Tibetan
་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་སེམས་པ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ཁོང་གིས་རྒྱ་གར་ན། དུར་ཁྲོད་སོང་ནས་གཞན་དག་གི །རུས་གོང་དག་དང་བདག་གི་ལུས། །འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ནི། །ནམ་ཞིག་མགོ་སྙོམས་བྱེད་པར་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་དུར་ཁྲོད་དུ་བྱོན་ཡིན་རོ་གསར་རྙིང་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས། བདག་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ལགས་པར་གདའ་བ་ལ། འོ་སྐོལ་ལ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ངེས་པ་ཅན་མེད་པས། དྲན་ཚུན་ཆད་ཀྱི་རང་ཅག་གི་ཡུལ་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་བནྡེ་ཤི་ཚད་རྣམས་འཕྲེང་བ་མནན་ཡིན་བགྲངས་ལ། བདག་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཏེ། དགེ་བཤེས་ཕུ་ཆུང་བ་དར་དཀར་དགོན་པ་ན་བཞུགས་ཙ་ན། ཉི་གཡོག་རང་དཀར་དུ་མར་ལ་འགྲོ་ཙ་ན་ཡང༌། ཕྱག་སོར་བཀྲམ་ནས་རྒྱལ་གྱི་མི་ཤི་ཚད་བགྲང་ཡིན། དེ་ཡང་ཤི་དེ་ཡང་ཤི་གསུངས་ཡིན་བཞུགས། ཡར་ལོག་ཙ་ན་ཡང་ཆར་བ་བབ་པས་ཐིགས་པ་བྱུང་བ་གཅོད་ཚགས་ཀྱང་མི་མཛད་པར་འབོལ་སྟན་དྲིལ། དེ་ལ་སྒུར་བརྟེན་མཛད་ནས་ད་ཅིག་ཁོ་ན་སྐད་གསུང་ཡིན་བཞུགས་པར་གདའ། ཡང་ཕུ་ཆུང་བ་ངོ་བོ་ན་བཞུགས། པུ་ཏོ་བ་ཉན་པོ་ན་བཞུགས་ཙ་ན། ཤ་ར་བ་དང་གཉིས་ཉན་པོའི་རི་སྒང་དེ་ལ་དྲོ་རྟིང་ལ་ཆོས་ཀྱི་དུས་ཚོད་མཛད་པས། བྲག་རྒྱབ་ཀྱི་དེ་ན་ཚ་ཚ་ཁང་བུའམ་འཆད་པ་འདྲ་བ་མང་པོ་ཡོད་པ་ལ། ཕ་བི་འདི་སྐད་བྱ་བ་ཤི་བའི་ཡིན། ཕ་བི་འདི་སྐད་བྱ་བ་ཤི་བའི་ཡིན་གསུངས་ནས། ཨ་ཙ་མ་ཡོ་ཤི་ནས་སྣང་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་དགོས་པ་ལགས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མི་རྟག་པས་ཀྱང་ནང་མི་རྟག་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པས། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་འགྱུར་བའམ། ཆུ་ཀླུང་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་བམ། ཟླ་བ་ཡར་ངོ་མར་ངོའི་འཕེལ་འགྲིབ་ལ་བལྟས་ཡིན། ནམ་ཞིག་ཆུ་ངོགས་སྨན་ལྗོངས་སུ། །གནས་ནས་ཆུ་རླབས་འབྱུང་འཇིག་དང༌། །འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་གནས་འདྲ་བར། །ནམ་ཞིག་མགོ་སྙོམས་བྱེད་པར་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གི་ཚེ་ཡང་འདི་ཙམ་དུ་མི་རྟག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡང་བསམ། དེ་ལྟར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་བསམས་པས་མི་རྟག་པ་གཤའ་མར་གོ་ན། གཞན་གྱིས་བདག་ལ་སྙིང་རྗེའི་གནས་བྱེད། །བདག་ནི་རྟག་ཏུ་དགའ་བས་གནས་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡོང༌། དེ་བས་ན་འཆི་བ་སེམས་པ་འདི་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་སྟེ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་སྡོམ་པ་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་དང༌།ཚེ་འདིའི་མིག་གང
Chinese
也依靠儿子来思维无常，霞惹瓦尊者说：他曾在印度，去往墓地后，（想）其他人的，骨骸和我的身体，都是坏灭之法，何时才能平等对待呢？如是说，比丘们去往墓地，观看新旧尸体后，想到我也是如此之法性等等而证悟。我们没有墓地的定数，所以从能记事时起，就把我们地方的男女和僧人死亡的人数，像念珠一样捻着数，想到我也是如此之法性等等。格西普穹瓦住在达噶寺时，去往尼约日噶放牧时，也张开手指，数着去世的人数，说着“这个也死了，那个也死了”这样住着。回来时，即使下着雨，滴着水，也不擦拭，只是卷起坐垫，靠在上面，只是发出声音住着。还有普穹瓦住在哦波，布朵瓦住在涅波时，霞惹瓦和他们两个在涅波的山顶上，下午做功课时，山崖后面有很多擦擦房或者讲堂之类的，（他说）“那边叫什么名字的人死了，那边叫什么名字的人死了”，说着“唉呀，死了真可怜”，像这样思维是需要的，这样说。同样，外面的无常也能象征里面的无常，所以，外面的器世界春夏秋冬的颜色变化，或者河流的涨落，或者月亮盈亏的变化，都应该观看。（想）何时在水边药草地，安住于水波生灭和，有情世间安住相似处，何时才能平等对待呢？如是说，也应该想到我的寿命也是如此短暂无常。像这样从各种方式思维，如果真正理解了无常，别人就会对我生起慈悲，我则恒常安住在喜乐中，如是说。因此，思维死亡这件事非常重要，霞惹瓦尊者说：现在上下所有的律仪还没有确定，今生的眼
English
Also, relying on the son to contemplate impermanence, Venerable Sharawa said: He once went to the cemetery in India, (thinking) of others', bones and my body, all are the nature of decay, when will I be able to treat them equally? As he said, the monks went to the cemetery, looked at the new and old corpses, and realized that I am also of such a nature, etc. We do not have a fixed number of cemeteries, so from the time we can remember, we count the number of men, women, and monks who have died in our area, like counting beads, thinking that I am also of such a nature, etc. When Geshe Phuchungwa lived in Daga Monastery, when he went to Niyo Rigar for grazing, he also spread his fingers and counted the number of people who had died, saying, "This one is dead, that one is dead," and lived like that. When he came back, even if it was raining and dripping water, he would not wipe it off, but just roll up the cushion, lean on it, and just make a sound and live there. Also, when Phuchungwa lived in Obo, and Putowa lived in Nyenpo, Sharawa and the two of them were on the top of Nyenpo Mountain, doing homework in the afternoon. Behind the cliff, there were many tsha-tsha houses or lecture halls, etc. (He said) "The person named so-and-so over there is dead, the person named so-and-so over there is dead," saying, "Alas, it's so pitiful to die," it is necessary to think like this, he said. Similarly, external impermanence can also symbolize internal impermanence, so the color changes of the external container world in spring, summer, autumn, and winter, or the rise and fall of rivers, or the waxing and waning of the moon, should all be observed. (Thinking) When will I be able to dwell in the waterside meadow, in the birth and death of the waves, and in a place similar to the dwelling of sentient beings, when will I be able to treat them equally? As he said, I should also think that my life is also so short and impermanent. Thinking in various ways like this, if one truly understands impermanence, others will develop compassion for me, and I will always dwell in joy, as he said. Therefore, thinking about death is very important. Venerable Sharawa said: Now, all the vows above and below have not been determined, and the eyes of this life