Tibetan
冈波巴大师教言集GM37རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་གདམས་ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། 2-11-1a ༄༅། །རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་གདམས་ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ༄། །དང་པོར་འཕངས་པའི་ཆོས་བཅུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ། ༄༅། །རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་གདམས་ལམ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་ བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། །། 2-11-1b ༄༅། །ན་མོ་རཏྣ་གུ་རུ། གང་ཞིག་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་འཇིགས་སུ་རུང་ཞིང་བརྒལ་དཀའ་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་མཛད་པའི་བཀའ་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པས་བརྒྱན་ཞིང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ལྟར་ཟད་མི་ཤེས་པ་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཡུན་རིང་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བརྒྱུད་དྲི་མ་མེད་པའི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་ལོ། །བཀའ་བརྒྱུད་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་གསུང་གི་རྒྱུན་ཡུན་རིང་པོར་ཡིད་ལ་ 2-11-2a བརྣག་པར་བྱས་ཏེ། དངོས་དང་བརྒྱུད་ཀྱིས་རང་ཉིད་ལ་ཡིད་གདུངས་པའི་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པའི་གདམས་ངག་ལམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡི་གེའི་རིས་སུ་བཀོད་པར་བགྱིའོ། །དེ་ཡང་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས། དང་པོར་འཕངས་པའི་ཆོས་བཅུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི།རྙེད་པར་དཀའ་བའི་མི་ལུས་གཙང་མ་འདི། །མི་དགེ་སྡིག་པའི་ལས་ལ་སྤྱད་དུ་འཕངས། །ལྡན་པར་དཀའ་བའི་དལ་འབྱོར་ 2-11-2b མི་ལུས་གཙང་མ་འདི། །ཆོས་མེད་ཐ་མལ་གྱི་ལུས་སུ་ཤི་རུ་འཕངས། །སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་མི་ཚེ་ཡུན་ཐུང་ཡུད་ཙམ་འདི། །དོན་མེད་བྱ་བའི་ལས་ལ་ཟད་དུ་འཕངས། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་མེད་འདི། །འཁྲུལ་པ་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་དུ་འཕངས། །ལམ་སྣ་འདྲེན་པའི་བླ་མ་དམ་པ་དེ། །བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་འབྲལ་དུ་འཕངས། །ཐར་པའི་གྲུ་གཟིངས་སྡོམ་པ་འདམ་ཚིག་དེ། །ཉོན་མོངས་བག་མེད་རྐྱེན་དབང་གིས་བཤིག་ཏུ་འཕངས། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རང་ལ་རྙེད་པའི་རྟོགས་པ་དེ། །འདུ་བྱེད་ཚང་ཚིང་གི་གསེབ་ཏུ་སྟོར་དུ་འཕངས། །གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ཟབ་མོ་དེ། །མི་ནག་སྐལ་མེད་རྣམས་ལ་ཟོང་དུ་བཙོང་དུ་འཕངས། །འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་དྲིན་ཅན་ཕ་མ་རྣམས། །སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ 2-11-3a སྤོང་ཞིང་འདོར་བ་འཕངས། །གཞོན་པའི་ལང་ཚོ་དར་མའི་སྒོ་གསུམ་དེ། །ཐ་མལ་བཏང་སྙོམས་ངང་དུ་བཞག་ཏུ་འཕངས། །དེ་ནི་འཕངས་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། ༈ ། ༄། །དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ། དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། རང་གི་ཕོ་ཚོད་ཟིན་པས་གྲོས་ཀྱི་གཞི་རྩ་མ་འཆུགས་པ་ཞིག་དགོས། དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་
Chinese
冈波巴大师教言集GM37，名为《至道宝鬘》 第一部分：应追忆的十种舍弃 冈波巴大师教言集，名为《至道宝鬘》 顶礼上师！ 愿以清净行履庄严，能从轮回苦海中救度众生的噶举派（藏文：བཀའ་བརྒྱུད，梵文天城体：Kāṃgyü，梵文罗马拟音：Kagyu，汉语字面意思：语传）传承，其加持之水流如大海般无尽，广大而长久的祈愿自然成就之无垢实修传承之诸位上师，我顶礼并皈依！ 祈请加持！ 我将从这些噶举传承中流传下来的教言，长久铭记于心，为了那些通过直接或间接方式与我结缘，并渴望得到指引的人们，将这极其珍贵的至道心髓，记录成文字，名为《宝鬘》。 想要获得解脱和遍知佛陀果位的人，首先应当追忆十种舍弃： 难得清净人身， 却被用于作恶犯罪； 难得暇满人身， 却在无意义的世俗中虚度； 短暂末世人生， 却在无意义的事务中耗尽； 自心本具法身， 却沉溺于轮回泥潭； 引路明师， 却在未证菩提前与之分离； 解脱之舟——戒律誓言， 却因烦恼放逸而被摧毁； 因上师恩德而获得的证悟， 却在繁杂的思绪中迷失； 成就者们的甚深口诀， 却被贱卖给无缘之人； 有恩的父母众生， 却因嗔恨之心而抛弃； 青春韶华，身语意三门， 却在庸常散乱中度过。 以上即是十种舍弃。 第二部分：应需之十法 应需之十法：需要成熟的判断力，以奠定正确的基础；
English
The Collection of Teachings by Master Gampopa GM37, entitled 'The Precious Garland of Supreme Path' First: Ten Things to Remember to Abandon The Collection of Teachings by Master Gampopa, entitled 'The Precious Garland of Supreme Path' Namo Ratna Guru! To those Kagyu (藏文：བཀའ་བརྒྱུད，梵文天城体：Kāṃgyü，梵文罗马拟音：Kagyu，汉语字面意思：Oral Transmission) lineage masters who liberate beings from the terrifying and difficult-to-cross ocean of samsara, adorned with pure conduct, whose blessings flow like a vast ocean, whose extensive and long-lasting prayers are naturally fulfilled, I prostrate and take refuge! Please grant your blessings! Having kept the stream of teachings from these Kagyu lineages in mind for a long time, I will write down this extremely precious essence of the supreme path, called 'The Precious Garland,' for those fortunate ones who are connected to me directly or indirectly and desire guidance. Those who wish to attain liberation and the enlightened state of Buddhahood should first remember these ten things to abandon: This rare and pure human body, is wasted on evil and sinful deeds; This rare opportunity of leisure and endowment, is wasted dying as an ordinary, non-spiritual being; This short life in the degenerate age, is wasted on meaningless activities; One's own mind, the unelaborated nature of the Dharmakaya, is wasted by sinking into the swamp of delusion and samsara; The precious guru who leads the way, is wasted by being separated from until enlightenment is attained; The boat of liberation, the vows of discipline, is wasted by being destroyed by the power of afflictions and carelessness; The realization gained through the kindness of the guru, is wasted by being lost in the thicket of conceptual constructs; The profound instructions of the accomplished ones, are wasted by being sold to unworthy individuals; Kind parents, sentient beings, are wasted by being abandoned with hatred; Youthful vigor, the three doors of body, speech, and mind, are wasted by being left in ordinary indifference. These are the ten things to abandon. Second: Ten Things Needed Ten things needed: One needs mature judgment to lay a correct foundation; --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བཞིན་སྒྲུབ་པ་ཞིག་དགོས། གང་ཟག་གི་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་པས་བླ་མའི་གདམས་ཁ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས། ཤེས་རབ་དང་དད་པ་ནན་ཏན་གྱིས་བླ་མ་དམ་པའི་ཐུགས་དགོངས་ལོན་པ་ཞིག་དགོས། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པས་སྒོ་གསུམ་ཉེས་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་ཞིག་དགོས། གོ་ཆ་དང་སྙིང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིད་དམ་བརྟན་ཞིང་ཚུགས་ཐུབ་པ་ཞིག་དགོས། ཆགས་མེད་ཞེན་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པས་སྣ་ཐག་མི་ལ་མ་ཤོར་བ་ཞིག་དགོས། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པས་རྟག་ཏུ་ཚོགས་གཉིས་གསོག་པ་ལ་བརྩོན་ 2-11-3b པ་ཞིག་དགོས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བློ་ཕྱོགས་པ་ཞིག་དགོས། ཤེས་རབ་དང་གོ་རྟོགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མ་ཤོར་བ་ཞིག་དགོས། དེ་ནི་དགོས་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ནོ། ། ༄། །བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ། བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་ནི། རྟོགས་པ་དང་ཐུགས་རྗེ་ལྡན་པའི་བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན། དབེན་ཞིང་ཉམས་དགའ་ལ་བྱིན་ཆགས་པའི་དགོན་པ་བསྟེན། ལྟ་སྤྱོད་མཐུན་ཞིང་བློ་ཐུབ་པའི་གྲོགས་པོ་བསྟེན། འཚོ་བ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་སྐྱོན་དྲན་ཞིང་ཚོད་ཟིན་པ་བསྟེན། གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ཕྱོགས་མེད་བསྟེན། རང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་རྫས་སྨན་སྔགས་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་བསྟེན། ཁམས་ལ་འཕྲོད་པའི་ཟས་དང་ཐབས་ལམ་བསྟེན། ཉམས་ལ་ཕན་པའི་ཆོས་དང་སྤྱོད་ལམ་བསྟེན། དད་གུས་སྐལ་བར་ལྡན་པའི་སློབ་མ་བསྟེན། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་རྒྱུན་དུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བསྟེན། དེ་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུའོ། ༈ ། ༄། །སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ། སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་ནི། ཅི་བྱེད་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་དང་འདྲེས་པའི་སློབ་དཔོན་ 2-11-4a སྤང་། སེམས་དང་ཉམས་ལ་གནོད་པའི་འཁོར་འདབ་དང་གྲོགས་ངན་སྤང་། གཡེང་བ་ཆེ་ཞིང་འཚེ་བ་མང་བའི་གནས་དང་དགོན་པ་སྤང་། རྐུ་ཕྲོག་གཡོ་སྒྱུས་བསྒྲུབས་པའི་འཚོ་བ་སྤང་། སེམས་དང་ཉམས་ལ་གནོད་པའི་ལས་དང་བྱ་བ་སྤང་། ཁམས་ལ་གནོད་པའི་ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་སྤང་། འདོད་འདུན་སེར་སྣས་བཅིངས་པའི་འཛིན་ཆགས་སྤང་། ཕ་རོལ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་བག་མེད་པའི་སྤྱོད་ལམ་སྤང་། དོན་མེད་འགྲོ་འདུག་གི་ལས་དང་བྱ་བ་སྤང་། རང་སྐྱོན་སྦས་ནས་གཞན་སྐྱོན་སྒྲོག་པ་སྤང་། དེ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུའོ། ༈ ། ༄། །མི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ། མི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་ནི། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རང་འོད་ཡིན་པས་མི་སྤང་། རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ཡིན་པས་མི་སྤང་། ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་འདེབས་ཡིན་པས་མི་སྤང་། འདོད་ཡོན་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་ཆུ་ལུད་ཡིན་པས་མི་སྤང་། ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས་མི་སྤང་། དགྲ་བགེགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བསྐུལ་མ་ཡིན་
Chinese
需要一个能持之以恒修行的人。 需要一个能了解他人优缺点，从而不误解上师教诲的人。 需要一个以智慧和坚定信仰，领会上师意图的人。 需要一个以正念、觉知和谨慎，不被身语意恶行沾染的人。 需要一个以盔甲般的精进和勇气，坚定不移地信守誓言的人。 需要一个以无执无染的行为，不被世俗琐事束缚的人。 需要一个精通前行、正行、后行三者，并勤于积累福慧资粮的人。 需要一个通过慈爱和悲悯，直接或间接地为利益众生而努力的人。 需要一个以智慧和领悟，不将一切法执着为实有或名相的人。 以上是所需的十种品质。 应依止的十法： 应依止具有证悟和慈悲的圣上师。 应依止僻静、令人愉悦且加持力强的寺院。 应依止见解和行为一致，且值得信赖的道友。 应依止能忆念生活必需品之过患且知足的生活方式。 应依止无偏颇的成就者传承下来的口诀。 应依止能利益自他的药物、咒语和殊胜缘起物。 应依止适合自身体质的食物和方法。 应依止有益于修行的佛法和行为。 应依止具有信心、恭敬心和善缘的弟子。 应依止在四种行为模式中保持正念和觉知。 以上是应依止的十法。 应舍弃的十法： 应舍弃所作所为与世间八法混杂的上师。 应舍弃有害于内心和修行的眷属和恶友。 应舍弃令人散乱且充满危害的处所和寺院。 应舍弃通过偷盗、欺骗和虚伪获得的生计。 应舍弃有害于内心和修行的事务和行为。 应舍弃有害于体质的食物和行为。 应舍弃被欲望和吝啬束缚的执着。 应舍弃导致他人不信任的放荡行为。 应舍弃无意义的游荡和事务。 应舍弃隐瞒自己的过失而宣扬他人的过失。 以上是应舍弃的十法。 不应舍弃的十法： 不应舍弃显现，因为它是心的自性光明。 不应舍弃分别念，因为它是法性的游戏。 不应舍弃烦恼，因为它是智慧的显现。 不应舍弃欲妙，因为它是增长体验和证悟的肥料。 不应舍弃疾病和痛苦，因为它们是善知识。 不应舍弃邪魔和障碍，因为它们是法性的鞭策。
English
One needs to be someone who can practice diligently and continuously. One needs to be someone who understands the strengths and weaknesses of others, so as not to misunderstand the guru's instructions. One needs to be someone who, with wisdom and firm faith, comprehends the guru's intentions. One needs to be someone who, with mindfulness, awareness, and caution, is not tainted by the misdeeds of body, speech, and mind. One needs to be someone who, with armor-like diligence and courage, steadfastly keeps their vows. One needs to be someone who, with unattached and unselfish conduct, is not bound by worldly affairs. One needs to be someone who is proficient in the three aspects of preliminary, main practice, and subsequent activities, and diligently accumulates merit and wisdom. One needs to be someone who, through love and compassion, directly or indirectly strives to benefit sentient beings. One needs to be someone who, with wisdom and understanding, does not cling to all phenomena as real or as mere labels. These are the ten qualities needed. Ten Dharmas to be Relied Upon: Rely on a holy guru who possesses realization and compassion. Rely on a secluded, delightful, and blessed monastery. Rely on friends who share the same view and conduct, and who are trustworthy. Rely on a way of life that remembers the faults of necessities and is content. Rely on the unobstructed instructions passed down from the lineage of accomplished masters. Rely on medicines, mantras, and auspicious connections that benefit oneself and others. Rely on food and methods that are suitable for one's constitution. Rely on Dharma and conduct that benefit one's practice. Rely on disciples who possess faith, respect, and good fortune. Rely on mindfulness and awareness in the four modes of conduct. These are the ten Dharmas to be relied upon. Ten Dharmas to be Abandoned: Abandon a teacher whose actions are mixed with the eight worldly concerns. Abandon companions and bad friends who harm the mind and practice. Abandon places and monasteries that are distracting and full of harm. Abandon a livelihood obtained through theft, deception, and fraud. Abandon activities and actions that harm the mind and practice. Abandon food and conduct that harm the constitution. Abandon attachment bound by desire and miserliness. Abandon reckless behavior that causes others to distrust. Abandon meaningless wandering and activities. Abandon concealing one's own faults and proclaiming the faults of others. These are the ten Dharmas to be abandoned. Ten Dharmas Not to be Abandoned: Do not abandon appearances, as they are the self-luminous light of the mind. Do not abandon discursive thoughts, as they are the play of Dharmata (the nature of reality). Do not abandon afflictions, as they are the manifestation of wisdom. Do not abandon desirable objects, as they are the fertilizer for increasing experience and realization. Do not abandon sickness and suffering, as they are spiritual friends. Do not abandon enemies and obstacles, as they are the prodding of Dharmata. --------------------------------------------------------------------------------