估量。无论畜生生在哪里，都是痛苦。关于它们的寿命，畜生中最长的是劫。比如龙王们的寿命可以达到劫，有些畜生还没到寿命就一天天
English
Sa. Scattered animals, said to be in the realm of desire gods, and those who live with humans, are indeed so. If we consider their general suffering, the teacher Nagarjuna says: In the realm of animals, there is also killing, bondage, beating, and various kinds of suffering. For those who have abandoned virtue, they devour each other, which is extremely terrible. Some die for the sake of pearls, wool, bones, blood, meat, and skin. Or, because of foolishness and delusion, their knowledge is not good, they become dull, and they are always as if being pressed down by a great mountain. All the heat and cold are like hell, and all the hunger and thirst are like hungry ghosts. In particular, the animals living in the depths of the ocean are all pressed down by the weight of the water, and those living above, if the sun shines too much, it is like a hot hell, and if there is no sun and the wind blows too much, it is like a cold hell. The beings living in the darkness between continents cannot see even when they stretch and contract their limbs. When they scratch with their hands, they grab their own flesh, then scratch and eat it. They devour each other, the big ones swallow the small ones, and the small ones scratch the big ones to eat, and so on. The suffering is immeasurable. All dragons suffer from the harm of Garuda, and if they do not have jewels, they suffer from seven showers of gravel every day. Scattered birds, mice, and wild animals also suffer from the harm of Garuda, and all except those of their own kind are like enemies, causing fear and suffering. Those who live with humans are, as it is said: Involuntarily, they are kicked and beaten by others, struck with hammers and hooks, and then driven. As it is said, they are driven even when they are tired, and they are driven even when they are broken, without any choice. All food and drink depend on the hands of humans, so they have no autonomy. All the beatings and blows are like treating inanimate objects, suffering from the pain inflicted by humans, and the pain within themselves is also immeasurable. Wherever animals are born, it is only suffering. Regarding their lifespan, the longest lifespan among animals is a kalpa. For example, the lifespan of dragon kings can reach a kalpa, and some animals die day by day before their lifespan is exhausted.