Tibetan
། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཡང་སེམས་གནས་ན་གདོད་མའི་ངང་དུ་གནས། འཕྲོ་ན་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་འཆར། མཉམ་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར། གནས་པ་མི་བསང་། འཕྲོ་བ་མི་དགག མཉམ་པ་མི་སྒྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་ཡང་། སྔར་སྐབས་དེ་དང་དེར་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་རིག་ཐོག་ཏུ་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ན་དེའི་རྒྱུན་མ་ཉམས་པར་བསྐྱངས་པས་རིམ་གྱིས་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་དུས་དེར་བསྒོམ་དོན་ལ་མྱོང་བ་མ་སྐྱེས་པར་གོ་ཡུལ་དུ་སོང་ན་སྐབས་འདིར་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་ཀྱང་བྱ་ཤོར་དུ་འགྲོ་བས་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་རིམ་རྣམས་སླར་ཡང་འབད་པས་བསྒོམ་ཞིང་། ཕྱིས་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་ཚུལ་གྱི་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་སྦྱར་ནས་བསྟན་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རིམ་གྱིས་དོན་ལ་མྱོང་བའི་སྣེ་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀུན་བྱེད་ལས། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །སྒོམ་པས་འཐད་པར་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་མ་སོང་བའི་ཚེ་ཐ་མལ་རང་གའི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ན། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཉིད་ངལ་བསོ་ལས། ཁྱད་པར་རྣམ་རྟོག་ངན་པས་སྲིད་པར་འཁྲིད། །དེ་ཕྱིར་གྲོལ་བྱེད་བསམ་གཏན་ཐབས་ལ་བརྟེན། ཕྱི་ནས་ཤེས་རབ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡང་འཆར། །ཞེས་དང་། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་བ་ནི། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་འཇམ་དཔལ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་དེ་དང་བྲལ་བས་ན། །ཁྱེད་ནི་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་དང་། དཀོན་བརྩེགས་ལས། རྟོག་པས་འཁོར་བ་སྲིད་པའི་དགོན་པར་འཁྱམས། །རྟག་ཏུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་འདུ་བྱེད་ཅིང་། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱ་ཕྲག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་དུས་ཕྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་ཤེས་རབ་འཆར་བར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དམིགས་བསམ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདས་པས་ཀུན་རྟོག་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ནས་ཆོས་སྐུར་རོ་མཉམ་གྱི་དགོངས་པ་འོད་གསལ་རྫོགས་ཆེན་པོ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དང་བཅས་པ་དཔེ་དོན་མཚོན་འདས་ཆེན་པོར་འཆར་ཏེ།
Chinese
如是说。 如此，心若安住，则安住于原始之状态。 若散乱，则显现为心之游舞。 若平等，则处于无二之状态，故无论如何作为，亦不离法性之游舞。 不扰安住，不遮散乱，不作平等，无论如何显现，亦不执着，此乃于超越破立取舍之法性自性大圆满之见解而作介绍。 又，先前于彼时彼处，对于所修之义，于觉性上生起体验，即是彼介绍，若于见地上断除增益，则不失彼之相续而守护，次第获得稳固。 又，于彼时对于所修之义未生起体验，而仅于理解之境，则此时作介绍亦如鸟飞逝，故先前所说之观修次第，再次努力修习。 之后于体验生起之方式上，结合介绍而指示并修持，次第则能把握于义之体验之端倪。 如是亦如《普作续》云： 二与无二清净之智慧， 乃是安立为修与不修之名。 如是。 以修而未得任运自成，自显自解脱之时，则为庸常自性之分别念，故如《大圆满心性休息》云： 尤其恶劣分别念引至轮回。 是故依于解脱之禅定方便， 之后解脱边际之智慧亦显现。 如是，又以分别念而堕轮回者，如《方隅象赞文殊》云： 分别大无明， 乃是堕入轮回海。 远离彼分别， 故汝恒常寂灭。 如是。 《宝积经》云： 以分别于轮回有之寂静处游荡， 恒常造作业与烦恼， 显现成办百千之痛苦。 如是。 为令如是之分别念寂灭，故以修习，之后定能生起一切法皆得解脱之智慧。 又，以专注思维超越法性，则一切分别念融入法界，与法身等味之见解光明大圆满，具足乐明无念之体验，显现为超离譬喻意义象征之大。
English
As it is said. Thus, if the mind abides, it abides in the original state. If it scatters, it appears as the play of the mind. If it is equal, it is in the state of non-duality, so no matter what is done, it does not go beyond the play of dharmata. Do not disturb the abiding, do not block the scattering, do not make the equal, no matter how it appears, do not grasp it, this is the introduction to the view of the self-nature of dharmata, the great perfection that transcends acceptance and rejection. Also, previously, at that time and place, for the meaning to be meditated upon, the experience arises on the awareness, that itself is the introduction, if the imputation is cut off on the ground of the state, then the continuity of it is maintained without being lost, and gradually stability will be obtained. Also, at that time, if the experience does not arise for the meaning to be meditated upon, and it goes to the realm of understanding, then even if the introduction is made at this time, it will be like a bird flying away, so the previously explained stages of contemplation should be meditated upon again with effort. Afterwards, on the way of how the experience arises, combine the introduction and show and practice, and gradually you will be able to grasp the clue of the experience of the meaning. Thus, as it is said in the Kunjed Gyalpo Tantra: The pure wisdom of two and non-two, Is established as the name of meditation and non-meditation. So it is. When it is not naturally arisen and self-liberated by meditation, it is an ordinary self-nature thought, so as it is said in the Great Perfection Mind Resting: Especially bad thoughts lead to existence. Therefore, rely on the means of samadhi for liberation, Afterwards, the wisdom of liberation from the extremes also appears. Thus, also, those who fall into samsara by thoughts, as it is said in the Praise of Manjushri by the Elephant of the Direction: Discrimination is great ignorance, It is the cause of falling into the ocean of samsara. Because of being separated from that discrimination, You are always in nirvana. So it is. As it is said in the Ratnakuta Sutra: With discrimination, wandering in the solitary place of samsara, Always creating karma and afflictions, Manifestly accomplishing hundreds of thousands of sufferings. So it is. In order to pacify such thoughts, by meditating, later it is certain that the wisdom of liberating all dharmas will arise. Also, by focusing on the thought that transcends dharmata, all discriminations dissolve into the dharmadhatu, and the view of equality with the dharmakaya, the great perfection of luminosity, with the experience of bliss, clarity, and non-thought, appears as the great transcendence of metaphors, meanings, and symbols.