Tibetan
ན་ན་ཆོས་དེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ་ནད་དང་སྨན་འཛོལ་བ་ལྟར་སླར་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །གནས་མ་ཡིན་པར་སྦྱར་བྱས་ན། །བདུད་རྩི་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམ་དང་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་གང་གསུངས་པའི་ཆོས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ་བར་དུ་དགེ་བ་ཐ་མར་དགེ་བ་དོན་བཟང་པོ་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་མ་འདྲེས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པས་དགེ་བའོ། །དོན་བཟང་པོ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བརྗོད་བྱ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་བརྗོད་བྱེད། མ་འདྲེས་པ་ནི་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རང་གི་ས་ཡི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ནི་ས་གཞན་ཉོན་མོངས་ཀྱི་བག་ཉལ་སྤངས་བས་རྒྱུད་རྣམས་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཅེས་གསུངས་པས། གསུངས་རབ་ལ་ལུང་གི་ཆོས་ཟེར། ལམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསོད་ནམས་མཆོག་གི་གཞི་གསུམ་ལ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཟེར་ཏེ། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བ་དག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ཅན་སྣང་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལས། ཐ་སྙད་པའི་བློ་ངོ་ན་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དམ་པའི་ཆོས་ལའང་ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱང་། ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་ནི་ཐེག་ཆེན་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་ནས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚེ་གཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལམ་ཁྱད་
Chinese
如果那样，法对所化众生没有利益，就像药和病混淆一样，反而会变成毒药。又如《入行论》中说：“广大的法器，不应与低劣的法相合。”以及《庄严宝王经》中说：“瑜伽行者修习空性，若用于非处，如甘露变为毒药。”因此，大小乘的法也应与所化众生的次第相结合而宣说。其中所说的法，如经中所说：“最初是善，中间是善，最后是善，意义美好，词句美好，不杂染，完全圆满，完全清净，完全调伏。”最初、中间和最后是善，是因为戒律、禅定、智慧的蕴聚完全没有缺失，所以是善。意义美好是指不颠倒的所诠。词句美好是指能使人理解的能诠。不杂染是指不与他者共同。完全圆满是指一切烦恼的对治。完全清净是指从自地的烦恼中解脱，因此是自性清净。完全调伏是指舍弃了他地烦恼的习气，因此是相续解脱。对此，《俱舍论》中说：“佛陀的圣法有两种，即教法和证法。”因此，经藏被称为教法。道和涅槃，以及殊胜福德的三种基础被称为证法，也就是本体自性清净，从忽然的垢染中解脱，具有二种清净，是应当证悟的。有境是无相的智慧，是证悟者。总而言之，由所证和能证所摄，在世俗的意识中称为证法。也称为远离贪欲者们的殊胜圣法。像这样的圣法，虽然有宗派的差别，道路的入门无量，但是一切的精髓，究竟的意义就是大乘密宗金刚乘，如《三类灯论》中说：“意义虽一不愚昧，方法众多无艰难，依仗利根者之故，密咒乘法极超胜。”如是所说，一生中成就菩提的方法极其殊胜。
English
If that were the case, the Dharma would not benefit those to be tamed; just as medicine and illness are confused, it would instead turn into poison. Furthermore, as stated in the Bodhicaryāvatāra: "A vessel for vast Dharma, should not be joined with inferior Dharma." And in the Gaṇḍavyūha Sūtra: "The practice of yoga, emptiness, if applied in an inappropriate place, is like nectar turning into poison." Therefore, the Dharma of both the Greater and Lesser Vehicles should also be taught in conjunction with the order of those to be tamed. Among them, the Dharma that is taught, as stated in the scriptures, is: "Initially good, in the middle good, finally good, with good meaning, good words, unmixed, completely perfect, completely pure, completely tamed." Initially, in the middle, and finally good, is because the aggregates of discipline, samādhi, and wisdom are completely without deficiency, therefore it is good. Good meaning refers to the non-inverted object of expression. Good words refer to the expression that enables understanding. Unmixed refers to not being shared with others. Completely perfect refers to the antidote to all afflictions. Completely pure refers to being liberated from the afflictions of one's own ground, therefore it is self-nature pure. Completely tamed refers to abandoning the latent tendencies of afflictions from other grounds, therefore it is the liberation of the continuum. Regarding this, the Abhidharmakośa states: "The Buddha's sacred Dharma is of two kinds: scripture and realization." Therefore, the scriptures are called the Dharma of scripture. The path and nirvāṇa, as well as the three bases of supreme merit, are called the Dharma of realization, which is the essence of self-nature being completely pure, liberated from sudden stains, possessing two purities, and is to be realized. The object-possessing, non-appearing wisdom is the one who realizes. In short, encompassed by what is to be realized and who realizes, in the mind of the conventional, it is called the Dharma of realization. It is also called the supreme sacred Dharma of those who are free from desire. Such sacred Dharma, although there are differences in tenets and limitless entrances to the path, the essence of everything, the ultimate meaning, is the Great Vehicle Secret Mantra Vajrayana, as stated in the Three Lamps: "Though the meaning is one, there is no bewilderment, methods are many, there is no difficulty, relying on the power of sharp faculties, the Mantra Vehicle is especially superior." As it is said, the method of achieving enlightenment in one lifetime is extremely superior.