Tibetan
ས། །བྱི་བོ་བྱས་པས་དགྲ་དང་བཅས། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བས་སྐུར་བ་སྟེ། །ཕྲ་མ་ཡིས་ནི་བཤེས་དང་དབྱེ། །རྩུབ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྙན་ཐོས། །མ་འབྲེལ་བ་ཡིས་ཚིག་མི་བཙུན། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གནོད་སེམས་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བཤད། །ལོག་པར་ལྟ་བས་ལྟ་ངན་ཉིད། །ཆང་འཐུང་བ་ཡིས་བློ་འཁྲུལ་ཏེ། །མ་བྱིན་ལེན་པས་དབུལ་བ་ཉིད། །ལོག་པར་འཚོ་བས་བསླུས་པ་སྟེ། །ཁེངས་པ་ཡིས་ནི་རིགས་ངན་ཉིད། །ཕྲག་དོག་གིས་ནི་གཟི་ཆུང་ཉིད། །ཁྲོ་བས་ཁ་དོག་ངན་པ་ཉིད། །མཁས་ལ་མི་འདྲི་བླུན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་དང༌། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་བྱ་བ་དེ་ཙ་ན་ཡང་སྔོན་གྱི་གོམས་སྟོབས་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་དགའ་བ་ནས། ལོག་ལྟ་འཛིན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་བར་དུ་ཡོང་བར་གསུངས། དབང་གི་འབྲས་བུ་སྐད་པ་གང་ན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྩུབ་པ་དང༌། ལོ་ཏོག་མི་སྨིན་པ་དང༌། འདམ་དང་དྲི་མ་ཅན་དང༌། ཡུལ་ངན་པ་ལ་སོགས་པ་ག་ན་ངན་དགུ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ། དེ་ལྟར་དུ་རྒྱུ་དགེ་བ་དང་འབྲས་བུ་བདེ་བས་འཕོངས་པ་དེ་ལ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དེ་དག་གི་དོན་མཐོང་ཆོས་སུ་འབྱུང་བ་དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཟེར་བ་ཡིན་ཞེས་སྤྱིལ་བུ་བས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཀུན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡང་ཤ་ར་བ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ལན་ཅིག་ངེས་པ་འདྲ་བ་ཨེན་རེ་བྱུང་བས་མི་ཕན་དུས་རྟག་ཏུ་བསྒོམས་པས་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིས་སྡིག་ཕྲ་ཡི་ཕྲ་བ་ཡང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་སོང་ཙ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་པས། དེ་ཙམ་དུ་མ་སོང་གི་བར་ཡེངས་མེད་པར་བསྒོམ་དགོས། ཅུང་ཟད་ཡེངས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷོད་ལྷོད་ཆ་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སྡིག་པ་སྤང་བ་ཡང་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ཏུ། རྟག་དང་མངོན་པར་ཞེན་དང་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་ལྔ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་བས་དགེ་བ་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དང་པོར་ཆེན་པོ་རྣམས་སྤོང་དགོས་པ་ཡིན། ཆེན་པོ་སྤོང་ཆུང་ངུ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཡང་མིན། མཐར་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྤོང་དགོས་པ་ཡིན། ཕྲ་མོ་རྟག་ཏུ་ཁྱད་དུ་བསད་ན་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཅག་ལ་ད་ལྟ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་བཞིན་ཡོང་བར་སྣང༌། གཞན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་ཡང་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་གཅིག་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱད་དུ་བསད་ན་ཡང་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ
Chinese
以恶行待人，会招致敌人；说谎会受到诽谤；挑拨离间会使朋友分离；粗暴的言语会招致恶名；无关紧要的话语不庄重；贪婪之心会摧毁心中的希望；害人之心被说是施舍恐惧；邪见本身就是错误的观点；饮酒会使心智迷乱；偷盗会导致贫穷；不正当的生计会导致欺骗；傲慢会导致出身卑贱；嫉妒会导致名声衰微；愤怒会导致容貌丑陋；不向智者请教是愚蠢的行为。如是说，体验到这些是与原因相符的。行为与原因相符，在那个时候，由于过去的习气，从喜欢杀生到非常喜欢持有邪见，都会发生。业力的结果是，无论在哪里，器世间都会变得粗糙，庄稼不会成熟，充满污泥和污垢，恶劣的地方等等，都会滋生各种恶劣的事物。像这样，由于善因和安乐的结果而匮乏，这就是不善业的离系果，而那些事物的意义在可见的现象中显现，被称为士夫作用果，这是斯布巴所说的。完全相信这些，就像夏惹瓦所说的那样，一旦产生了某种确定感，如果不能恒常修习，就像之前所说的那样，以四种非理作意，即使是微小的罪恶也不放过，这样才能对因果产生信心。在没有达到那种程度之前，必须毫不散乱地修习。稍微一散乱，就会变得松懈。像这样修习，舍弃罪恶，也如夏惹瓦所说。在《亲友书》中说：‘常与显现执着及无对治，功德为主具基所生之业，善与非善五者皆为大，故当勤于行善。’如是说，首先必须舍弃大的恶行。舍弃大的恶行，也不是说可以忽略小的恶行。最终，所有微小的恶行也必须舍弃。如果总是忽略微小的恶行，那么这些微小的恶行会因为总是做而变成大的恶行。我们现在似乎就是聚集了所有大的恶行。即使其他所有恶行都不具备，如果总是忽略一个微小的罪过，也会变成大的罪过。
English
By acting wickedly, one incurs enemies; by speaking falsely, one is slandered; by sowing discord, one separates friends; by harsh words, one hears unpleasant things; by irrelevant talk, words are not dignified; greed destroys hope in the mind; harmful intent is said to bestow fear; wrong views are themselves bad views; drinking alcohol confuses the mind; taking what is not given leads to poverty; wrong livelihood leads to deception; arrogance leads to bad lineage; jealousy leads to diminished glory; anger leads to an ugly complexion; not asking the wise is foolishness. As it is said, experiencing these is concordant with the cause. Actions concordant with the cause, at that time, due to the power of past habits, from delighting in killing to greatly delighting in holding wrong views, all will occur. The result of power is that wherever the container world is coarse, crops do not ripen, it is full of mud and filth, and bad places and so on, all sorts of bad things grow. Thus, being deprived of the cause of virtue and the result of happiness, that is the separated result of non-virtuous actions, and the meaning of those things appearing in visible phenomena is called the result of the agent, as Spilbupa said. Believing all of that, just as Sharawa said, once a certain conviction arises, if one does not constantly practice, as previously shown, with the four non-reasoning ways, even the smallest sins are not spared, so one has faith in cause and effect. Until one reaches that point, one must practice without distraction. As soon as one is slightly distracted, one becomes lax. Practicing in this way, abandoning sins, is also as Sharawa said. In the Letter to a Friend, it says: 'Constancy, attachment to appearances, and lack of antidotes, virtues being primary, actions arising from the basis, good and non-good, all five are great, therefore strive to engage in virtue.' As it is said, first one must abandon the great evils. Abandoning the great evils does not mean that one can ignore the small evils. Eventually, all the subtle evils must also be abandoned. If one always ignores the subtle evils, then those subtle evils will become great evils because they are always done. It seems that we now have gathered all the great evils. Even if all other evils are not complete, if one always ignores even one small transgression, it is said to become a great evil.
Tibetan
། རང་ཅག་ལག་ཉ་གཅིག་པུ་ཁྱད་དུ་བསད་པས་ཀྱང་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཚོད་དུ་འདུག །འདུལ་བ་ལ་སྦྱངས་པ་དང་ཆེར་གསོལ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་བགྲེས་པོ་ཀུན་གྱི་ལག་ལེན་ཐམས་ཅད་སུན་ཕྱུང་ནས་རང་རེ་ལག་ཉ་ལ་ནོམ་ནོམ་འཇུ། ཉི་མ་རེ་རང་ལ་ཡང་ལག་ཉའི་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་སུམ་ཅུ་ཚོད་རེ་འོང༌། ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའམ་རྟག་ཏུ་བྱས་པར་མི་འདུག ལན་གཅིག་ཙམ་སྤྱད་པ་ཡིན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་དྲག་པོས་བསླང་ན་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྲག་པོ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན། གཞན་གསུམ་མ་ཚང་ཡང་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིས་སྡིག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པ་ཡང་དཀའ། གཞན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གཙོ་བོའི་ཞིང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཉིས་ཀར་འདུག་པའི་མཁན་སློབ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། རང་ཅག་ལ་སྡིག་བསགས་པའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལས་མེད་པ་ལྟ་བུར་འདུག ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ལ་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་དགེ་བསྙེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བར་དུ་སྦྱར་བའི་འགྱུར་ཁྱད་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་བཞིན་དུ་ཡིན། མི་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། ཉི་མ་རེ་ལ་ལྷ་ཕྱག་རེ་རེ་དུས་རྟག་ཏུ་འཚལ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་བྱས་པས་ཆེན་པོར་འགྱུར། དད་པ་དྲག་པོས་བསླང་བའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར། གཉེན་པོ་སྡིག་པས་ཟིལ་གྱིས་མ་མནན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ཞིང་སྔ་མ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ལས་འབྲས་སྒོམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་པ་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཚེ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཕག་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཁྲོན་ཟོས་ནས་ཕྲུགས་པས་མཆོད་རྟེན་གྱི་སེར་ཁ་སུབས་པའི་དགེ་བ་ཡོད་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་མཁྱེན་པ་ལས་གཞན་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱིས་རང་
Chinese
仅仅我们单独宰杀一只手鱼，似乎就已经要堕入地狱了。所有对戒律的学习和广泛的祈请，也都推翻了以前所有老者的实践，而只是贪婪地专注于我们的手鱼。每天我们自己也会产生二三十种手鱼的罪过。不依赖于特殊的田地，或者不经常做。即使只做一次，如果被强烈的烦恼贪嗔所引发，由于强烈的执着，就被称为“大”。现在也是所有烦恼都仅仅以强烈的形式产生的时期。即使其他三者不具备，所有没有对治的业都被称为“大”。即使以四力对治也很难压制罪业。即使其他所有条件都不具备，所有依赖于功德田，如三宝或菩萨等特殊的人，以及主要的田地，如父母等，以及两者兼具的堪布和阿阇黎等，都被称为“大”。我们似乎只有积累罪业的对境。在功德田中，善恶都会变得“大”，就像在生起信心的力量等的经典中所说的那样，从居士到如来以神通度化众生的菩萨之间的转变差别，都像那些经典中所说的那样。将不善应用于善也是一样，即使每天都一直顶礼诸神，也会因为经常这样做而变得“大”。所有由强烈信心引发的善，也都会变得“大”。所有没有被对治罪业所压倒的善，也都会变得“大”。所有依赖于前面所说的田地的善，也都会变得“大”。同样，思维业果也必须仅仅依赖于如来的教言。因为所有业和果的伟大，都是只有全知者才能了解的境界，其他人无法了解，就像居士吉祥的故事一样。也就是说，如果那位居士出家，就能在那一生获得果报的原因是，那位居士在无数劫之前，曾经转生为一只猪，当时它吃了水沟里的东西，然后用鼻子蹭掉了佛塔上的黄色灰尘，这个善业只有世尊才能知道，其他所有的大声闻都
English
It seems that we are already born in hell just by killing a single hand fish. All the studies of discipline and extensive prayers have also overthrown all the practices of the previous elders, and are only greedily focused on our hand fish. Every day, we ourselves will also generate twenty or thirty kinds of sins of hand fish. It does not depend on a special field, or is not done frequently. Even if it is done only once, if it is aroused by strong afflictions of attachment and aversion, it is called "great" because of strong attachment. Now is also the time when all afflictions arise only in a strong form. Even if the other three are not complete, all actions without an antidote are said to be great. It is also difficult to suppress sins with the four powers of the antidote. Even if all other conditions are not complete, all those who rely on the field of merit, such as the Three Jewels or special people such as Bodhisattvas, and the main field, such as parents, and both, such as Khenpos and Acharyas, are all said to be great. It seems that we only have objects for accumulating sins. In the field of merit, both good and evil become "great", just as it is said in the sutras on generating the power of faith, etc., the difference in transformation from a layperson to a Bodhisattva who transforms beings by the miraculous powers of the Tathagata is all like those sutras say. Applying non-virtue to virtue is the same, even if one always prostrates to the gods every day, it becomes "great" because it is done frequently. All the good that is aroused by strong faith also becomes "great". All the good that is not overwhelmed by the antidote of sin also becomes "great". All the good that relies on the aforementioned fields also becomes "great". Similarly, contemplating karma and its results must also rely solely on the words of the Tathagata. Because all the greatness of karma and its results is a realm that only the omniscient one can know, and others cannot know, just like the story of the householder Palgye. That is, the reason why that householder, if he became a renunciate, would obtain the fruit in that life is that the householder, countless eons ago, was once born as a pig, and at that time it ate things from the ditch and then rubbed the yellow dust off the stupa with its nose, this virtuous deed only the Bhagavan knew, and all the other great Shravakas