Tibetan
འོ། །དེ་ལྟར་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ནས་གཉེན་པོ་དགེ་བ་བཅུ་དང་། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས། དེ་ཡང་ཡ་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ་རེ་རེ་ལ་དྲུག་ཀ་ཚང་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཐབས་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པས། སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་སྨིན་པའི་རྣམས་སྨིན་ལས་དེ་ཀ་ལ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲུག་ཀ་ལ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ནས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ། ལམ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ཞེས་དྲུག་ཀ་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ལྟ་བུ་འམ་བཞི་མ་ལྟ་བུ་ནི། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས། དགེ་བ་བཅུ་སྒྲུབ་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གཞན་དོན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་བ་ཡིན་ནོ། ། 1-7-15a ཆོས་དེ་ལས་མ་མཆིས།། །། ༄། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་གྲོགས་ཡེ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས། རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཆོས་གཅིག་སྙན་དུ་གསོལ་བའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། ཆོས་བཤའ་མ་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་གྲོགས་ཡེ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པ་འདི་ལ་ཕར་བལྟས་པས། བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཅི་ལ་བསམས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འདུག་ན། །རང་གི་སེམས་ལ་བལྟ་བ་རྟག་ཏུ་གོམས་པར་གྱིས། །ཤེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ལགས་པས་འོ་སྐོལ་ད་ལྟའི་བློ་སྐབས་སུ། སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་བསམ་མནོ་དུམ་རེ་བཏང་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལ་ཕར་བལྟས་ཙ་ན་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མི་འདུག་སྟེ། ཡུལ་མཁར་ཇི་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་བཞག་ནས་འགྲོ་དགོས་པས་བྱས་པ་ཡང་དོན་མེད། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་མིན་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་། ཉིན་པར་བྱ་བའི་ལས་ལ་སོང་བས་བྲེལ་བའི་ངང་། ནང་ནུབ་ལྟོའི་མདུན་མར་སོང་བས་ཆོས་ལ་བྱ་བའི་སྐབས་མི་འདུག་པས། བྲེལ་སྡུག་དོན་མེད་དུ་འདུག །ཚེ་འདི་མ་སོས་ཀྱི་དོགས་ནས་བདེ་སྡུག་གཏམ་ངན་ལ་མ་འཛེམས་པར། དུང་དུང་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་།། ཚེ་འདིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཕྱི་མར་ཡང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། དུག་གསུམ་པོ་འདི་ལ་བལྟས་པས་ཆགས་པ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་དུང་དུང་བྱས་ནས། ངོ་ཚ་བ་ལ་མ་བལྟས་པར་སྒྲུབས་པས། ཚེ་འདིར་སེམས་འཚོང་ཁེའི་དབང་དུ་སོང་བས། ཤི་ནས་ཡི་དགས་སུ་སྐྱེ་བས་སྡུག་སྟེ་དོན་མེད་ཡིན། ཞེ་སྡང་གིས་ཚེ་འདིར་ཀམ་ཀམ་རྩིག་རྩིག་བྱེད་ཅིང་ཤི་བ་ལ་མ་བལྟ་བས་རང་རྒྱུད་བསྲེགས་པས་ཚེ་འདིར་སྡུག །ཕྱི་མར་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བས་སྡུག་ལ་དོན་མེད་པ་ཡིན། གཏི་མུག་གིས་དགེ་སྡིག་ངོ་མ་ཤེས་པས། འབོག་ཆོལ་སྤྱད་ཅིང་གནས་ལུགས་དགེ་སྡིག་གི་མགོ་ལྟག་མ་ཕྱེད་པར། སྤྱང་སྤྱང་དྲུང་དྲུང་བཞིན་དུ་ཁྲམ་དང་ཟོ
Chinese
因此，要舍弃十不善业，修习其对治的十善业，以及六波罗蜜（梵文：षट्पारमिता，梵文罗马拟音：ṣaṭpāramitā，汉语字面意思：六度）。并且这些是不可分割的，每一项都包含全部六项。这实际上是方便与智慧的双运。布施时，要了知成熟之法如同梦幻泡影。六者都要了知如同梦幻泡影。如经中所说：‘在行布施波罗蜜时，也要以不执著布施波罗蜜之相，无相之道来行持。’六者都要如此结合起来理解。因此，一切佛法的根本，就像地基或根源一样，就是舍弃十不善业，行持十善业，并为了利益他人而修持六波罗蜜。 除此之外，没有其他佛法了！ 要知道世间法毫无助益。 如果允许我以一切方式奉献一个佛法，那就是要明白修持佛法时，世间法毫无助益。观察这世间的幻象，所做的一切都是无意义的痛苦之源。无论怎么思考，都没有益处。所以，要经常习惯于观察自己的内心。’佛是这么说的。因此，我们现在应该时常在心中进行一些思考。观察世间法，所做的一切都没有意义，无论拥有多少土地和财富，最终都要放下离开，所以所做的一切都是无意义的。世间的一切行为都只是非佛法。白天忙于世俗事务，晚上又忙于饮食，没有时间修行佛法，所以忙碌和痛苦都是没有意义的。为了今生的安逸，不顾善恶名声，拼命追求，最终只会带来痛苦。今生痛苦，来世也会堕入恶道，所以是痛苦的。观察这三种毒，贪恋内外的一切，不顾羞耻地追求，今生被欲望所驱使，死后会转生为饿鬼，所以是痛苦且无意义的。嗔恨使今生争吵不休，不考虑死亡，焚烧自己的内心，今生痛苦，来世会堕入地狱，所以是痛苦且无意义的。愚痴使人分不清善恶，行事颠倒，不明白善恶的因果，像无知的动物一样欺骗和狡诈。
English
Therefore, abandon the ten non-virtuous actions and practice their antidotes, the ten virtuous actions, as well as the six Pāramitās (Skt: ṣaṭpāramitā, Six Perfections). Moreover, these are inseparable, with each containing all six. This is actually the union of skillful means and wisdom. When giving alms, one should understand that ripening phenomena are like dreams and illusions. All six should be understood as dreams and illusions. As it is said in the scriptures: 'When practicing the Pāramitā of generosity, one should also practice in a way that does not fixate on the aspect of the Pāramitā of generosity, in a path without characteristics.' All six should be understood in this way. Therefore, the root of all Dharmas, like a foundation or source, is to abandon the ten non-virtuous actions, practice the ten virtuous actions, and cultivate the six Pāramitās for the benefit of others. There is no other Dharma beyond this! One must know that worldly affairs are of no help. If I were allowed to offer one Dharma in all ways, it would be to understand that worldly affairs are of no help when practicing Dharma. Observing this worldly illusion, everything done is a source of meaningless suffering. No matter how one thinks, there is no benefit. Therefore, one should always be accustomed to observing one's own mind.' That's what the Buddha said. Therefore, we should now constantly engage in some reflection in our minds. Observing worldly affairs, everything done is meaningless, no matter how much land and wealth one possesses, one must eventually leave it behind, so everything done is meaningless. All worldly actions are merely non-Dharma. Spending the day busy with worldly affairs and the night busy with food, there is no time to practice Dharma, so busyness and suffering are meaningless. In order to secure comfort in this life, one pursues things recklessly, disregarding good or bad reputation, which ultimately only brings suffering. Suffering in this life, and also being reborn in the lower realms in the next life, so it is suffering. Observing these three poisons, clinging to everything inside and out, pursuing things shamelessly, being driven by desires in this life, and being reborn as a hungry ghost after death, so it is painful and meaningless. Hatred causes constant quarrels in this life, and without considering death, one burns one's own mind, causing suffering in this life. In the next life, one will be reborn in hell, so it is painful and meaningless. Ignorance prevents one from distinguishing between good and evil, acting perversely, not understanding the cause and effect of good and evil, deceiving and cheating like ignorant animals. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱིན་སྤྱང་པོ་འདུན་མེད་པོ་བྱས་པས། ཚེ་འདིར་ཅི་ལ་ཡང་ངོམས་པ་དང་ཆོག་ཤེས་མེད་ལ་དལ་བ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པས་སྡུག ། 1-7-15b ཕྱི་མར་དགེ་སྡིག་ངོ་མ་ཤེས་པས་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་སྡུག་བསྔལ་དེ་དོན་མེད་དུ་སོང་། དེས་ན་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འདུག་པས། ཅི་ལ་བསམས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འདུག་ན། སྤྱང་པོ་ཀུན་སོམས་དང་རང་འཆི་བའི་ནང་པར་ཅིས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད། བུ་ཚ་གཅེས་ཤིང་དགོས་པ་དང་འབྲལ་བར་འདུག །ཡུལ་དང་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་འགྲོ་རྩ་ན། དེ་ནས་གལ་པོ་ཆེ་ཅི་ཡོད་ཀྱང་། གཏམ་ཚིག་གཅིག་གམ། མི་གཅིག་མི་མཐོང་བ་ཁམ་ཆེས་ཏེ་མ་བསམས་པ་ལགས་སོ། །ལུང་ལས། འཆི་བའི་དུས་སུ་ཅི་ལ་བལྟས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འདུག་ན། ཇི་ལྟར་བྱ་ཞུས་པས། བུ་ཅིས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འགྱུར་བས། རང་གིས་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་གོམས་པར་གྱིས་གསུང་། རང་སེམས་བལྟས་ན་ཕན་ཏེ་བདེ་བ་ཡིན། འོ་ན་ལྟ་ལུགས་ཇི་ལྟར་བལྟས་ན་བདེ་ན། རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ནས་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ན་སེམས་ལ་བལྟ་བ་བྱ་བ་ཡིན་པས། སྔགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམས་དང་རྫོགས་རིམས་ཀྱི་དོན་ལ་མོས་པ་བྱེད་ན་ཡང། སེམས་ལ་བལྟ་བ་བྱ་བ་ཡིན། མཉམ་གཞག་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་ནས། རང་སེམས་ལ་བལྟས་པས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཀྱང་མ་གྲུབ། ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པས། ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རང་སར་གྲོལ་ཏེ། གང་ལ་ཡང་བློ་མི་འཇུག་པར་འདུག་ན། མཉམ་གཞག་གི་སེམས་ལ་བལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལ་བལྟ་བ་རྣལ་མ་དེ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་ནས་ཡང་སེམས་ལ་བལྟ་བ་ལགས། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་བལྟ་བ་རྟག་ཏུ་གོམས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཆོས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་སོང་ནས་འདུག་ན། སེམས་ལ་ལྟར་ 1-7-16a བཏུབ་པ་ཡིན། ཆོས་ནས། ཉོན་མོངས་པས་ནི་སེམས་ཀྲུགས་ཤིང་། །མི་ཤེས་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ཡིས། །ཤེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་ཆོས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་སོང་བ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །ལར་ཉམས་ལེན་རབ་ཅིག་བྱས་ན་འཆི་རྒྱུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས། ཉམས་ལེན་འབྲིང་དུ་བྱས་ན་ལམ་སྣ་ཟིན། ཉམས་ལེན་ཐ་མ་ཞིག་བྱས་ན་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ། དེས་ན་ཉམས་ལེན་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེ་བས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། མ་བསྒོམས་པར་འདོད་པ་ལས་བློ་ལོག་པ་ཉུང་།བདག་ཉིད་འཆི་བ་ལས་ཀྱང་མི་གྲོལ་བས། དེའི་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། བསྒོམས་པས་སྣང་བ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས། བདེན་པར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། བསྒོམ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་རང་ཅིག་ཡོད་དམ་ཞ
Chinese
有些人装作聪明却毫无欲求，导致今生对任何事物都不满足，没有知足感，片刻安宁也没有，真是痛苦。 来世因为不明白善恶，转生为畜生，白白承受痛苦。因此，世间的一切行为都是无意义痛苦的根源。无论怎么思考都没有益处。聪明人啊，好好想想，临死之际什么也帮不上忙。心爱的儿女终将离别，家园和亲友等一切都将离散，既然如此，还有什么重要的呢？一句话也听不进去，一个人也见不到，真是太可惜了，之前没有好好思考啊！经中说：‘临死之际，看什么都没有用，该怎么办呢？’佛说：‘儿女一点用也没有，要让自己的心 постоянно 习惯。’观察自心是有益的，是快乐的。那么，怎样观察才能获得快乐呢？积累 благословение 的资粮，观察智慧的果实，这就是观察自心。修习密宗的生起次第和圆满次第，也是观察自心。在 равновесие 中，了知一切显现皆是自心，观察自心，没有形状和颜色，远离一切执着。一切是非对错的 крайности 和 все 烦恼都在自性中解脱，不执着于任何事物，这就是 равновесие 中观察自心，是真正的观察自心。在出定后，像梦幻一样修习，也是观察自心。同样，要 постоянно 习惯于观察自心。这样修习，佛法就能成为烦恼的对治。佛法成为烦恼的对治，就能观察自心。 经中说：‘烦恼使心混乱，沉溺于无知的泥潭。’因此，佛法成为烦恼的对治非常重要。一般来说，如果修习得好，就能领悟不死之义；如果修习得中等，就能把握正道；如果修习得差，也不会堕入恶趣。因此，努力修习非常重要，禅修非常重要。不禅修，从欲望中解脱出来的人很少，自己也无法从死亡中解脱。因此，禅修非常重要。通过禅修，就能压倒一切显现，对实有的执着也会在自性中解脱，所以禅修非常重要。是否有一个禅修的实体呢？
English
Some people pretend to be clever but have no desires, which leads to them never being satisfied with anything in this life, having no contentment, and no moment of peace, which is truly painful. In the next life, because they do not understand good and evil, they are reborn as animals, suffering pointlessly. Therefore, all worldly actions are the source of meaningless suffering. No matter how you think about it, it is of no benefit. Clever people, think carefully, nothing can help at the time of death. Beloved children will eventually depart, and all homes and relatives will be scattered. Since this is the case, what is important? Not listening to a single word, not seeing a single person, it is too late, I did not think about it before! The sutra says: 'At the time of death, looking at anything is useless, what should be done?' The Buddha said: 'Children are of no use, you must constantly accustom your mind.' Observing one's own mind is beneficial and joyful. So, how can one observe to gain joy? Accumulating the accumulation of merit and observing the fruit of wisdom is observing one's own mind. Practicing the generation stage and completion stage of tantra is also observing one's own mind. In equipoise, knowing that all appearances are one's own mind, observing one's own mind, there is no shape or color, and it is free from all attachments. All extremes of right and wrong and all elaborations are liberated in their own nature, and one does not cling to anything. This is observing one's own mind in equipoise, which is the true observation of one's own mind. After post-meditation, practicing like a dream is also observing one's own mind. Similarly, one must constantly accustom oneself to observing one's own mind. By practicing in this way, the Dharma can become the antidote to afflictions. When the Dharma becomes the antidote to afflictions, one can observe one's own mind. The sutra says: 'Afflictions confuse the mind and drown it in the mire of ignorance.' Therefore, it is very important for the Dharma to become the antidote to afflictions. Generally speaking, if one practices well, one can realize the meaning of immortality; if one practices moderately, one can grasp the right path; if one practices poorly, one will not fall into the lower realms. Therefore, it is very important to strive for practice, and meditation is very important. Without meditation, few people are liberated from desires, and one cannot liberate oneself from death. Therefore, meditation is very important. Through meditation, one can overwhelm all appearances, and the clinging to reality will also be liberated in its own nature, so meditation is very important. Is there a substance to meditate on? --------------------------------------------------------------------------------