Tibetan
ེས་ན། བསྒོམ་མེད་བསྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །ཅེས་བཤད་པས། བསྒོམ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་འདི་ཡིན་བྱ་བ་མེད་ཀྱིས། དོན་དམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། ཆོས་དེ་ལས་མ་མཆིས།། །། ༄། །སངས་རྒྱ་བར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་ཅིག་དགོས། རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཆོས་གཅིག་སྙན་དུ་གསོལ་བའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཚེ་ལ་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ལས་མི་གདའ་བས། དལ་འབྱོར་དབང་པོ་ཚང་བ་ཐོབ་དུས་འདི་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་སྣ་ཅིག་མ་ཟིན་ན་འཆི་བས། སངས་རྒྱ་བར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་ཅིག་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་ནོར་བ་དང་། དམན་པ་ལས་མི་འབྱུང་བས། དེ་ཡང་ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་སྟེ། འོ་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སེམས་མི་སྐྱེད་པར་རང་ཅིག་པུ་ཞི་བདེ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་། གཞན་དུ་མ་དམིགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་འབྱུང་། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་ 1-7-16b དགོས་ན། རྒྱུ་མེད་པའི་མཐར་མ་ཤོར་བར་ཉམས་སུ་བླང་། ལམ་ནོར་བ་དང་། དམན་པ་མ་ཡིན་པར་ཉམས་སུ་བླངས། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། མི་ཕོད་པ་ལ་ཐོག་བརྫིས་ཏེ་འཁྲི་བ་བཅད། ཞེན་པ་བཟློག །སྐྱོན་ངོས་བཟུང་། མཚང་ཡུལ་ནས་འདོན། བདེ་བསྡུག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཁྱེར། དེ་ལ་དང་པོ་མི་ཕོད་པ་ལ་ཐོག་བརྫིས་བྱ་བ་ནི། གང་ལ་ཆགས་པ་ཡང་ངོ་ཚ་ལ་སོགས་པ་གང་དགར་བཏང་བའོ། །དེ་ནས་འཁྲི་བ་བཅད་པ་ནི། བུ་ནོར་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདུག །མི་རྟག་མི་བདེན་པར་འདུག །རང་བཞིན་མེད་པར་འདུག་སྙམ་པ་གལ་ཆེ། དེ་ནས་ཞེན་པ་བཟློག་ནི། དེ་ཡང་ལུང་ལས། གང་ལ་ཞེན་པ་འདུག་ན་དེ་ཡང་ཐོང་། །གསུངས་པས། གང་ལ་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་ཞིང་བཏང་བའོ། །སྐྱོན་ངོས་བཟུང་བ་ནི། དུག་གསུམ་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བས་བདག་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་སྤང་། མཚང་ཡུལ་ནས་འདོན་པ་ནི། དུག་གསུམ་གྱིས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་འཁྱམ་དོགས་ཡོད་པས། ཡུལ་ཀུན་གཞི་ལ་འདོན་ནོ། །དེ་རྣམས་སྤང་བར་བྱས་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་སྣ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བཟུང་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བདེ་བ་དང་ལྡན། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ཅིག་སྙིང་ཕུགས་སུ་བཅུག་ལ། རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དགེ་བ་ལ་བཀོལ་བ་ཡིན་པས། ནང་པར་མལ་ནས་ཡར་ལངས་དུས་སུ། དེ་རིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དག
Chinese
因此，没有禅修，也没有禅修者。’这样说来，因为没有什么是‘这个是要禅修的对象’，所以认真修持实相就叫做禅修。同样地去修持，没有比这更殊胜的法了。 为了成佛，需要具备完整且无误的因。 如果以一切方式祈请听闻一个法，那么现在这个时代，生命短暂如电光石火。当获得暇满人身的时候，如果不能抓住菩提的道路，就会死亡。因此，为了成佛，需要具备完整且无误的因，因为没有因、错误的因和不足的因是无法成佛的。也就是说，不积累二资粮，以及外道的见修行果，还有小乘声闻和缘觉的法都无法成佛。那么，为什么声闻和缘觉的法不能获得佛果呢？因为他们不为利益众生而发心，只希望自己获得寂静的涅槃，不以利益他人为目标，所以无法获得一切智智。那么，要获得佛果，应该如何修持呢？ 不要堕入没有因的极端去修持，不要以错误的道和低劣的道去修持。像这样修持的时候，对于不舍弃的，要像踩踏门槛一样去断除执着，遣除贪恋，认识到过患，从根本上揭露错误，将一切苦乐都转为道用。其中，首先说‘对于不舍弃的，要像踩踏门槛一样’，就是对于所贪执的，无论是羞耻等等，都要随意放下。然后是‘断除执着’，就是儿子、财富、家园等等一切都如梦如幻，无常不实，没有自性，这样想非常重要。然后是‘遣除贪恋’，正如经文所说：‘对于什么有贪恋，就放下什么。’因此，对于一切贪恋都要舍弃和放下。‘认识到过患’，就是视三毒为过患，从而舍弃我执的过患。‘从根本上揭露错误’，就是因为三毒可能会在三恶道中流转，所以要从根本上揭露一切错误的根源。在舍弃这些之后，要具备大乘的意乐，以慈悲心和菩提心来摄持一切众生，希望一切众生都安乐，远离痛苦，获得圆满的菩提，将这样的愿望放在心底深处，并将自己的身语意三门用于善行。因此，早上从床上起来的时候，就要想：今天为了利益一切众生，我的身语意三门要用于善行。
English
Therefore, there is no meditation, and no meditator.' Thus it is said, because there is nothing that 'this is the object to be meditated upon,' therefore earnestly practicing the true nature is called meditation. Practice in the same way, there is no more supreme Dharma than this. To attain Buddhahood, one needs complete and unerring causes. If we were to request to hear a single Dharma in all ways, then in this present time, life is as fleeting as a flash of lightning. When one obtains the leisure and endowments, if one does not seize the path to enlightenment, one will die. Therefore, to attain Buddhahood, one needs complete and unerring causes, because Buddhahood does not arise from no cause, wrong causes, or deficient causes. That is, Buddhahood does not arise from not accumulating the two accumulations, as well as the views, meditations, and practices of non-Buddhists, and the Dharmas of the Lesser Vehicle, the Hearers and Solitary Realizers. Then, why is it that one does not attain Buddhahood through the Dharmas of the Hearers and Solitary Realizers? Because they do not generate the mind for the benefit of sentient beings, but only wish to attain peaceful Nirvana for themselves, and do not aim at benefiting others, therefore they cannot attain omniscience. Then, to attain Buddhahood, how should one practice? Do not fall into the extreme of having no cause, and practice; do not practice with the wrong path or the inferior path. When practicing in this way, for what one cannot give up, one should cut off attachments as if stepping on a threshold, dispel clinging, recognize faults, expose errors from the root, and transform all suffering and happiness into the path. Among these, first, 'for what one cannot give up, one should step on it like a threshold,' which means that for whatever one is attached to, whether it is shame or whatever, one should let go of it at will. Then, 'cut off attachments,' which means that everything, such as children, wealth, and land, should be seen as like dreams and illusions, impermanent and untrue, and without inherent existence. It is very important to think this way. Then, 'dispel clinging,' as the scripture says: 'Whatever you are attached to, let it go.' Therefore, all attachments should be abandoned and let go. 'Recognize faults,' which means to view the three poisons as faults, thereby abandoning the fault of self-grasping. 'Expose errors from the root,' which means that because the three poisons may cause one to wander in the three lower realms, one should expose the root of all errors from the ground up. After abandoning these, one should have the intention of the Great Vehicle, and hold all sentient beings with loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, wishing that all sentient beings may be happy, free from suffering, and attain perfect enlightenment, and keep such a wish deep in one's heart, and use one's body, speech, and mind for virtuous deeds. Therefore, when getting up from bed in the morning, one should think: Today, for the benefit of all sentient beings, I will use my body, speech, and mind for virtuous deeds. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེ་བ་ལ་བཀོལ་བར་བྱ་སྙམ་པའི་སེམས་སྐྱེད་རེ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ན་དེའི་ཉིན་པར་ཅི་བྱས་སེམས་སྐྱེད་བཟང་པོ་དེས་དགེ་བར་འགྱུར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྐྱེད་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་གཙོ་ཆེ་བས། སྤྱིར་ཡང་སེམས་སྐྱེད་བཟང་པོ་གལ་ཆེ། ཅི་བྱས་དགེ་ 1-7-17a བར་འགྱུར་བ་ཡིན། སེམས་སྐྱེད་ངན་ན་སྡིག་པར་འགྲོ་བ་ཡིན། སེམས་སྐྱེད་བཟང་པོ་ནང་གི་གཡོག་པོ་ལེགས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པས། ནུབ་མོ་ཉལ་དུས་སུ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དགེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་གལ་ཆེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ཅི་བྱས་ཐམས་ཅད་དགེ་བར་འགྲོ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་ཡིན་པས། སེམས་སྐྱེད་བཟང་བ་གལ་ཆེ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་སྐྱེད་བྱས་པས་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་དང་། སྐྱེ་བ་ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་ཚེ་འདི་ལས་བློ་ལོག་པར་བྱས་ལ། ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཧུབ་མེད་དུ་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་ཁྱེར། ཆོས་དེ་ལས་མ་མཆིས། །རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཆོས་ཅིག་སྙན་དུ་གསོལ་བའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། འོ་སྐོལ་ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་པར་བྱས་ལ། ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འུབ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན། གང་གིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་སྙམ་པ་ཞིག་བློ་ཕུགས་སུ་བཅུག་ལ། དེ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ནི་དང་པོ་རྩེ་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་བྱ། དེ་ནས་སྤྲོས་བྲལ། དེ་ནས་དུ་མ་རོ་གཅིག །དེ་ནས་བསྒོམ་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བཞི་ལས་དང་པོ་རྩེ་ཅིག་ནི། དང་པོ་སེམས་འཛིན་གང་རུང་ཅིག་གི་སྟེང་དུ་སེམས་ཙེན་ནེ་ཟིན་ནས། རང་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་བསྒོམ་ངོས་འཛིན་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། སེམས་དམིགས་པ་ཅིག་ལ་མི་འཕྲོ་བར་བསྡོད་པ་དེ་བསྐྱངས་ན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དོན་འཆར། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་ནས་སྔར་གྱི་ཐོས་བསམ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ཤུན་ལྟ་བུར་སོང་བས། སེམས་ལ་ཆགས་མེད་ཅིག་འོངས། དུས་དེར་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་འབུལ། ཆོས་གང་ཟབ་ལ་བལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཤིང་། རྟོགས་པ་བསྟན་དུ་གཞུག་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ད་ནི་ཆོས་བྱ་རྒྱུ་རང་མི་འདུག་སྟེ། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་དང་ཡི་དམ་ཡང་མེད། སྒྲུབ་དང་བསྒྲུབས་པའི་དངོས་གྲུབ་མེད། ཟེར་ནས། དུས་དེར་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་འཆོར་བ་དང་། བར་ཆོད་ཀྱི་བདུད་འོང་ཉེན་ཡོད་པ་ཡིན། བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ 1-7-17b ཏུ་གདབ་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ཡི་དམ་མཆོད་པ་དང་། བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་བསྒོམ་པ་དང་། ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཅིག་གལ་ཆེ་གསུང་། མོས་གུས་ལ་འགྱུར་ལྡོག་བྱུང་ན་ཉམས་ལ་འགྱུར་ལྡོག་འོང་། རང་ལ་བར་ཆད་འབྱུང་བས་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བྱ། ཉམས་རྟོགས་མོས་གུས་ལ་རག་ལུས་པས། ལམ་
Chinese
培养一种认为应该利用死亡（来修行）的心态非常重要。如果这样做，那么在那一天所做的一切，都会因为良好的发心而变成善行。因为一切佛法都主要依靠发心来转变，所以总的来说，良好的发心非常重要。无论做什么都会变成善行。如果发心不好，就会变成罪恶。良好的发心就像一个好的内在仆人。因此，晚上睡觉时，身语意三门都为了利益众生而行善非常重要。如果这样做，那么所做的一切都会因为善行的力量而把握住道路的方向。所以，良好的发心非常重要。像这样发心，对于一切苦乐，以及今生来世，都要从今生中解脱出来，并且毫不犹豫地将修行融入法身的自性中。除此之外没有其他佛法了！在任何情况下，如果能听到一句佛法，那么我们现在就要从今生中解脱出来，并且毫不犹豫地将修行融入其中。在内心深处牢记着不需要任何东西的想法，然后进行修行。在修行时，需要修持四种瑜伽。这四种瑜伽是：第一，专注一境瑜伽；第二，离戏瑜伽；第三，多样一体瑜伽；第四，无修瑜伽。在这四种瑜伽中，首先是专注一境瑜伽：首先，将心专注于任何一个所缘境上，就像用绳子拴住一样。这是一种认识自己想要如何禅修的方式。如果能保持心不散乱于一个目标上，那么离戏的意义就会显现。当认识到一切法都远离戏论的相状时，以前所听闻和思考的一切都变得像外壳一样，心中会产生一种无执着的状态。那时，要向喇嘛（上师）祈祷，供养三宝，观看和听闻深刻的佛法，并且展示自己的证悟。像这样证悟的时候，会觉得现在没有什么需要修持的了，因为没有喇嘛、三宝和本尊，也没有修行和所成就的悉地（成就）。那时，可能会失去对喇嘛的虔诚，并且有被障碍的魔扰的危险。要强烈地向喇嘛祈祷，供养三宝和本尊，修持无偏的慈悲心，并且保持谦逊非常重要。如果虔诚心发生变化，那么体验也会发生变化。因为自己会遇到障碍，所以要不断地对喇嘛保持虔诚。因为体验和证悟都依赖于虔诚心，所以（要走正确的）道路。
English
It is very important to cultivate a mindset that one should utilize death (for practice). If done so, whatever is done during that day will turn into virtue because of the good motivation. Because all Dharmas mainly rely on motivation to transform, generally speaking, good motivation is very important. Whatever is done will turn into virtue. If the motivation is bad, it will turn into sin. Good motivation is like a good inner servant. Therefore, when going to sleep at night, it is very important that body, speech, and mind all act virtuously for the benefit of sentient beings. If done so, whatever is done will grasp the direction of the path because of the power of virtue. Therefore, good motivation is very important. By generating motivation in this way, for all joys and sorrows, and for this life and future lives, one should turn away from this life and integrate the practice into the nature of Dharmakaya (法身) without hesitation. There is no other Dharma besides this! In any case, if one can hear a single Dharma, then we must now turn away from this life and integrate the practice into it without hesitation. Keep the thought that nothing is needed deep in your heart, and then practice. When practicing, one needs to practice the four yogas. These four yogas are: first, one-pointed yoga; second, yoga free from elaboration; third, unity in diversity yoga; and fourth, no-practice yoga. Among these four yogas, the first is one-pointed yoga: first, fix the mind on any object of focus, as if tying it with a rope. This is a way to recognize how one wants to meditate. If one can keep the mind from wandering on one object, then the meaning of freedom from elaboration will appear. When one recognizes that all phenomena are free from the characteristics of elaboration, everything previously heard and contemplated becomes like an outer shell, and a state of non-attachment arises in the mind. At that time, one should pray to the Lama (Guru), make offerings to the Three Jewels, watch and listen to profound Dharma, and show one's realization. At the time of such realization, one may feel that there is nothing to practice now, because there is no Lama, Three Jewels, and Yidam (本尊), and no practice and no accomplished Siddhi (成就). At that time, one may lose devotion to the Lama, and there is a danger of being disturbed by obstructing demons. One should pray strongly to the Lama, make offerings to the Three Jewels and Yidam, practice impartial compassion, and it is very important to be humble. If devotion changes, then experience will also change. Because one will encounter obstacles, one should continuously maintain devotion to the Lama. Because experience and realization depend on devotion, (one should follow the correct) path. --------------------------------------------------------------------------------