Tibetan
ིན་འགྲོ་བ་ནི་སྙིང་རེ་རྗེ་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ན། བླ་མ་ཨ་ཏི་ཤས་གསུང་། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ཉམས་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ན་འོང་བ་ཡིན་པས། བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་ལུགས་གསུམ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་ཆོས་དེ་ལས་མ་མཆིས་སོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཆོས་གཅིག་འཆད་པའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། །འོ་སྐོལ་རང་ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་ཚེ་འདིའི་གདོས་ཐག་བཅད་ནས། དད་པ་བཤའ་མ་གཅིག་དང་མ་བྲལ་བར་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ན་ཆོས་གང་ཡང་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་གཏོར་གྱི་ཞབས་ན་སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་སྟེང་དུ། དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་རང་སེམས་འདུལ། རང་སེམས་འདུལ་ན་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བྱ་བ་དེ་ཀ་ཡིན། ཆོས་དེ་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་ཆོག་པ་ཡིན་གསུང་། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་ན་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པས་དངོས་པོ་མི་རྟག་སྟེ་ནང་གི་ཤེས་པ་འགྱུར་བས་མི་རྟག་ལ། ཕྱིའི་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་ལོ་རྒན་གཞོན་གྲོགས་མཆེད་ལྕམ་བཟའ་མི་ནོར་རྫས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་པ་མེད་པས། གང་ལ་ཡང་མི་བདེན་པར་བཟུང་ལ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས། རང་གིས་ལུས་ཀྱང་འབྱུང་བ་བཞི་ཀའི་གཡར་པོ་ཡིན་པས་མི་རྟག་སྟེ། གཡར་པོ་འཁྱེར་བ་ལ་ཚེགས་མེད། དེས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་འདུག་པས་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པར་བྱའོ། །སེམས་ 1-7-5a རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཞིག་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་གཞན་སྣང་སྟོང་། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པ་ལ་ཟེར། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་གཞན་ནས་ཙལ་བས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་སེམས་རང་གིས་བལྟ་བས་ཤེས་ཤིང་། རྟོགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །རབ་དགའ་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །རང་སེམས་སྔར་མཐོང་མ་མྱོང་མ་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་བས་སོ། །དེ་ཉིད་རང་སེམས་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བས་སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མ་འཚོལ་གྱི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་འདིའི་མདུན་མ་ཐམས་ཅད་རྒྱབ་ཏུ་སྐྱུར་ནས། ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཆོས་གང་གིས་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་དོན་གྲུབ་ནས་འོང་བ་ཡིན་པས། ཚེ་འདིའི་རྩོལ་བ་སྤངས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གལ་ཆེ་གས
Chinese
如果不能理解众生是值得怜悯的，那么按照阿底峡尊者的教导，就应该修习那种没有能修、所修，超越戏论，没有来去的境界。慈爱、悲心和菩提心有三种生起的方式，因此，要修习的法门莫过于此。如果从各个方面讲述一个法，那么我们现在就要断绝今生的牵绊，保持纯真的信心，这样修持任何法门都是最殊胜的。不要在水滴的足迹上造任何恶业，要行持圆满的善业，调伏自己的内心，这就是佛陀的教法。佛陀说，在不造任何恶业的基础上，要行持圆满的善业，然后调伏自己的内心。调伏自己的内心，就是实践佛陀的教法。仅仅修持这一个法门也是可以的。 《འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་（超越智慧）》中说：‘一切事物都是无常的，因此要深刻地修习对任何事物都不执着的观念。如果能证悟自心，那就是智慧，因此要深刻地修习不要向外寻求佛陀的观念。’因为事物是无常的，内在的觉知会变化，所以是无常的。外在的显现，如年龄、朋友、兄弟姐妹、配偶、家人、财富等等，都是无常的。对于任何事物都不要执着，要这样修持。自己的身体也是四大元素的借用，所以是无常的。借用的东西很容易失去。因此，一切事物都是无常的，不要执着于任何事物。证悟自心就是智慧，指的是证悟心性本身，了知自他、显空、胜义、世俗、法界、智慧，所有这些都是无二无别的。这样的道理不是从别处寻找就能得到的，而是要自己观察自己的心才能了解。证悟就是佛陀，正如经文所说：‘未见而见，故名为极喜。’因此，证悟自己的心性就是佛陀。以前没有见过自己的心，现在见到了。从证悟自心而生起，所以不要向外寻求佛陀。 同样，把今生的一切都抛在身后，如果这样修持，无论通过哪个法门进入，都能成就。因此，放弃今生的努力去修持非常重要。
English
If one does not understand that sentient beings are worthy of compassion, then, according to the teachings of Lama Atisha, one should cultivate the state of no meditator, no meditation, beyond elaboration, and without coming and going. Loving-kindness, compassion, and bodhicitta arise in three ways, therefore, there is no practice superior to this. If one teaches a single Dharma in all aspects, then we must now sever the ties of this life, maintain unwavering pure faith, and then practicing any Dharma will be most profound. Do not commit any evil deeds in the footprint of a water drop, practice perfect virtue, and tame your own mind. This is the teaching of the Buddha. The Buddha said that on the basis of not committing any evil deeds, one should practice perfect virtue, and then tame one's own mind. Taming one's own mind is practicing the Buddha's teaching. It is permissible to practice only this one Dharma. The 《འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ (Transcendent Wisdom)》 says: 'Since all things are impermanent, one should cultivate the notion of non-attachment to anything. If one realizes the mind, that is wisdom, therefore one should cultivate the notion of not seeking the Buddha elsewhere.' Because things are impermanent, the inner consciousness changes, so it is impermanent. External appearances, such as age, friends, siblings, spouses, family, wealth, and so on, are all impermanent. One should not cling to anything as true, and one should practice in this way. One's own body is also a loan of the four elements, so it is impermanent. It is easy to lose what is borrowed. Therefore, all things are impermanent, and one should not be attached to anything. Realizing the mind is wisdom, which refers to realizing the nature of the mind itself, knowing that self and other, appearance and emptiness, ultimate and relative, realm and wisdom, are all inseparable. Such a meaning cannot be found by searching elsewhere, but by observing one's own mind. Realization is called Buddha, as the scripture says: 'Unseen and seen, therefore it is called Joyful.' Therefore, realizing one's own mind is called Buddha. One has not seen one's own mind before, but now one sees it. It arises from realizing one's own mind, so do not seek the Buddha elsewhere. Similarly, abandoning all the concerns of this life, if one practices in this way, one will achieve success no matter which Dharma door one enters. Therefore, it is important to abandon the efforts of this life and practice. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུང་། ཆོས་བཤད་ཅིང་ཚེ་འདིའི་འདུན་མ་བྱས་ན་མི་ནག་པ་ཆོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་མཁན་བྱ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། ཚེ་འདི་དང་མ་འདྲེས་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གལ་ཆེ། ཆོས་དེ་ལས་མ་མཆིས་སོ།། །། ༄། །འོ་སྐོལ་ཆོས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས་མནོ་བསམ་དུམ་རེ་བཏང་དགོས། རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཆོས་གཅིག་བསྙན་དུ་གསོལ་བའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། འོ་སྐོལ་ཆོས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས་མནོ་བསམ་དུམ་རེ་བཏང་དགོས་ཏེ། ཡང་། ཚེ་འདི་ཡུན་ཐུང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མང་། །ཚེའི་ཚད་ཀྱང་ཅི་ཙམ་མི་ཤེས་པས། །ངང་པས་ཆུ་ལ་འོ་མ་ལེན་པ་བཞིན། །རང་གི་འདོད་པ་དང་དུ་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚེ་ཐུང་སྟེ་ལོང་ཆེ་བ་མེད། རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་ནས་འོག་མིན་དུ་རྩིས། དེས་དམྱལ་བ་ལ་རྩིས་པས་མི་ཚེ་ཐུང་ལ། དེའི་ནང་ནས་འཛམ་བུ་གླིང་པ་ཐུང་ལ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ད་ལྟ་ལོ་དྲུག་བཅུ་ལས་ལྷག་པ་ཀུན་ཚེ་ལྷག་མ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས། ཚེ་ཐུང་ལ་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མང་སྟེ། ཤེས་བྱ་སློབ་ན་ཟད་པ་དང་ཐུག་པ་མེད། ཆོས་ 1-7-5b ཀྱི་ནང་ན་ཉུང་ཤོས་ཁ་འབར་མའི་ཆུ་གཏོར་ཡིན་ཏེ། ཁ་འབར་མའི་རིགས་རྙེད་ཚད་བྲིས་པས་མི་གཅིག་ལ་དབུས་ཀྱི་མ་ཀི་ན་སྒྲོམ་གཅིག་གང་འདུག་གསུངས་པས། དེས་ན་ཤེས་བྱ་ལ་ཟད་པའི་མཐའ་མེད་དེ། ཁ་འབར་མ་ཉུངས་ཤོས་ལ་དེ་ཙམ་འོང་ན་ཆོས་གཞན་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་ཤེས་བྱ་ལ་ཟད་པའི་མཐའ་མེད་པས་སླབས་ཀྱིས་མི་ལང་བས་ངང་པས་ཆུ་ལ་འོ་མ་ལེན་པ་བཞིན་རང་གི་འདོད་པས་དང་དུ་བླང་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་གར་གྱི་ཆུ་བོ་ག་ག་ལ་བ་རྣམས་རྒལ་བས་འོ་མ་ཆུར་ཟགས་པས་བྱ་ངང་པའི་མཆུ་ལ་སྐྱུར་རྩི་ཡོད་པའི་མཆུས་ཆུ་ཀྲུགས་པས་ཆུ་ལ་འོ་མ་དུམ་བུ་ལོང་ངེ་འོང་བ་དེ་བླངས་ནས་བཟའ་བ་བཞིན་དུ། རང་རེ་འདོད་པ་ངང་དུ་བླང་སྟེ་ཤེས་བྱ་སྣ་ཚོགས་པའི་གསེབ་ནས་རང་གི་འདོད་པའི་གདམས་པ་བླང་དགོས། གདམས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་དགོས་པར་རང་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་ནས། སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་དགོས། བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱིས། བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སེམས་ལས་སུ་རུང་དགོས། དེ་ལ་སོགས་ཏེ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཡང་རུང་། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཟེར་ཡང་རུང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟེར་ཡང་རུང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཟེར་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་ཆེད་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཡིན། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཅིག་ཡིན་སྙམ་ན། སེམས་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། སྙིང་རྗེ་ཤུགས་ལས་བྱུང་བའམ། བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། སྣང་བ་ལ་བདེན་འཛིན་ཆུང་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུ་མ་བྱུང་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། བདེན་འཛིན་རང་རྒྱུད་པར་དཔྱད་པས་སངས་རྒྱས་ལས་བདེ་འགྲོ་ཡང་དཀའ་བ་ཡིན། ལུ
Chinese
如果讲法时还想着今生的事情，那这个人就会变成一个只会讲法史的‘黑人’。因此，修行时不要掺杂今生的想法，这一点非常重要。除了佛法之外，别无他法。 我们这些真心实意修法的人，需要时不时地进行一些思考。 如果你们都请求我讲一个总体的佛法，那么我们这些真心实意修法的人，就需要时不时地进行一些思考。正如经文所说：‘今生短暂，所学知识繁多，寿命长短亦未知，应如天鹅从水中取乳般，选取自己所喜爱的。’ 今生短暂，没有太多时间可以浪费。从四大天王天算起，直到色究竟天。如果从地狱算起，人生就更加短暂。在这些之中，赡部洲（Jambudvipa，梵文， Jambūdvīpa，阎浮提，指我们所居住的这个世界）的人寿命最短。而在赡部洲中，现在六十岁以上的人，都是在消耗剩余的生命。寿命短暂，但需要学习的知识却很多，学习知识是没有止境的。在佛法中，最少的像是‘卡瓦玛’（藏文音译）的洒水仪轨。据说，如果把所有找到的‘卡瓦玛’仪轨都写下来，可以装满一个中央玛吉纳（藏文音译）的大箱子。由此可见，学习知识是没有止境的。最少的‘卡瓦玛’仪轨尚且如此，更不用说其他的佛法了。因此，学习知识没有止境，无法全部学完，所以要像天鹅从水中取乳一样，选取自己所喜爱的。例如，印度的恒河水中混有牛奶，天鹅用它那带有酸味的喙在水中过滤，然后只取食水中的牛奶。同样，我们也要在各种知识中，选取自己所喜爱的教诲。修持这些教诲的目的是为了掌控自己的内心，让内心变得堪能。对于那些喜欢生起次第和圆满次第的人来说，要让自己的内心能够运用生起次第和圆满次第。无论是修持气脉明点，还是谈论胜义谛和世俗谛，无论是大手印，还是大圆满，所有这些的目的都是为了让内心变得堪能。那么，内心堪能是什么样的呢？就是通达内心的法性，自然生起慈悲心，或者证悟自他平等。就是对现象的执着减少。在没有达到这种状态之前，都要精进修持。如果用自续派（藏传佛教术语，指中观自续派）的观点来观察，仅仅断除我执，要往生善趣也是非常困难的。
English
If one preaches Dharma while still thinking about worldly affairs, that person will become a 'black person' who only knows how to talk about Dharma history. Therefore, it is very important to practice without mixing in worldly thoughts. There is no other way besides the Dharma. We, those who sincerely practice Dharma, need to contemplate from time to time. If you all request me to teach a general Dharma, then we, those who sincerely practice Dharma, need to contemplate from time to time. As the scripture says: 'This life is short, the knowledge to be learned is vast, and the length of life is unknown. One should choose what one likes, like a swan taking milk from water.' Life is short, and there is not much time to waste. Starting from the Four Great Kings Heaven up to Akanishta (Ogmin). If counting from hell, life is even shorter. Among these, the people of Jambudvipa (the world we live in) have the shortest lifespan. And among the people of Jambudvipa, those who are now over sixty years old are consuming their remaining life. Life is short, but there is much knowledge to be learned, and learning knowledge has no end. In Dharma, the least is like the water sprinkling ritual of 'Khawar Ma' (phonetic translation). It is said that if all the 'Khawar Ma' rituals that can be found are written down, they can fill a large central Magina (phonetic translation) box. From this, it can be seen that there is no end to learning knowledge. The least 'Khawar Ma' ritual is already like this, let alone other Dharmas. Therefore, learning knowledge has no end and cannot be learned completely, so one should choose what one likes, like a swan taking milk from water. For example, the Ganges River in India is mixed with milk, and the swan filters the water with its sour beak, and then only eats the milk in the water. Similarly, we must also choose the teachings that we like from various knowledge. The purpose of practicing these teachings is to control one's own mind and make the mind workable. For those who like the generation stage and the completion stage, they must make their minds workable for the generation stage and the completion stage. Whether it is practicing the energy channels and drops, or talking about ultimate truth and conventional truth, whether it is Mahamudra or Dzogchen, the purpose of all these is to make the mind workable. So, what is a workable mind like? It is to understand the Dharma nature of the mind, naturally generate compassion, or realize the equality of self and others. It is to reduce attachment to phenomena. Before reaching this state, one must practice diligently. If one observes from the perspective of Svatantrika (a term in Tibetan Buddhism, referring to Madhyamaka Svatantrika), it is very difficult to be reborn in a good realm by merely cutting off self-grasping. --------------------------------------------------------------------------------