English
In short, to summarize, killing will lead to a short life, harming others will bring many disasters, stealing will make possessions scarce, being a robber will be associated with enemies, lying will lead to slander, sowing discord will separate friends, harsh words will bring unpleasant sounds, irrelevant words will make speech undignified, greed will destroy hope in the heart, harmful thoughts are said to be giving fear, wrong views are themselves evil views, drinking alcohol will confuse the mind, taking what is not given will lead to poverty, making a living by improper means will be deceived, arrogance will lead to low birth, jealousy will lead to low prestige, anger will lead to an ugly appearance, not asking the wise is foolish behavior. As it is said, the experience matches the cause, the behavior matches the cause, and when doing these things, it is also because of previous habits, starting from liking to kill, to very much liking to hold wrong views, it is said that this is how it arises. The result of power is that wherever there is roughness in the vessel world, crops do not ripen, mud and dirt, and bad places, etc., all kinds of bad things will arise. In this way, the poverty of good causes and happy results is the separation fruit of non-virtuous karma, and the appearance of those things in visible phenomena is called the Puruṣakāra-phala, as Spilbuwa said. Believing in all of this, just as Sharawa said, once a definite feeling arises, one will constantly practice, and as mentioned before, through the four non-reasoning minds, even the smallest sins will not be let go, so that one can deeply believe in cause and effect. Before reaching that level, one must practice without懈怠. A little relaxation will lead to slackness. Practicing in this way, abandoning sins, as Sharawa also said, in the Letter to a Friend: "Constantly and manifestly clinging and without antidote, virtues are the main deeds arising from the base, good and non-good are five great, therefore, one should strive to practice virtue." As it is said, one must first abandon the great sins. Abandoning the great sins does not mean that the small sins can be let go. In the end, all the small sins must also be abandoned. If one always lets go of the small sins, then those small sins will become great sins because of always doing those things, etc. All the great sins we have now
Tibetan
ཅད་འདུས་པ་བཞིན་ཡོང་བར་སྣང༌། གཞན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་ཡང་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་གཅིག་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱད་དུ་བསད་ན་ཡང་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། རང་ཅག་ལག་ཉ་གཅིག་པུ་ཁྱད་དུ་བསད་པས་ཀྱང་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཚོད་དུ་འདུག །འདུལ་བ་ལ་སྦྱངས་པ་དང་ཆེར་གསོལ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་བགྲེས་པོ་ཀུན་གྱི་ལག་ལེན་ཐམས་ཅད་སུན་ཕྱུང་ནས་རང་རེ་ལག་ཉ་ལ་ནོམ་ནོམ་འཇུ། ཉི་མ་རེ་རང་ལ་ཡང་ལག་ཉའི་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་སུམ་ཅུ་ཚོད་རེ་འོང༌། ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའམ་རྟག་ཏུ་བྱས་པར་མི་འདུག ལན་གཅིག་ཙམ་སྤྱད་པ་ཡིན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་དྲག་པོས་བསླང་ན་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྲག་པོ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན། གཞན་གསུམ་མ་ཚང་ཡང་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིས་སྡིག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པ་ཡང་དཀའ། གཞན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གཙོ་བོའི་ཞིང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཉིས་ཀར་འདུག་པའི་མཁན་སློབ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། རང་ཅག་ལ་སྡིག་བསགས་པའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལས་མེད་པ་ལྟ་བུར་འདུག ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ལ་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་དགེ་བསྙེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བར་དུ་སྦྱར་བའི་འགྱུར་ཁྱད་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་བཞིན་དུ་ཡིན། མི་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། ཉི་མ་རེ་ལ་ལྷ་ཕྱག་རེ་རེ་དུས་རྟག་ཏུ་འཚལ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་བྱས་པས་ཆེན་པོར་འགྱུར། དད་པ་དྲག་པོས་བསླང་བའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར། གཉེན་པོ་སྡིག་པས་ཟིལ་གྱིས་མ་མནན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ཞིང་སྔ་མ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ལས་འབྲས་སྒོམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་པ་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཚེ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཕག་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཁྲོན་ཟོས་ནས་ཕྲུག
Chinese
看起來就像一切都聚集在一起一樣。即使其他一切都不具備，但如果總是忽視一個微小的過錯，也被說成是大的。我們僅僅忽視一個小小的過錯，就好像已經註定要墮入地獄一般。即使精通戒律並廣泛祈禱，也全都推翻了以前所有長老們的實踐，而我們卻只關注微小的過錯。每天自己也會出現二三十個左右的微小過錯。似乎並不依賴特殊的對象或總是去做。即使只做一次，如果被強烈的貪嗔癡煩惱所激發，由於強烈的執著，也被稱作大的。現在也是所有煩惱都只會以強烈的方式產生的時代。即使其他三個條件不具備，所有沒有對治的業都被說成是大的。即使想用四力對治來壓制罪業也很困難。即使其他一切都不具備，所有依賴功德田——三寶或菩薩等特殊的人，以及主要的田——父母等，以及兩者兼具的堪布和阿闍黎等，都被說成是大的。我們似乎除了那些積累罪業的對象之外，別無其他。在功德田中，善惡都會變成大的，就像在產生信心的力量等的經中，從居士到如來的神變所行的菩薩之間所說的轉變差別一樣。將不善用於此，同樣也將善用於此。即使每天只磕一個頭，如果總是這樣做，也會變成大的。所有被強烈的信心所激發的善，也都會變成大的。所有沒有被對治罪業所壓制的善，也都會變成大的。所有依賴於前面所說的田的善，也都會變成大的。同樣，思維業果也必須依賴於如來的教言。因為業和果的偉大之處，只有遍知者才能了解，其他人無法了解，就像家主妙生的故事一樣。也就是說，如果那個家主出家，就能在那一生獲得果報的原因是，那個家主在無數劫之前，曾經轉生為一隻豬的時候，吃掉了水槽裡的幼崽。
English
It seems as if everything is gathered together. Even if everything else is not complete, if one always ignores a tiny fault, it is said to be great. We, by ignoring just one small fault, seem to be destined to be born in hell. Even if one is well-versed in the Vinaya and prays extensively, all the practices of the former elders are overturned, and we only focus on small faults. Every day, one will have twenty or thirty small faults. It does not seem to depend on a special object or always doing it. Even if it is done only once, if it is aroused by strong afflictions of attachment, aversion, and ignorance, it is called great because of strong attachment. Now is also the time when all afflictions will only arise in a strong way. Even if the other three conditions are not complete, all actions without remedies are said to be great. Even trying to suppress sins with the four powers is difficult. Even if everything else is not complete, all those who rely on the field of merit—the Three Jewels or special people such as Bodhisattvas, and the main field—parents, etc., and both—Khenpos and Acharyas, etc., are said to be great. It seems that we have nothing other than those objects of accumulating sins. In the field of merit, both good and bad become great, just like the difference in transformation spoken of in the sutras on generating the power of faith, etc., from the layperson to the Bodhisattva who travels by the miraculous power of the Tathagata. Just as the non-virtue is applied to this, so too is virtue applied to this. Even if one prostrates to a deity only once a day, if one always does so, it becomes great. All the virtues aroused by strong faith also become great. All the virtues that have not been suppressed by the remedy of sins also become great. All the virtues that rely on the aforementioned fields also become great. Similarly, contemplating karma and its results must also rely on the words of the Tathagata. Because the greatness of karma and its results is only known by the Omniscient One, others cannot know it, just like the story of the householder Palgye. That is, the reason why that householder, if he were to become a renunciate, would obtain the fruit in that lifetime is that the householder, countless eons ago, when he was born as a pig, ate the cubs in the trough.