Tibetan
ན་པས་ན །དེ་ལས་བླང་དོར་མ་ནོར་ཚུལ་བཞིན་དུ། །བྱེད་པ་འདི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ ཐབས་མཆོག་ཡིན། །ཅེས་པའང་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གསུམ་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལས དང་པོ་ནི། ཕཊ༔ ཡེ་གཞི་ཀ་དག་ཕྱོགས་ཡན་ཀུན་བཟང་མོ༔ རང་བཞིན་རང་ངོར་སངས་པ་མཁའ་སྤྱོད་མ༔ ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་བརྡལ་བ་ཁྲོས་མའི་སྐུར༔ སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་དགོངས་པར་འུབ་ཆུབ་རོལ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐེག་མཆོག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་ལུགས་ལྟར་ན ཐལ་འགྱུར་ལས། ཐོག་མའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་པ་ཡིན། །ཅེས་ཐོག་མའི་གཞི་ནི་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ དེ་ཡང་རིག་པ་རང་ཤར་ལས། དབྱིངས་དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པའོ། །རང་བཞིན་ནི་ངང་གིས་འོད་གསལ་བའོ། །ཐུགས་རྗེ་ནི་རིག་པའི་སྙིང་པོར་གནས་ཏེ ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཞིའི་དབྱིངས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་ངོ་བོ་སྟོང་པ། དེའི་རང་བཞིན་གཞིར་གནས་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ངང་ ༄༅། །གིས་སམ་ཤུགས་ཀྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་འགགས་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རིག་པ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ དེའི་སྙིང་པོར་གནས་པ་སྟེ་ཕྱིར་གསལ་དུ་མེད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ནི་གཞིར་གནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་ལུགས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། རང་རིག་གཞི་ནི་ཤེལ་གྱི་གོང་བུ་འདྲ། །དེ་ཡི་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དང་། །གསལ་བ་རང་མདངས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། །འཆར་གཞི་མ་འགགས་སྒོ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ །དབྱིངས་གཞིར་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལགས། །ཞེས་དང་། དེའི་རང་འགྲེལ་ལས། རིག་པ་སྟོང་པ་ཤེལ་ལྟ་བུ་ཆོས་སྐུ དེའི་འོད་ལྔ་རིག པའི་གསལ་ཆ་ལོངས་སྐུ ཤེལ་ལས་ཕྱིར་འཆར་ནུས་པ་ཡོད་ལ་མ་ཤར་བ་ལྟར་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པའི་ཆ་དེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་གཞི་སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པས། ཞེས་དཔེ་དང་བཅས གསལ་བར་བསྟན་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུར་གྲུབ །ང་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ང་ཡི་ ཐུག
Chinese
因此，从中如理取舍无误，是今生来世行善之殊胜方法。这也是过渡章节的偈颂。第三，皈依和发心，其中皈依和发心二者，首先是： ཕཊ༔ （藏文） ཡེ་གཞི་ཀ་དག་ཕྱོགས་ཡན་ཀུན་བཟང་མོ༔ （藏文） རང་བཞིན་རང་ངོར་སངས་པ་མཁའ་སྤྱོད་མ༔ （藏文） ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་བརྡལ་བ་ཁྲོས་མའི་སྐུར༔ （藏文） སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་དགོངས་པར་འུབ་ཆུབ་རོལ༔ （藏文） 按照大圆满的自宗，胜乘续部中说：“初始之体性，自性与大悲，安住于三者。” 初始之基是体性空性，自性光明，大悲普周，是三智慧之自性。又是自生觉性中说：“界之体性是空性，自性是自然光明，大悲安住于觉性之精华，是所有功德之源。” 如是所说，基之界远离一切戏论之边的体性空性，安住于自性中，是体性空性。彼之自性，基处本成身与智慧之自性，自然或猛厉光明且无有阻碍，是自性光明之智慧。大悲普周是如是觉性显空无别，安住于彼之精华中，虽无外在显现，然从成为一切功德之源的角度而安立，彼等即是基处本成之三身。 住法宝藏中说：“自明之基如水晶球，彼之空性是法身之自性，光明是自光圆满受用身，无有阻碍之显现是化身，界基中三身自然成就。” 以及，彼之自释中说：“觉性空性如水晶，是法身，彼之五光是觉性之明分，是报身，如水晶般有向外显现之能力却未显现般，显现之门无有阻碍之分是化身，故基三身本体一。”以比喻而明示，以及，普作续中说：“诸佛之精华是三身，我之自性无作而成法身，我之体性无作而成圆满受用身，我之 悲
English
Therefore, to correctly adopt and abandon without error from this is the supreme method for benefiting in this life and the next. This is also an intermediate verse. Third, taking refuge and generating bodhicitta, of which there are two: taking refuge and generating bodhicitta. The first is: PHAṬ (藏文，梵文天城体，phaṭ，摧伏) YE SHE KA DAG PHYOG YEN KUN ZANG MO (藏文) RANG ZHING RANG NGOR SANG PA KHA CHÖD MO (藏文) THUG JE KUN KHYAB DAL WA KHROD MAI KUR (藏文) KYAB SU CHIO GONG PAR HUB CHUB ROL (藏文) As stated, according to the tradition of the supreme vehicle of Great Perfection, it is said in the Transcendent Transformation: "The initial essence, nature, and compassion, abide in three." The initial basis is essence emptiness, nature luminosity, and compassion all-pervading, possessing the nature of the three wisdoms. Furthermore, in Self-Arisen Awareness it says: "The essence of that sphere is emptiness. Nature is naturally luminous. Compassion abides in the heart of awareness, becoming the source of all qualities." As it is said, the essence of the basis, the sphere, is emptiness, free from all extremes of elaboration, abiding in its own nature, which is essence emptiness. Its nature, the basis abiding spontaneously accomplished body and the nature of wisdom, naturally or intensely luminous and without obstruction, is the wisdom of nature luminosity. Compassion all-pervading is such awareness, inseparable from appearance and emptiness, abiding in its essence, although not outwardly manifest, it is designated from the aspect of becoming the source of all qualities, these are called the three spontaneously accomplished bodies abiding in the basis. In the Precious Treasury of Abiding Reality it says: "Self-awareness, the basis, is like a crystal ball. Its emptiness is the nature of the Dharmakaya. Luminosity is self-radiant Sambhogakaya. The unobstructed manifestation is the Nirmanakaya. In the sphere of the basis, the three bodies are spontaneously accomplished." And in its auto-commentary it says: "Awareness emptiness is like crystal, the Dharmakaya. Its five lights are the clarity of awareness, the Sambhogakaya. Like crystal having the ability to manifest outwardly but not manifesting, the aspect of the unobstructed gate of manifestation is the Nirmanakaya, therefore the basis, the three bodies, are one essence." It is clearly shown with examples, and in the All-Creating it says: "The essence of all Buddhas is the three bodies. My nature, unmade, is accomplished as the Dharmakaya. My essence, unmade, is the perfect Sambhogakaya. My compassion.
Tibetan
ས་རྗེ་མངོན་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ །བཙལ་ནས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་མིན །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀུན་འབྱུང་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་བྱེད་པོའི་སྒྲས་བསྟན་པ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་སྣང་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་དྲང་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ངེས་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་པས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ངའི་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་གནས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ངོ་བོ་སྟོང་པ་སོགས་གསུམ་གྱི་ཆས་དབྱེ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་སྟེ་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་གསལ་བ་དང་། ཐུགས་རྗེ་མངོན་དུ་བྱུང་བའི་འཆར་གཞི་གསུམ་གྱིས་ཚུལ་དུ་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་བཙལ་རྣམས་རྩོལ་བས་བསྒྲུབ་པའི་འབྲས བུ་མ་ཡིན་པར་ཡེ་ནས་གནས་པར་བསྟན་པ་སྟེ།དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་རང་བཞིན་སྟོང་ངོ་བོ་གསལ་ཞེས་གཞུང་སྤྱིའི་ལུགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲས་དང་སྣང་ཆ་ལ་ངོ་བོའི་སྒྲས་བསྟན་པ་ལྟར་གསུངས་ལ རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་དུ་ཡོངས་གྲགས་སུ་ངོ་བོ་སྟོང་རང་བཞིན་གསལ་ཞེས་གསུངས་པ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། གནས་ལུགས་མཛོད་རང་འགྲེལ་ལས ༄༅། །རང་བཞིན་སྟོང་ངོ་བོ་གསལ་བ་ནི་གཤིས་དང་དེའི་སྙིང་པོར་དབྱེ་བའི་སྐབས་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་གསལ་བ་ནི་དབྱིངས་དང་དབྱིངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྟོང་པར་ཕྱེ་ཡང་། དོན་ལ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ་འཆར་ཚུལ་སྤྲུལ་སྐུར་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ སྙིང་པོ་ཞེས་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྟར་མི་མངོན་པར་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་སྦུབས་སུ་གནས་པའི་སྣང་ཆའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གོ་དགོས་ཏེ དེ་ལྟར་ན་སྐབས་འདིར་གཤིས་དང་དབྱིངས་ནི་དོན་གཅིག་ལ་དབྱིངས་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་། ཡང་ན་དབྱིངས་དེའི་སྣང་ཆ་དེ་ནི་དེའི་སྙིང་པོའི་བཅུད་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་སྣང་ཆ་དེ་མེད་ན་དབྱིངས་རྐྱང་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཤུན་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་འབྱུང་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཤར་བ་གཞི་སྣང་དག་མ་དག་ཀུན་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་གཞི་སྣང་རོལ་པ་རྩལ་གྱི་སྐུ་གསུམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་ལུགས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དེ་ལས་ཤར་བ་གཞི་སྣང་དུས་ན་ཡང་། །དག་པ་སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་རང་སྣང་དང་། །མ་དག
Chinese
说“地主显现化身三，不是寻来成就之果所显”。意即，从轮涅一切生起的基的角度，以作者之名来表示。 自生之智慧光明菩提心之体性，极清净之自显，相续之导师，是不了义的金刚持。菩提萨埵是了义的金刚持，因此考虑到此而说“我的”，是金刚语之所在。对此，以体性空性等三者来区分，即自性不造作，本来安住于空性中，同样，体性不造作光明，以及悲心显现之显现，以三种方式来表示。而且，寻觅等不是通过勤作而成就之果，而是显示本来安住。 因此，此处说自性空，体性明，如总的论典的规矩，以自性之名表示空性，以体性之名表示显现。而在大圆满的续部中，普遍公认的说法是体性空，自性明，这二者并不矛盾。《实相宝藏论自释》中说： “自性空，体性明，是区分性与彼之精华之时。体性空性，自性光明，是区分界与界之精华为空性，但实际上，空性法身，光明报身，显现化身，是一体的。”如是说。精华是指如果位时的功德一样，不显现，而是指安住在遮蔽的内部的显现的功德。因此，必须理解为，此时的性与界是一个意思，对于与界无二无别的精华，称之为界的功德。或者，界的显现，是如彼之精华的精髓一样，如果没有显现，那么界本身就变成了没有精华的空壳，因此，道路和果位的功德都无法产生。对此，显现的基，清净与不净的一切，都安住在三身的自性中，称之为基显现，游戏，三身的自性。如《实相宝藏论》中说：“从中显现的基显现之时，清净是三身，是胜者的自显，不净
English
It is said, "The three manifestations of the lord of the earth are not shown as the fruit of searching and accomplishing." That is, from the point of view of the basis from which all samsara and nirvana arise, it is shown by the name of the agent. The self-arisen wisdom, the essence of the clear light bodhicitta, the self-manifestation of perfect purity, the teacher of the continuum, is the provisional Vajradhara. The Bodhisattva is the definitive Vajradhara, so considering this, saying "mine" is the place of the Vajra words. To this, the division is made by the three qualities of emptiness of essence, etc. That is, the unconditioned nature, which abides from the beginning in emptiness, and similarly, the unconditioned essence, which is clear, and the manifestation of compassion, are shown in three ways. Moreover, searching, etc., is not the fruit of accomplishing through effort, but it is shown that it abides from the beginning. Therefore, here it is said that nature is empty and essence is clear. According to the general system of treatises, emptiness is indicated by the name of nature and appearance is indicated by the name of essence. In the tantras of Dzogchen, it is commonly said that essence is empty and nature is clear, and these two are not contradictory. The self-commentary of the Abiding Reality Treasury says: "Nature is empty and essence is clear is when distinguishing between the disposition and its essence. Essence emptiness, nature clarity, is also separating the sphere and the essence of the sphere into emptiness. But in reality, emptiness is the Dharmakaya, clarity is the Sambhogakaya, and the way of manifestation is the Nirmanakaya, which are one." As it is said. Essence is to be understood as referring to the qualities of appearance that abide within the sheath of obscuration, not appearing like the qualities of the time of fruition. Therefore, in this case, disposition and sphere are the same meaning, and the qualities that have become the essence inseparable from that sphere are called the qualities of the sphere. Or, the appearance of that sphere is like the essence of its essence. If there is no appearance, then the sphere alone becomes like a husk without essence, so the qualities of the path and the fruit cannot arise. To this, the arising basis appearances, pure and impure, all abide in the nature of the three bodies, and are called the three bodies of the basis appearance, play, and power. As it is said in the Abiding Reality Precious Treasury, "At the time of the basis appearance arising from it, purity is the three bodies, the self-appearance of the victorious ones, and impurity.