Tibetan
ས། རང་གི་བླ་མ་ལ་གཞན་གྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་ན་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་དེ་ངའི་བླ་མ་ཡིན་པས་མི་གསུང་བར་ཞུ་འཚལ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་འདེབས། གསོལ་བ་མ་ཐེབས་ན་རྣ་ཁུང་བཀག་ནས་མི་ཐོས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཐོས་ན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུངས། ཇོ་བོ་དབང་ཕྱུག་གཞོན་ནུས་གཡོན་ཆིངས་འདྲ་བ་ཞིག་མཛད་པས་ཕྱོགས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཞིག་བྱུང་བར་གདའ། དེ་ཕྱིས་དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་སྙན་དུ་གསོལ་བ་ལ་དེ་འདྲ་བ་ང་ལ་ཡེ་མ་ཟློ་ཤིག ང་དེ་ཐོས་པ་མིན་ན་འདིར་ཡེ་མི་སྡོད་མདོ་ཁམས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོས་པས་ཕྱིན་ན་ཇོ་བོ་ཆེན་པོའི་སྐྱོན་ནས་བརྗོད་པ་ཐོས་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བས་མ་ཕྱིན་པ་ཡིན་གསུངས་ནས་ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་ལ་དེ་ཙམ་དུ་གུས་པར་མཛད་བགྱི་བ་གསུངས། དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་བྱས་པ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་འདི་ཡོད་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བར་རངས་པ་ཡང་བཟང་གི་སྐྱེ་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡང་འདི་ཡིན། གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ནས་གནས་དང་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདིར་འདུ་བ་ཡིན་གསུངས། གཉིས་པ་ཁུངས་བཙུན་པའི་དགོས་པ་ཡང༌། ཤ་ར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། བོད་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཁུངས་མིན། རྒྱ་ནག་ཀྱང་རང་བཟོ་དང་བསྣོན་འདེབས་ལ་དགའ་ཞིང་ལན་གཉིས་སུ་ལྡབ་རྒྱང་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་པས་ཁུངས་མི་བཙུན། ཆོས་ཀྱི་ཁུངས་རྒྱ་གར་ཡིན་ལ། རྒྱ་གར་སྐད་ཀླད་དུ་བྲིས་པས་ཆོས་དེ་དེ་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁུངས་བཙུན་པའི་དོན་དུ་སྟེ། སྔོན་རྣམ་གཞག་མ་ཉམས་པའི་དུས་ན་བོད་མ་ལ་གང་ཡང་མེད། རྒྱ་ནག་མ་ལ་རྒྱ་སྐད་དུ་ཟེར། རྒྱ་གར་ནས་འགྱུར་ཡང་སྐད་གསར་བཅད་ཀྱིས་བཅོས་མ་གྲུབ་པ་དང་ཞུ་ཆེན་མ་བྱས་པ་ལ་རྒྱ་གར་སྐད་དང་ཞུས་རྒྱ་དང་རྒྱལ་པོའི་མཐེབ་རྒྱ་ཀུན་ཕྱི་ནས་མེད། དེ་ཀུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ་དབུ་རུ་རྒྱ་གར་སྐད་བྲིས། ཞབས་སུ་ཞུས་རྒྱ་དང་རྒྱལ་པོའི་མཐེབ་རྒྱས་ཀྱང་བཏབ་ནས་བཞུགས་པ་ལགས་པར་གདའ་སྟེ། བར་དུ་བསྟན་པ་ལ་སྐེད་ཉག་བྱུང༌། རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་ནི་མེད་པས་བོད་མ་ལྡག་ལྡོག་ཀུན་ལ་ཡང་རྒྱ་གར་སྐད་བཅུག རྒྱ་ནག་མ་ཀུན་ལ་ཡང་གར་དེ་ཆད་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་བཅུག་པས་དེང་སང་ན་ཐམས་ཅད་འདྲེས་ནས་སོང་བ་ཡིན། སྐབས་དོན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆུན་ཏེ། ལག་ལེན་དུ་བྱ་རྒྱུ་གཞན་ཡང་སྔོན་ཙ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་གཉེན་འདོགས་པ་ཀུན་ཡང་ཚ་གནད་ཟེར་ནས་ཁུངས་བཙུན་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་བར་བྱེད་ན་རང་རེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁུངས་བཙུན་པ་མེད་པར་སུ་ཐོད་ཐོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་གྱི་ཅི་ཐོད་ཐོད་བསླབས་པས་མི་ཡོང༌། ཁུངས་བཙུན་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡང་པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། དང་པོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་ལ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས། དེ་ཨ་པོ་ལ་མ་གྲུབ་པས་མི་ཡོང༌། སོ་སོར་ཐར་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཞིག་དགོས། རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་མཁན་པོ་དང་གནས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཞུ་བ་ལ་འདུལ་བ་ཉིད་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་དང་འདུལ་བའི་ཆོ་ག་ཤེས། །ནད་པར་སྙིང་བརྩེ་འཁོར་ནི་དག་པ་དང༌། །ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་ཕན་འདོགས་བརྩོན་པ་དང༌། །དུས་སུ་འདོམས་པ་དེ་དག་བླ་མར་བསྔགས། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བཅུ་ལོན་པ་ལྔ་ཕྲུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས། སློབ་དཔོན་ལ་ཡང་ལྔ་ཕྲུགས་དགོས། དགེ་འདུན་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཅན་ཟེར་བས་ཟང་ཟིང་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་ཁ་སྐོང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས། ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་ཡང་རིགས་པ་གླེགས་བམ་ལས་བླངས་པ་དང་དཔོན་སློབ་དམ་ཚིག་ཉམས་ཤིང་རང་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་མཉན་པས་ཉེས་དམིགས་ལས་དངོས་སུ་ཕན་ཡོན་མི་ཡོང་བས། རྒན་རབས་བརྟེན་པ་ལས་ལུང་གིས་ཕྱུག་པར་གྱུར་ཅིང༌། རང་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་ནས་སྙིང་བརྩེ་བས་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ཞིག་དགོས་གསུངས་པ་ལ། བསྒྲུབས་པས་བརྒྱན་པ་ཁོ་ནར་མི་འདུག་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འབྲེལ་དང་མང་དུ་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞུས་པས། གུས་པ་ཆེན་པོ་ནི་བྱ་ལ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་འགྲོགས་པ་མན་ངག་ཡིན། འགྲོགས་ན་དེའི་མཛད་སྤྱོད་ལ་མ་དད་པ་སྐྱེ་ཉེན་ཡོད་གསུངས་ནས། མ་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཆོས་འབྲེལ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དད་གུས་བྱ་བ་ལས་རང་ཅག་གི་བཀའ་གདམས་པ་ཟེར་བ་སྐད་བཅུ་བཅུ་ལ་ཆུ་ལ་བོར་ལ་བཞག་ཡེ་མི་གསུང་བས། སྔར་ཆོས་འབྲེལ་བྱས་པ་སྒྲུབ་པས་བརྒྱན་པ་ཁོ་ནར་མི་འདུག་ཀྱང་དད་གུས་ཆེན་པོ་བྱེད་དགོས་ཏེ་ཐ་ན་ཡིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་གྱི་ཆོས་འབྲེལ་ལས་མེད་ཀྱང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་ལ་ནི་དེ་ཀུན་པས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། བླ་མ་སྡོམ་ལ་གནས་ཤིང་མཁས། །ནུས་དང་ལྡན་ལ་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་པའམ། སྤྱོད་པ་ལ་
Chinese
萨。如果有人说自己上师的过失，就合掌祈请说，因为这是我的上师，请不要说。如果祈请不听，就捂住耳朵不听。听到了会下地狱，这样说的。觉沃·旺秋云努做了一个类似左券的东西，结果被篡改了。后来格西·顿巴听到这件事，就说，那种事你千万不要跟我说。如果我听到那种事，我就不会待在这里，我要去多康。如果听了那种事去了，因为听到大觉沃的过失，会下地狱，所以才没去。这样说着，对大觉沃如此恭敬。如果知道这样做，并且对这样做心怀感激，那么依靠这个，从慈爱和悲心到菩提心之间，也会变得更好，这是大乘佛法的根本。密宗的誓言，以及圣法毗奈耶中所说的住处和安住的戒律，都包含在这里面，这样说的。第二，是需要可靠的来源。夏惹瓦本人说：藏人也不是佛法的可靠来源。汉人也喜欢自创和增添，而且两次都翻译成夸张的说法，所以来源不可靠。佛法的来源是印度，用印度语写在书头上，因为佛法是从那里来的，所以是为了可靠的意义。以前规矩没有损坏的时候，藏文原本什么都没有。汉文原本叫做汉文。从印度翻译过来，但没有用新术语修订完成，也没有做校对的，印度语、校对和国王的印章都在外面。所有这些都由大家确定下来，书头用印度语写，下面盖上校对和国王的印章，然后保存下来。中间佛法衰落了。因为没有国王的法律，所以所有的藏文原本都加入了印度语。所有的汉文原本都以为是缺少了什么，所以也加入了，所以现在全部都混在一起了。这件事就到此为止。其他要实践的，以前世俗的婚姻，也叫做查纳，非常重视可靠的来源，那么我们这些解脱
English
Sa. If someone speaks ill of one's own lama, one should fold one's hands and pray, saying, "Because this is my lama, please do not speak." If the prayer is not heard, one should cover one's ears and not listen. It is said that hearing it will lead to hell. Jowo Wangchuk Yungnu made something like a left-handed contract, and as a result, it was altered. Later, when Geshe Tonpa heard about this, he said, "You must never tell me such a thing. If I hear such a thing, I will not stay here, I will go to Dokham. If I went after hearing such a thing, I would not go because hearing the faults of the great Jowo would lead to hell." Saying this, he showed such respect to the great Jowo. If one knows to do this and is grateful for doing so, then relying on this, from loving-kindness and compassion to the mind of enlightenment, it will also become better, and this is the root of the Mahayana Dharma. The vows of tantra, and all the precepts of dwelling and abiding spoken of in the Vinaya of the Holy Dharma, are also included here, it is said. Secondly, there is also the need for a reliable source. Shara himself said: "The Tibetans are also not a reliable source of Dharma. The Chinese also like to create and add things, and they translate it into exaggerated statements twice, so the source is unreliable. The source of Dharma is India, and because the Dharma came from there, it is written in Indian language at the head of the book, so it is for the sake of reliable meaning. In the past, when the rules were not broken, there was nothing in the Tibetan original. The Chinese original is called Chinese. Even if it is translated from India, if it is not revised with new terms and not proofread, the Indian language, proofreading, and the king's seal are all outside. All of these are determined by everyone, and the head of the book is written in Indian language, and the proofreading and the king's seal are also affixed below, and then it is preserved. In the middle, the Dharma declined. Because there was no king's law, all the Tibetan originals were also added with Indian language. All the Chinese originals thought that something was missing, so they were also added, so now everything is mixed up. That's all for this matter. Other things to practice, in the past, worldly marriages were also called Chana, and they attached great importance to a reliable source, so we liberated ones...
Chinese
为了获得成就和证悟一切智，如果没有可靠的依据，那么去随随便便的人那里学习又有什么用呢？随便学习是不会有结果的。可靠的依据非常重要。正如博朵瓦所说：首先，接受皈依戒时，导师必须是已经证悟成佛的人。如果阿波没有证悟，那是不行的。如果从别解脱戒的角度来说，接受居士戒时，导师必须是对业和果的伟大之处深信不疑的人。请求出家和受比丘戒的亲教师和羯磨阿阇黎时，在律藏中说： “具戒且知律仪法，慈悯病人眷属净，于法财物勤饶益，及时教诫是为师。” 如是说，受比丘戒后满十年，且具备五众二十一条中的任何一条者才行。对导师也要求具备五众。所谓慈悲的僧众，是指不贪图财物，且具备圆满功德的人。教授阅读的导师，也要从理学论典中选取，如果师徒誓言破损，且远离自身实修，那么听闻不仅没有实际利益，反而会有过失。因此，要依止年长的上师，他们精通经论，安住于自身实修，并且慈悲地教导他人。有人问：仅仅以实修来庄严自己还不够，如果想多结交大乘佛法的法缘，应该怎么办呢？回答说：要非常恭敬，但不要与他们相处，这是窍诀。如果相处，可能会对他们的行为失去信心。在不了解的情况下，对所有结过法缘的人都要保持信心和恭敬，否则我们噶当派的人会把十句十句的教言都丢到水里。以前结过法缘的人，即使仅仅以实修来庄严自己还不够，也要保持极大的信心和恭敬，哪怕仅仅只有一字一句的法缘也是如此。如是说。而对于受菩萨愿行戒来说，比以上所有都更为殊胜的是大乘佛法中所说的功德。在《二十戒》中说：“上师安住于戒且精通，具足能力者方可依止。”或者在行持上
English
To achieve accomplishment and omniscient wisdom, what is the use of going to just anyone without a reliable basis? Learning casually will not yield results. A reliable basis is very important. As Potowa said: First, when taking refuge vows, the teacher must be someone who has already attained Buddhahood. If Apo has not attained it, it is not acceptable. From the perspective of individual liberation vows, when taking lay vows, the teacher must be someone who deeply believes in the greatness of karma and its results. When requesting an abbot and karmacharya for ordination and full ordination, it is said in the Vinaya: "One who possesses discipline and knows the rules of conduct, is compassionate to the sick and has a pure retinue, diligently benefits with Dharma and wealth, and gives timely instructions is praised as a teacher." As it is said, one who has been a fully ordained monk for ten years and possesses any of the twenty-one qualities of the five groups is required. The teacher must also possess the five groups. The so-called compassionate sangha refers to those who do not covet wealth and possess complete virtues. The teacher who teaches reading should also be selected from the logical texts. If the vows of the teacher and student are broken and they are far from their own practice, then listening will not only not bring actual benefits but will also have faults. Therefore, one should rely on elderly teachers who are proficient in scriptures and reasoning, abide in their own practice, and compassionately teach others. Someone asked: It is not enough to adorn oneself only with practice, what should one do if one wants to make more connections with the Dharma of the Great Vehicle? The answer was: Be very respectful, but do not associate with them, this is the key instruction. If you associate with them, you may lose faith in their actions. When you do not understand, you should maintain faith and respect for all those with whom you have made Dharma connections, otherwise we Kadampas will throw ten sentences of advice into the water. Those who have made Dharma connections in the past, even if they are not enough to adorn themselves only with practice, should maintain great faith and respect, even if there is only one word or sentence of Dharma connection. Thus it is said. As for taking the vows of aspiration and practice of a Bodhisattva, what is even more excellent than all of the above is the merit spoken of in the Mahayana Dharma. In the "Twenty Vows" it is said: "One should rely on a teacher who abides in the vows and is proficient, and possesses the ability." Or in practice