Tibetan
ུགས་ཐུབ་པ་ནི་རང་དྲིན་ 2-11-11b རང་ལ་ཆེ་བ་ཡིན། ངན་ངོན་ལ་ཆོག་ཤེས་ཤིང་བཟང་པོ་ལ་འདོད་འདུན་མེད་པ་ནི་རང་དྲིན་རང་ལ་ཆེ་བ་ཡིན། རང་དབང་གཞན་ལ་མི་བསྐུར་བར་ཡིད་དམ་བཅའ་ལ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་དྲིན་རང་ལ་ཆེ་བ་ཡིན། ཚེ་འདིའི་འཕྲལ་བདེ་ལ་མི་ལྟ་བར་གཏན་བདེའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་དྲིན་རང་ལ་ཆེ་བ་ཡིན། དངོས་པོའི་མངོན་ཞེན་སྤངས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་རང་དྲིན་རང་ལ་ཆེ་བ་ཡིན། སྒོ་གསུམ་ཐ་མལ་དུ་མི་སྡོད་པར་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལ་འབད་པ་ནི་རང་དྲིན་རང་ལ་ཆེ་བ་ཡིན། དེ་ནི་རང་དྲིན་རང་ལ་ཆེ་བའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། ༈ ། ༄། །ཡང་དག་པའི་ཆོས་བཅུ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི། དབང་པོ་ཐ་མའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ། རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་བཞི་རུ་རྟོགས་པ་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་གི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་རྟོགས་པ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ནི། དབང་པོ་རབ་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི། དབང་པོ་ཐ་མའི་ཡང་དག་པའི་སྒོམ་ 2-11-12a པ་ཡིན། ཟུང་འཇུག་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི། དབང་པོ་འབྲིང་གི་ཡང་དག་པའི་སྒོམ་པ་ཡིན། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཉམས་མྱོང་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཅིང་། མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི། དབང་པོ་རབ་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་སྒོམ་པ་ཡིན། ལས་རྒྱུ་འབྲས་མིག་གི་འབྲས་བུ་བཞིན་བསྲུང་བ་ནི། དབང་པོ་ཐ་མའི་ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་གི་ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། གང་དང་ཅི་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་པ་ནི་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། བདག་འཛིན་དང་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཞི་ལ་སོང་བ་ནི།དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ཀའི་ཡང་དག་པའི་དྲོད་རྟགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། ༈ ། ༄། །ཆོས་པའི་འཁྲུལ་པ་བཅུ། ཆོས་པའི་འཁྲུལ་པ་བཅུ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་བླ་མ་ལ་མི་བསྟེན་པར། ཟོག་པོ་ཁ་བཤད་མཁན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། གྲུབ་ཐོབ་སྙན་རྒྱུད་ཀྱི་གདམས་ 2-11-12b ངག་མི་འཚོལ་བར། དོན་མེད་ཀྱི་རིག་པའི་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། སྣང་བ་འཕྲལ་ཤར་ལ་མི་ཚེ་ཅི་ཕྱིད་མི་བྱེད་པར། གཏན་དུ་སྡོད་བརྩིས་ཀྱི་ཤོམ་ར་རྒྱའོ་ཆེ་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། རང་གཅིག་པུར་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་སེམས་པར། འཁོར་མངས་གི་ནང་ན་ཆོས་བཤད་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། ལོངས་སྤྱོད་ཁ་ལྷག་མཆོད་སྦྱིན་དུ་མི་གཏོང་བར། སེར་སྣ་དང་གཡོ་སྒྱུས་ནོར་རྫས་གསོག་པ་ནི་ཤིན་ཏ
Chinese
能认识到自己的恩德，是对自己最大的尊重。满足于恶劣的境况，不贪求美好的事物，是对自己最大的恩德。不将自主权交给他人，坚定自己的誓言，是对自己最大的恩德。不顾眼前的安乐，努力追求究竟的菩提，是对自己最大的恩德。舍弃对物质的执着，修习空性，是对自己最大的恩德。身语意不流于庸常，努力修持福慧二资粮双运，是对自己最大的恩德。以上是对自己最大的恩德的十种法。 十种正确的法： 相信业果，是下根之人的正确见解。了知内外一切诸法，显现和空性，觉性和空性双运，是中根之人的正确见解。能了知所见、能见、觉悟三者无别，是上根之人的正确见解。安住于专注一境的禅定，是下根之人的正确修行。安住于四种双运的禅定，是中根之人的正确修行。修行者、所修和经验三者无别，安住于无所缘的状态，是上根之人的正确修行。像保护眼珠一样守护业果，是下根之人的正确行为。像梦幻和幻觉一样行持一切法，是中根之人的正确行为。对任何事物都不执着，是上根之人的正确行为。我执和烦恼逐渐减少和平息，是上、中、下三种根器之人的正确证悟之相。以上是十种正确的法。 十种修行人的错误： 不依止如法修持正法的上师，却追随虚伪空谈之人，这是非常错误的。不寻求成就者口耳相传的窍诀，却执着于无意义的学术之法，这是非常错误的。不利用短暂的显现来精进修持，却计划长久居住而大兴土木，这是非常错误的。不独自思考佛法的意义，却在众人面前夸夸其谈，这是非常错误的。不将剩余的财物用于供养和布施，却贪婪和狡诈地积攒财富，这是非常错误的。
English
Recognizing one's own kindness is the greatest respect for oneself. Being content with adversity and not craving good things is the greatest kindness to oneself. Not entrusting autonomy to others and steadfastly upholding one's vows is the greatest kindness to oneself. Disregarding immediate comfort and striving for ultimate Bodhi is the greatest kindness to oneself. Abandoning attachment to material things and practicing emptiness is the greatest kindness to oneself. Not letting body, speech, and mind fall into ordinariness, but striving for the union of the two accumulations (of merit and wisdom) is the greatest kindness to oneself. These are the ten dharmas of the greatest kindness to oneself. Ten Correct Dharmas: Believing in the law of cause and effect is the correct view of a person of lower faculties. Realizing that all phenomena, internal and external, are appearance and emptiness, awareness and emptiness in union, is the correct view of a person of intermediate faculties. Realizing that the object of observation, the observer, and realization are inseparable is the correct view of a person of superior faculties. Abiding in single-pointed concentration is the correct meditation of a person of lower faculties. Abiding in the concentration of the four unions is the correct meditation of a person of intermediate faculties. The meditator, the object of meditation, and the experience are inseparable, and abiding in a state of non-objectification is the correct meditation of a person of superior faculties. Guarding the law of cause and effect like the apple of one's eye is the correct conduct of a person of lower faculties. Practicing all dharmas as if they were dreams and illusions is the correct conduct of a person of intermediate faculties. Not engaging with anything is the correct conduct of a person of superior faculties. Self-grasping and all afflictions gradually diminishing and pacifying is the correct sign of warmth for people of superior, intermediate, and lower faculties. These are the ten correct dharmas. Ten Mistakes of Practitioners: Not relying on a lama who practices the Dharma correctly, but following a deceitful, empty talker is extremely wrong. Not seeking the whispered instructions of accomplished masters, but insisting on meaningless intellectual Dharma is extremely wrong. Not using fleeting appearances to practice diligently, but planning to stay permanently and building grandly is extremely wrong. Not contemplating the meaning of the Dharma alone, but talking about Dharma in a large gathering is extremely wrong. Not using surplus wealth for offerings and generosity, but accumulating wealth with greed and deceit is extremely wrong. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུ་འཁྲུལ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཚུལ་བཞིན་མི་སྲུང་བར། སྒོ་གསུམ་བག་མེད་འཆལ་པར་གཏོང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་གོམས་འདྲིས་མི་བྱེད་པར། མི་ཚེ་དོན་ཆུང་གི་བྱ་བྱེད་ཕ་རེ་ཚུ་རེ་ལ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། འཁྲུལ་པ་ལངས་ཤོར་ཅན་གྱི་རང་རྒྱུད་མི་ཐུལ་བར། དམུ་རྒོད་བྱིས་པའི་གཞན་རྒྱུད་འདུལ་བ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཉམས་མྱོང་མི་སྐྱོང་བར། ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་སྐྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། ད་རེས་རྟེན་འབྲེལ་འཛོམ་པའི་ཐོག་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མི་རྩོམ་པར། ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་ལ་དགའ་བ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། དེ་ནི་ཆོས་པའི་འཁྲུལ་ 2-11-13a པ་བཅུ་ཡིན་ནོ། ༈ ། ༄། །དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ། དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། དང་པོ་སྐྱེ་ཤིས་འཇིགས་པའི་དད་པ་ཤ་བ་བཙོན་དོང་ནས་འབྲོས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས།བར་དུ་ཤི་ཡང་མི་འགྱོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞིང་པ་སོ་ནམ་རེམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། ཐ་མར་བློ་བདེ་བ་བྱ་བ་རླབས་ཅན་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། དང་པོ་ལོང་མེད་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེས་བུའི་གནད་ལ་མདའ་ཕོག་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། བར་དུ་ཡེངས་མེད་དུ་སྒོམ་པ་བུ་གཅིག་པོ་ཤི་བའི་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། ཐ་མར་བྱར་མེད་དུ་ཤེས་པ་ཕྱུགས་མ་དགྲས་དེད་པའི་རྫི་བོ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། དང་པོ་ཆོས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ལྟོགས་པ་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། བར་དུ་རང་སེམས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་རྙེད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། ཐ་མ་གཉིས་མེད་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཟོག་པོ་རྫུན་ཕུགས་རྡིབ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཁོ་ཐག་ཆོད་པ་གཟིངས་ནས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། དེ་ནི་དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། ༈ ། ༄། །མི་དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ། མི་དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་རྟོགས་ན་ཐོས་བསམ་བྱ་མི་དགོས། རིག་པ་ 2-11-13b དྲི་མེད་དུ་ཤེས་ན་སྡིག་པ་སྦྱང་མི་དགོས། རྣལ་མའི་ལམ་ལ་གནས་ན་ཚོགས་བསག་མི་དགོས། གཉུག་མའི་ངང་ལ་སྐྱོང་ན་ཐབས་ལམ་བསྒོམ་མི་དགོས། རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་མི་དགོས། ཉོན་མོངས་པ་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་ན་གཉེན་པོ་བསྟེན་མི་དགོས། སྣང་གྲགས་སྒྱུ་མར་ཤེས་ན་དགག་སྒྲུབ་བྱ་མི་དགོས། སྡུག་བསྔལ་དངོས་གྲུབ་ཏུ་ཤེས་ན་བདེ་བ་བཙལ་མི་དགོས། རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ན་འཕོ་བ་བྱ་མི་དགོས། གང་ཡང་གཞན་དོན་དུ་བྱས་ན་རང་དོན་བསྒྲུབ་མི་དགོས། དེ་ནི་མི་དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། ༈ ། ༄། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཆོས་བཅུ། ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའི་ནང་ནས་དལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་མི་ལུས་ཤིག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས། མི་ནག་ཆོས་མེད་ཇི་སྙེད་པའི་ནང་ནས་ཆོས་
Chinese
错谬之处：不守护誓言和戒律，放纵身语意三门，这是非常错误的。不习惯于领悟实相，却将一生耗费在微不足道的事情上，这是非常错误的。不能调伏自己那充满过失的本性，却去调伏他人那桀骜不驯的本性，这是非常错误的。不培养内在生起的证悟体验，却追求今生的名利，这是非常错误的。现在获得了圆满的顺缘，却不精进努力，反而喜欢懒惰懈怠，这是非常错误的。这些是修行人的十种错谬之处。 所需之十法： 所需之十法是：首先，需要像从监狱逃脱的囚犯一样，对生死轮回产生强烈的恐惧和信心。中间，需要像辛勤耕作的农民一样，拥有即使死亡也不后悔的精进。最后，需要像完成伟大事业的圣者一样，内心感到安乐自在。首先，需要像箭射中靶心一样，毫不含糊地了解事物的本质。中间，需要像失去独子的母亲一样，心无旁骛地禅修。最后，需要像牧人被敌人追赶时一样，无所作为地安住。首先，需要像饥饿的人遇到美食一样，对佛法生起坚定的信念。中间，需要像穷人得到如意宝珠一样，对自己的心生起坚定的信念。最后，需要像虚假的骗局彻底崩溃一样，对二元对立的观念生起坚定的信念。需要像从船上飞起的乌鸦一样，对真如实相彻底证悟。这些是所需之十法。 无需之十法： 无需之十法是：如果已经证悟心性本空，则无需闻思。如果已经了知觉性本净，则无需忏悔罪业。如果安住于真实的道路上，则无需积累资粮。如果任运自成，则无需修持方便道。如果了知分别念即是法性，则无需修持无分别。如果了知烦恼的根源，则无需依赖对治。如果了知显现和声音如幻，则无需取舍。如果了知痛苦即是成就，则无需寻求安乐。如果了知自心本不生，则无需修持迁识法。如果所做的一切都是为了利益他人，则无需为自己谋求利益。这些是无需之十法。 殊胜之十法： 殊胜之十法是：在六道轮回的无量众生中，获得暇满人身最为殊胜。在无信仰的野蛮人中，信仰佛法最为殊胜。
English
Mistakes: It is very wrong to not protect vows and commitments, and to let the three doors of body, speech, and mind be unrestrained. It is very wrong to not familiarize oneself with the meaning of realizing the nature of reality, but to spend one's life on trivial activities. It is very wrong to not be able to tame one's own wild nature, but to try to tame the wild nature of others. It is very wrong to not cultivate the experiential understanding that arises within, but to pursue the gains of this life. It is very wrong to not exert effort now that one has gathered the perfect conditions, but to enjoy laziness and complacency. These are the ten mistakes of a practitioner. Ten Necessary Dharmas: The ten necessary dharmas are: First, one needs a faith that fears samsara like a prisoner escaping from a dungeon. In the middle, one needs a diligence that does not regret even dying, like a farmer plowing the fields. Finally, one needs a peace of mind like a great person who has accomplished a great task. First, one needs to know without doubt, like an arrow hitting the bullseye. In the middle, one needs to meditate without distraction, like a mother who has lost her only child. Finally, one needs to know without doing, like a shepherd being chased by enemies. First, one needs to have certainty in the Dharma, like a hungry person encountering good food. In the middle, one needs to have certainty in one's own mind, like a poor person finding a wish-fulfilling jewel. Finally, one needs to have certainty in non-duality, like a false pretense collapsing. One needs to be certain of that very nature, like a crow flying from a ship. These are the ten necessary dharmas. Ten Unnecessary Dharmas: The ten unnecessary dharmas are: If one has realized the emptiness of mind, then one does not need to study and contemplate. If one knows that awareness is stainless, then one does not need to purify sins. If one abides on the true path, then one does not need to accumulate merit. If one cultivates the natural state, then one does not need to meditate on skillful means. If one knows that thoughts are the nature of reality, then one does not need to meditate on non-thought. If one knows the root of afflictions, then one does not need to rely on antidotes. If one knows that appearances and sounds are illusory, then one does not need to accept or reject. If one knows that suffering is accomplishment, then one does not need to seek happiness. If one realizes that one's own mind is unborn, then one does not need to practice transference of consciousness. If one does anything for the benefit of others, then one does not need to accomplish one's own benefit. These are the ten unnecessary dharmas. Ten Superior Dharmas: The ten superior dharmas are: Among the countless sentient beings in the six realms, a human body endowed with leisure and opportunity is particularly superior. Among the faithless barbarians, faith in the Dharma is particularly superior. --------------------------------------------------------------------------------